Rondje1975
19-11-2026 om 19:47
Omgaan met verschillende schoolprestaties van kids
Mijn dochter doet VWO 4 met twee vingers in haar neus. Op haar rapport staan altijd zevens, achten en zelfs een paar negens. Ze doet nauwelijks iets aan haar huiswerk. In de brugklas dacht ik dat ze op haar bek zou gaan als ze haast nooit een boek had opengedaan maar ze blijft mij verbazen met zulke goede cijfers. Dus bemoei ik mij nauwelijks met haar studiegedrag.
Mijn zoon aan de andere kant is net over naar HAVO 2. Dit heeft zowel mijn man als ik veel bloed, zweet en tranen gekost. We zaten dagelijks op zijn nek om te zorgen dat hij ging leren en zijn huiswerk ging maken. Met veel inspanning haalt hij dan een zes. Deze toetsweek heeft hij het verrassend goed gedaan en geen onvoldoendes gehaald. We waren zo trots op hem dat hij dan een game van rond de 50 euro mocht uitzoeken.
Onze dochter is daar erg boos om geworden omdat zij deze toetsweek niet lager dan een 7.4 had gehaald en zelfs 10 en zij mocht niet iets uitzoeken. Om heel eerlijk te zijn ging het haar zo makkelijk af dat het nog geen eens in mij opkwam om haar te belonen. Toen ik zei dat zij ook iets mocht uitzoeken van 50 euro werd ze helemaal razend. Volgens haar zal ze veel meer moeten krijgen als zoons magere zesjes 50 euro waard waren. Dit schoot bij mijn man in het verkeerde keelgat en hij noemde haar verwend.
Deze ruzie is nu volledig uit de hand gelopen en ze is zelfs naar haar mentor gegaan die een gesprek met ons heeft gehouden. Wij hoopte dat hij zal inzien dat voor onze zoon school veel moeilijker is en dat zo'n prestatie beloond moet worden en dat het eerlijk is dat dochter dezelfde beloning kan krijgen. Maar daar was hij het mee oneens. Hij impliceerde dat wij eigenlijk veel trotser op onze dochter zouden moeten zijn dan onze zoon omdat haar prestaties indrukwekkender waren.
Mijn man is nu erg pissig en ik voel mij zelf ook erg slecht. Heb ik mijn dochter te kort gedaan? Het is zo vanzelfsprekend voor mij dat mijn dochter alles haalt dat ik niet goed besef dat ik mijn zoon nu voortrok. Hoe kan ik dit oplossen? Als zesjes 50 euro waard zijn verdient mijn dochter wel 500 voor haar rapport. Maar dat zou ook een scheef gezicht trekken bij zoon. Ik voel mij nu zo'n slechte moeder. Heeft iemand tips?
Rondje1975
19-11-2026 om 20:30
CharlieB schreef op 19-11-2026 om 20:20:
En die mentor? Sorry, wat? Je moest op gesprek komen, hij vond wat van jullie opvoeding en noemde de prestatie van zoon niet indrukwekkend genoeg?
Dochter had bij hem aan de bel getrokken en gezegd dat wij haar niet waarderen en dat haar broertje veel meer aandacht en ook geld van ons kreeg en zij niet. Toen had de mentor ons gemaild om dit uit te praten. Ik was aan de ene kant blij dat mijn dochter een mentor heeft die dit serieus opnam en ik dacht dat hij onze visie beter kon verwoorden zodat dochter het ook begreep, maar zo ging het niet. Het kwam meer over dat wij ons gelukkig moesten prijzen met zo'n intelligent kind en dat wij dat ook echt mochten uiten. En dat het ook erg begrijpelijk dat dochter zo boos werd dat zijn zesje gevierd werden en haar 10 (wat ook nog voor zijn vak was) niet. En daar heeft hij wel een punt. Ik had verwacht dat dochter wel zo hoog zou halen dus ik was niet verbaasd maar dat mijn zoon geen onvoldoendes had gehaald was wel het hoogtepunt van mijn week.
Meesje
19-11-2026 om 20:41
Nou, ik snap dochter wel. Ik vind het altijd wat wonderlijk dat als iemand goed kan leren, dat daar dan vooral niet te veel aandacht voor mag zijn. Het is zielig voor mensem die minder goed kunnen leren, het gaat ze te gemakkelijk af, het is niet hun eigen verdienste maar gewoon geluk hebben met een goed stel hersens enz. Bij alle andere dingen geldt dat niet.
