Update zoontje lage cito-score
Dag allemaal,
Het leek me wel zo netjes om te vertellen hoe het tot nu gegaan is met het drama rond mijn zoontje en de twee juffen die het gehad hadden met hem en dat niet zo netjes aanpakten.
Het gaat eigenlijk heel goed met hem qua zelfvertrouwen. Zwemles is geen drama meer want hij durfde ineens zo met zijn koppie onder water vorige maand, hij is thuis en op school stukken beter te genieten, bijna geen straf meer nodig (soms nog wel, maar dat lijkt me ook wel normaal voor een kleuter).
Ik heb contact gezocht met de schoolleiding (IB-er bleek er niet te zijn) en door de welwillendheid die ik daar ontmoette heb ik de juffen in kwestie niet meer hoeven confronteren. Dinsdag heb ik weer een contactmoment en mocht er dan weer een lading vuilnis naar boven komen dan weet ik de weg.
Volgende week heb ik dus weer oudergesprek, naar aanleiding van de “echte” CITO-toets, als hij die al gemaakt heeft want hij was een week ziek. Ik ga in ieder geval hopelijk iets beter voorbereid in gesprek met de dames (en ik hoop dat ik niet emotioneel wordt als het toch scheefloopt).
Tevens is er een vrij nieuwe mogelijkheid opgedoken: doofheid. Na meerdere pogingen bij de dokter bleek dat op het moment niet testbaar was wat zijn normale gehoor is door een chronische ontsteking. Ik had wel een beetje gemerkt dat verkoudheid lang door leek te werken en vaak op zijn oren sloeg, maar ik heb niet doorgehad dat het zo erg was. Zijn vader is slechthorend dus het kan ook nog wel iets van chronischer aard zijn. En nu ik erop let hoor ik hier en daar ook dingetjes in de uitspraak die erop zouden kunnen wijzen (maar ja, misschien leg ik ook wel op alle slakken zout nu). Hij heeft in ieder geval een kuur met sprays en pillen gekregen dus even kijken of het beter wordt nu.
Hij is vroeger ook wel getest en toen was het goed, maar de aandoening van mijn man is progressief en deze herinnert zich de eerste symptomen ook van kleuterleeftijd (toen stopten de bomen met ruisen en de vogels met zingen en hij vroeg zijn moeder waarom dit nou zo was).
Dit zou in ieder geval verklaren waarom mijn zoontje op een CITO-toets geen clue lijkt te hebben wat de bedoeling is en waarom mondelinge correcties niet altijd het gewenste effect sorteren. Nogmaals het kán, en het hoeft niet.
Dinsdag kan ik vertellen wat de stand van zaken is en kom ik hier misschien ook weer vragen om tips en meningen want aan het vorige draadje heb ik een hoop gehad! En mocht iemand vantevoren ook nog goede aanwijzingen hebben dan hou ik dit draadje ook in de gaten natuurlijk!
Het viel mee
Nou ja, zie titel dus. Hij zit nu lekkerder in zijn vel en zijn CITO was nu (net aan) voldoende en de juffen hebben een individueel handelingsplan opgezet omdat hij goed gereageerd heeft op de begeleiding tot nu toe. Gedrag blijft nog wat grillig en moeilijk te sturen en daarover blijven we in contact en hebben we ook een lijn over uitgezet.
Ga daarnaast via de school creatieve therapie op hem "loslaten" 
om hem zich beter te laten uiten en gewoon voor de lol en aandacht natuurlijk, da's altijd goed.
Ik heb ook duidelijk aangegeven dat ik bij verder achterblijven eerder erg graag achter de oorzaak hiervan aan wil dan om dan meteen over zittenblijven te beginnen, dit ook omdat hij een frons tot zijn onderlip produceert als hij weer "een werkje" moet maken en dat nu juist in groep 2 een stuk meer gedaan wordt dan in groep 3.
Hij loopt thuis ook de hele dag te rekenen op zijn vingers en oefent letters en oefenboekjes en is nog niet aan het knutselen te krijgen zou zijn onder bedreiging dus zijn belangstelling (en dus lol) ligt eerder bij dat soort stof. Misschien nog niet op het juiste niveau maar daar letten ze dus echt wel op gelukkig.
Pas op
Yaw, ik heb net nog even teruggezocht en als ik dit zo lees vind ik dit niet iets om over te juichen.
Ten eerste heb je nog steeds een kind dat thuis iets heel anders laat zien op school. Wordt daar wat mee gedaan door de juffen?
Ten tweede heb je een kind dat geen zin heeft in werkjes. Wordt er gekeken waarom dat niet zo is? Weet jij waarom dat niet zo is? Weet je het niveau van de werkjes zodat jij een idee hebt of dat bij hem aansluit gezien het enorme verschil van thuis en op school?
