Nieuwe school; grote groepen met meerdere leerkrachten

Nou

Voor mijn oudste zou dit concept een drama zijn geweest. HEt projectmatig werken bij AK en GS en bio op haar gewone basisschool was al chaos genoeg. Ze zit nu op een gewone klassikale middelbare school en leert als een speer.
Mijn jongste superintelligente dochter zou het waarschijnlijk geweldig vinden en het ook aan kunnen. Denk ik, maar zelfs voor haar twijfel ik. Ik zou het bij voorkeur niet doen.

Inderdaad

Mach geeft het al aan, het ligt helemaal aan je kind of het geschikt is voor een dergelijk concept of niet. Mijn zoon zou er vroeger helemaal niets opgestoken hebben ws, terwijl mijn dochter het prima gedaan zou kunnen hebben op een dergelijke school. Hoe afleidbaar zijn ze, hoe weerbaar etc.?

100 leerlingen in één ruimte!

Lijkt me verschrikkelijk met 100 leerlingen in één ruimte. Hoe creeer je daar rust? Altijd wel iemand die wat wil vragen, naar de WC moet, of extra uitleg moet krijgen.

Daarbij vind ik het aantal leerlingen per leraar niet schokkend veel beter dan op een gewone school. Hier is ook 1 leraar + een parttime klasseassistente op 25 kinderen en een aparte muziekleraar.

Mijn keuze zou het niet zijn. (maar goed ik ben ook van het kleinschalige en heb speciaal een kleine school uitgekozen)

Knurf

Hier is de inspectie juist heel erg enthousiast. Ik vind in de klassen ook geen chaos heersen. Ook zie ik wel dat er wel goed in de gaten wordt gehouden of al het aanbod wel aan bod komt. Geen zin in knutselen? Prima, maar een paar keer in de week moet je gewoon.

Ik ben erg benieuwd om welke school het gaat.

Tirza

Mijn angst is inderdaad dat de juffen niet door hebben wat een kind kan en dat er dus niet uitkomt wat er inzit. Maar.... ik zie ook dat mijn oudste in het klassikale onderwijs dit schooljaar is begonnen met een leesvoorsprong van 3 maanden en dat hij nu (5 maand later) op een gemiddeld niveau zit. Huh? Jongste slimme zoon wordt totaal niet uitgedaagd in groep 1 en juffen zien het niet (of willen het niet zien)...

Ik zou 't niet doen

Er is m.i. geen enkele leerkracht die per leerling bij kan houden wat hij wel/niet kan/doet wanneer ze met 100 leerlingen in een lokaal bezig zijn.
Op de basisschool hier hebben ze bij de kleuters dit systeem 2 jaar laten draaien. Het was een regelrechte ramp (ongeveer 180 kleuters op deze school). Gelukkig waren mijn kinderen toen al ouder, anders had ik ze direct op een andere school gedaan. Er kwamen zoveel klachten (gegrond) dat de school gestopt is met deze 'methode'. En nu weer gewoon 6 kleuterklassen heeft.
Groet,
Jujube

En daar geloof ik dus niet in

"er staat immers dat er op de groep "1 leerkracht-plus (met ervaring met zorgleerlingen), 1 gewone leerkracht en 3 onderwijsassistenten" staan."

En de onuitgesproken veronderstelling is dan dat die 5 mensen perfect onderling afstemmen en informatie uitwisselen.
Daar geloof ik geen bal van.

Ten eerste zijn een hoop leerkrachten parttimers. Dus in een schoolweek heeft je kind niet met 5, maar makkelijk met 10 leerkrachten/assistenten te maken.
Gaan die mensen allemaal alles wat ze horen en zien uitwisselen? Welnee. In theorie misschien wel, maar in de praktijk niet.

In een klas van 25 kinderen is het al moeilijk genoeg om bij te houden wie wat doet, wie er deze week alleen nog maar gekleid en niet gelezen heeft, wie welke problemen heeft met optellen en aftrekken, etc. In zulke grote groepen gaat dat geheid problemen geven.

