Zorgen om zoon van 4
Mijn zoon is in september 4 geworden en zit dus nu ruim 2 maanden op school (Montessorischool). Na een aantal weken vullen de leerkrachten op school een lijstje in, dit noemen ze kijkwijzer (heeft overigens niets te maken met leeftijdsadviezen voor televisieprogramma's, hoewel ik hier wel altijd aan moet denken).
In het lijstje staat dan bijvoorbeeld of hij met andere kinderen om kan gaan, geconcentreerd kan werken, zijn werk af maakt, zelfvertrouwen heeft en wat hij graag doet (bijv. rennen/fietsen, bouwen, knutselen, boekjes kijken, fantasiespel etc.).
Aan ons als ouders werd ook gevraagd zo'n lijstje in te vullen.
Nu is mijn zoon een jongetje dat zichzelf niet goed kan vermaken, niet van knutselen houdt, maar wel graag met andere kinderen speelt en bij ons zeker niet verlegen is, hij stapt makkelijk op vreemden af. Dit hebben we dan ook zo ingevuld.
De juffen vonden echter dat hij weinig zelfvertrouwen heeft en hadden zorgen over zijn motoriek en spraak. Ze weten dat hij logopedie krijgt, dus dat laatste vond ik een beetje overbodig. Ze geven verder aan dat hij snel afgeleid is, zijn werk niet af maakt en weinig weerbaar is naar andere kinderen.
Maar, hij is nog maar net 4, is dat niet een beetje normaal voor zijn leeftijd? Er komt nog een gesprek over dit formulier, maar dat is pas over 1 1/2 week en ik maak me gewoon een beetje zorgen.
Ik vind mijn zoon een heerlijk ventje, hij vraagt soms wel veel aandacht (meer dan zijn oudere zus, die kan heel goed zelf spelen en is dol op knutselen. Zij heeft overigens bij dezelfde juffen gezeten en over haar waren ze altijd dolenthousiast) Hij gaat overigens met heel veel plezier naar school, maar dat wil ik ook graag zo houden.
Een beetje lang verhaal, maar ik moest het even kwijt.
Heeft iemand hier ervaring mee?
Gesprek
Een andere school overweeg ik zeker nog niet. We zijn op zich altijd heel tevreden geweest over deze school t.a.v. onze dochter. We gaan eerst het gesprek maar even afwachten en kijken wat we daar horen. Ik ben blij om te horen dat jullie het normaal gedrag vinden voor een 4-jarige. Ik vind namelijk zelf dat hij het geweldig doet. Hij is met sprongen vooruit gegaan wat betreft zelfstandigheid (aan en uitkleden, toiletbezoek e.d.) hij gaat geheel zelfstandig de klas in, deed hij na 2 weken al (dus jas ophangen, tas uitpakken e.d.) en hij heeft al diverse vriendjes waar hij thuis ook veel over spreekt. Ik ben eigenlijk alleen maar trots op hem vandaar dat ik gewoon erg schrok van die opmerking dat ze zich zorgen maken. Ik had die zorgen dus niet, maar nu.......
Tango
Pas op,laat je geen zorgen aanpraten.(Doet me denken aan mijn man,die ooit de opleiding ziekenverzorgende deed...tijdens een evaluatie op zijn stageplek werd hem gevraagd naar zijn problemen.Nou,vond mijn man,die had hij niet.(Hij vond de opleiding leuk,we waren daarnaast net getrouwd)Maar hey,dat kan dus niet,want elk mens heeft problemen,vond men daar.Werd nog een hele discussie)
Groetjes,Bastet
Bastet en cobi
Nee, dat probleem wil ik me ook niet aan laten praten. Ik zie het probleem eigenlijk ook helemaal niet, maar had zo'n opmerking dus ook echt niet aan zien komen. Herkenbaar cobi, die opmerking over het knippen. Die kreeg ik al bij het kdv en hij zal nu ook wel weer komen, want hij kan het nog steeds niet.
Ja,eens
Dat knip-verhaal ken ik,en ook hier een jongetje wat al heel goed Knex-te toen hij heel jong was.Maar op school mocht hij dat niet,want hij was nog geen vijf..(zucht)
Na tien jaar basisschool,nog drie jaar te gaan, en drie kinderen verder ben ik heel goed in veel zaken voor kennisgeving aan te nemen en te laten voor wat het is.
Bij en hoofdzaken onderscheiden,dat is de truc!
Bastet
Geen zorgen
Ik zou me hier om te beginnen al geen zorgen om maken. Wat je noemt is normaal voor een kind van die leeftijd.
Even goed bekijkt de school hem gewoon voor wat hij is: een kleuter van 4. Sommige zijn weerbaar, anderen niet. De een houdt van samenspelen, de ander speelt liever alleen. Als ze bij alles denken "ach hij is nog maar zo jong en zo kort op school" dan kunnen ze die hele observatie wel afschaffen natuurlijk (wat misschien niet eens zo gek is 
)
Zie het zo: de volgende keer dat je dit invult zie je hoe enorm hij gegroeid is!
Jvo
Bijna hetzelfde gehad
dochter begon met 4 op de basisschool, zat niet helemaal lekker in haar vel op dat moment, beetje ziekjes, dus niet echt haarzelf.
Na 3 weken gsprek met juf inclusief zo'n formulier. Dochter speelde niet samen, erg dromerig, kreeg de helft niet mee, kon zich slecht concentreren in het kringgesprek etc. Voelde me echt in mijn moederhart geraakt, dit was mijn dochter helemaal niet. Gelukkig was het toen snel vakantie en dit jaar bij een andere leraar. Nu precies het tegenovergestelde. Dochter was erg mondig, soms erg eigenwijs. Speelde met alle kindjes, en volgens meester een leuk en hartelijk kind die soms (lees vaak) haar kuren had 
ze kon alleen slecht knippen, maar toen hebben wij de uitleg gegeven dat scharen thuis verboden waren omdat ze al 3 keer haar haren had afgeknipt. Begreep hij dat ook meteen. Hij zit er pas een paar weken geef hem de tijd en het komt vanzelf wel
Jvo
Ik vind het zelf ook heel normaal gedrag voor een kind dat net op school zit. Waar ik vooral mee zit is dat de juffen meteen aangeven dat ze zich zorgen maken. Als ze nou hadden opgeschreven dat dit normaal is en dat hij nog moet wennen ofzo, was het op mij heel anders overgekomen. Ze mogen natuurlijk opschrijven wat ze bij hem zien, daar zit het probleem niet, want dat komt grotendeels overeen met wat we thuis zien.
Fijn
dat er zoveel reacties komen. Ik ben al een stuk minder bezorgd en ga vooral door met trots zijn op mijn zoon. Verder wacht ik af wat ze in het gesprek zeggen. Ik ga samen met mijn man naar het gesprek, samen sta je toch even wat sterker. Ik houd jullie op de hoogte.
Vraag terug stellen
Wij stellen inmiddels standaard de vraag terug: "En wat doen jullie om hem hem hiermee te helpen?". Een goede manier om beeld te krijgen of ze zich echt zorgen maken of dat het allemaal wel meevalt.
