Veiligheidsprocedures bij scheikunde
Eén van mijn kinderen heeft afgelopen week bij het opruimen na een scheikunde-praktikum iets laten vallen. Toen Kind het op wilde ruimen, kwam net toevallig de TOA langslopen, die dat streng verbood. Het blijkt een buitengewoon giftige, kankerverwekkende stof te zijn die bij de meeste scholen niet eens door leerlingen gehanteerd mag worden. Dat was bij Kind niet bekend en er werden ook geen bijzondere beschermingsmiddelen gebruikt (geen zuurkast, geen masker, geen handschoenen).
Als u mij zoekt: kijk dan eens in de hoogste boom. Ik dacht dat ik ontplofte en heb een mail gestuurd naar de directie van school. Hoe is het bij jullie op school met de veiligheidsprocedures bij scheikunde?
Tirza (op zoek naar munitie)
Tirza (zeer ot)
Radiologen in ziekenhuizen zijn vrijwel altijd zeer nonchalant in de omgang met straling
Je bent in de war met chirurgen, tenzij je uit eerste hand over zeer andere informatie beschikt dan ik.
Dank je
Lys. Inderdaad een andere stof, maar wel bruikbaar als munitie.
Triza
Silone (ook zeer ot)
Kan ik niet zonder mijn anonimiteit op te blazen. Twee onderbouwingen: ik ben OK-assistent, daar ken ik het van uit de praktijk (niet meer als zodanig werkzaam). En ik ben stralingskundige - radiologen werden toen op de opleiding als voorbeeld gebruikt voor hoe het niet moet.
Tirza
Hmmm
1. Nog nooit een radioloog op OK gezien
2. Herken het niet, maar moet toegeven dat radiologen tegenwoordig heel weinig meer daadwerkelijk in een rö-kamer verblijven. 't Is een kantoorbaan geworden.
Reactie
Van school. Begrip voor bezorgdheid, excuses voor incident en de stof wordt vanaf nu niet meer gehanteerd door leerlingen.
Zo. Dat is dat.
Tirza
Maar....
... de reactie van Mark wordt door jullie snel van tafel geveegd, maar toch vind ik daar wel wat in zitten.
Bij mij thuis staat er een pot keukenzout in de la waar de kinderen zo bij kunnen. Moesten ze daar eens een paar handenvol van opvreten dan kan ik ze volgens mij naar het ziekenhuis brengen, toch?
Of stel dat ze dat 2-literblik teakolie aan de mond zetten waar ik de tuinmeubels wel eens mee inwrijf?
Er zijn zo veel 'giftige stoffen' aanwezig in/om het huis waar je niet meteen van in de stress schiet als kinderen er zo bij kunnen?
Je dochter is een puber, maar toch geen kleuter?
Om dan maar meteen te roepen dat dat spul op school niet eens mag ZIJN is toch een overtrokken reactie?
Of ben ik nou zo naief.
Margje (niet gehinderd door enige kennis van kaliumdichromaat - ik moet het ooit geleerd hebben maar da's ver weg).
Eens met margje.
Ik vind ook dat Mark een punt heeft.
In principe is alles giftig. Zelfs water, als je er maar genoeg van naar binnen klokt.
Dat betekent niet dat er op scholen (of waar dan ook) geen regels moeten zijn over het omgaan met weet-ik-wat-voor stofjes of goedjes. Maar het betekent ook dat je de dingen wel een beetje in perspectief moet blijven zien.
Ingrid
En nog even een 'huh?' voor tirza....
Ik las dit draadje nog eens diagonaal door, je schreef ergens:
' ik ben geen scheikundige, de docent ook niet volgens mij'
????? Ik mag toch hopen dat een scheikunde docent (in elk geval een eerstegraads) scheikunde gestudeerd heeft? Dan ben je toch scheikundige? Mis ik iets??
Ingrid
Jullie hebben gelijk...
Maar het perspectief 'thuis' is een ander perspectief dan het perspectief 'school'. Al is het maar omdat je thuis zelf mag kiezen hoeveel zout je in huis hebt en of dat onder bereik van de kinderen is of niet. Overigens is het niet voor niets zo dat de meeste ongelukken thuis gebeuren.
School heeft het perspectief 'werk'. Dat is omdat je niet mag kiezen (er is sprake van een gezagsverhouding tussen leerkracht en leerling) en omdat sommig onderwijs wel degelijk elke dag tot 'gevaarlijk werk' leidt.