Ik zou het nooit doen zoiets, tenzij ik een extreem zelfsturend en leergierig en gedisciplineerd kind had.

Groet, Ellen

Ellen

Voor alle duidelijkheid, ik ben geen voorstander van dit systeem, maar het is niet zo dat er maar 1 leerkracht is die de groep in de gaten houdt. Op gewone basisschoeln heb je ook vaak parttimers vor de klas, ook dan loop je het risico dat ze niet goed samenwerken en overleggen. Meerdere personen voor de groep kan zeker z'n voordelen hebben, alleen zou ik nooit kiezen voor zoveel kinderen in 1 ruimte.

En...

En wat ik ook zou willen weten: zijn er (goede) ervaringen elders met dit systeem? Kan de school je daar iets over vertellen? Ik zou zelf niet willen dat mijn kinderen aan een 'experiment' meedoen. Mocht het een beproefd systeem zijn, dan zou het voor mij dus heel anders zijn.

Hier gaat het heel goed

Als we in Nederland zijn zitten de kinderen op een kleine school (iets meer dan 70 leerlingen). De kinderen zitten in 3 stamgroepen, 4-6 jarigen, 6-9 jarigen en 9-12 jarigen.

Elke groep heeft z'n eigen lokaal, maar veel van het onderwijs en werk gebeurt op de gangen en in het stiltelokaal. De kinderen werken met een weekkaart waarop staat wat ze moeten doen en op welke momenten ze instructie krijgen. Instructie gebeurt in groepjes in het eigen lokaal, terwijl er op hetzelfde moment ook kinderen andere dingen in dat lokaal doen. Zelfstandig werk gebeurt in het stiltelokaal of in het eigen lokaal. Werk in tweetallen op de gang, groepswerk in de hal.
Aan de kleur badge die een leerkracht draagt kunnen de kinderen zien of de juf instructie geeft, begeleid, observeert of iets anders aan het doen is.

Ik ben pas nog een ochtend wezen kijken en echt het loopt als een gesmeerde machine. Kinderen weten waar ze aan toe zijn, vorderingen worden goed bijgehouden (en zijn ook gewoon goed).

Maar goed, dit is een school met 70 leerlingen. Da's wat anders dan een hal met 100 leerlingen. Daar kan ik me weinig bij voorstellen. Hooguit dat er in een ruimte met 100 leerlingen gewoon 5 verschillende groepen bezig zijn, elk met hun eigen volwassen begeleider. Maar dan zou ik het nog niet echt zien zitten qua onrust. Het werkt alleen als er echt goed orde heerst lijkt me.

Plastic bekertje

Ja, ik snap wat je bedoelt: het wordt er nu, in kleine gestructureerde klasjes niet uitgehaald - dus dan zoek je het in het tegenovergestelde.

Weet je, ik wou dat ik er iets zinnigs over kon zeggen. Mijn kinderen zitten op de midd. school (6e en 3e) en nog steeds laat het onderwijs aan (zeer)slimme kinderen te wensen over. En ik heb dus, bij de oudste, al zo'n 15 jaar bezig met het bijspijkeren van docenten. Er verbetert wel wat, maar het blijft een moeilijk fenomeen voor de meeste mensen. En eerlijk gezegd, voor mezelf ook wel eens

Maar goed, in jouw geval: ik waag te betwijfelen of je beter af bent. Wat wél een rol zou kunnen spelen, is dat je met een nieuw concept te maken krijgt, met een nog relatief kleine groep (nu) en docenten die er helemaal voor gaan. Die willen dit tot een succes maken. Dat zou in je voordeel kunnen werken......Kortom: nu weet je het nog niet

Tirza

Reina e.a.

