Echt kleuteren
Stoffer van 5,5 vindt school... niet leuk. Nou ja wel leuk, maar liever gaat hij niet. Hij wil er ook niets leren. Hij vindt de kinderen leuk en de juffen zijn lief, maar hij wil niet zo vaak en ook niet zo lang. Hij wil wel in de bouwhoek en met de Lego en de Meccano. Op de computer vindt hij ook leuk. Werkjes maken vindt hij niks, al lijkt hij er wel iets meer plezier in te krijgen. De juffen moeten veel doen om hem aan het werk te krijgen en te houden. Als ze gaan tekenen tekent hij sinds kort wel eens 'iets' in plaats van kronkels (landkaarten).
Omdat hij in groep 2 zit, wordt er al wat vaker van hem verwacht dat hij werkjes ook áf maakt en wordt hij zo nu en dan eens uitgelokt om iets met letters of tellen te doen. Dit gaat allemaal maar moeizaam en niet omdat hij het niet kan, maar het heeft zijn interesse niet zo. Morgen hebben we een 10 minuten gesprek, maar volgens mij maken de juffen zich een beetje zorgen over hoe dit straks zal gaan in groep 3. En ik soms ook (een beetje hoor, niks ernstigs).
Wat ik mij wel eens afvraag, zou het soms niet beter zijn om hem gewoon heerlijk he-le-maal te laten kleuteren en te laten bouwen tot hij het helemaal zat wordt? Het is trouwens zo dat hij 'pas' met 4 jaar bouwen een beetje leuk begon te vinden. Daarvoor was een DUPLO-blokje gewoon een telefoon of een taartje.
Ik weet dat ik zelf die kleuterschool aan het eind echt spuugzat was en haast niet kon wachten om te leren lezen en schrijven. Stoffer vindt het helemaal niks dat hij volgend schooljaar naar groep drie gaat, want daar hebben ze geen 'hoeken' (om in te spelen).
Wat is jullie ervaring?
Groeten, Maw.
Gerry
De juffen zaten ook al een beetje in deze richting te vissen, moet ik zeggen. Tja... hij is wel slim ja, maar ik vind hem altijd heel 'gewoon' slim. Ik ken hoogbegaafde kinderen die veel meer echt gedreven zijn om van alles te weten, overal verbanden te zoeken enzo. Stoffer heeft bijvoorbeeld nooit een 'waarom-fase' gehad. Mijn eerste reactie op jouw posting was dan ook "neeeee joh! Zó erg is het niet!".
Maar ik ben net toch maar eens gaan kijken op HIQ.nl en er staan toch wel heel veel herkenbare punten op. Maar geldt dat niet gewoon voor heel veel kinderen? Nou ja, volgens mij is hij slim en moet hij voldoende uitgedaagd worden. En niet 'echt kleuteren', zoals mijn verwennende moederhart hem soms wel zou gunnen.
De juffen houden het goed in de gaten. Voorlopig ga ik eens kijken wat het verleggen van de lat voor effect gaat hebben op ons mannetje.
Bedankt voor het meedenken!
Groeten, Maw.
Miriam
Ja, dat van die break voor vijfjarigen, dat wist ik gelukkig van het forum. Van jou, denk ik. Ik laat hem soms op woensdag thuis. Dan mist hij niet veel en het breekt de week. School gaat daar trouwens ook heel ontspannen mee om.
Het werkt alleen vaak niet helemaal. De dag na het dagje thuis is hij bozer en verdrietiger dat hij weer moet. Zodra hij twee normale schoolweken achter elkaar heeft gehad gaat het vaak beter, zit hij in het ritme, denk ik. De eerste week na een vakantie moet hij 's ochtends heel veel tegenzin overwinnen. Na een studiedag of een spijbeldagje ook.
Maar goed, geen ramp hoor, een spijbeldagje is soms gewoon lekker en doet hem op de dag zelf in elk geval heel goed.
Groeten, Maw.
Veel kinderen
Geen idee of dit alles voor veel kinderen geldt. Wat wel zo is, is dat een kwart van de kleuters een A haalt op de CITO. IK neem even aan dat degenen die hun best doen voor die A gecompenseerd worden door degenen die geen A halen terwijl ze het wel zouden kunnen en dan heb je dus een kwart van de kinderen in de klas die werk doen dat te makkelijk voor ze is. Voor de een meer dan voor de ander en de een kan daar beter mee omgaan dan de ander, maar het blijft zo dat een grote groep kleuters te weinig uitdaging krijgt. Volgens mij is dat omdat kleuterjuffen bang zijn om te hoge eisen aan kinderen te stellen en ze nooit geleerd hebben dat te lage eisen ook helemaal niet goed is. Schaf dan die werkjes gewoon af en laat ze lekker spelen.
Het niveau van het basisonderwijs is gedaald, dat is algemeen bekend. Maar dat betekent dus ook dat de groep kinderen die te weinig uitdaging vindt groter geworden is, daarvoor hoeft een kind echt niet hb te zijn.
Beetje herkenbaar
Hier een zoon waarbij ik nooit het commentaar heb gekregen dat hij werkjes niet zou maken. Deed dat blijkbaar wel braaf. Maar leuk was anders. Ook erg veel moeite met het naar school gaan in groep 1 en 2.
Wel erg leergierig, maar leert (of leerde, inmiddels natuurlijk toch wat aangepast maar toch zonde vind ik) gewoon ànders. Veel meer op zijn eigen manier. Spelen is nog steeds (7 jaar) favoriet, bij het spelen krijgt die eigen inbreng en creativiteit natuurlijk ook veel meer ruimte.
Hij is hb getest. Overigens hier ook nooit rare resultaten oid, las echt niet op z´n derde enz. De enige aanwijzing die ik had, waardoor ik soms twijfelde, was zijn tempo en de manier waarop hij discussierde. Achteraf gezien wel meer tekenen uiteraard maar die zag ik toen niet zo of interpreteerde zo niet iig.
Zus zit nu in groep 2. Ik weet niet of ze hb is, maar let er natuurlijk iets meer op nu. Ze is wel wat sneller iig. Ze is een echte aanpasser dus die doet de werkjes sowieso braaf. Laatst kreeg ik wel een opmerking van juf, ze zou een tekening afgeraffeld hebben en juf stimuleerde haar keer op keer de tekening ´af`te maken. Nu houdt ze erg van tekenen en doet dat ook best mooi, maakt het ook best af. Ik kan me goed voorstellen dat ze gewoon een keer helemaal geen zin had. Vind het dan best jammer, dat die ruimte ervoor niet is. En dat dan in groep 2, denk ik dan. Bij een kind dat het toch al zo vreselijk goed wil doen allemaal, best streberig is enz. Blijkbaar werkt het zo?