Zoon wordt gepest door ex-vriendje

Sorry

Voor de taal- en spelfouten en de vergeten woorden.

Het is laat....

Precies

Ik zou inderdaad beginnen met het vriendje aanspreken, vooral omdat je hem kent, vragen waarom hij pest. De volgende stap zou zijn de ouders aanspreken.

Naar school gaan

In de bovenbouw gebeurt het dat vrienden uit elkaar groeien en dat kinderen ineens niets meer met elkaar kunnen.een kind kan zich ineens aan de ander irriteren .en jezelf profileren speelt ook zeker een rol. Maar.....als het goed is mag er op school niet gepest worden.Dit gebeurt nu wel.Om pesten te stoppen,moet school wel op de hoogte zijn. Vaak denk je als ouder de juf ziet dit toch ook, weet het wel, maar het gebeurt vaak stiekum.Ik zou zeker de juffrouw informeren. Als zij het goed aanpakt moet het een gesprek worden waarbij de pester duidelijk wordt gemaakt dat hij zich nu misschien niet meer happy voelt bij jouw zoon,dat ze uit elkaar groeien, maar dat dat dus betekent dat je elkaar met rust moet laten en dat ze wel van hem verwacht dat hij dat respectvol doet.

Het ex-vriendje aanspreken ligt in de bovenbouw gevoelig; heb ik ook 1 keer gedaan.Ik dacht hem goed genoeg te kennen voor een open gesprek. Maar hij voelde zich zo aangevallen dat het pesten alleen maar erger werd.Bij mijn zoon is het toen gestopt toen ik het bij de juffrouw neerlegde. Heb met mijn zoon toen ook wel geprekken gevoerd .In mijn geval bleek mijn zoon volhoudend te zijn in het contact te willen handhaven.hij bleef de jongen opzoeken,in zijn buurt komen. Toen hij de opdracht kreeg van de juf om ook een week uit zijn buurt te blijven (en zij had ook een duidelijk gesprek gehad met het ex-vriendje en met hem afspraken gemaakt) werd het rustiger.Ze blijven nu beleefd op elkaars afstand.

Iedere situatie is natuurlijk weer anders, maar wie weet heb je hier wat aan

Vervolg

Het was voor mijn zoon een nare ervaring om mee te moeten maken dat iemand ineens niet meer je vriend is.Maar hoe hard het ook is ,dat hoort ook bij deze leeftijd. En ik zie hem ook weer door deze ervaring groeien.Nadenken over wie jij bent,en dat je anders bent dan de ander en wat vriendschap betekent en weer op zoek gaan naar andere vriendschap.Investeren in andere kinderen enz.

Ik moest het van de juf horen.

Mijn oudste is nogal een binnenvetter. Ik moest dus van de juf horen dat hij gepest werd door zijn "vriend" samen met nog een paar andere jochies, die er bekend om stonden. Zij heeft de desbetreffende ouders benaderd en gelukkig heeft die moeder mij weer gebeld. Die zat er dus wel anders in dan de moeder van dat vriendje van je zoon. Zij wilde dat de jongens samen gingen praten, maar dat wilde mijn zoon echt niet. Hij was op dat moment veel te bang voor hem. In de klas heeft ze een donderpreek gehouden wat nogal indruk achterliet. Het was wel opvallend dat de meiden de jongens op het matje riepen. Hij was op dat moment er niet bij. Had de hele nacht gehuild en wilde niet naar school. Een paar jongens hadden zich niet gerealiseerd hoe ver ze waren gegaan en hebben later ook hun excuses aangeboden aan hem. Trouwens een paar weken speelden ze weer met elkaar alsof er niets gebeurd was. Daar had ík nou weer moeite mee. Een kind vergeeft blijkbaar sneller dan een moeder. Dus nogal een lang verhaal, maar ik zou je zeker willen aanraden om het aan de juf te melden en toch ook aan de ouders. Pesten moet meteen aangepakt worden. Ik heb ook wel aan een weerbaarheidstraining gedacht. Om 'm wat verbaal sterker te maken, want dat schort er nog wel eens aan. Maar daar wilde hij absoluut niet naar toe.

Het vervolg...

Ik was eigenlijk van plan om het vriendje aan te spreken en dan inderdaad op een open en informerende toon (goh, ik hoor van mijn X dat het niet zo goed loopt tussen jullie de laatste tijd, hoe kan dat toch? Jullie waren zulke goeie vriendjes, etc...), maar ik zag hem afgelopen woensdag niet en ben dus maar doorgelopen naar de juf.

En die hoorde er wel van op en maakte een afspraak voor de volgende dag. Ik al blij. En daarnaast heeft ze meteen spijkers met koppen geslagen hoorde ik tijdens die afspraak. Ze heeft de twee heren bij zich geroepen en mijn zoon zijn verhaal laten doen. Het vriendje gaf aan dat hij het niet zo bedoeld had en dat hij niet door had dat zoonlief het niet zo leuk vond.... En dat ze binnenkort maar eens moesten afspreken.

Dat laatste zag zoonlief eigenlijk niet zo zitten (en ik eigenlijk ook niet) en de juf gaf ook bij vriendje aan dat ze wel vermoedde dat dat voor zoonlief nog wat te snel, dat eerst het vertrouwen maar weer eens terug moest komen. Daarnaast heeft ze nog wat afspraken gemaakt met de heren en gezegd dat ze er bij de heren van de week op terug zal komen en met mijn over een maand, en dan in de tussentijd meteen eens bekijken hoe zoonlief bij de rest van de klas in de groep ligt en of ze hem kan helpen met het leggen van andere contacten. Top van de juf, ik vind echt dat ze het heel erg goed heeft aangepakt!

Uiteindelijk hebben ze toch een afspraak gemaakt voor vrijdagmiddag maar toen kon zoonlief niet. Nu hebben ze afgesproken dat het vriendje morgenmiddag bij ons komt spelen. We zullen wel zien hoe dat verloopt. Zoonlief is erg blij met deze ontwikkelingen. Ik zie gewoon dat hij zich weer helemaal ontspant en veel vrolijker is. Ik hoop alleen wel dat het toch weer niet op een teleurstelling uitdraait voor hem....

Vriendje kwam trouwens vandaag uit zichzelf (zonder dat ik ook maar een woord hierover tegen hem gezegd heb) naar mij toe en vertelde mij dat het weer goed is en dat hij niet wist dat mijn zoon er zo mee zat. En dat vond ik toch ook wel weer erg lief en dat heb ik ook tegen hem gezegd.

Ik hoop dat het hiermee ook echt over is en dat het zoonlief om zijn vriendenkring wat uit te breiden. Het lijkt me namelijk dat dat ook wel wat lucht gaat geven aan alle kanten.

Bedankt voor de reacties en tips!