Ik begrijp echt wel dat er meer dan 1 leerkracht bij die 100 leerlingen zit. Zoals ik al zei; op de basisschool hier hebben ze iets dergelijks geprobeerd. Conclusies aldaar: kinderen komen tot weinig vanwege te veel keuzes, onrust, etc.
En nog even in het algemeen: Je kunt er niet meteen van uit gaan dat een kind dat eerst voorloopt met lezen en vervolgens op gemiddeld niveau zit zeer snel of HB is, en dat het allemaal aan de school ligt. Ook de cognitieve ontwikkelingen van een kind kan in sprongen verlopen. Gewoon even ter nuance
Als ik lees 'kind is regisseur van het eigen leerproces' dan krijg ik meteen de kriebels. Zijn er nog andere scholen in de buurt?
Groet,
Jujube

Jujube

"Conclusies aldaar: kinderen komen tot weinig vanwege te veel keuzes, onrust, etc." dat verbaast me indedaad niks, voor een grote groep zal dat zeker gelden en ook ik houd niet van prietpraat als 'kind is regisseur van het eigen leerproces'! Volgens mij zijn we het gewoon eens

Hmmm.....

"kind is regisseur van eigen leerproces"

Vooral voor mijn oudste is dat GEEN goed idee. Hij heeft nu nog hele duidelijke en goede begeleiding nodig......ik krijg zelfs het idee dat hij nu nog enorm moet zwemmen om boven te blijven (buitendat is hij ook enorm gemakzuchtig en gauw afgeleid.....gaat iets beter overigens.

Maar ja, je weet niet eerder of het iets is voor je kinderen als ze op die school zitten

Hoe het uitpakt

"Maar ja, je weet niet eerder of het iets is voor je kinderen als ze op die school zitten"
Je weet vooral niet hoe het uitpakt. 'Kind is regisseur van eigen leerproces' is een tegenhanger van 'kind moet methode letterlijk volgen'. En dat laatste is helaas praktijk op veel scholen en zit een hoop maatwerk, doorstroom en ontwikkeling in de weg.
Maar dat ligt niet aan kinderen. Het ligt aan leerkrachten, schoolleiders en ouders die de instructie te letterlijk nemen. 'Kind is regisseur van eigen leerproces' kan helpen om al die mensen dat idee los te laten. Nee, kind hoeft niet de methode precies te volgen.
Het vervelende is dat zo'n kreet niet helpt tegen volwassenen die die kreet dan weer te letterlijk nemen. "Waarom leert mijn kind niks?" "Omdat uw kind het leerproces onvoldoende regisseert" "Krijg nou de pest, wie geeft wie nu onderwijs?"
Helaas pakt het meestal zo uit. Dat is goed te zien aan het Montessorionderwijs, waar het in principe ook de bedoeling is dat de signalen die het kind geeft bepalend zijn voor de taken die het krijgt en de stappen die het maakt.
Helaas is compleet vergeten dat de verantwoordelijkheid hiervoor 100% bij volwassenen ligt. "Waarom leert dat kind niks" "Omdat wij het kind laten modderen en te veel en te ingewikkelde keuzes voorschotelen, zonder het actief te stimuleren en te begeleiden."
'Kind is regisseur van het eigen leerproces' vraagt extra inspanning van leerkrachten en begeleiders. Het is meer werk en veel moeilijker dan botweg de methode volgen.
Groet,
Miriam Lavell

Regisseur (ot)

'Kind is regisseur van het eigen leerproces'

De Engelsen hebben een mooie uitdrukking "why buy a dog and bark yourself?"

Groeten,

Temet

Ja....

Miriam: "'Kind is regisseur van het eigen leerproces' vraagt extra inspanning van leerkrachten en begeleiders. Het is meer werk en veel moeilijker dan botweg de methode volgen."

Helemaal mee eens. Ik heb daar eigenlijk weinig aan toe te voegen.

