Zoon (8) beticht van pesten - maar thuis niks aan de hand
Dilemma. Zoon is acht jaar oud, zit in groep 5 en gaat altijd met veel plezier naar school. Het gaat ook goed: hij zit zowel voor taal als rekenen in de zogenaamde Vooruit-groep en hoeft daar niet voor op zijn tenen te lopen (zeggen zijn juffen). Ook buiten school gaat het goed: hij sport veel en doet ook dat goed.
Geen wolkje aan de lucht, zou je dus zeggen. Maar toch wel. Een paar maanden geleden hoorde ik langs het voetbalveld ineens dat mijn zoon, met een paar andere kinderen, een jongetje uit zijn klas tegen het hek zou hebben geduwd en hem zou hebben gepest. Dat vond ik natuurlijk heel erg. De moeder van dat jongetje heeft mij niet aangesproken, dus aan het eind van de dag heb ik haar even gebeld om te vragen wat er aan de hand was. Het was een goed gesprek waarin zij heel rustig uitlegde dat mijn zoon niet de enige was, maar dat hij er volgens haar zoon wel een rol in had. Ik heb daarop eens even goed met mijn zoon gesproken, gezegd dat ik dat niet wilde hebben, dat hij ook niet mee moest doen met een groepje. Ik heb hem duidelijk laten merken dat ik het heel erg vond. De volgende morgen heeft hij zijn excuses aangeboden aan het jongetje. Die vervolgens zei dat er niks aan de hand was.. Dus dat was dat. Wel heb ik sindsdien beter opgelet hoe het er op het schoolplein aan toe gaat. Best ruig, dat moet worden gezegd, maar voor zover ik kon zien, doen alle jongetjes uit de klas daar aan mee. Ik ben zoon blijven vragen hoe het op school en in de klas was, maar ik heb niets meer gehoord.
Drie weken geleden was het tien-minutengesprek. Ik heb de gelegenheid gegrepen om aan de juffen (hij heeft er twee) te vragen hoe het in de klas was. Nou, toen kwam het: er kwamen inderdaad wel klachten van andere kinderen over mijn zoon. Ze zeiden wel dat als ze hem erop aanspraken, hij vaak meldde dat iemand anders ook al wel wat had gedaan, waarop zij dan zeiden dat hij de juffen er bij moest halen. Maar dat deed hij niet.
Ik ben er best van geschrokken en ik heb de volgende dag weer met hem gepraat. Ik heb gezegd dat ik niet meer wil horen dat hij kinderen plaagt, dat hij weg moet lopen als er ruzie is en dat als iemand iets bij hem doet, hij echt de juffen erbij moet halen. Dat laatste druist heel erg tegen mijn eigen opvattingen in (ik ben erg van het: probeer het eerst zelf op te lossen), maar als dat moet, dan moet het maar.
Sindsdien ben ik erg aan het opletten. Hij praat meer, ik vraag meer en ik hou echt mijn ogen open. Ik wil niet zo'n moeder zijn die denkt dat haar kind een engeltje is, maar ik zie zo weinig van een pester terug in het jongetje dat ik ken. Hij is lief voor zijn kleine broertje, hij is fair bij het voetballen en tennissen, hij is lief voor andere kinderen... natuurlijk heeft hij z'n nukken, maar hij trekt zich eerder terug dan dat hij zich uitleeft op een ander. Hij neemt ook genoeg vriendjes mee naar huis, en dat zijn echt niet allemaal populaire, sterke kereltjes.
Maar gisteren komt hij zelf overstuur thuis. De moeder van een ander jongetje uit de klas (inderdaad geen vriendje van hem) had tegen hem gezegd: ' Daar heb je die vervelende klier weer'. Verder niks. Hij vertelde dat ze wel ruzie hadden gehad, dat dat jochie hem hard had geduwd met tikken en dat hij had gezegd dat hij daarmee op moest houden, dat dat jochie toen met een pylon had gegooid en dat hij die terug had gegooid en dat ze toen allebei op hun kop hadden gekregen van de juf. Kan. Daar is voor mij dan de kous mee af. Maar blijkbaar is dat jochie meteen na school naar zijn moeder gegaan om het te vertellen.
Ik vind het ontzettend lastig. Als mijn zoon echt loopt te pesten, vind ik dat echt heel erg. Dat tolereer ik niet. Maar ik kan thuis echt geen dingen ontdekken die ik kan aanpakken.