Stel dochter was goed in sport en zoon niet. Zoon traint zich helemaal suf. Dochter traint ook, maar is een supertalent. Ze doen samen mee aan een sportwedstrijd. Dochter wordt eerste en zoon 10e. Dan zou het toch niet in je opkomen om te zeggen: wauw, zoon is gefinisht, hier jongen, 50 euro. En och, dochter, ja eerste plek, maar ja, dat hadden we al gedacht, dat is gewoon je talent, lekker makkelijk, jij krijgt niks. Dat zou toch heel krom zijn? Idem als het zou gaan om een zangcompetitie, schilderwedstrijd enz. Dan zou je nooit de beter presterende lager waarderen omdat het 'maar talent' is. Maar zo gauw het om studeren gaat schieten mensen in een kramp.
Mischa83
19-11-2026 om 20:41
Wat ik het lastigst vind aan deze situatie is niet de vraag hoe je tot een gelijke of gelijkwaardige beloning voor beide kinderen kunt komen, maar de jaloezie van zus naar haar broer. Hij heeft het veel moeilijker als het om school gaat en zn ouders continu in zn nek, maar zij kan daarin alleen de beloning achteraf zien en voelt zich tekortgedaan. Ik zou als ouder wel gaan kijken hoe je haar kunt ondersteunen in sociaal emotionele ontwikkeling. Als ze in 4vwo zit zal ze toch minstens een jaar of 15 zijn? En dan zo afgunstig en zelfs razend worden..
Maar goed, misschien is het wel een thema voor dochter en voelt ze zich vaker tekortgedaan. Had ze mss ook wel aandacht en waardering willen krijgen voor wat ze goed doet. Ik wil met bovenstaande ook niet beweren dat het niet legitiem is, maar ik vind het wel zorgelijk. Daar zou ik met dochter over in gesprek willen.
En wat mentor allemaal vindt mag hij houden, koekoek.
Izza
19-11-2026 om 20:47
Ik zou wel nadenken hoe jullie met dochter omgaan. Worden haar prestaties altijd maar voor vanzelfsprekend aangenomen? Leren jullie dat ze niet mag opscheppen omdat dat niet netjes is? En hoeveel tijd en aandacht krijgt zij als jullie altijd met zoon bezig zijn? Zij kan natuurlijk niets doen aan de tekortkomingen van haar broer. En mag gewoon trots zijn op zichzelf en haar niveau en cijfers. Kan ze dat ook zijn en zijn jullie dat ook?
OnherkenbaarAnoniem
19-11-2026 om 20:47
Rondje1975 schreef op 19-11-2026 om 20:30:
[..]
Dochter had bij hem aan de bel getrokken en gezegd dat wij haar niet waarderen en dat haar broertje veel meer aandacht en ook geld van ons kreeg en zij niet. Toen had de mentor ons gemaild om dit uit te praten. Ik was aan de ene kant blij dat mijn dochter een mentor heeft die dit serieus opnam en ik dacht dat hij onze visie beter kon verwoorden zodat dochter het ook begreep, maar zo ging het niet. Het kwam meer over dat wij ons gelukkig moesten prijzen met zo'n intelligent kind en dat wij dat ook echt mochten uiten. En dat het ook erg begrijpelijk dat dochter zo boos werd dat zijn zesje gevierd werden en haar 10 (wat ook nog voor zijn vak was) niet. En daar heeft hij wel een punt. Ik had verwacht dat dochter wel zo hoog zou halen dus ik was niet verbaasd maar dat mijn zoon geen onvoldoendes had gehaald was wel het hoogtepunt van mijn week.
Nee daar heeft hij geen punt!
Echt niet!
Het eerste rapport zonder onvoldoendes voor het ene kind is net zoveel waard als het zevende rapport met zevens en achten voor het andere kind. Waar ze allebei complimenten voor verdienen.
Je mag die 10 best vieren door haar te belonen met een complimentje en eventueel iets lekkers maar die tienen verdienen geen €100 als zoon voor zijn zessen maar €50 krijgt.
Er moet wel voor beiden evenveel aandacht zijn.
MMcGonagall
19-11-2026 om 20:48
Hier hetzelfde maar volgens mij heb ik alleen jongste financieel beloond voor goede cijfers. Dat vond oudste geen probleem overigens. Die besefte ook wel dat jongste anders helemaal niet te motiveren was. We bestelden ook sushi of pizza als jongste hoger had dan een 8. Dat is in heel de middelbare schooltijd vier keer gebeurd. Oudste haalde zelfs op de universiteit tienen, dus daar hoefde ik geen aanmoedigingsprijzen uit te reiken.
Rondje1975
19-11-2026 om 20:53
Meesje schreef op 19-11-2026 om 20:41:
Nou, ik snap dochter wel. Ik vind het altijd wat wonderlijk dat als iemand goed kan leren, dat daar dan vooral niet te veel aandacht voor mag zijn. Het is zielig voor mensem die minder goed kunnen leren, het gaat ze te gemakkelijk af, het is niet hun eigen verdienste maar gewoon geluk hebben met een goed stel hersens enz. Bij alle andere dingen geldt dat niet.