Diverse antwoorden

Ik heb goed rondgekeken en het is zeker niet dat er geen structuur is. Het kind maakt een hele planning, moet gemaakt werk laten aftekenen, etc. Het is echter wel zo dat de methode grotendeels wordt losgelaten. Als uit een methodetoets blijkt dat jij grote delen al beheerst, dan hoef je die zaken niet nog een keer te doen. Als je tafels wilt/moet oefenen dan mag je zelf kiezen hoe je dat wilt doen: op de computer, middels een spelletje, gewoon stampen, werkblad, etc. Maar wel net zo lang totdat die tafels erin zitten. Wil je aan de slag met vulkanen dan mag je zelf weten of het een presentatie, werkstuk, maquette etc is. Alleen maar werkstukken maken, mag niet. Heb je tijd over dan mag je als 7-jarige met Engels of andere vakken aan de slag. Iedere dag moet er worden gelezen, gerekend, aan spelling en aan het project worden gewerkt. Ik vond het in niets op Iederwijs lijken in ieder geval.

De school die zij als voorbeeld hebben is de Wittering in Rosmalen. Die behaalt goede inspectieresultaten. Maar ook dat is een groeischool.

Groot pluspunt vond ik de leerkrachten: supergemotiveerd, bruisend, goede visie op kind, etc. Wel ben ik ook bang dat uitjes logistiek nu eenvoudiger zijn te regelen dan later. Echter, de school bruist van de ouderbetrokkenheid, dus vervoer lijkt me niet erg moeilijk te regelen. Er wordt ook duidelijk verantwoordelijkheden aan ouders gesteld (niet qua komen helpen luizen pluizen wel qua betrokkenheid).

Groot pluspunt vind ik ook dat ze zeer efficient omgaan met onderwijstijd. Door het continuerooster hebben de leerkrachten meer tijd over om zaken voor te bereiden. Taken die iemand anders kan doen, doet de leerkracht niet.

Het is niet zo dat de kinderen in één grote ruimte komen te zitten. Iedere groep (25 ll) begint en eindigt de dag met een 'eigen' leerkracht. Daarna gaan de kinderen aan de slag met hun eigen planning en daarvoor gaan ze naar 4 verschillende lokalen: rekenen, taal/spelling, projectenlokaal en creatieve huppeldepups. Er wordt ook duidelijk gezegd dat er rust moet worden gewaarborgd.

Ik zit zelf ook het meest in mijn maag met die vele verschillende leerkrachten. Ben bang dat er kinderen tussen wal en schip vallen. Maar dat gebeurt in huidige onderwijssysteem ook.

Ik geloof dus wel in het 2-groepen-bij-elkaar-in-systeem zoals ze dat nu hanteren (want groter zijn ze nog niet) maar veel minder (of niet?) in het 4-groepen-bij-elkaar-in-systeem.

Tirza

"Kortom: nu weet je het nog niet "

Inderdaad, en dat vind ik supereng.

Jujube

"Je kunt er niet meteen van uit gaan dat een kind dat eerst voorloopt met lezen en vervolgens op gemiddeld niveau zit zeer snel of HB is, en dat het allemaal aan de school ligt."

Ik heb het over twee verschillende kinderen (waarbij ik niet zeg dat mijn jongste HB is). De oudste is gegaan "van 3 maand voorsprong" in 5 maanden afgegleden naar een gemiddeld niveau. Oorzaak, zeg het maar. Ik denk dat niet gedifferentieerd werken er wel mee te maken heeft. Bovendien is de juf geschrokken van zijn AVI-toets, want hij had een voorsprong. Kortom; naar onze zoon is een half jaar niet omgekeken?

Onze jongste kan lezen met 4,5. Wat die moet gaan doen in groep 2 en groep 3 behalve een beetje socializen?

Regisseur? foutje...

Misschien heb ik een paar dingen door elkaar gehaald. De leerkrachten noemen ze regisseurs. Maar feit blijft dat er wel veel vrijheid is. Maar zeker structuur.

Het is heel hard werken

Voor de leerkrachten is het enorm hard werken hoor!
Het vraagt veel meer inzet als gewoonweg de methode volgen. Nogmaals, ik heb er heel goede voorbeelden van gezien en ebn er erg enthousiast over.