Aan de andere kant vraag ik me af hoe erg het echt is. Komen die klachten van allerlei verschillende kinderen of van 1 of 2 waar hij echt geen vriendjes mee is (dat ben ik vorige keer vergeten te vragen)? En zou het dan zo kunnen zijn dat dat jongetje of die jongetjes veel sneller bij de juf gaan klagen dan mijn zoon? Hij komt ook wel eens met blauwe plekken thuis omdat hij geduwd of gestruikeld is, maar volgens hem hoort dat er gewoon bij.
Of heb ik nou oogkleppen op?
Dinsdag heb ik een vervolggesprek met de juffen en ik wil daar graag zo goed mogelijk voorbereid naar toe. Ik wil geen oogkleppen op hebben, maar iets in me zegt me toch ook dat mijn kind niet de enige partij in dit verhaal is die wellicht iets te verwijten valt. Of zie ik het helemaal verkeerd?
Iemand die zoiets ook al eens aan de hand heeft gehad?
Vervelend
He, wat een vervelende situatie. Ik herken het wel een klein beetje. Onze zoon heeft iets dergelijks aan de hand gehad in groep 4 en 5. Hij werd door een paar jongens steeds uitgedaagd, hij hield zich zoveel mogelijk in (moeilijk voor een adhd'er), maar op een gegeven moment deed hij toch wat terug. Met uitdagen bedoel ik oa te hard tikken, tegen een hek duwen, laten vallen etc. En mijn zoon werd steeds betrapt bij het terugdoen en kreeg straf. Mijn zoon geeft niets snel een ander de schuld en hield zijn mond over de aanleiding, want hij houdt niet van verraden, zoals hij het noemt. Ik kreeg toen ook steeds van andere moeders (en in het bijzonder een moder van een dader) te horen dat zoon zo'n stoorzender was en steeds zo agressief. Ik herkende dat maar ten dele.
Dit ging even zo door, totdat het een vriendje van zoon te gortig werd, dat zoon weer binnen zat na te blijven en met de juf te praten, terwijl de daders lekker aan het spelen waren op het schoolplein. Vriendje heeft het leerkracht uitgelegd, deze herkende het verhaal wel. Er zijn allerlei gesprekken geweest, met zoon en daders en eigenlijk is het grotendeels opgelost. Af en toe steekt het de kop op, maar zoon kan er beter mee omgaan en anders gaat hij naar leerkracht.
Kan het ook zoiets zijn met jouw zoon?
Na gaan vragen
Kan best. Vandaag ben ik zoon gaan ophalen bij de naschoolse opvang - waar dat jongetje ook op zit. Ik dacht: als hij hem echt pest, dan moet-ie dat daar toch ook doen? Maar de leidsters daar waren eigenlijk net zo verbaasd als ik. "Wat? Hij? Maar hij is altijd zo lief." Er zijn zelfs kinderen die vragen of mijn zoon die dag komt, omdat ze zo graag met hem willen spelen...
Toen vroeg één van de leidsters of het soms die ene moeder was. De moeder in kwestie blijkt wel vaker aan de bel te hangen en ze heeft al eerder een ander jongetje beschuldigd, heel toevallig ook zo ééntje die nooit een vlieg kwaad doet.
Wat de achtergrond van die moeder ook precies is, maakt me eigenlijk niet zo heel veel uit. Ik ben blij dat andere mensen, die er objectiever tegenaan kijken dan ik, het net zo'n vreemd verhaal vinden. Dat zorgt er wel voor dat ik dinsdag iets rustiger bij de juffen zit en dat ik niet verkeerd zit met de vraag of het misschien alleen iets van dat ene jongetje is...
Ondertussen blijf ik mijn zoon maar gewoon aanmoedigen om bij dat jongetje uit de buurt te blijven - en als dat jochie begint met vervelend doen, dan toch maar meteen naar de juf te gaan. Daar was hij het gelukkig zelf ook wel mee eens.
Maar wat is het fijn om te horen dat ik geen moeder-met-oogkleppen-op ben! (wat dan weer niet wegneemt dat ik dan nog wel wat met die andere moeder op te lossen heb. Als je vindt dat een kind naar doet tegen je kind, dan neem je het toch even apart en dan zeg je toch rustig dat-ie dat daar en daarom niet meer moet doen? In plaats van zo'n jochie een beetje voor klier uit te maken? Of zie ik dat nou weer verkeerd?)
