Psyche en mentaal Psyche en mentaal

Psyche en mentaal

AD(H)D gaat niet over

https://www.welingelichtekringen.nl/wetenschap/3028610/kind-met-adhd-wordt-volwassene-met-adhd.html

In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, gaat AD(H)D volgens het in dit artikel aangehaalde onderzoek dus niet over. En het zit in de genen. Geen ‘ontwikkelingsstoornis’ dus? Het verbaast mij niks. Ik ben wel benieuwd of dit inzicht invloed gaat hebben op de beeldvorming en aanpak.


"In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht"

Ik heb altijd al gedacht dat je het levenslang hebt of bent en dacht dat iedereen dat dacht/wist 😲 ik dacht dat dit een soort van algemene kennis is.

ik heb ook nooit gedacht dat dat over kon gaan. Volgens mij is dat ook niet wat er in het algemeen gedacht wordt hoor

Toch algemeen bekend dat het niet over gaat. Je kunt er wel mee leren omgaan. Daarom krijg je ook begeleiding daarin. 

Welingelichte Kringen is niet een erg betrouwbare bron 😏

Het is toch al heel lang bekend dat het niet over gaat?

Nooit gedacht dat het over zou gaan. Echte ADHD groei je niet overheen. Drukke kinderen worden vaak wel rustiger, maar dat is dan ook geen ADHD. 

Geen idee wie dat denkt, maar dit is de eerste keer dat ik die theorie hoor.

Het is overigens ook echt een ontwikkelinsstoornis, dat betekent namelijk niets meer en niets minder dat het kind zich anders ontwikkeld dan wat de norm is. Daarom wordt bij ad(h)d en autisme ook altijd naar ervaringen uit de kindertijd gevraagd.

Een ontwikkelingsstoornis houdt nou net niet in dat het “over gaat”. Ontwikkelingsstoornissen als ADHD en ASS, zijn genetisch bepaald en gaan niet over. Ik ken ook vrijwel niemand, behalve mijn schoonmoeder dan, die dat denkt.
Dacht dat dat inmiddels wel algemeen bekend was.

Omnik

Omnik

05-10-2021 om 23:13 Topicstarter

Opmerkelijk vind ik dan bijvoorbeeld dat een deel van de eerste keus medicatie nog altijd niet is goedgekeurd voor volwassenen. Als dit feit al bekend is, waarom zijn daar dan nog geen consequenties aan verbonden? Ik vind de gespecialiseerde hulp voor ADHD ook erg achterblijven bij die voor autisme. Ook voor kinderen trouwens. Je vindt in ieder dorp, op iedere straathoek wel een autismecoach lijkt wel. ADHD-gespecialiseerde hulpverleners moet je met een lampje zoeken. 

Welingelichte kringen citeert overigens enkel andere bronnen. In dit geval een Neurologisch vakblad dat verwijst naar een studie die is gepubliceerd in het
American Journal of Psychiatry

Fijn dat niemand hier gelooft dat het wel over gaat. Het is om moedeloos van te worden als je hoort met welke vooroordelen kinderen en volwassenen met bijv. ADHD te maken krijgen. Ze hebben al zoveel aan & in hun hoofd. 

Nee

Nee

06-10-2021 om 07:59

Kinderen met ADHD worden volwassenen met ADHD, is een bekende uitspraak van volwassen die zich ergeren dat veel hulp alleen maar op kinderen gericht is. Je ziet het ook wel in de media, als ze een filmpje willen laten zien van iemand met ADHD gaan ze altijd voor het jongetje van 8 die op z’n stoel zit te wiebelen. Hallo er zijn zoveel meer mensen met deze stoornis, die er dagelijks last van hebben, maar die worden straal genegeerd. 

Als volwassene kan je er zelfs meer last van hebben. Hier geen officiële diagnose trouwens want als kind ging ik dankzij goede hersenen fluitend schooltijd door, werd alleen gezien als wat druk. Maar als ik kijk naar waar ik tijdens werk op vastloop tik ik zo ongeveer alle vakjes aan. Hoor om me heen ook meer mensen die pas als volwassene 'diagnose' krijgen.

