Kom je ooit van een onterechte diagnose af
5 jaar geleden werd ik doorgestuurd van een vrijgevestigde psycholoog naar een specialistische GGZ. Dit meteen na de intake. Zonder dat er diagnostiek is uitgevoerd kwam ik in een therapie voor mensen met een persoonlijkheidsstoornis, en kwam ik tot de ontdekking dat ik deze diagnose ook heb gekregen (anders gespecificeerde PS). Wel nagevraagd, maar ik heb me laten sussen. Ook ontdekte ik dat die vrijgevestigde psycholoog ook bij die SGGZ werkte...
Later is op mijn verzoek op ADHD en ASS getest. Hier kwam ADHD uit, en dat verklaarde veel. Ik kreeg echter geen andere therapie. Dit traject is heel rot afgelopen en ik heb hierover ook een klacht ingediend. Bij navraag bleek dat die ene vragenlijst die ik aan het begin had ingevuld en de basis was voor de diagnose niet bewaard is.
Dat is ook de enige klacht die gegrond is verklaard; dat ze de diagnostische rapporten niet bewaard hebben en dus niet kunnen aantonen dat mijn diagnose klopt.
Maar dat is geen bewijs dat de diagnose niet klopt. De geschillencommissie geeft geen behandelinhoudelijk oordeel, ontdekte is, dus mag de diagnose blijven staan.
Nu word ik eigenlijk door elke behandelaar behandeld alsof ik een PS heb en mijn ADHD wordt niet serieus genomen (want mensen met een PS ontkennen hun diagnose en ADHD zou mij beter uitkomen omdat het dan niet aan mijzelf ligt.)
Ik heb ook al meerdere afwijzingen voor hulp gekregen want ik ben nu te complex.
Dus ik heb nu geen therapie meer, want ik voel me niet gezien.
Wel hulp van de praktijkondersteuner.
Omdat ik nu een tuchtklacht wil indienen (daar wordt wel behandelinhoudelijk gekeken) wordt nu ook de praktijkondersteuner ongemakkelijk. Klagen is typisch voor mensen met een PS. Echt zo bizar. Zij zie me dus blijkbaar ook zo.... Dan kan ik me ook niet meer via haar of de huisarts laten doorverwijzen.
Zelf een aantekening in mijn dossier zetten kan ook, maar ja ik heb een PS en dan nemen ze dat niet serieus. Dossiervernietiging is dan ook een rode vlag. Herdiagnostiek op PS (of eigenlijk zou dat de eerste zijn) zou nog kunnen, maar is erg belastend en heeft ook een lange wachtlijst. En eigenlijk wil ik dit helemaal niet....
Ik vernam ook dat een PS een probleem kan zijn bij een arbeidsongeschiktheidsverzekering (ik ben zzp-er) en dit wordt straks verplicht. Maar ook op dit moment lukt werken helemaal niet en overweeg te stoppen. Ook vanwege dit.
Ik voel me echt gevangen in deze diagnose. Ik wil hulp voor mijn echte hulpvraag, maar behalve medicatie krijg ik dit gewoon niet.
Dat de diagnose kan kloppen heb ik eigenlijk heel lang zelf ook gedacht. Ik was me niet bewust van het stigma, maar heb dit "de hard way" ontdekt. Ik ben me erin gaan verdiepen en het blijkt dat heel veel (vooral vrouwen) met laat ontdekte ADHD de diagnose PS krijgen, omdat er oppervlakkig gezien overeenkomsten zijn. Ik ben me gaan inlezen in de materie en ik herken mezelf ook helemaal niet in de PS diagnose. In de therapie was ook een groep en ik voelde me er ook totaal niet bij passen.