Het is trouwens absoluut niet zo dat ze op de PCA het TOM-concept losgelaten hebben. Ze hebben de werkwijze alleen wel aangepast aan de situatie.

Vraagje

Maar als ik je goed begrijp Plastic bekertje, dan betekent het dat van de 4 groepen er 2 zitten zonder een leerkracht als vast punt, die moeten het dan doen met een klassenassistent?

Niets van te zeggen

Plastick bekertje, er is niets te zeggen of te voorspellen over hoe het jouw kinderen op deze school zal vergaan. Dat het 'nieuw' is en iedereen gemotiveerd aan de slag gaat helpt beslist, maar hoe lang die nieuwigheid zo positief gevoeld wordt, is koffiedikkijken.
Jouw kinderen moeten er 6-8 jaar doorbrengen. Hier geldt volgens mij wat voor elke schoolkeuze geldt: als het nu goed voelt, dan doe je het. Blijkt het niks te zijn, dan verhuis je weer van school.
In zijn algemeenheid heb ik wel commentaar op dit soort concepten. Ik citeer daarvoor de eerste zinnen van de achtergrondinformatie van Wittering:"Kinderen leren meer, wanneer ze ook in de gelegenheid zijn om zelf kennis te construeren, dus zelf ervaring op te doen in de fysieke wereld. Je leert dus beter door het mee te maken, door het te zien en te voelen, dus door je zintuigen optimaal te benutten."
Dat zijn heel veel woorden om te zeggen dat ook kinderen het meest van het leven leren. En dat is waar. Kinderen leren meer buiten school dan op school. De moeilijkst te verkrijgen vaardigheden als lopen en praten, voorkeur hebben en vrienden maken, lieve of boze blikken begrijpen, hebben de kinderen geleerd voordat ze naar school gaan.
Kortom: om te leren van het leven heb je geen school nodig.
Wat scholen ook doen om het leven in huis te halen, het blijft een slap aftreksel van het werkelijke bestaan. Het is gevormd zodat het in een gebouw en binnen de lestijden past. Het is beperkt zodat het niet tegen (religieuze) schenen schopt. Het is hooguit 1000 uur per jaar en is daardoor per defintie beperkter dan de overige 7760 uren van het leven die een jaar telt.
Een school die zijn nagelnieuwe best doet om het nog eens te proberen, zal beslist gedurende een aantal jaren met kop en schouders uitsteken boven andere scholen voor wat betreft de beleefbaarheid van alle niet strikt schoolse activiteiten.
Maar een school blijft een bedrijf met heel veel te managen mensen (ook de leerlingen) en daardoor een weinig flexibel ding. De maatschappij, het leven zelf dus, verandert sneller dan de school. En zo haalt de tijd vanzelf het concept weer in.
Bovendien is er maar één reden om kinderen naar school te sturen, en dat is juist dat zij zich gedurende een aantal uren per dag af sluiten van het leven om zich helemaal te concentreren op die dingen die je niet van het leven leert: Lezen, schrijven, rekenen, pictogrammentaal begrijpen, gesproken en geschreven instructies begrijpen, theoretische kennis vergaren over geschiedenis, biologie, aardrijkskunde en maatschappijleer.
Het maakt daarbij in de kern niet uit hoe ze het onderwezen krijgen, als ze inhoudelijk maar tot een zeker niveau komen.
Dat laatste blijft de kern, ook op scholen met dit soort concepten. De vorm: zitten, kop houden en lesje afwerken, blijft ook in dit soort concepten het laatste redmiddel, want het is de enige vorm die controleerbaar is. Het komt naadloos overeen met hoe topsporters hun sport bedrijven: niet deelnemen aan het leven zelf, maar detail na detail inoefenen om al die details in een wedstrijd naadloos aan elkaar te laten passen.
Plastick bekertje:"Onze jongste kan lezen met 4,5. Wat die moet gaan doen in groep 2 en groep 3 behalve een beetje socializen?"
Dat is een punt ja. Eigenlijk is dat het kernpunt waardoor dit soort concepten telkens weer tot bloei komen. Het te behalen niveau, dat wat minimaal geeist wordt van leerlingen, is te laag voor veel leerlingen. De schooldag is te lang, die 1000 uur te veel om in de trainingsvorm; zitten, kop houden en lesje afwerken, door te brengen. Ook voor leerlingen die het allemaal niet zo makkelijk opbrengen.
Feitelijk is 2 x 1,5 uur per dag genoeg. Meer van dit soort trainingsuren leveren niet meer inhoudelijke kennis op. Een groot deel van de leerlingen heeft bovendien geen schooljaar nodig om de noodzakelijke vaardigheden op te doen. Ze zijn eerder klaar, maar moeten wel naar school.
Nog spannender: Juist kinderen die buiten school het meest van het leven leren (ouders, sociale omgeving), hebben het minst school nodig.
En zo komen we weer bij het begin: Het zoveelste lumineuze idee om de school in te richten alsof het het leven zelf is. Maar dat is het niet. Het resultaat is minder trainingstijd bij lezen, schrijven, rekenen, pictogrammentaal begrijpen, gesproken en geschreven instructies begrijpen, theoretische kennis vergaren over geschiedenis, biologie, aardrijkskunde en maatschappijleer.
Het gehoopte spiegeleffect voor kinderen die niet zoveel van thuis meekrijgen, zij krijgen er meer van, voor hen is het beter, is niet gevonden. Sterker nog: Juist voor hen blijkt de oude vorm; zitten, kop houden en lesje afwerken, liefst klassikaal en allemaal tegelijk, blijkt voor hen het best te werken.
Ik ken eigenlijk maar een ludieke nieuwerwetse oplossing: Wie klaar is mag naar huis. Kun je daar van het leven leren.
Groet,
Miriam Lavell

