Waar werd je vandaag verdrietig van?
Omdat ik verdrietiger ben dan ik passend vind bij het ergenissen-topic, een nieuw topic. Als iemand met een verdrietje zit dat geen eigen topic verdient, maar te verdrietig is voor het ergenissen-topic, huil hier uit.
Heftig Lientje. Het is heel moeilijk als je volledige toekomstbeeld overhoop gehaald wordt en je steeds geconfronteerd wordt met beperkingen en dingen die niet meer lukken. Dan zit je niet te wachten op 'wees blij dat je er nog bent'. Ik hoop ontzettend voor je dat de tijd nog komt dat dat gevoel wel de boventoon gaat voeren.
Ik heb op jonge leeftijd (30) ook een flink herseninfarct gehad. Ik ben daar heel goed van hersteld, dus ik 'vier' die dag altijd wel een beetje. Het voelt voor mij echt als een tweede kans. Maar ik kan alles nog (/weer) en wordt niet beperkt in mijn dagelijkse bezigheden. Er zijn ondertussen steeds meer mensen die mij niet kennen van voor mijn herseninfarct en ook niet weten dat ik wel anders was voor die tijd. En zelf vergeet ik dat ook steeds meer. Maar ik ben ook bijna 20 jaar verder inmiddels.
lientje69 schreef op 12-10-2026 om 11:56:
Vandaag is mijn eerste hersenbloeding een jaar terug en komende nacht de 2e. Morgen is het een jaar terug dat ik met spoed opgenomen werd op de brain care unit. Toen dacht ik nog wel weer even snel te herstellen. Nu een jaar later lig ik nog op de bank en kan ik relatief weinig. Had ik niet durven denken. En het maakt me ook best verdrietig want mijn toekomst is gewoon 180 graden veranderd.
Lieve Lientje .had je n bloeding of n infarct ?ik leef met je mee .ik heb n infarct gehad in 1999.en mijn leven is ook totaal overhoop gegooid destijds .
ik was linkszijdig totaal verlamd .maar ben in zo verre herstelt dat ik weer redelijk loop. Fietsen kan ik sinds die tijd niet meer.auto rijden heb ik nog lang gedaan .maar moet nu rijbewijs opnieuw aanvragen en daar zijn ook hoge kosten aan verbonden .mede doordat ik ook gekeurd moet worden door n neuroloog .
Al begint nu mijn leeftijd mee te spelen en ook n paar leeftijds gebonden zaken mee te spelen .ik weet niet hoe oud jij bent hoef je hier ook niet openlijk neer te zetten.maar ik ben al gepensioneerd.
Ik vergelijk mij vaak met leeftijdgenoten en qau uiterlijk zie ik er heel goed uit. Maar lichamelijk is n ander verhaal.maar dat zien mensen niet .wel dat ik minder goed loop maar dat ik daar ook doodmoe van wordt weet niemand.En je wil niet altijd klagen. Want dan zegt men je moet kijken naar wat je wel kunt .maar dat vind ik zo’n dooddoener.ik ga hier stoppen maar kan nog wel meer vertellen.
Ik wens je alle goeds van de wereld .en hoop nog op verder herstel bij jou🍀❤️
joky schreef op 12-10-2026 om 17:07:
[..]
Lieve Lientje .had je n bloeding of n infarct ?ik leef met je mee .ik heb n infarct gehad in 1999.en mijn leven is ook totaal overhoop gegooid destijds .
ik was linkszijdig totaal verlamd .maar ben in zo verre herstelt dat ik weer redelijk loop. Fietsen kan ik sinds die tijd niet meer.auto rijden heb ik nog lang gedaan .maar moet nu rijbewijs opnieuw aanvragen en daar zijn ook hoge kosten aan verbonden .mede doordat ik ook gekeurd moet worden door n neuroloog .
Al begint nu mijn leeftijd mee te spelen en ook n paar leeftijds gebonden zaken mee te spelen .ik weet niet hoe oud jij bent hoef je hier ook niet openlijk neer te zetten.maar ik ben al gepensioneerd.