Ik weet het gewoon niet meer
Dat lijkt me heel ernstig. Waarom wil je geen herdiagnostiek? Je schrijft zelf dat dit de weg is naar correctie. Het is belastend en duurt lang. Maar uiteindelijk levert het je ook wat op. Je wilt hulp voor je ‘echte’ hulpvraag. Het is mij niet helemaal duidelijk uit je verhaal welke hulp dat is. Zoek je behandeling voor je ADHD? Daar heb ik geen ervaring mee, maar je bent al bij de POH en hebt medicatie, wat is er nog meer nodig? Kan de POH je niet helpen met een verwijzing naar de juiste hulpverlening?
Zou je dan toch niet liever wèl voor een herdiagnose gaan? Het kost je inderdaad veel energie, maar een tucht/klachtenprocedure ook, en dan zou je in ieder geval een goed onderbouwde echte diagnose krijgen waarmee je de goede hulp/therapie kunt krijgen. Dat lijkt mij de beste weg om de onjuiste diagnose uit te wissen.
Ja een herdiagnose... Maar dit voelt zo oneerlijk. Ik moet dan iets gaan bewijzen terwijl diagnostiek zou moeten gaan om het krijgen van juiste hulp. Bovendien zit ik nu midden in een best wel heftig trauma, wat een diagnose kan vertroebelen en dan is de uitkomst eigenlijk niet betrouwbaar. Stel dat er weer PS uitkomt, dan ben ik verder van huis...
De ADHD diagnose is op deze manier ook met een kanttekening gegeven; ik zat midden in een therapie waar ik op het moment van testen al trauma van had.
En eigenlijk was mijn eerste hulpvraag hulp bij trauma en rouw. Ik was in drie maanden tijd 4 mensen verloren (overleden) die dichtbij stonden (en mijn zus).
Wat ik ook nog niet verwerkt heb. En die rouw beïnvloedt ook een PS test.
Die rouw kan ook de reden zijn voor die oppervlakkige diagnose.
Dus eigenlijk moet ik me eerst beter voelen voor herdiagnostiek....
Begrijp ik dat je 5 jaar geleden voor hulp hebt aangeklopt vanwege hulp bij rouw/trauma vanwege de 4 overlijdens? (wat vreselijk voor je overigens!)
Zou je met de POH of misschien weer een vrijgevestigde psycholoog, misschien door het zelf te betalen, aan enkel en alleen die rouw kunnen gaan werken nu?
Dat je voor nu een streep zet onder die diagnose en je alleen even concentreert op rouwverwerking?
Dan kan je over een tijd je blik richten op herdiagnose?
Een overweging die ik je wil meegeven (heb je misschien zelf ook bedacht): ik lees heel veel boosheid in je verhaal - al dan niet terecht. Boosheid is effectief om de rouw en het verlies niet binnen te laten... Het kan zijn dat je boosheid je herstel in de weg zit. 
Courage, vijf jaar geleden waren er nog 3 mensen heel ziek. Een was net overleden. 3 mensen zijn overleden toen ik bij dei vrijgevestigde therapeut zat die me doorverwees (ik had wel 10 sessies gekregen).
Toen ik mijn intake had bij de SGGZ had ik net de week ervoor een uitvaart gehad.
Ik vind dat verdriet toelaten sowieso heel moeilijk, en ja ik ben nu ook heel boos. De frustratie dat die boosheid wordt geïnterpreteerd als symptoom van een stoornis maakt het ook niet beter.
Mijn laatste therapie ervaring was bij een kleine ggz die geen contracten had, met het verhaal op hun site dat ze niet naar labels maar naar mensen kijken. Dat klonk goed.
Dat bleek dus niet zo. Vanaf het moment dat ze wisten dat ik een PS diagnose had (tja ik vertelde wat er misging bij de vorige therapie want ik wilde dit ook verwerken en toen kwamen ze erachter dat ik een therapie voor PS volgde) werd er eigenlijk niet meer naar mij geluisterd en wilde ze me meteen doorsturen naar een ggz die gespecialiseerd is in PS.
Dus de angst voor welke vorm van GGZ is ook een onderdeel van mijn probleem aan het worden.
