Advies gevraagd bij vastgelopen passend-onderwijstraject
Hallo beste lezers,
Ik lees zo nu en dan mee en heb lang getwijfeld of ik mijn eigen situatie hier ga delen. Inmiddels voel ik dat dit nodig is, uit mijn comfortzone wil stappen, omdat ik hier al lange tijd (alleen) mee rondloop en het traject rondom mijn zoon steeds complexer is geworden.
De tekst is uitgebreid, omdat ik ervoor heb gekozen de context en details niet weg te laten.
De situatie:
Mijn zoon zit momenteel in klas 3 van de middelbare school. Wat begon als een zoektocht naar passende ondersteuning is uitgegroeid tot een moeizaam en belastend traject. Het verloop op school is ingewikkeld geweest, met spanningen in de interactie met docenten en momenteel met de directeur van de school. Situaties rondom mijn zoon lijken regelmatig te worden uitvergroot, waardoor hij structureel onder een vergrootglas ligt. Hij heeft een sterk rechtvaardigheidsgevoel. Hij doorziet situaties snel en spreekt zich uit wanneer hij onrecht ervaart. Hij gaat er tegenin wanneer iets voor hem niet eerlijk voelt, en stelt daarbij vragen om duidelijkheid te krijgen. In mijn ogen is dit steeds vaak uitgelegd als probleemgedrag, terwijl ik dit vooral zie als een reactie op de manier waarop situaties voor hem worden vormgegeven.
Bij aanvang van de middelbare school heb ik expliciet aangegeven dat mijn zoon moeite heeft met onder andere de concentratie, planning en overzicht. Ik heb daarbij een overzicht gedeeld met zowel zijn sterke kanten als de factoren die hem belemmeren. In de praktijk is met deze informatie niks gedaan. Er is geen gezamenlijk plan opgesteld en geen structurele ondersteuning georganiseerd.
In het eerste jaar van de middelbare school zijn de schoolresultaten van mijn zoon zichtbaar gedaald, zonder dat hier structurele signalering of ondersteuning tegenover stond. In de tweede helft van de tweede klas, met nog steeds lage cijfers, is voor mijn zoon een TLV aangevraagd. Ik was het daar niet mee eens, ik voelde dat er iets niet klopte. Mijn vermoedens werden bevestigd. In deze fase zijn namelijk meerdere procedurele stappen niet zorgvuldig verlopen:
mijn zienswijze is niet door de schoolleiding betrokken bij de aanvraag
ik ben door het samenwerkingsverband niet overeenkomstig de hoorplicht gehoord
het OPP is pas in deze fase opgesteld, terwijl dit eerder had moeten plaatsvinden
mijn zoon blijkt vóór de start op school een LWOO-indicatie te hebben, zonder dat ik daarvan op de hoogte ben gesteld, er is geen extra begeleiding aangeboden
Desondanks is de aanvraag goedgekeurd door het samenwerkingsverband.Tegen deze beslissing heb ik bezwaar gemaakt. Het traject ligt inmiddels bij de landelijke bezwaarcommissie.
Vervolg in mijn volgende bericht.
PureGlow schreef op 08-02-2026 om 14:10:
Omdat ik de startpost niet nog langer wilde maken dan hij al is, heb ik details weggelaten. Voor de verduidelijking wil ik jullie nog wat meer informatie geven voor een duidelijker beeld.
Mijn zoon is gestart in een speciale klas, op een reguliere VO school vanuit groep 7, een setting met kleinere groepen en intensievere begeleiding. Op de basisschool was het al duidelijk dat er ondersteuning nodig was, maar die is niet ingezet. In de schakelklas heb ik duidelijke vooruitgang gezien en zijn achterstanden verstevigd. Vanuit die basis is hij doorgestroomd naar klas 1 (basiskader) van het voortgezet onderwijs. In de jaren daarna is de stijgende/stabiele lijn echter verdwenen en is de ondersteuning niet structureel vastgelegd of gevolgd. Er is hoe dan ook geen ondersteuning geweest.
Tegelijkertijd is er voor dat mijn zoon in de schakelklas gestart was, een LWOO-indicatie aangevraagd en toegekend, zonder dat ik daarvan op de hoogte was. Ik kwam erachter nadat ik het leerlingdossier had opgevraagd. Voor deze toekenning is een handtekening van de ouder(s) nodig. Dat roept voor mij een wezenlijke vraag op. Als de juiste ondersteuning niet geboden kon worden, waarom is LWOO dan aangevraagd? De toekenning daarvan impliceert immers dat extra ondersteuning noodzakelijk werd geacht. Als er wel ondersteuning nodig was, waaruit blijkt dat en welke lijn is er gevolgd?
Juist omdat er geen OPP (pas in de tweede helft van de tweede klas) is opgesteld waarin die ondersteuning planmatig is vastgelegd en geëvalueerd, ontbreekt nu vanaf het begin van de start op school een inzichtelijke lijn in wat er is gedaan en met welk doel. Dat maakt het voor mij moeilijk om te volgen hoe de conclusie is getrokken dat speciaal onderwijs de logische volgende stap zou zijn.