Plastic bekertje

Ik ben nu wel benieuwd, gaat het om school K in T, vlak bij het station? (ik ben ook nog aan het rondkijken)

Een ruimte?

Hoi Plastic bekertje

Mijn oudste zit op een school zoals jij het omschrijft. Na de ochtenkring gaan de deuren van het lokaal open, ze zitten wel in een soort stamklas met kindjes van 4 tot 8 ongeveer en dan zwermt het hele zooitje (vier klaasen) uit naar de verschillende ruimtes om aanbod (lees lesprogramma) te volgen. In de praktijk komt het erop neer dat toch de kinderen van dezelfde leeftijd ongeveer dezelfde dingen gaan doen en dat is dus in elke ruimte (vier lokalen en een centrale hal) er altijd ongeveer evenveel kinderen zijn.

Ja het is een drukte, ja het is een bedrijvigheid en ja het was afzien in het begin. Maar na een tijdje zie je, net als bij een mierenhoop, dat er wonderwel een goed functionerende structuur in zit, waarbij alle kinderen goed weten wat ze te doen staat. Ik begrijp uit jouw verhaal dat ze honderd kinderen in 1 grote ruimte willen laten? Of zijn er ook diverse ruimtes?

Heel fijn is dat het kind door wel zes leerkrachten wordt gevold. De rapporten, portfolio genoemd bij ons, is een verslag van zes pagina's waar de volledige ontwikkeling van je kind wordt beschreven inclusief foto's echt geweldig en het doet zo recht aan je kind. Want het beeld klopt zo ontzettend goed, omdat het niet een oordeel is van 1 persoon.

Wij zijn na onze aanvankelijk schroom helemaal om. Want ieder kind werkt in zijn eigen tempo. Er is niet een meetlat waar iedereen op hetzelfde moment overheen moet. Onze oudste is nu 5 jaar en 4 maanden en kan dus gewoon al lezen. Gewoon geleerd op school. In eens kwam hij thuis en kon hij het. Je moet het allemaal wel een beetje durven loslaten, maar als ik zie wat voor gemotiveerd personeel rondloopt op deze school> petje af.
groetjes Mama2005