Hoe dan ook: ik erger me nog wel eens aan leerkrachten die denken dat ze op school met de leerlingen kunnen doen alsof ze thuis zijn. Dat is niet de werkelijkheid.
Groet,
Miriam Lavell
Ingridt
IngridT:
"Ik mag toch hopen dat een scheikunde docent (in elk geval een eerstegraads) scheikunde gestudeerd heeft? Dan ben je toch scheikundige? Mis ik iets??"
Lerarentekort?
Scheikundige
O, dat kan zomaar aan mij liggen. Mark schreef iets van: ik ben afgestudeerd scheikundige. Nou, volgens mij doet een leraar gewoon de lerarenopleiding en is daar niks afgestudeerds aan. Maar dat kan zomaar een misvatting van mij zijn.
Tirza
Het is een weging margje
Natuurlijk zijn er overal gevaarlijke stoffen, dat weet ik ook wel 
Als jij die op pakafstand voor je eigen kinderen neer wilt zetten, prima. Als je vervolgens niets doet als ze de stoffen pakken, ook prima. Als jouw kinderen dan ook nog zo dapper zijn om ze op te eten: tja, eigen schuld dikke bult. Zowel van hen als van jou, zeg maar. Wat jij in jouw huis met jouw kinderen en jouw gevaarlijke stoffen doet moet je helemaal lekker fijn zelf weten.
Maar. Hoe zou je het vinden als er in de kleuterklassen gootsteenontstopper voor de pak staat? Of op het kinderdagverblijf? Of op de basisschool wordt met potloden met giftige verf gekleurd? Tja, potloden zijn ook niet om in je mond te steken, daar moet je mee kléuren.
De normen zoals die binnen school gehanteerd worden *op papier* zijn opgesteld door clubjes die daar verstand van hebben. Er zijn boeken vol voorschriften "Veilig practicum", die staan keurig in de kast. Kind kreeg zelfs kopietje mee (lees voor de lol ook even de link die ik eerder gaf). Hándel daar dan ook naar.
Trouwens: hoezo dochter? Ik heb meer kinderen met sk-praktica.
Tirza
Ja maar hee
Scheikunde krijgen ze toch pas vanaf de derde klas? Dat kun je niet vergelijken met gootsteenontstopper op een kinderdagverblijf.
Ik vind 15 jaar oud genoeg om te kunnen leren dat je niet gaat spelen met gevaarlijke stoffen. Misschien ben ik daar naief in (heb ook nog geen kinderen ouder dan 11 jaar) maar ik heb liever dat mijn kinderen leren omgaan met gevaarlijke stoffen dan dat gevaarlijke stoffen bij ze vandaan worden gehouden. Wanneer moeten ze het anders leren? Op hun 18e, als ze eindelijk van school zijn en niemand de wereld meer netjes beschermd voor ze neerlegt?
Misschien moet je in Amerika gaan wonen, daar zou dit vast nóóóóit mogen 
Margje
En hoe doet je dat, margje?
Nee hoor, scheikunde krijgen ze al eerder tegenwoordig. Maar ik heb mijn kinderen in de 3e en hoger
Dat leren omgaan met gevaarlijke stoffen? Door er meteen bij te leren dat je je tegen gevaarlijke stoffen kunt beschermen. Het autogordel-principe. Dus: je doet een labjas aan om je kleren te beschermen tegen spetters. Je doet handschoenen aan. Je doet een veiligheidsbril op. Je doet je haar in een staart (open vuur), werken in een zuurkast (met afzuiging) - dat soort dingen. Toch? Werken met gevaarlijke stoffen is het zoeken naar een balans tussen je werk kunnen doen en het beschermen van je gezondheid. Zoals ik al eerder schreef: ik ben stralingskundige, het werken met radioactiviteit is príma mogelijk, zoláng je maar veilig werkt. En ja, veilig werken is weleens lastig. Het betekent verkleden of anderszins belemmeringen (handschoenen, of rare kleine ruimtes ofzo).
Bij het werken met gevaarlijke stoffen moet er één ding gelden voor alles en boven alles: safety first.
Tirza
Ja, daar ben ik het mee eens.
Dus je oekaze over dat ze de veiligheidsvoorschriften moeten nalezen: eens.
Ik was alleen in de veronderstelling dat je wilde dat dat hele spul er niet zou zijn op school.