Verder is een juf geen therapeut en heeft ze absoluut niet genoeg in huis om een kind te begeleiden op dat gebied. Verder zijn dit dezelfde juffen die dachten dat dit kind niet weet wat een boek is. En die mogen nou een beetje psychooloogje gaan spelen met jouw kind? Jouw kind dat niet van knutselen houdt? Hoe stel je je dat voor? Wat voor conclusies denk je dat deze juffen gaan trekken als je kind niet het gewenste gedrag laat zien in de 'sessies' ?
Is er al iets uit die doofheidsoptie gekomen?
Verder is het goed dat je gezegd hebt dat je zittenblijven niet de eerste optie vindt. Hou er wel rekening mee dat als zij wel vinden dat hij een bepaald niveau heeft en hij niet laat zien dat het anders is, ze dat toch door willen gaan drukken en dat als je kind zich verveelt hij echt niet ineens andere signalen gaat afgeven of anders gaat doen bij werkjes.
Ik pas ook op
Bedankt voor je reactie, je verwoordt zo'n beetje alle valkuilen die ik ook in gedachten had, minus het wantrouwen wat ik vooral richting de ene juf nog heb.
De juffen gaan zelf zeker niet voor psycholoogje spelen. Ze hebben een objectief stappenplan met wat ze gaan begeleiden en wat er concreet aan resultaten moeten worden geboekt. Dat heb ik onder ogen gehad en het leek me reëel en haalbaar.
Daarnaast is er een creatief therapeute aan de school verbonden waar ik mee in contact sta en die bereid is om eens lekker met hem aan de gang te gaan zodra wij het aangeven.
De echte orthopedagogische observaties of de eventuele stappen daarnaartoe worden door onszelf genomen. Eerste stap is dus om zijn gehoor te testen. Eergisteren bleek hij nog steeds vol te zitten en was hij nog niet testbaar.
En tja, waarom heeft hij geen zin in werkjes? Nou ja, om dezelfde reden dat ik het geweldig vond vroeger en mijn zusje liever haar eigen haren afknipte en vervolgens weer naar de poppenhoek rende. Hij vindt het gewoon pertinent niet leuk om op commando uniform creatief bezig te zijn. Dan moet de hele klas een (dezelfde) klok in elkaar fröbelen en dan maakt hij iets anders want 25 klokken hebben de juffen al, en hij dacht dat hij de juf es zou verrassen met een spin want die zijn toch veel leuker? Met andere woorden: hij luistert vrij beredeneerd niet.
Een ander voorbeeld van vorige week is dat de juffen uitlegden dat dingen in het water bleven drijven door "watermannetjes" die dingen omhoog tilden in het water. Terwijl ik hem had uitgelegd dat dingen drijven omdat ze lichter zijn dan het water en het hem heb laten voelen met voorwerpen en zien met een laagje olie in water etc. Dus als de juf dan vraagt of er meer of minder watermannetjes nodig zijn bij een groter object dan zegt hij dat er helemaal geen watermannetjes voor nodig zijn, waarop de juf hem terechtwijst en concludeert dat hij niet opgelet heeft. En dan vind ik hem thuis in grote twijfel want a) hij ziet die stomme watermannetjes heul niet en b) de juf zegt het toch en c) mama zei iets anders... Even in een notendop hoe de communicatie en interpretatie soms langs elkaar loopt. en die watermannetjes kunnen naar de plomp lopen.
Creatief
Ik vind dit altijd zo raar, op veel scholen wordt gedacht dat het creatief is als je een werkje maakt, zoals de juf het bedenkt. Dat is helemaal niet creatief, noem het dus ook niet zo.
Creatief is wat jouw zoon doet. Hij denkt namelijk na. Hij verzint zelf oplossingen. Hij denkt buiten de vaste kaders van de rest van de groep.
Ik word altijd een beetje verdrietig als ik zo'n kleuterklas zie, met dertig dezelfde werkjes. Onze zoon (die ook nogal 'anders' denkt) heeft een jaar een kleuterjuf gehad die het beter deed. Zij maakte nooit een voorbeeld, maar ging bij de kinderen zitten en met de kinderen mee knutselen. De mooiste dingen maakten ze bij haar.
Bij onze zoon hielp in ieder geval wel een beetje wat Pelle zegt. School moet nu eenmaal en daar worden soms hele rare dingen van je verwacht. De makkelijkste en snelste manier om er doorheen te komen, is je aanpassen.
Enne, die watermannetjes?!?! wat een kul omdat aan kinderen wijs te maken.
Pippin