Heftig ongeluk zien gebeuren
We zaten vandaag met het gezin op een terras. We speelden een potje uno tot we een enorme klap hoorde. Toen ik om keek lag er een man op straat en mijn eerste gedachte was: hij is dood. Al half onderweg om te helpen dacht ik aan mijn kinderen en draaide me weer om. Mijn man is hulpverlener dus ik dacht laat hem maar ik moet de kinderen beschermen. Niet dat dat zin had want die staarden met grote ogen naar het slachtoffer.
Gelukkig gaf het slachtoffer op een gegeven moment een teken van leven en is later ook een soort van bij kennis geweest. Mijn man zegt dat de man zwaar gewond is maar er wel bovenop zal komen.
De jongste heeft het ongeluk daadwerkelijk zien gebeuren. Ze vertelde dat de man probeerde over te steken met zijn fiets en er een auto "te hard" aan kwam. Hij was net te laat, mama. Ze was in tranen en wilde weer naar huis waar wel stoplichten zijn (we zijn op vakantie). De oudste heeft alleen het slachtoffer zien liggen. Maar reageerde daar eigenlijk nog heftiger op dan haar zusje. Pas iets later welliswaar. Huilen, buikpijn, wat als dat mij ooit gebeurd. En nu maak ik me dus druk om de kinderen.
Het gevoel wat ik op dat moment heb ervaren moeten zij ook gevoeld hebben. Waarschijnlijk nog erger. En ik merk de impact ook. Ik zie nog steeds dat roerloze lichaam voor me. Gelukkig zie ik daarna in mijn hoofd ook het beeld hoe hij weer in beweging kwam. Maar die flits van: die man is dood...
Werkelijk waar geen idee wat ik eigenlijk met dit topic wil. Het is hier nu 23:00, m'n gezin ligt op bed en ik geloof dat ik even de behoefte heb om het van me af te schrijven.
Oh wat naar, wat heftig dat één kind dat werkelijk zag gebeuren. Dit schiet nog wel een paar keer door je hoofd vandaag. Geef de meiden vooral de ruimte om het erover te hebben zodat ze het goed kunnen verwerken.
ook voor jullie is slachtofferhulp mogelijk. Ik wens jullie heel veel succes/sterkte.
Hoe lang zijn jullie nog op vakantie? In NL kan je hiervoor slachtofferhulp krijgen, maar als je nog 3 weken in Frankrijk zit is dat misschien te lang? Ik zou ze vandaag gewoon even bellen voor advies.
Boarn schreef op 10-08-2026 om 07:15:
Hoe lang zijn jullie nog op vakantie? In NL kan je hiervoor slachtofferhulp krijgen, maar als je nog 3 weken in Frankrijk zit is dat misschien te lang? Ik zou ze vandaag gewoon even bellen voor advies.
Dit. Sterkte ermee hoor, en inderdaad praat erover met de kinderen vandaag.
🌷
Heftig!
Is het in Nederland?
Sowieso lijkt mij dat erover praten als gezin zijnde, met elkaar, goed is. Blijf bij elkaar inchecken om te weten hoe iedereen zich voelt. Jullie zouden je ook bij de politie kunnen melden als getuige en aangeven dat jullie er erg van geschrokken zijn. Je kunt dan vast wel slachtofferhulp krijgen, daar zijn zij ook voor.
In het buitenland weet ik niet hoe het werkt, maar dan via je reisverzekering eens beginnen lijkt me, en daar eens vragen wat wijsheid is hierin.
Heel veel sterkte hiermee, hopelijk komen jullie nog tot goede ontspanning en lukt het om te verwerken wat jullie hebben gezien.
Oh, wat naar zeg. Ooit zoiets gezien, en dat blijft een tijdje in je hoofd zitten. Ik zou jullie vakantie niet onderbreken en de dingen blijven doen die jullie willen doen. Je zal merken dat het meer zal vervagen en er door nieuwe gebeurtenissen het meer naar de achtergrond zal raken.
En praat erover, zolang de behoefte bestaat bij de kinderen.
Boarn schreef op 10-08-2026 om 07:15:
Hoe lang zijn jullie nog op vakantie? In NL kan je hiervoor slachtofferhulp krijgen, maar als je nog 3 weken in Frankrijk zit is dat misschien te lang? Ik zou ze vandaag gewoon even bellen voor advies.
Je kunt ook telefonisch hulp krijgen: https://www.slachtofferhulp.nl/contact/
En hier alvast wat tips: https://www.slachtofferhulp.nl/emotionele-hulp/getuige-misdrijf-ongeval/
En uit ervaring (geen getuige, wel nabestaande van een verkeersongeval): praat erover. Bel een familielid of vriendin. Doe het vandaag nog, het helpt echt. Sterkte!
Sterkte zeg. Hoe hebben de kinderen geslapen?