Stel dochter was goed in sport en zoon niet. Zoon traint zich helemaal suf. Dochter traint ook, maar is een supertalent. Ze doen samen mee aan een sportwedstrijd. Dochter wordt eerste en zoon 10e. Dan zou het toch niet in je opkomen om te zeggen: wauw, zoon is gefinisht, hier jongen, 50 euro. En och, dochter, ja eerste plek, maar ja, dat hadden we al gedacht, dat is gewoon je talent, lekker makkelijk, jij krijgt niks. Dat zou toch heel krom zijn? Idem als het zou gaan om een zangcompetitie, schilderwedstrijd enz. Dan zou je nooit de beter presterende lager waarderen omdat het 'maar talent' is. Maar zo gauw het om studeren gaat schieten mensen in een kramp.
Maar school moet! Mijn zoon moet een diploma halen, want anders kom je niet ver in het leven. Sport is voor de leuk. Als hij niks zou bakken van sport zou ik ook niet met hem trainen. Dan gaat hij maar wat anders doen, maar ik kan het niet opgeven als het om school gaat.
Ik heb ook weinig werk aan dochter. Alles ging gewoon van een leien dakje met haar. Terwijl het met zoon een hele strijd was.
Happyapple
19-11-2026 om 20:53
Rondje1975 schreef op 19-11-2026 om 20:30:
[..]En dat het ook erg begrijpelijk dat dochter zo boos werd dat zijn zesje gevierd werden en haar 10 (wat ook nog voor zijn vak was) niet. En daar heeft hij wel een punt. Ik had verwacht dat dochter wel zo hoog zou halen dus ik was niet verbaasd maar dat mijn zoon geen onvoldoendes had gehaald was wel het hoogtepunt van mijn week.
Hier vind ik je dochter en de mentor ook zeker een punt hebben en ik vind het ook heel gek om je zoon te belonen en je dochters prestatie af te doen met ja logisch, zij scoort altijd goed. Maar ik vind het ook heel raar dat je dochter meer geld verwacht vanwege de hogere cijfers. Ik weet alleen ook niet goed hoe je dan het verschil in inspanning zou moeten 'meetellen' en ook niet goed of dat wel uit zou moeten maken, want zie het sportvoorbeeld van Meesje hierboven. Ik vind nu allebei 50 euro in elk geval wel eerlijker dan 1 van de 2. (Of zoon voor geen onvoldoendes of dochter voor de 10) 😉
Rondje1975
19-11-2026 om 20:57
Izza schreef op 19-11-2026 om 20:47:
Ik zou wel nadenken hoe jullie met dochter omgaan. Worden haar prestaties altijd maar voor vanzelfsprekend aangenomen? Leren jullie dat ze niet mag opscheppen omdat dat niet netjes is? En hoeveel tijd en aandacht krijgt zij als jullie altijd met zoon bezig zijn? Zij kan natuurlijk niets doen aan de tekortkomingen van haar broer. En mag gewoon trots zijn op zichzelf en haar niveau en cijfers. Kan ze dat ook zijn en zijn jullie dat ook?
Zoon schept op over zijn zesje voor wiskunde en daar mag hij ook erg trots op zijn, ik denk dat de rapen gaar zijn als ik mijn dochter verbied om op te scheppen over haar cijfers.
Ik ben ook erg trots op mijn dochter maar naar de zoveelste negen begint het ''normaal'' te voelen terwijl allemaal voldoendes voor zoon echt een hoogtepunt was.
Rondje1975
19-11-2026 om 21:00
MMcGonagall schreef op 19-11-2026 om 20:48:
Hier hetzelfde maar volgens mij heb ik alleen jongste financieel beloond voor goede cijfers. Dat vond oudste geen probleem overigens. Die besefte ook wel dat jongste anders helemaal niet te motiveren was. We bestelden ook sushi of pizza als jongste hoger had dan een 8. Dat is in heel de middelbare schooltijd vier keer gebeurd. Oudste haalde zelfs op de universiteit tienen, dus daar hoefde ik geen aanmoedigingsprijzen uit te reiken.
Dan komt hier de derde wereldoorlog. Ik merk dat er enorm veel frustratie in mijn dochter zit. En ik voel me heel kut dat ik dit blijkbaar heb veroorzaakt. Als ouder ben je automatisch meer bezig met je kind die in de problemen zit dan met het kind waar alles goed meegaat. Ik denkt dat ik te weinig aandacht aan mijn dochter heb gegeven als het om haar cijfers gaat.
Rondje1975
19-11-2026 om 21:05
Happyapple schreef op 19-11-2026 om 20:53:
[..]