Ik ben ook op zoek geweest naar specifiek hulp bij rouwverwerking maar ik ben dus heel erg aan het twijfelen of ik eerst die diagnose op een officiële manier moet kwijtraken.
Herdiagnostiek heeft een wachttijd van 20 weken.
Maar ik durf het niet
voor de rouw therapie had je ook al therapie?
wizz schreef op 07-04-2026 om 14:09:
Ik ben ook op zoek geweest naar specifiek hulp bij rouwverwerking maar ik ben dus heel erg aan het twijfelen of ik eerst die diagnose op een officiële manier moet kwijtraken.
Herdiagnostiek heeft een wachttijd van 20 weken.
Maar ik durf het niet
En her-diagnostiek via een online aanbieder?
Mijn diagnose traject bij standaard GGZ zou beginnen met een wachttijd van 2 jaar voor een intake, en dan nog eens 6 tot 9 maanden voor het diagnose traject zou beginnen.
Online was de wachttijd tot de intake 1 week, inmiddels opgelopen tot wel 2 weken (vriendin is na mij bij dezelfde toko gestart) en aansluitend gelijk het diagnose traject.
Mijn huisarts raadde online aan wegens goede ervaringen. Ik ben tot nog toe zeer tevreden, gestart eind november, deze maand krijg ik mijn diagnose. Daarna gaan we gelijk verder met behandeling.
Ysenda schreef op 07-04-2026 om 14:41:
[..]
En her-diagnostiek via een online aanbieder?
Mijn diagnose traject bij standaard GGZ zou beginnen met een wachttijd van 2 jaar voor een intake, en dan nog eens 6 tot 9 maanden voor het diagnose traject zou beginnen.
Online was de wachttijd tot de intake 1 week, inmiddels opgelopen tot wel 2 weken (vriendin is na mij bij dezelfde toko gestart) en aansluitend gelijk het diagnose traject.
Mijn huisarts raadde online aan wegens goede ervaringen. Ik ben tot nog toe zeer tevreden, gestart eind november, deze maand krijg ik mijn diagnose. Daarna gaan we gelijk verder met behandeling.
Huh? Ik heb contact gehad met een specialist in persoonlijkheidsstoornissen en die zeiden 20 weken (dat was in juli, dus pin me er niet op vast).
Je kunt zoiets toch niet online doen? Hebben ze dan ook gesprekken met een beeldverbinding? En wordt er dan ook een interview met een partner gedaan?
Om welke diagnose ging dit dan? En welk soort onderzoek vond er plaats? Hoeveel sessies zijn dit?
Ik weet inmiddels ook dat veel ggz instellingen een diagnose snel stellen zodat er snel therapie gestart kan worden. Tijd is geld immers. Dat is bij mij gebeurd. Mijn “diagnostiek” bestond uit 1 vragenlijst.
En later bij een andere ggz kreeg ik op basis van 1 vragenlijst ook nog een depressie diagnose. Met 21 vragen. Dat kan helemaal niet (maar als je er iets van zegt ligt dat aan je stoornis).
Is er echt een diagnose gesteld of is er iets tijdelijk geregistreerd zodat je de (juiste) hulp kon krijgen?
Ik denk dat je een herdiagnose niet moet zien als iets moeten bewijzen of gelijk moeten krijgen. Ikzelf zou voor herdiagnose gaan als de huidige diagnose je niet de juiste hulp geeft. Dat is een andere insteek, namelijk een "reis/zoektocht" ipv een verdediging. Als je je nu prettig voelt bij de poh, en je het gevoel hebt stappen te maken waarom opnieuw het traject in gaan? Steek dan je energie in beter worden ipv vechten.
Heb je een specifiek PS-label gekregen? Eerder schreef je "anders gespecificeerde PS". Ik zou (als leek met wel wat ervaring) zeggen dat behandelaars dan juist wat meer open zouden staan voor herdiagnose of nieuwe/aanvullende vragenlijsten. Zijn ze niet geïnteresseerd in een nadere duiding?