Sowieso werd er 25 jaar geleden minder getest denk ik. Maar dar het niet over ging leek me algemeen bekend feit. Alleen kan men er misschien na jaren kennis beter mee omgaan.

Tegenwoordig is er in mijn ervaring juist wel hele goede begeleiding. Althans mijn dochter krijgt echt zonder problemen de hulp aangeboden die nodig is. Mijn man heeft die nooit gehad, die komt nog uit een tijd dat daar gewoon minder aandacht voor was. 

Wel wordt het in mijn ervaring door een heleboel mensen gezien als gewoon wat druk. Terwijl het zoveel meer met zich mee brengt. Maar dat is alleen zo bij mensen die er van een afstand naar kijken en er dus gewoon te weinig kennis/ervaring mee hebben. 

ik ben er wel van overtuigd dat als je goede hulp krijgt en je ouders weten ook voldoende, je goed kunt leren leven met bepaalde 'beperkingen'. Zeker dat je met neurotransmitter-medicatie juist goed jezelf kunt leren kennen en ontwikkelen als kind/puber. Dan zou je er echt minder door belemmerd hoeven worden in je volwassen leven (en de positieve kanten ervan waarderen/inzetten). Maar de disbalans in dopaminehuishouding zal nooit structureel vanzelf goedkomen. Kan me voorstellen dat je medicatie bijvoorbeeld vermindert als je andere manieren hebt gevonden om zaken te doen/accepteren. 

Gr Angela

Volgens mij wordt helemaal niet vaak gedacht dat adhd wel overgaat. En zo staat het ook niet in het originele artikel. Wat zij onderzocht hebben is hoe het beloop is vanaf schooltijd tot 25 jarige leeftijd (dus ook niet bijster ver in volwassenheid) en daaruit is gebleken dat de mate waarin mensen symptomen ondervinden kan fluctueren. Waardoor er periodes kunnen zijn dat ze nauwelijks klachten hebben en periodes dat er wel weer klachten zijn. Dus is het belangrijk om als hulpverlener niet de handen af te trekken van mensen die een tijd minder verschijnselen hebben. 
Als mensen minder verschijnselen hebben kan het zo zijn dat ze niet meer aan de dsm criteria voldoen. Daardoor zou je op dat moment de diagnose niet kunnen stellen. Maar het was al bekend dat ook die mensen toch nog invaliderende klachten kunnen hebben. Ook dat staat in het artikel. 

Jij schrijft: Welingelichte kringen citeert overigens enkel andere bronnen. In dit geval een Neurologisch vakblad dat verwijst naar een studie die is gepubliceerd in het
American Journal of Psychiatry.

Dat kan wel zo zijn. Maar dat doen ze nogal selectief en suggestief. 

Omnik schreef op 05-10-2021 om 23:13:

Opmerkelijk vind ik dan bijvoorbeeld dat een deel van de eerste keus medicatie nog altijd niet is goedgekeurd voor volwassenen. Als dit feit al bekend is, waarom zijn daar dan nog geen consequenties aan verbonden? Ik vind de gespecialiseerde hulp voor ADHD ook erg achterblijven bij die voor autisme. Ook voor kinderen trouwens. Je vindt in ieder dorp, op iedere straathoek wel een autismecoach lijkt wel. ADHD-gespecialiseerde hulpverleners moet je met een lampje zoeken.

Welingelichte kringen citeert overigens enkel andere bronnen. In dit geval een Neurologisch vakblad dat verwijst naar een studie die is gepubliceerd in het
American Journal of Psychiatry.

Een rondje Google leert mij dat Ritalin en Concerta sinds 2017 is goedgekeurd voor volwassen, maar dat er significant meer en ernstiger bijwerkingen kunnen optreden. Zo gek is het dus niet dat men terughoudend is.

Wat betreft de gespecialiseerde hulp, die autisme coach op elke straathoek is ook sterk overdreven, zo ken ik ook nog wel een paar sterke verhalen over ADHD coaches op elke straathoek. Voor beiden is gewoon goede hulp voorhanden maar je loopt ook voor beiden tegen wachtlijsten aan. Bovendien lijkt het me handig om onderscheid te maken tussen een “coach” of een gespecialiseerde hulpverlener qua effectiviteit.

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.