Hier vind ik je dochter en de mentor ook zeker een punt hebben en ik vind het ook heel gek om je zoon te belonen en je dochters prestatie af te doen met ja logisch, zij scoort altijd goed. Maar ik vind het ook heel raar dat je dochter meer geld verwacht vanwege de hogere cijfers. Ik weet alleen ook niet goed hoe je dan het verschil in inspanning zou moeten 'meetellen' en ook niet goed of dat wel uit zou moeten maken, want zie het sportvoorbeeld van Meesje hierboven. Ik vind nu allebei 50 euro in elk geval wel eerlijker dan 1 van de 2. (Of zoon voor geen onvoldoendes of dochter voor de 10) 😉
Ik krijg nu ook vaak een sneer van ''dan ga ik toch ook zesjes halen want blijkbaar is dat net zo goed''. Dit had ze ook tegen de mentor gezegd en die zei weer dat wij de ambitie van onze dochter afvlakte als wij haar zo koeltjes behandelde. Mijn man is hier best boos om geworden. Gelukkig kon die zich op school in houden. Denk dat zijn frustratie ook zit bij het feit dat hij zoveel moeite heeft gestoken in onze zoon en dat het uiteindelijk zijn vruchten afworp en dat dochter dan er weer een probleem van maakt.
CharlieB
19-11-2026 om 21:10
Rondje1975 schreef op 19-11-2026 om 20:57:
[..]
Zoon schept op over zijn zesje voor wiskunde en daar mag hij ook erg trots op zijn, ik denk dat de rapen gaar zijn als ik mijn dochter verbied om op te scheppen over haar cijfers.
Ik ben ook erg trots op mijn dochter maar naar de zoveelste negen begint het ''normaal'' te voelen terwijl allemaal voldoendes voor zoon echt een hoogtepunt was.
Maar op welke manier uit je dat dan? Ik kan me best voorstellen dat het voor haar niet heel fijn is dat ze constant goede cijfers haalt en daar geen erkenning voor is. En zoon die met heel veel hulp een periode geen onvoldoende haalt, krijgt nog net geen standbeeld (bij wijze van). En wat als zoon de volgende keer weer geen onvoldoendes haalt? of juist wel? En wanneer zou dochter die 50 euro in jullie ogen verdienen?
Jullie hebben ervoor moeten zorgen dat zoon zijn huiswerk maakt en leert. Is dat dan een beloning waard en altijd gewoon je best doen, ook al gaat het wat makkelijker, niet?
Zoon moet een diploma halen, schrijf je. Maar moet dat op dit niveau? Als hij niet uit zichzelf de moeite wil doen, is het dan zo'n ramp als hij een keer blijft zitten of een niveau lager gaat en dan misschien ook met minder moeite betere cijfers haalt?
ToetieToover
19-11-2026 om 21:15
Wat leer je nu aan je dochter: negatieve aandacht is ook aandacht. Ze voelt zich waarschijnlijk niet gezien totdat ze haar kont tegen de krib gooit. Dus doet ze dat. Niet zo’n slimme aanpak van jullie als ouders en daar ben je zelf ook al achter inmiddels. De vraag is wat nu? Ik zou een op een iets met haar gaan doen of op een andere manier rap zorgen voor positieve aandacht. Al die tijd die je besteed aan huiswerk met zoon maken, kun je met dochter besteden aan iets anders om samen te doen.
Rondje1975
19-11-2026 om 21:21
ToetieToover schreef op 19-11-2026 om 21:15:
Wat leer je nu aan je dochter: negatieve aandacht is ook aandacht. Ze voelt zich waarschijnlijk niet gezien totdat ze haar kont tegen de krib gooit. Dus doet ze dat. Niet zo’n slimme aanpak van jullie als ouders en daar ben je zelf ook al achter inmiddels. De vraag is wat nu? Ik zou een op een iets met haar gaan doen of op een andere manier rap zorgen voor positieve aandacht. Al die tijd die je besteed aan huiswerk met zoon maken, kun je met dochter besteden aan iets anders om samen te doen.
Ik weet het maar als je een kind ziet verdrinken blijf je niet op het droge bij je andere kind. Vorig jaar was het echt dramatisch voor zoon alleen maar 3en en 4en gelukkig geloofde zijn mentor er in en heeft hij de laatste 2 toetsweken echt zijn best gedaan en nu begint hij HAVO 2 met alleen maar voldoendes iets wat ik vorig niet had durven dromen. Het is een HAVO/VWO school dus hij kan niet naar een ander niveau want dan raakt hij ook al zijn vriendjes kwijt.
Rondje1975
19-11-2026 om 21:22
CharlieB schreef op 19-11-2026 om 21:10:
[..]
Jullie hebben ervoor moeten zorgen dat zoon zijn huiswerk maakt en leert. Is dat dan een beloning waard en altijd gewoon je best doen, ook al gaat het wat makkelijker, niet?
Dat snapt een 13 jarige jongen nog niet.


