Welke vraag mogen ze jou niet stellen?
Je mag alles van mij weten behalve mijn pincode 😜.
Mogen ze alles van jou weten? Welke vraag heb jij liever niet ?
Waarom draag je geen make up. Tja, ik word er nou niet bepaald knapper van als ik make up op doe.
Maheiden schreef op 25-01-2025 om 11:03:
Hoe gaat het? of Hoe was je vakantie? als je het niet wil weten. Vraag het dan niet of geef even aan dat je alleen wil horen dat het goed gaat/was.
Ik zie dat niet zozeer als serieuze vraag maar meer iets om een gesprek te beginnen. Ik heb op zo’n vraag wel eens een keer “Niet zo goed” geantwoord. Dat is niet eens binnengekomen bij de vragensteller. Die ging gewoon over iets anders door.
Over vragen naar het gewicht: dat doen vaak mensen die zich met jou willen vergelijken. Als jij hetzelfde weegt als zij dan zien zij er dus uit zoals jij.
Dat zijn ook vaak mensen die zelf slank zijn maar in gezelschappen waar ook te dikke mensen in zitten gaan klagen over hun 'enorm dikke buik'. (Niets te zien, dus iedereen meldt dat even zodat de afzender zich weer een beetje beter voelt en de te dikke persoon zich maar afzijdig houdt.)
Herfstappeltaart schreef op 25-01-2025 om 10:55:
[..]
Ik heb ook veel lessen gehad, zelfs een keer Staatsexamen gedaan omdat ik zo zenuwachtig was. Ik heb blijkbaar echt geen talent 😉.
Ik ben ook altijd heel bang geweest dat ik andere mensen schade zou berokkenen als ik een fout zou maken. Vooral fysieke schade. Ik heb nogal een sterk ontwikkeld verantwoordelijkheidsgevoel en dat kan ik blijkbaar niet relativeren.
Ik heb een man die rijdt, en mocht ik alleen komen te staan dan wordt het de ebike, trein of taxi. In noodgevallen kan ik mijn dochter inschakelen, maar ik hoop dat het zover niet komt. Gelukkig kun je tegenwoordig alles laten thuisbezorgen, dat scheelt ook.
Bij mij is het vooral onbekende routes, invoegen op snelwegen en als er ergens omleidingen zijn en je een andere route moet nemen: afschuwelijk!
Mijn man rijdt ook, maar ik vind het lastig om hem steeds te moeten vragen om me te brengen of te halen.
Ik heb mijn zoon gevraagd toen we onze poes bij een asiel in Zwolle moesten halen en man niet kon.
Thuisbezorgen van boodschappen zal voor mij later ook een uitkomst zijn ja.
Caroline80 schreef op 25-01-2025 om 11:07:
[..]
Ik zie dat niet zozeer als serieuze vraag maar meer iets om een gesprek te beginnen. Ik heb op zo’n vraag wel eens een keer “Niet zo goed” geantwoord. Dat is niet eens binnengekomen bij de vragensteller. Die ging gewoon over iets anders door.
Ik weet dat het een soort 'moetje' is voor veel mensen. Toen ik de laatste keer vertelde dat ik niet zo'n fijne vakantie had, kreeg ik dat later terug als vervelend om te horen dat er zo geklaagd werd terwijl zij zelf zo'n fijne vakantie had. Tja.... Ik antwoord nu vaak met 'goed genoeg'.
Herfstappeltaart schreef op 25-01-2025 om 10:55:
[..]
Ik heb ook veel lessen gehad, zelfs een keer Staatsexamen gedaan omdat ik zo zenuwachtig was. Ik heb blijkbaar echt geen talent 😉.
Ik ben ook altijd heel bang geweest dat ik andere mensen schade zou berokkenen als ik een fout zou maken. Vooral fysieke schade. Ik heb nogal een sterk ontwikkeld verantwoordelijkheidsgevoel en dat kan ik blijkbaar niet relativeren.
Ik heb een man die rijdt, en mocht ik alleen komen te staan dan wordt het de ebike, trein of taxi. In noodgevallen kan ik mijn dochter inschakelen, maar ik hoop dat het zover niet komt. Gelukkig kun je tegenwoordig alles laten thuisbezorgen, dat scheelt ook.