Margje
Grote getallen
Margje:"Scheikunde krijgen ze toch pas vanaf de derde klas? Dat kun je niet vergelijken met gootsteenontstopper op een kinderdagverblijf. "
Je kunt het in ieder geval niet vergelijken met de situatie thuis om het simpele feit dat jouw thuissituatie slechts betrekking heeft op 2 (of zijn het er 3) kinderen. Een schoolsituatie heeft betrekking op duizend leerlingen of meer en is daarmee vergelijkbaar een middelgroot bedrijf. Als de kans 1:1000 is dat het fout gaat, dan doet die kans zich eerder op school voor dan thuis.
Dat is de reden dat bedrijven en scholen zich wel aan veiligheidsregels moeten houden, hoe pietluttig je die ook kunt vinden.
Margje:"Ik vind 15 jaar oud genoeg om te kunnen leren dat je niet gaat spelen met gevaarlijke stoffen."
Als dat voeldoende zou zijn, dan zouden er helemaal geen veiligheidsregels in het bedrijfsleven hoeven zijn. De ervaring wil nu eenmaal dat er ongelukken gebeuren. Hoe meer werknemers, hoe groter die kans.
Margje:"maar ik heb liever dat mijn kinderen leren omgaan met gevaarlijke stoffen dan dat gevaarlijke stoffen bij ze vandaan worden gehouden."
tja.. dat doe jij thuis toch al? Bovendien hoort het niet gebruiken van die gevaarlijke stoffen die niet strikt noodzakelijk zijn, tot de omgang met gevaarlijke stoffen.
Groet,
Miriam Lavell
Veiligheidsregels: ok
Ik vind het terecht dat je een school erop aanspreekt als ze zich niet aan veiligheidsregels houden.
Maar wil jij nu betogen, gezien de relatief grote kans op ongelukken ondanks veiligheidsregels, dat je scheikunde dus maar thuis doet?
Margje
Lol!
Margje:"Maar wil jij nu betogen, gezien de relatief grote kans op ongelukken ondanks veiligheidsregels, dat je scheikunde dus maar thuis doet?"
Hihi.
Eerder betoogde dat er thuis ook allerlei 'gevaarlijks' aan stoffen voor handen is. Je leert je kinderen daar af te blijven of het alleen voor de toepassing te gebruiken. Dat is ook leren omgaan met gevaarlijke stoffen.
Scheikunde op school hangt niet af van het hanteren van kaliumdichromaat. Het niet mogen hanteren (leerkracht doet het proefje voor) of het virtueel een proefje doen, leert je ook dat het een gevaarlijke stof is.
Groet,
Miriam Lavell
Intrinsieke veiligheid
In de chemische industrie hanteerden we een drietrapsraket voor veiligheid.
1 Zorgen dat iets gewoon onmogelijk is (door iets niet aanwezig te hebben)
2. Het gevaar afschermen (hek er omheen, alarm erop)
3. Procedureel beveiligen (werkinstructies, handschoenen gebruiken etc)
Je kiest ook in deze volgorde. De ervaring heeft namelijk geleerd dat als je iets d.m.v. afscherming of door procedures veilig probeert te maken het vroeg of laat toch een keer fout gaat.
Dat betekent dus, heel simpel, dat je op een school niet kiest voor stoffen die te grote risico's hebben. Dat dan ook nog gecombineerd met zowel onvolwassenheid in jaren als taakonvolwassenheid (geen gedegen training en kennis) dat de risico's te hoog zijn.
Ik vind dat deze stof gewoon niet op een school aanwezig hoort te zijn. Zoals ik helemaal in het begin al stelde: in de chemische industrie doet men er alles aan om stoffen uit deze categorieën uit het bedrijf te elimineren en dan zou je ze op een school binnenhalen?
Tihama
Het was geen standaardproefje
Het was een "eigen" proefje voor een examengedoetje. Heel de chemische industrie is het er in elk geval over eens dat deze stof eigenlijk niet op een school thuishoort en áls-tie er al voorkomt, dat alleen de docent of TOA hem hanteert.
Ik heb inmiddels reactie van school, trouwens. De stof wordt uit het assortiment gehaald. Juist ja. Hoe was die uitdrukking ook alweer: als het kalf....
Hoeveel meer stofjes staan er op die school? Ik ben bijna in staat mijn stralingsmeter voor de dag te halen en er eens rond te lopen
Tirza