En ik begrijp dat rouw eigenlijk nog niet in die mate speelde toen je eerste keer therapie kreeg?
Even puur on topic: ja, een herdiagnose kan, inclusief brief naar huisarts om voorgaande brieven als niet verzonden te beschouwen. Juist wel met de instelling die te kort door de bocht een diagnose had gesteld. Dus als je het al wilt, blijf in gesprek met behandelaren en kom met een goede motivatie. Het vervelende in mijn geval is: bij de huisarts heeft niemand nog de moeite genomen om die oude brieven te verwijderen. Daar heb ik een gesprek over aangevraagd, maar dat staat niet erg hoog op de prioriteitenlijst
wizz schreef op 07-04-2026 om 14:51:
[..]
Huh? Ik heb contact gehad met een specialist in persoonlijkheidsstoornissen en die zeiden 20 weken (dat was in juli, dus pin me er niet op vast).
Je kunt zoiets toch niet online doen? Hebben ze dan ook gesprekken met een beeldverbinding? En wordt er dan ook een interview met een partner gedaan?
Om welke diagnose ging dit dan? En welk soort onderzoek vond er plaats? Hoeveel sessies zijn dit?
Ik weet inmiddels ook dat veel ggz instellingen een diagnose snel stellen zodat er snel therapie gestart kan worden. Tijd is geld immers. Dat is bij mij gebeurd. Mijn “diagnostiek” bestond uit 1 vragenlijst.
En later bij een andere ggz kreeg ik op basis van 1 vragenlijst ook nog een depressie diagnose. Met 21 vragen. Dat kan helemaal niet (maar als je er iets van zegt ligt dat aan je stoornis).
Idd, gesprekken via een beveiligde zoom-verbinding, met mij, 4 gesprekken van een uur, met mijn ouder 1x een uur. En daarna een hele selectie vragenlijsten in een beveiligd systeem.
Bij mij ging het om Autisme of AuDHD (combinatie Autisme / ADHD)
Ik heb je een PB gestuurd.
Ja de diagnose is officieel anders gespecificeerd. En blijkbaar in beton gegoten. Daar heb ik me ook over verbaasd.
Nogmaals ik ben heel huiverig voor een herdiagnose (omdat ik de ggz niet meer zo vertrouw, door ervaring).
Ik wil gewoon hulp bij mijn hulpvraag. Dus dan zou ik eerst een herdiagnose moeten. Maar trauma en die onverwerkte rouw kan een test beïnvloeden.
Ik had eerder ook therapie voor mijn jeugdtrauma. Toen brak corona uit en werd het videobellen. Dat werkte voor mij niet; waarschijnlijk is dat mijn ADHD die video overleg gewoon niet kan volgen. Dat is sowieso een probleem omdat sinds corona dit ineens overal gebruikelijk is. Ik denk dat zo’n test via online voor mij ook een behoorlijke uitdaging is.
Daarna kwam ik dus bij de vrijgevestigde uit omdat er om me heen allemaal mensen dood aan het gaan waren en ik had hier heel veel last van. Nou ja de rest staat in het startbericht…
En ”Dus als je het al wilt, blijf in gesprek met behandelaren en kom met een goede motivatie”
Dat heb ik geprobeerd. Maar als ik zeg dat ik een diagnose betwijfel wordt dit blijkbaar als ontkenning gezien. En mensen meteen PS ontkennen dat er iets mis is met henzelf. Hoe blijf je dan nog in gesprek?
welke hulpvraag?
Je hebt dus al jaaaren hulp gehad en niks hielp begrijp ik .
En dat ligt aan de ggz ? Omdat daar de diagnose ps staat ?
Roos57 schreef op 07-04-2026 om 17:43:
welke hulpvraag?
Je hebt dus al jaaaren hulp gehad en niks hielp begrijp ik .
En dat ligt aan de ggz ? Omdat daar de diagnose ps staat ?
Huh wat een rare redenatie.