Dit herken ik. Ik heb geen rijbewijs en man ook niet. Ik werk regelmatig met gegevens over ongelukken in het verkeer en ben regelmatig opgelucht als ik weer veilig thuis ben op de fiets. Ik zou me geen raad weten als ik degene zou zijn die met mijn zware auto een fietser neermaait.
Maar als dit ter sprake komt , krijg ik de vraag, vind je dat nou niet heel onverantwoordelijk dat je rijbewijs noch auto hebt, hoe moet dat als je man (vroeger: kinderen) iets overkomt?
Ik word gespannen van die vraag, alsof je je recht op gezondheidszorg verspeelt als je niet zelf naar een ziekenhuis kan rijden. Terwijl er juist ook heel wat mensen in dat ziekenhuis belanden door de auto .
Auwereel schreef op 25-01-2025 om 12:13:
[..]
Dit herken ik. Ik heb geen rijbewijs en man ook niet. Ik werk regelmatig met gegevens over ongelukken in het verkeer en ben regelmatig opgelucht als ik weer veilig thuis ben op de fiets. Ik zou me geen raad weten als ik degene zou zijn die met mijn zware auto een fietser neermaait.
Maar als dit ter sprake komt , krijg ik de vraag, vind je dat nou niet heel onverantwoordelijk dat je rijbewijs noch auto hebt, hoe moet dat als je man (vroeger: kinderen) iets overkomt?
Ik word gespannen van die vraag, alsof je je recht op gezondheidszorg verspeelt als je niet zelf naar een ziekenhuis kan rijden. Terwijl er juist ook heel wat mensen in dat ziekenhuis belanden door de auto .
Ik vind dat ook een rare vraag. Dan bel je toch een taxi, of vraag je iemand uit je buurt die wel een auto heeft? Om die reden zou ik graag voor iemand rijden hoor!
Poezie schreef op 25-01-2025 om 12:16:
[..]
Ik vind dat ook een rare vraag. Dan bel je toch een taxi, of vraag je iemand uit je buurt die wel een auto heeft? Om die reden zou ik graag voor iemand rijden hoor!
Tot nu toe hebben we ons op die manier prima weten te redden. Geld genoeg voor een taxi ondat we geen auto hoeven te betalen, al de zorg zit om de hoek. Maar het beleid met ziekenhuizen tegenwoordig is, dat er meer gespecialiseerde ziekenhuizen komen, dat is organisatorisch beter en goedkoper. Maar het gevolg is wel, dat het kan zijn dat je veel verder reizen moet. En dan kon het toch wel eens een issue worden. De weerstand om te vragen of iemand je over grote afstand wil rijden, de grote kosten van een taxi naar dat gespecialiseerde ziekenhuis. Vandaar mijn spanning bij die vraag, er zitten zoveel kanten aan, ik weet niet waar te beginnen om die vraag te beantwoorden....
Auwereel schreef op 25-01-2025 om 12:13:
[..]
Dit herken ik. Ik heb geen rijbewijs en man ook niet. Ik werk regelmatig met gegevens over ongelukken in het verkeer en ben regelmatig opgelucht als ik weer veilig thuis ben op de fiets. Ik zou me geen raad weten als ik degene zou zijn die met mijn zware auto een fietser neermaait.
Maar als dit ter sprake komt , krijg ik de vraag, vind je dat nou niet heel onverantwoordelijk dat je rijbewijs noch auto hebt, hoe moet dat als je man (vroeger: kinderen) iets overkomt?
Ik word gespannen van die vraag, alsof je je recht op gezondheidszorg verspeelt als je niet zelf naar een ziekenhuis kan rijden. Terwijl er juist ook heel wat mensen in dat ziekenhuis belanden door de auto .
Niet te druk om maken hoor Auwereel! In nood is er altijd wel een buur of kennis die kan rijden.
Ik kan rijden maar wat heb ik daaraan als ik met spoed naar het ziekenhuis moet om naar mijn ontstoken oven te laten kijken? Geen man thuis en kinderen die nog te jong waren om te rijden. Ik zag alleen maar witte waas dan vind je altijd wel iemand die even met je mee kan.