Ik vergelijk mij vaak met leeftijdgenoten en qau uiterlijk zie ik er heel goed uit. Maar lichamelijk is n ander verhaal.maar dat zien mensen niet .wel dat ik minder goed loop maar dat ik daar ook doodmoe van wordt weet niemand.En je wil niet altijd klagen. Want dan zegt men je moet kijken naar wat je wel kunt .maar dat vind ik zo’n dooddoener.ik ga hier stoppen maar kan nog wel meer vertellen.
Ik wens je alle goeds van de wereld .en hoop nog op verder herstel bij jou🍀❤️
Ik heb in 1991 een infarct gehad. En in 2025 dus 2 hersenbloedingen op ongeveer dezelfde plek. Dus er is best een groot stuk met schade inmiddels. Ik ben 56. Werkte. En moet nu het hele keuringsgebeuren door en ook dat baart me zorgen. Want ja je ziet weinig aan me. Maar moe idd absurd zo erg. En pijn. En overprikkeld heel snel met diverse gevolgen. Ik heb hier ook een NAH topic geopend . Voel je vrij om daar mee en van je af te schrijven. Dank je voor je reactie. 😘
Heftig en verdrietig Lientje. Hoop dat er nog enig herstel komt, zodat je je toch weer wat dingen meer kunt op een dag
Duufje schreef op 12-10-2026 om 14:25:
Heftig Lientje. Het is heel moeilijk als je volledige toekomstbeeld overhoop gehaald wordt en je steeds geconfronteerd wordt met beperkingen en dingen die niet meer lukken. Dan zit je niet te wachten op 'wees blij dat je er nog bent'. Ik hoop ontzettend voor je dat de tijd nog komt dat dat gevoel wel de boventoon gaat voeren.
Ik heb op jonge leeftijd (30) ook een flink herseninfarct gehad. Ik ben daar heel goed van hersteld, dus ik 'vier' die dag altijd wel een beetje. Het voelt voor mij echt als een tweede kans. Maar ik kan alles nog (/weer) en wordt niet beperkt in mijn dagelijkse bezigheden. Er zijn ondertussen steeds meer mensen die mij niet kennen van voor mijn herseninfarct en ook niet weten dat ik wel anders was voor die tijd. En zelf vergeet ik dat ook steeds meer. Maar ik ben ook bijna 20 jaar verder inmiddels.
Dank je duufje. Ik kan in principe ook alles. Kort. Héél kort. En daarna lig ik kapot op de bank. Maar inderdaad kort autorijden. Of kort even naar de winkel. Iets kleins in huis. Stukje wandelen . Of kort rondje fietsen. Ik besef me echt wel dat ik daar dankbaarder voor zou moeten zijn eigenlijk. Maar het is zo moeilijk. Van best actief naar liggen op de bank. Leuke dingen als uit eten / vakantie / ergens lunchen/ museum/ een langere boswandeling / verjaardag enz niet meer kunnen. Niet kunnen werken. Overal hulp bij nodig hebben ( boodschappen/ huis schoonmaken/ verdere autoritjes) . Ik loop hier erg tegenaan . Met een bult frustratie. Het had erger gekund. Ik weet het. Maar mijn gevoel zegt : dit is niet zo erg leuk op deze manier te leven.
Nee hoor, daar hoef je niet dankbaar voor te zijn. (Ik zou sowieso niet weten wie je zou moeten danken, maar dat is een andere discussie) Je mag wel dankbaar zijn, maar het hoeft niet. Die keuze is aan jou, alleen aan jou!
lientje69 schreef op 12-10-2026 om 11:56:
Vandaag is mijn eerste hersenbloeding een jaar terug en komende nacht de 2e. Morgen is het een jaar terug dat ik met spoed opgenomen werd op de brain care unit. Toen dacht ik nog wel weer even snel te herstellen. Nu een jaar later lig ik nog op de bank en kan ik relatief weinig. Had ik niet durven denken. En het maakt me ook best verdrietig want mijn toekomst is gewoon 180 graden veranderd.