Opmerking moeder
Die opmerking van die moeder tegen je zoon slaat werkelijk nergens op. Ze mag je zoon een klier vinden, maar ze hoeft het niet te zeggen. Volwassenen onder elkaar roepen toch ook niet lukraak wat tegen een ander? Ik vind het gewoon een belediging om iemand zo aan te spreken. En dat doe je dus ook niet tegen een kind. Ze geeft haar eigen kinderen ook geen voorbeeld. Die roepen dan ook van alles tegen iedereen.
Misschien is dat het probleem wel.
Heeft haar zoon net zo`n grote mond als zijn moeder en zet jouw zoon hem af en toe op zijn plaats? En ja, dan gaat zo`n kereltje natuurlijk thuis klagen....
Ik zou zeker vragen aan de leerkracht of zoon zomaar iedereen "pest" of dat deze 2 jongens gewoon water en vuur zijn...dat is heel wat anders.
Hoi wil
Ik denk dat het inderdaad een beetje zo zit. Dat ga ik dinsdag dus ook vragen bij het gesprek met de juffen - als de enige klachten van dat jongetje komen, dan zit het hoogstwaarschijnlijk een beetje anders dan het zo op het eerste gezicht lijkt te zitten. Het ligt natuurlijk heel anders als er een heleboel kinderen klagen, maar voorlopig lijkt het daar niet op.
En ik ben het natuurlijk helemaal met je eens dat het niet klopt zoals die moeder het aanpakt. Ik vind het niet constructief, niemand heeft er zo iets aan en het lijkt me nogal onvolwassen om zo je eigen frustraties te botvieren op een jochie van acht...
Tja
Je hebt je ogen open gehouden, je houdt je kind goed in de gaten en dan dit. Ik denk ook dat het wel meevalt. Mijn dochter is ook een schat, maar werd ineens aangesproken op msn door een moeder. Ik las het met open mond. Ze sprak mijn dochter aan op "zogenaamde" pesterijen. Ze zei ook dat mijn dochter gemeen en irritant was. Ik was echt perplex. Een volwassen vrouw die zo tekeer gaat tegen een kind. Als je mijn dochter dan kent, snap je het helemaal niet. Ik was heel boos, maar heb mijn dochter gevraagd msn af te sluiten. En als die moeder nog wat te zeggen heeft, mag ze komen praten !
Dropke
Hier ook zoiets
hier hebben we net zoiets gehad, hier een meisje dat nogal onbeïnvloedbaar is. ze gaat d'r eigen gang, trekt zich niet zoveel aan van wie populair is en wie niet en trekt d'r eigen plan. dat zie je ook...zo interesseert het haar niks wat 'mode' is en wat niet, ze heeft d'r eigen 'stijl' en 'smaak'. kiest d'r eigen vriendinnen en heeft zo een nogal 'gemeleerd' groepje vriendinnen/vrienden. 1 meisje in de klas is nogal 'bazig' en krijgt schijnbaar geen 'vat' op dochter...dochter trekt zich weinig aan van haar...vindt d'r ook niet aardig. maar veel kinderen in de klas kijken nogal tegen het bazige meisje op. nu heeft bazig meisje een vriendin die wel aardig is (vind dochter) en waar dochter wel eens zo zijdelings mee omgaat. dat vindt bazig meisje niet leuk, maar volgens dochter moet aardige vriendin dat zelf weten en heeft bazig meisje daar niks over te zeggen. opeens kwam de beschuldiging van 'aardig meisje' met steun van bazige vriendin dat dochter aardig meisje zou pesten. het kwam ons via, via ter ore, dochter was diep gekwetst. en boos ook....want volgens dochter was er niks van waar. ik geloofde dochter ook wel, maar had ergens ook zoiets, misschien heb je per ongeluk wel iets gezegd dat haar gekwetst heeft? (dat kan toch?) en heb het gemeld bij haar leerkracht, die stomverbaasd was......jouw dochter? dat kon toch niet zij leerkracht, die staat juist bekend als vredesstichter (dochter houd niet van ruzie en wil altijd vrede), nee, leerkracht kon het zich niet voorstellen. afijn leerkracht heeft gepraat met dochter en aardig meisje en al snel bleek dat bazig meisje erachter zat. die heeft aardig meisje opgestookt om te 'klagen' over futiliteiten. moeder van aardig meisje kwam zelfs hier om d'r excuses te maken....die liet ook wel doorschemeren dat de moeder van bazig meisje ook een dikke vinger in pap had.
