Waar werd je vandaag verdrietig van?
Omdat ik verdrietiger ben dan ik passend vind bij het ergenissen-topic, een nieuw topic. Als iemand met een verdrietje zit dat geen eigen topic verdient, maar te verdrietig is voor het ergenissen-topic, huil hier uit.
Bij dochter zat al vroeg een gestreste, lawaai makende gans op de schutting. Ze moest de deur uit, maar paar uur later zat de gans er nog, nu op het dak schuurtje van de buren. Toen zag ze wat eraan de hand was, de eieren waren op het dak uitgekomen en die kuikens konden er niet vanaf. Dierenambulance had het druk, en kon voorlopig niet. Later was de gans ineens weg, dochter zoeken in de buurt aanbellen bij de buren maar kon gans niet vinden. Anderhalf uur geleden was de gans er weer, dierenambulance kon nu wel komen. 1 kuiken heeft het overleefd, 1 was al dood waarschijnlijk waren er niet meer. Helaas was moedergans niet te vangen, die zit bij dochter in de tuin nog steeds herrie te maken. Ze geef het wel op volgens medewerkers dierenambulance.... ze hebben het kuiken meegenomen, zo sneu 
Ach wat zielig Yumi.
wat zielig Yumi!
kon niemand het dak op om ze ff te helpen?
stokstaart schreef op 22-06-2026 om 18:05:
wat zielig Yumi!
kon niemand het dak op om ze ff te helpen?
Waarschijnlijk heb je eroverheen gelezen, maar een van de kuikens is meegenomen in de dierenambulance, de andere was dood. De moeder vangen, benaderen was niet mogelijk. Een nijlgans is fel als je in de buurt komt van zijn territorium en zeker als ze kuikens hebben.
Overigens stel dat ze de kuikens van het dak af had gekregen, er is daar geen water in de buurt waar je ze weer los kan laten. Bovendien redden ze het zonder ma gans niet.
Gister met mn zusjes en verdrietig over hoe onze ouders het gedaan hebben. Jongste zusje heeft weer een tijd een terugval en middelste in therapie en het is allemaal heel herleidbaar. Met middelste zus lang gesprek over gehad en kunnen beiden onze ouders missen als kiespijn. Wonen beiden in de buurt, m'n vader bezoek ik weinig want die zit al jaren depressief binnen en heeft maar twee verhalen op repeat en ben dat zo zat. Mn moeder is in de buurt gaan wonen 'voor ons' maar eigenlijk voor haarzelf. Kan niet meer in mn stamkroeg zitten zonder de kans dat ze er gezellig bij komt zitten en ze is nu vrijwilliger geworden bij twee banen van mn zus en opperde ook bij iets anders ook vrijwilliger te worden. Dacht even dat zusje zou gaan gillen.
Lang verhaal, kortom, liever dat ze lekker ver weg zouden verhuizen.
gisteren diagnose borstkanker gehad...
Madam_Mim
Och Madam mim, nu komt er veel op je af. Wat ontzettend schrikken, zulk naar nieuws.
Hier zitten ook veel watervogels en die nestelen liefst vrij hoog. Ik heb dit jaar geen kuikens hoeven redden. Er is er wel eens eentje van de heg in de boot gesprongen en die kon er zelf niet meer uit. En van het afdakje in een gieter beland, dat was ook heel makkelijk. Ook een keer eentje die met het vleugeltje op een plantenhekje was blijven hangen, hopelijk is dat goedgekomen. Ik kan zelf geen babyeendjes opvoeden en heb het losgemaakt en te water gelaten 
En de merel jongen vliegen ook nog wel eens het water in. Mijn schepnet staat al klaar rond die tijd; eentje heb ik naar de vogelopvang gebracht en de andere keren kwamen ze zelf weer goed bij. Het ergste is inderdaad de ontzette en gestresste ouders te zien. Ganzen zijn dan een soort olifanten qua herrie. Heeft ze er nog lang gezeten, Yumi?
Madam_Mim schreef op 23-06-2026 om 07:22:
gisteren diagnose borstkanker gehad...
Madam_Mim schreef op 23-06-2026 om 07:22:
gisteren diagnose borstkanker gehad...
Madam_Mim schreef op 23-06-2026 om 07:22:
gisteren diagnose borstkanker gehad...
Och nee toch
Sterkte Madam_Mim
Koettie schreef op 23-06-2026 om 06:48:
Gister met mn zusjes en verdrietig over hoe onze ouders het gedaan hebben. Jongste zusje heeft weer een tijd een terugval en middelste in therapie en het is allemaal heel herleidbaar. Met middelste zus lang gesprek over gehad en kunnen beiden onze ouders missen als kiespijn. Wonen beiden in de buurt, m'n vader bezoek ik weinig want die zit al jaren depressief binnen en heeft maar twee verhalen op repeat en ben dat zo zat. Mn moeder is in de buurt gaan wonen 'voor ons' maar eigenlijk voor haarzelf. Kan niet meer in mn stamkroeg zitten zonder de kans dat ze er gezellig bij komt zitten en ze is nu vrijwilliger geworden bij twee banen van mn zus en opperde ook bij iets anders ook vrijwilliger te worden. Dacht even dat zusje zou gaan gillen.
Lang verhaal, kortom, liever dat ze lekker ver weg zouden verhuizen.
Vreselijk Koettie! Zo te horen hebben jullie als zussen wel veel aan elkaar.
madame-mim, sterkte!!
Koettie schreef op 23-06-2026 om 06:48:
Gister met mn zusjes en verdrietig over hoe onze ouders het gedaan hebben. Jongste zusje heeft weer een tijd een terugval en middelste in therapie en het is allemaal heel herleidbaar. Met middelste zus lang gesprek over gehad en kunnen beiden onze ouders missen als kiespijn. Wonen beiden in de buurt, m'n vader bezoek ik weinig want die zit al jaren depressief binnen en heeft maar twee verhalen op repeat en ben dat zo zat. Mn moeder is in de buurt gaan wonen 'voor ons' maar eigenlijk voor haarzelf. Kan niet meer in mn stamkroeg zitten zonder de kans dat ze er gezellig bij komt zitten en ze is nu vrijwilliger geworden bij twee banen van mn zus en opperde ook bij iets anders ook vrijwilliger te worden. Dacht even dat zusje zou gaan gillen.
Lang verhaal, kortom, liever dat ze lekker ver weg zouden verhuizen.
Wat ellendig voor jullie. Is ze voor rede vatbaar als jullie haar vragen dat niet te doen. Ik vind dat je het als ouder altijd moet bespreken met je kind als je vrijwilligers werk gaat doen op een plek waar je kind vaak komt of werkt, zonder toestemming van je kind is het een no go.
Madam_Mim schreef op 23-06-2026 om 07:22:
gisteren diagnose borstkanker gehad...
Jeetje wat heftig. Veel sterkte!