Lieve Lientje .had je n bloeding of n infarct ?ik leef met je mee .ik heb n infarct gehad in 1999.en mijn leven is ook totaal overhoop gegooid destijds .
ik was linkszijdig totaal verlamd .maar ben in zo verre herstelt dat ik weer redelijk loop. Fietsen kan ik sinds die tijd niet meer.auto rijden heb ik nog lang gedaan .maar moet nu rijbewijs opnieuw aanvragen en daar zijn ook hoge kosten aan verbonden .mede doordat ik ook gekeurd moet worden door n neuroloog .
Al begint nu mijn leeftijd mee te spelen en ook n paar leeftijds gebonden zaken mee te spelen .ik weet niet hoe oud jij bent hoef je hier ook niet openlijk neer te zetten.maar ik ben al gepensioneerd.
Ik vergelijk mij vaak met leeftijdgenoten en qau uiterlijk zie ik er heel goed uit. Maar lichamelijk is n ander verhaal.maar dat zien mensen niet .wel dat ik minder goed loop maar dat ik daar ook doodmoe van wordt weet niemand.En je wil niet altijd klagen. Want dan zegt men je moet kijken naar wat je wel kunt .maar dat vind ik zo’n dooddoener.ik ga hier stoppen maar kan nog wel meer vertellen.
Ik wens je alle goeds van de wereld .en hoop nog op verder herstel bij jou🍀❤️
ik wil je npg een dingetje vertellen .dat ik verschrikkelijk boos ben geweest.dat mij dit overlomen is. Echt boos en zeker niet altijd even aardig voor mijn omgeving .
Lientje, het zal een emotionele dag voor je zijn.. 😢
Vandaag mijn tante begraven op de natuurbegraafplaats. Zeer verdrietig. Maar wat een mooie omgeving... Zo rustig en stil. En een hele mooie dienst.
Ik weet hoe en waar ik mijn afscheid wil als het zover is...
joky schreef op 12-10-2026 om 17:44:
ik wil je npg een dingetje vertellen .dat ik verschrikkelijk boos ben geweest.dat mij dit overlomen is. Echt boos en zeker niet altijd even aardig voor mijn omgeving .
Heb hierboven gereageerd Joky.
Boos ben ik niet heel erg geweest. Vooral héél verdrietig. Waarom moet mij dit nu weer overkomen ? Mijn hele leven is niet heel soepeltjes geweest en ik was eigenlijk wel toe aan een aantal fijne en rustige jaren.
joky schreef op 12-10-2026 om 17:44:
ik wil je npg een dingetje vertellen .dat ik verschrikkelijk boos ben geweest.dat mij dit overlomen is. Echt boos en zeker niet altijd even aardig voor mijn omgeving .
Lijkt mij meer dan logisch? Je lichaam laat je gigantisch in de steek. Dat is gewoon klote.
Grindelwald schreef op 12-10-2026 om 18:35:
[..]
Lijkt mij meer dan logisch? Je lichaam laat je gigantisch in de steek. Dat is gewoon klote.
Eens. Lijkt mij ook.
Ik ben al “boos” op mijn lichaam vanwege artrose en heupklachten, ben 52 en eigenlijk nog nooit zo fit geweest en toch lukt niet altijd wat ik wil daardoor. Laat staan iets wat jullie hebben doorgemaakt Lientje en
Joky.
Lichtbron schreef op 12-10-2026 om 18:22:
Lientje, het zal een emotionele dag voor je zijn.. 😢
Vandaag mijn tante begraven op de natuurbegraafplaats. Zeer verdrietig. Maar wat een mooie omgeving... Zo rustig en stil. En een hele mooie dienst.
Ik weet hoe en waar ik mijn afscheid wil als het zover is...
Sterkte en gecondoleerd lichtbron! 
Voor iedereen die het nodig heeft een dikke
Lichtbron gecondoleerd .Hier is ook n natuurbegraaf plaats op hele mooie plek. Lees dat er ook steeds meer mensen daar hun laatste rust pkaats willen .