dat is een jaar geleden. en nog steeds blijf ik het gevoel houden dat moeder van bazig meisje en bazig meisje zelf de schurft hebben aan dochter. waarom is me een raadsel (omdat ze niet naar pijpen van bazig meisje danst w.s.). die moeder bemoeit zich ook regelmatig met dochter als ze op het plein speelt na schooltijd. ik heb dochter op het hart gedrukt dat ze het niet hoeft te pikken als die moeder zich met haar bemoeit en rustig mag zeggen dat ze van d'r eigen moeder dit en dat wél mag en zelf mag weten wat ze zegt....en die moeder moet echt oppassen want ik heb meer dan genoeg van alle kritiek die ze uit op dochter.....laat d'r eerst d'r eigen bazige kind maar eens opvoeden die ook nog al eens lichamelijk van zich laat spreken (duwen, schoppen) ook al van die dingen die dochter nóóit zou doen. nieuwe leerkracht weet van de bemoeizucht van deze moeder (het was hem ook al opgevallen) en wil ook dat dochter het niet pikt. en zo nodig mag ze na schooltijd hem erbij halen....
't is toch wat dat er zulke rare moeders bestaan??? die zullen wel op de een of andere manier allerlei frustraties hebben ofzo....waar bemoeien ze zich mee.
groeten albana
Moeders....
Ik heb ook wel eens het idee dat sommige moeders te gevoelig zijn...
Afgelopen vrijdag, na de Sinterklaasviering op school, stond de bewuste moeder ineens voor mijn deur. Ik hield natuurlijk mijn hart vast - ik had haar de hele week een beetje ontweken, want ik was bang dat ik uit m'n slof zou schieten en daar is niemand bij gebaat - maar ze was één grote glimlach en kwam alleen maar even melden dat Oudste onderweg was, maar dat hij vanwege zijn grote surprise moest lopen. Dat ik niet ongerust zou worden... En, oh ja, Oudste en haar zoon hadden het goedgemaakt. Oh. Dus ik heb iets gemompeld van ' prima, toch?'.
Zie je wel, denk ik ondertussen, die kinderen zijn er allang klaar mee als de moeders nog ruziënd over het schoolplein rollebollen. Wat me dan weer alleen maar sterkt in mijn opvatting dat zij als moeder geen rare termen over mijn zoon over het schoolplein moet bleren, maar goed.
Wat natuurlijk blijft is dat ik niet wil dat mijn zoon bij de juffen ten onrechte als pestkop of klier te boek staat. Dus dat gesprek morgen komt even goed wel goed van pas.
Precies, die moeders
Ja, moeders kunnen het vaak erger maken dan het is of denken dat kinderen handelen als volwassenen en verwachten daar een bepaald gedrag bij. Sommige moeder moeten eens wat minder op het schoolplein staan te roepen over andere kinderen en wat beter naar hun eigen kinderen kijken.
Zometeen
Nu heb ik de zaken wel zo'n beetje op een rijtje en dan ben ik toch zenuwachtig voor het gesprek straks. Suf, he?
Gisteren trouwens een goed gesprek met Oudste. Hij: 'M en ik zijn weer vriendjes. Ik heb het tegen zijn moeder gezegd en ik heb gevraagd of hij het ook wilde zeggen. Anders doet ze misschien weer zo tegen me.'
Ik heb tegen hem gezegd dat ik vind dat hij het heel goed heeft aangepakt zo. Vind het best knap voor een jochie van acht.
Storm in een glas water
Zo, ik ben weer terug van een heerlijk rustig gesprek met een van de twee juffen. Samenvatting: Oudste is weliswaar druk en aanwezig, maar geen vervelende pestkop. In de klas hebben ze het met z'n allen gehad over leuke manieren om buiten te spelen (dus zonder elkaar om de haverklap op de grond te duwen) en daarmee is de kous af. Juf vindt het gewoon een lekker kind.
Dus deze hysterische moeder (
is ook weer blij.
Dank voor het aanhoren!!
Fijn!
Dus idd hadden de 2 jongens gewoon een aanvaring. En je zoon blijkt helemaal geen pestkop te zijn. Fijn! Misschien heeft de moeder van het jongetje er ook weer wat van geleerd. Niet zo snel conclusies trekken. En al helemaal niet in het wilde weg beschuldigen. Wat een troela!!!Hahaha!
Mooi
En nu uit de buurt van die moeder blijven 