Huiskamer Huiskamer

Huiskamer

Waar werd je vandaag verdrietig van?

Omdat ik verdrietiger ben dan ik passend vind bij het ergenissen-topic, een nieuw topic. Als iemand met een verdrietje zit dat geen eigen topic verdient, maar te verdrietig is voor het ergenissen-topic, huil hier uit.


Madam_Mim sterkte 

Weet niet of ze er nog lang heeft gezeten ToetieToover, ben ook benieuwd.

Een paar uur, hoor ik net. 

Auwereel

Auwereel

23-06-2026 om 22:42 Topicstarter

Sterkte Madam_Mim, ik hoop op goed herstel...

Madam_Mim schreef op 23-06-2026 om 07:22:

gisteren diagnose borstkanker gehad...

Sterkte! 

Madam_Mim schreef op 23-06-2026 om 07:22:

gisteren diagnose borstkanker gehad...

Heel veel sterkte

Het slaat natuurlijk nergens op maar vandaag werd ik weer erg verdrietig om het feit dat ik niet gewoon kan werken.. 
Ben nu ziek uit dienst en zou ziektewetuitkering krijgen. Ex werkgever is eigen risicodrager.  Die heeft het in handen gegeven aan het reïntegratiebedrijf waar ze  mee werken. Dus het is betaaldag: niks
Ik stuur mail. Geen reactie.  Ik bel . Ex-werkgever zegt tsja dan moet je het reïntegratie bedrijf bellen.  Die moeten het regelen.  Maar die is onbereikbaar.  Nu ga ik al een heel stuk dalen in inkomen.  Maar stress over geld , het erachter moeten bellen en mailen, maakte me erg verdrietig.  Morgen bel ik maar weer opnieuw.  Ik heb hier ook gewoon geen energie voor.
Kon ik maar gewoon  werken..😪

agg Lientje wat akelig.

Tuinfluiter schreef op 23-06-2026 om 08:31:

[..]

Wat ellendig voor jullie. Is ze voor rede vatbaar als jullie haar vragen dat niet te doen. Ik vind dat je het als ouder altijd moet bespreken met je kind als je vrijwilligers werk gaat doen op een plek waar je kind vaak komt of werkt, zonder toestemming van je kind is het een no go.


Die ze nu heeft heeft ze gewoon gedaan, zonder 'toestemming'. Bij wat ze nu wil doen gaat ze het wel zeggen. En tja voor reden vatbaar, opzich. Wel met tranen, heb haar een tijdje terug aangesproken op iets. Vond ze heel moeilijk maar dacht ja sorry maar ik word er ook moe van. Zussen durven wat minder. En zo zijn er ook opgevoed. 

Koettie schreef op 25-06-2026 om 20:08:

[..]

Die ze nu heeft heeft ze gewoon gedaan, zonder 'toestemming'. Bij wat ze nu wil doen gaat ze het wel zeggen. En tja voor reden vatbaar, opzich. Wel met tranen, heb haar een tijdje terug aangesproken op iets. Vond ze heel moeilijk maar dacht ja sorry maar ik word er ook moe van. Zussen durven wat minder. En zo zijn er ook opgevoed.

Jammer dat ze zelf niet begrijpt dat de relatie met je kinderen minder goed wordt als je hun ruimte niet respecteerd. Moeilijk voor jullie maar je mag hier best duidelijk wat van zeggen. Ouders moeten soms ook opgevoed worden. 

Ik heb net afscheid genomen van onze lieve buren. Ze gaan emigreren en ik ga ze heel erg missen. Ik zit gewoon te huilen. 
Natuurlijk gun ik hun dit avontuur. Ze hebben er veel zin in 

Moyrrie schreef op 03-07-2026 om 10:19:

Ik heb net afscheid genomen van onze lieve buren. Ze gaan emigreren en ik ga ze heel erg missen. Ik zit gewoon te huilen.
Natuurlijk gun ik hun dit avontuur. Ze hebben er veel zin in

Zo vervelend als leuke, goede buren vertrekken. Je weet ook niet wie ervoor terugkomt. Sterkte met alles en ik hoop dat je net zulke lieve, leuke buren terugkrijgt.

Thora schreef op 03-07-2026 om 10:28:

[..]

Zo vervelend als leuke, goede buren vertrekken. Je weet ook niet wie ervoor terugkomt. Sterkte met alles en ik hoop dat je net zulke lieve, leuke buren terugkrijgt.

Dank je. Ik hoop het ook

hopelijk krijg je er fijne buren voor terug moyrrie. 

Klein beetje van het gesprek met mijn nieuwe hulp aan huis. Want ik heb alles wel gekund (boodschappen, koken, keuken bijhouden) en ik hoef het echt niet from scratch te leren. De routine is er uit gegaan, dat is het vooral. 
Het gesprek was overwegend positief maar dingen als 'een schriftje raak je waarschijnlijk toch kwijt' en 'je hebt een bord op je deur maar daar kijk je waarschijnlijk nooit op' daarvan krijg ik een beetje de kriebels. 

Verder het advies om vrijwillig onder bewind te gaan maar ik heb nooit schulden gehad. En ook op dit moment heb ik een buffer. Ik zal het nog wel uitzoeken. 

Het was geen onprettig gesprek maar misschien kaarten ze sommige dingen standaard aan het eerste gesprek. Zoals dat vrijwillige bewind, samen koken etc. 

Van het verdriet van mijn kind. Ze heeft zo veel pijn en de medicatie doet nog weinig. Vind het zo naar voor haar. Had ze eindelijk haar droombaan en nu dit. Stress uiteraard vanwege haar werk. Ik moet werken ik moet. Maar het gaat niet. Ze is nog zo jong, mijn hart breekt bij zoveel  verdriet.

lastig om je kind zo te zien. Dikke 

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.