OnherkenbaarAnoniem schreef op 25-01-2025 om 12:24:
[..]
Niet te druk om maken hoor Auwereel! In nood is er altijd wel een buur of kennis die kan rijden.
Ik kan rijden maar wat heb ik daaraan als ik met spoed naar het ziekenhuis moet om naar mijn ontstoken oven te laten kijken? Geen man thuis en kinderen die nog te jong waren om te rijden. Ik zag alleen maar witte waas dan vind je altijd wel iemand die even met je mee kan.
Of dat je bezig bent tranen uit je ogen te wissen vanwege wat er aan de hand is, lijkt me ook niet handig...
Nog eentje:
Ga je nou nog steeds kamperen? Met grote kinderen is een camping toch niet nodig? Je kan nu toch lekker een hotel boeken?
Nee ik blijf kamperen tot ik dood ga. Lekker mijn eigen plekje op steeds een andere camping. Mijn eigen bed dat lekker ligt en niet hoeven ontbijten voor een afgesproken tijd.
Naminokurashi schreef op 25-01-2025 om 11:06:
Waarom draag je geen make up. Tja, ik word er nou niet bepaald knapper van als ik make up op doe.
Ik had vroeger een 'vriendin' die daar altijd over zeurde, toen heb ik een keer gezegd "Ík heb dat niet nodig" en toen was het make-up poppetje beledigd 
Lena55 schreef op 24-01-2025 om 18:50:
Inderdaad mijn gewicht. En de vraag 'als je dit had geweten, had je hem dan geboren laten worden?' Over mijn oudste zoon met een ernstige verstandelijke beperking. Hoe vaak ik die vraag wel niet gekregen heb...Ik word meteen boos van binnen.
Aan mij mag je alles vragen, dan beslis ik wel of en wat voor antwoord ik geef.
Wij hebben ook een zoon met verstandelijke en lichamelijke beperkingen.
Ik krijg die vraag ook wel eens en begrijp de vraag wel van anderen. Kan daar dus ook niet boos om worden.
Auwereel schreef op 25-01-2025 om 12:13:
[..]
Dit herken ik. Ik heb geen rijbewijs en man ook niet. Ik werk regelmatig met gegevens over ongelukken in het verkeer en ben regelmatig opgelucht als ik weer veilig thuis ben op de fiets. Ik zou me geen raad weten als ik degene zou zijn die met mijn zware auto een fietser neermaait.
Maar als dit ter sprake komt , krijg ik de vraag, vind je dat nou niet heel onverantwoordelijk dat je rijbewijs noch auto hebt, hoe moet dat als je man (vroeger: kinderen) iets overkomt?
Ik word gespannen van die vraag, alsof je je recht op gezondheidszorg verspeelt als je niet zelf naar een ziekenhuis kan rijden. Terwijl er juist ook heel wat mensen in dat ziekenhuis belanden door de auto .
Ja dat vind ik ook een rare vraag. Laat het maar lekker bij degene die zoiets zegt. Niks van aantrekken.
Auwereel schreef op 25-01-2025 om 12:23:
[..]
Tot nu toe hebben we ons op die manier prima weten te redden. Geld genoeg voor een taxi ondat we geen auto hoeven te betalen, al de zorg zit om de hoek. Maar het beleid met ziekenhuizen tegenwoordig is, dat er meer gespecialiseerde ziekenhuizen komen, dat is organisatorisch beter en goedkoper. Maar het gevolg is wel, dat het kan zijn dat je veel verder reizen moet. En dan kon het toch wel eens een issue worden. De weerstand om te vragen of iemand je over grote afstand wil rijden, de grote kosten van een taxi naar dat gespecialiseerde ziekenhuis. Vandaar mijn spanning bij die vraag, er zitten zoveel kanten aan, ik weet niet waar te beginnen om die vraag te beantwoorden....
Ik snap je en voel dat ook zo. Ik ben al een keer uit Zeeland naar het Erasmus gemoeten voor onderzoeken. Mijn man rijdt nu nog gelukkig, maar ik zou dat best aan mijn buurman (zijn we mee bevriend) of mijn broer durven vragen. Ik zou die mensen dan wel financieel compenseren. Gelukkig kunnen we dat, dat is fijn.