Een OPP is ook nodig om een TLV-aanvraag voor een plaatsing op het speciaal onderwijs te kunnen doen. OPP en LWOO zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Juist daarom is het problematisch dat de school hierin niet zorgvuldig en rechtmatig heeft gehandeld. Ter verduidelijking:
Een OPP (ontwikkelingsperspectiefplan) is een plan waarin de school vastlegt wat een leerling nodig heeft om zich goed te kunnen ontwikkelen, welke ondersteuning daarbij hoort en hoe wordt gevolgd of die ondersteuning werkt.LWOO (leerwegondersteunend onderwijs) is extra ondersteuning binnen het reguliere onderwijs voor leerlingen die moeite hebben met leren of met zaken als bijles, specifieke trainingen planning, etc. Die ondersteuning hoort planmatig te worden ingezet en gevolgd, via een OPP. Aan de school worden hiervoor financiële middelen toegekend.
Ik denk juist in het belang van mijn kind, er is toch niet voor niets regelgeving in het leven geroepen? Ik kan me niet verenigen met het feit dat de school zich niet aan de regels heeft gehouden. Dit alles gaat juíst ten koste van mijn kind.
De vraag is voor mij dan ook niet welke invulling ik had verwacht, maar óf de school de beschikbare ondersteuning zorgvuldig en planmatig heeft opgepakt. Dat ze zonder onderbouwing (geen toetsbaar document als een OPP) en zichtbare lijn verder, een TLV voor een plaatsing op het speciaal voortgezet onderwijs nodig vinden. Het besluit is niet (nog) niet afgegeven, ik heb bezwaar gemaakt, het ligt momenteel bij de Landelijke Commissie.
Ik denk dat je in het belang van je zoon beter kan stoppen met achteruit kijken en strijd voeren tegen school over gevolgde procedures en moet gaan beginnen met vooruit kijken. Inmiddels is zowel jou als zoons relatie met school zo verstoord dat het daar denk ik niet meer goed gaat komen. Dus vraag advies van professionals, ga in gesprek met de betrokkenen en focus je op wat zoon nodig heeft en waar die zorg geboden kan worden. Als zijn huidige sxhool aangeeft dat ze hem niet de begeleiding kunnen bieden die hij nodig heeft dan kan je heel boos worden en hen nalatigheid aanrekenen maar dat levert niks op. Stop je energie dan liever in het zoeken naar een beter passende plek.
Anne1234! schreef op 08-02-2026 om 18:57:
[..]
Ik denk dat je in het belang van je zoon beter kan stoppen met achteruit kijken en strijd voeren tegen school over gevolgde procedures en moet gaan beginnen met vooruit kijken. Inmiddels is zowel jou als zoons relatie met school zo verstoord dat het daar denk ik niet meer goed gaat komen. Dus vraag advies van professionals, ga in gesprek met de betrokkenen en focus je op wat zoon nodig heeft en waar die zorg geboden kan worden. Als zijn huidige sxhool aangeeft dat ze hem niet de begeleiding kunnen bieden die hij nodig heeft dan kan je heel boos worden en hen nalatigheid aanrekenen maar dat levert niks op. Stop je energie dan liever in het zoeken naar een beter passende plek.
Dit TO. Heeft school steken laten vallen? Wellicht. Bestaan er horken van leraren die bepaald gedrag bij je zoon oproepen? Zeker. Maar met daarin je gelijk willen halen schiet je voor je zoon niks op. De relatie met school, voor zowel je zoon als jou, is nu verstoord. Een procedure (potentieel) winnen gaat je zoon niet verder helpen. Zeker niet op korte termijn.
Bloemenzee schreef op 08-02-2026 om 19:02:
[..]
Dit TO. Heeft school steken laten vallen? Wellicht. Bestaan er horken van leraren die bepaald gedrag bij je zoon oproepen? Zeker. Maar met daarin je gelijk willen halen schiet je voor je zoon niks op. De relatie met school, voor zowel je zoon als jou, is nu verstoord. Een procedure (potentieel) winnen gaat je zoon niet verder helpen. Zeker niet op korte termijn.
Ik ben mega blij dat ik niet opgegeven heb. Soms is het juist belangrijk om de stem van je kind te zijn. Om hem niet zomaar weg te laten zetten. Bij mijn zoon heeft dat echt verschil gemaakt. Als school erachter komt dat ze zich daadwerkelijk moeten inspannen en ze gaan dat doen kan dat echt een wereld van verschil maken.
Kimdekim schreef op 08-02-2026 om 19:17:
[..]
Ik ben mega blij dat ik niet opgegeven heb. Soms is het juist belangrijk om de stem van je kind te zijn. Om hem niet zomaar weg te laten zetten. Bij mijn zoon heeft dat echt verschil gemaakt. Als school erachter komt dat ze zich daadwerkelijk moeten inspannen en ze gaan dat doen kan dat echt een wereld van verschil maken.
Ik zeg niet dat je moet opgeven. Ik denk alleen dat deze school de zoon van TO niet verder kan helpen. En ik denk dat TO daar ook niet meer open en constructief over in gesprek kan met deze school. Dan moet je dus op zoek naar andere wegen.
