6 jaar en de slechtste v groep 3, help?
ik heb een jongen van 6, de middelste, zijn broer is 9 en zijn zus is 2. Nou zijn we ons ervan bewust dat de middelste er vaak een beetje bijhangt, dus daar waken we al erg voor.
Hij is heeeel erg koppig. Doet alleen waar hij zin in heeft en weigert zich in te zetten. De zwemles is al een crime want hij "moet" en nu had ik een oudergesprek op school en daarbij zeiden de juffen dat ie ook op school niet goed functioneert. Hij zit in een leesgroepje voor extra les. Ze zeggen dat hij niet met fiches wil rekenen en als ze dan zeggen dat hij het toch moet doen, is hij weer boos. Maar als hij het zonder fiches doet, maakt hij alles fout. Als ze een woordjesoefening hebben, is hij altijd als laatste van de klas klaar en het is nooit netjes. Hij is snel afgeleid en boos als de juf er dan weer iets van zegt, dan loopt ie bokkig weg. Als ze een werkje mogen kiezen, weet ie nooit wat ie moet kiezen, dus doen de juffen dat dan maar weer voor m. Hij heeft 2 juffen en allebei zeiden ze hetzelfde. Ik ben heel erg geschrokken. Ik wist niet dat het zo erg was. Ik heb gevraagd of ze vonden dat hij naar een andere school voor speciaal onderwijs moest. Maar ze zeiden, nee hoor, het zit er wel in bij hem, maar het komt er gewoon moeilijk uit. Nou is het net groep 3, maar ik lig er eigenlijk wel wakker van. Wie herkent dit en heeft tips, moet ik me zorgen maken? Moet ik hem laten testen, help wat kan ik doen?
(n.b. Thuis is hij ook zo geirriteerd als zijn grote broer van 9 met hem speelt, hij kan niet tegen hem op en dat frustreert hem vreselijk, zodat hij dus bijna altijd huilend bij me komt. Als we er dan over praten is er eigenlijk niet zo veel aan de hand, maar hij trekt het zich verschrikkelijk aan. verder is hij heeel lief voor zijn zusje en ik ben stapel op hem, maar die frustratie van hem, vind ik zo erg voor hem en daar lig ik dus echt wakker van!)
Anona
Wat een vervelend probleem, ik kan me voorstellen dat je er wakker van ligt. Het lijkt me dat hij niet lekker in zijn vel zit. Ik zou hem thuis wat extra aandacht geven en wat extra dingetjes samen met hem toen. Misschien kun je dan ook spelenderwijs wat lees- en rekenoefeningetjes doen. Maar ook gewoon andere leuke dingen, zodat hij merkt dat jij hem echt heel belangrijk vindt.
Verder vind ik dat ze op school best een beetje meer mogen meedenken. Andere school hoeft niet, maar wat dan wel. Ook vind ik het wel heel snel dat ze al zo'n oordeel hebben over hem, hij is nog maar net begonnen in groep 3. Dat hij zo boos en bokkig is, is wel vervelend. Misschien kan hij hier met iemand over praten. Is er een school-maatschappelijk werker waar je een gesprekje mee kunt hebben? Soms praten zij ook wel met het kind zelf. Misschien kan dit helpen.
Veel succes ermee!
Slechtste van groep 3?
Je zoon de slechtste leerling van groep 3? Heeft de leerkracht dat gezegd of denk jij dat, door de negatieve signalen? Je zoon zit nog maar net in groep 3. Het ene kind pakt de verandering van kleuteren naar "veel werkjes en minder spelen" heel makkelijk op en de ander is behoorlijk van slag en heeft meer tijd nodig om te wennen.Ook is het niet interessant of jouw kind beter is of slechter dan een ander kind.
De juf ziet geen reden voor speciaal onderwijs dus ze gaat ervan uit dat hij het gemiddelde niveau aankan.
Is er echt sprake van een achterstand dan zou ik vragen wat school heeft te bieden aan extra hulp.Thuis kan je natuurlijk ook het èèn en ander met hem doornemen. Maar misschien moet je het allemaal even aanzien. En komt er in de loop van de tijd duidelijkheid. Regelmatig even overleggen met de juf, kijken of het langzaam verbeterd.
Mijn zoon had ook de nodige problemen in groep 3. Niet zozeer moeite met het leerwerk maar wel met nieuwe "regels",veel stilzitten en presteren. Het ging allemaal iets anders dan dat hij zelf had bedacht. Hij begon in groep 4 pas beter zijn draai te vinden. Hij begreep ook beter wat er van hem "verwacht" werd.
Eerlijk gezegd speelde ook de leerkracht daarbij een grote rol. In groep 3 was er geen klik, in groep 4 werd hij beter begrepen en begeleid.
Net wat Tango ook zei, als de leerkracht alleen maar roept: "het komt er niet uit". Of een leerkracht die zegt: "we moeten eens kijken wat we aan zijn werkhouding kunnen veranderen". Blijf overleggen en contact houden, het komt vast goed. Geef je zoon het vertrouwen dat je zeker weet dat hij het wel kan. Anders geeft hij zelf de moed op en denkt dat hij toch nooit iets goed doet. Laat hem praten over school en draag oplossingen aan. "Waarom wil je niet met fiches werken? Hoe zou jij het willen dan?". Misschien is hij de enige die fiches moet gebruiken en wil hij niet opvallen bij zijn klasgenoten? Ik heb ondervonden dat er soms hele andere redenen zijn voor het gedrag van je zoon, het is niet zomaar eigenzinnigheid. Mijn zoon zat b.v. in de hoogste leesgroep. Hij ging expres slecht lezen zodat hij bij de gemiddelden mocht gaan lezen. Waarom? Ik begreep er niets van. De reden kreeg ik pas aan het eind van het schooljaar te horen. Geen van zijn vrienden zat in dit leesgroepje, het waren allemaal meisjes. "Stond ik effe voor gek mama!". De leerkracht en wij maakten ons een half jaar zorgen om het "stagneren" van zijn leesniveau. Hmm...
Niet te snel
Het oordeel van school is zeker niet te snel. Rond deze periode wordt duidelijk welke kinderen het lezen nog niet oppakken.
Het is wel belangrijk wat school ermee doet. Zo te zien pakken zij het probleem wel aan. Nu is nog de vraag of dat de juiste aanpak is. Ik zou zeker het advies van Wil volgen en veel met je zoon praten. En met de juf natuurlijk.