Misschien beter verwoord: TO moet mijns inziens haar energie niet steken in ‘tegen school zijn’, maar in ‘voor zoon zijn’. En ja, dat zijn twee verschillende dingen, óók in de situatie van TO.
Ongeacht of de school wel of niet goed (genoeg) heeft gehandeld lees ik dat ze op dit moment geen veilige basis kunnen zijn voor jouw kind. Je kunt je beter afvragen of jouw kind op deze school nog wel genoeg succeservaringen op kan doen. Zo te lezen heb je ook geen vertrouwen in de school, de kans dat dit nog goed komt is dan nog minder groot. Gun je kind gespecialiseerde leerkrachten en begeleiders.
Verder zou ik jouw kind hulp gunnen bij zijn emotieregulatie en het begrijpen van de wereld om hem heen. Dat jij daar voldoende tools voor zou hebben om hem te begeleiden is niet terug te vinden in zijn gedrag op school.
Bedankt voor alle (uitgebreide) reacties! Ik waardeer de tijd die iedereen neemt om mee te denken. Het zijn er nogal veel, dus ik zal op een later moment, als ik daar de ruimte voor heb nog op enkele forumleden apart reageren.
Ik wil voor nu graag reageren op het beeld dat hier bij sommigen ontstaat, alsof ik 'wil winnen' ten koste van mijn zoon. Dat is een misverstand. Ik heb inderdaad een advocaat ingeschakeld, logisch, wetgeving is er niet voor niets. Het is de enige bescherming die een leerling heeft tegen willekeur. Het kan niet zo zijn dat een school de regels rondom zorgplicht en procedurele zorgvuldigheid mag negeren. Het voelt nu soms alsof het systeem zegt: Er zijn wetten, maar die gelden even niet voor jou.
Voor diegenen die het gedrag van mijn zoon als (enige) of mede oorzaak zien, het is te kort door de bocht. Er wordt gesproken over termen als 'emotieregulatie', maar voor zover dat bij mijn zoon al aan de orde zou zijn, wordt er volledig voorbijgegaan aan het feit dat professionals (directie en docenten) in deze casus niet pedagogisch en professioneel gehandeld hebben. Immers, als je als volwassene onheus bejegend wordt, is het al een enorme uitdaging om rustig te blijven. Waarom verwachten we van een kind een perfecte beheersing in een klimaat dat door volwassenen onveilig is gemaakt?
Je kunt het je bijna niet voorstellen, maar toch komt het voor dat scholen niet conform de wet- en regelgeving handelen. Het is in ieder geval mijn realiteit op dit moment.
Het zal dan wel aan het kind liggen?
Ik heb mijn casus hier gedeeld om inzicht te krijgen in mijn rechtspositie en om te onderzoeken of anderen dit herkennen.
Veel van de reacties gaan over het gedrag van mijn zoon of de door mij gekozen route. Natuurlijk staat het iedereen vrij om te reageren en vragen wat zij willen, ik sta daar open voor, maar de kern van mijn vragen (bulletpoints) worden naar mijn idee gemist.
Het gaat mij niet om het niveau of mijn mening over het VSO, het gaat erom dat het VSO geen 'shortcut' mag zijn omdat een school haar wettelijke plichten heeft verzaakt. Ik kies voor een zuivere weg, gebaseerd op de feiten en de wettelijke kaders die voor ons allemaal gelden.
Nogmaals bedankt iedereen, een hele fijne avond gewenst.
PureGlow
In reactie op je bullitpoints (ik heb ze voor het gemak even 1 t/m 4 genummerd):
1) Nee
2 & 4) Iedere school, dan wel de stichting waar deze onder valt, heeft een officiële klachtenprocedure. Deze is als het goed is op de website terug te vinden. Daarin is te lezen hoe (ook als ouder) te handelen bij conflicten, tot op de landelijke klachtencommissie toe.
3) Daar is in z’n algemeenheid geen antwoord op te geven. Het lukt me ook zeer moeilijk een goed beeld van jullie situatie te krijgen, dus ik kan ook heel moeilijk zeggen hoe ik in jouw situatie zelf zou handelen.
Maar TO, ik blijf er bij: ondanks wetgeving bestaan er situaties dat een school handelingsverlegen is. Dat een situatie te complex is om op deze school of om op een reguliere school een leerling die begeleiding te bieden die hij of zij nodig heeft. Praat met iemand om te kijken of wat je verwacht van deze school (aan hulp voor je zoon) een realistische verwachting is. Zo ja: dan kun je eventueel gaan schermen met wetgeving en zo. Zo nee: steek dan je energie in je zoon en zoek een betere plek voor hem. Dat de weg daarnaartoe dan niet volgens het (wet)boekje is gegaan, zou ik dan echt loslaten. Daar is je zoon niet mee geholpen.
En dat de directie en docenten niet pedagogisch en professioneel hebben gehandeld: ik schreef al eerder dat er inderdaad horken van docenten zijn. Maar het lijkt me stug dat hij met íedere docent overhoop ligt.
