Waar werd je vandaag verdrietig van?
Omdat ik verdrietiger ben dan ik passend vind bij het ergenissen-topic, een nieuw topic. Als iemand met een verdrietje zit dat geen eigen topic verdient, maar te verdrietig is voor het ergenissen-topic, huil hier uit.
En de man die opgepakt was, was pas 19 jaar. Er stond niet bij of hij de bestuurder was. Maar zo jong en toch al dit op je geweten hebben.
Ongeluk tijdens schoolkamp eist vierde leven, school 'verdrietig en in shock'
Duckie73 schreef op 11-06-2026 om 20:44:
En de man die opgepakt was, was pas 19 jaar. Er stond niet bij of hij de bestuurder was. Maar zo jong en toch al dit op je geweten hebben.
Ongeluk tijdens schoolkamp eist vierde leven, school 'verdrietig en in shock'
Het ergste vind ik vaak, dat dit soort mensen vaak maar een paar jaar hun rijbewijs kwijt zijn. Daarna gaat hun leven weer verder. Maar dat van de ouders staat voor altijd stil... 
Ik heb gezien wat een kind verliezen met mijn ouders deed. De veroorzaker pakt zijn leven weer op met de woorden: ik vind het erg, maar kan er niets meer aan veranderen. En de ouders en broertjes of zusjes zijn voor eeuwig in rouw , hun leven verandert echt radicaal en uit eigen ervaring kan ik zeggen dat je daar je hele verdere leven last van houdt en het veel beslissingen beïnvloedt. Zo ben ik zo'n beruchte overbezorgde helikopterouder geworden. 
Ik vind het echt intens vreselijk voor de familie en klasgenoten.
lientje69 schreef op 12-06-2026 om 06:33:
[..]
Het ergste vind ik vaak, dat dit soort mensen vaak maar een paar jaar hun rijbewijs kwijt zijn. Daarna gaat hun leven weer verder. Maar dat van de ouders staat voor altijd stil...
Ik vind het echt intens vreselijk voor de familie en klasgenoten.
Ik weet ook uit ervaring hoe dit voorgoed he leven voorgoed verandert. Maar je weet toch helemaal nog niet wat er gebeurd is? Misschien onwel geworden, inschattingsfout. De bestuurder kan ook voor de rest van z'n leven een trauma hebben.
Maheiden schreef op 12-06-2026 om 06:47:
[..]
Ik weet ook uit ervaring hoe dit voorgoed he leven voorgoed verandert. Maar je weet toch helemaal nog niet wat er gebeurd is? Misschien onwel geworden, inschattingsfout. De bestuurder kan ook voor de rest van z'n leven een trauma hebben.
Dat wilde ik net zeggen. Als het niet moedwillig is, is er toch geen reden om iemand langer te straffen.
Er gaan nu weer geruchten rond dat hij onder de invloed van drugs was. Dat verandert de zaak in mijn mening. Dan mag je hem levenslang geven.
Er gaan ook geruchten dat er een bij in de auto zat.
lientje69 schreef op 12-06-2026 om 06:33:
[..]
Het ergste vind ik vaak, dat dit soort mensen vaak maar een paar jaar hun rijbewijs kwijt zijn. Daarna gaat hun leven weer verder. Maar dat van de ouders staat voor altijd stil...
Ik vind het echt intens vreselijk voor de familie en klasgenoten.
Ik wil niks afdoen aan jouw verdriet, ik heb dit ook van dichtbij meegemaakt, nu 15 jaar geleden, de ouders hebben levenslange rouw.
Ik heb ook meegemaakt dat de moeder van een vriendin van vroeger de automobilist was in dit verhaal, zij heeft ook levenslang. Bij haar rende het kind tussen auto's door de weg op en was ze niet fout maar toch, trauma voor het leven. Therapie heeft wat geholpen maar die pijn en dat schuldgevoel gaat nooit meer weg. Ook zij is daarmee slachtoffer. Dat maakt het verdriet van ouders en familie van het betreffende kind natuurlijk niet kleiner...
Natuurlijk is elke situatie anders. Er kan gespeculeerd worden over wat er gebeurd is maar feit is dat er officieel nog niks naar buiten gebracht is. Het blijft een drama voor alle betrokkenen.
Kind dat tussen de auto's de weg doorloopt is een heel ander verhaal. Dit is niet gebeurd met 15 km per uur. Verder weten we nog niks daar hebben jullie gelijk in. Maar rechte weg waar vaak te hard wordt gereden , in een bocht , jonge knul in een bmw( zeiden ze gisteren op de radio tenminste , of dat waar is weeelt ik natuurlijk niet). Dan is het voor mij een optelsom. Ik hoop van gaanser harte dat het een klapband is geweest. Maar ik heb daar zo mijn twijfels over. We gaan het nog wel horen neem ik aan.
Duckie73 schreef op 12-06-2026 om 08:05:
Er gaan nu weer geruchten rond dat hij onder de invloed van drugs was. Dat verandert de zaak in mijn mening. Dan mag je hem levenslang geven.
Maar gaan deze geruchten niet altijd als er zo'n situatie gebeurd? Er kunnen echt zoveel oorzaken zijn.
Vorig jaar was er een ongeluk gebeurd waarbij een vrouw inreed op een groep mensen die stonden te kijken bij een evenement. Later bleek dat ze diabetes had en daardoor niet goed was geworden.
Hoe mijn leven is. En is gelopen. Moeizaam op alle fronten. Zowel nu als eerder.En steeds als ik denk : nu gaat het beter worden , loop ik wéér tegen die bekende muur op. En dus huil ik maar weer eens. Gelukkig is er niemand thuis. Want : " ze kunnen niks met mijn verdriet "...
lientje69 schreef op 18-06-2026 om 14:16:
Hoe mijn leven is. En is gelopen. Moeizaam op alle fronten. Zowel nu als eerder.En steeds als ik denk : nu gaat het beter worden , loop ik wéér tegen die bekende muur op. En dus huil ik maar weer eens. Gelukkig is er niemand thuis. Want : " ze kunnen niks met mijn verdriet "...
🫂
lientje69 schreef op 18-06-2026 om 14:16:
Hoe mijn leven is. En is gelopen. Moeizaam op alle fronten. Zowel nu als eerder.En steeds als ik denk : nu gaat het beter worden , loop ik wéér tegen die bekende muur op. En dus huil ik maar weer eens. Gelukkig is er niemand thuis. Want : " ze kunnen niks met mijn verdriet "...
lientje69 schreef op 18-06-2026 om 14:16:
Hoe mijn leven is. En is gelopen. Moeizaam op alle fronten. Zowel nu als eerder.En steeds als ik denk : nu gaat het beter worden , loop ik wéér tegen die bekende muur op. En dus huil ik maar weer eens. Gelukkig is er niemand thuis. Want : " ze kunnen niks met mijn verdriet "...
Ze kunnen je troosten. Zeggen dat het kut is . Erkennen.
Doen ze dat niet ?
Roos57 schreef op 18-06-2026 om 15:35:
[..]
Ze kunnen je troosten. Zeggen dat het kut is . Erkennen.
Doen ze dat niet ?
Nou dit. Ik heb het echt met je te doen Lientje
Roos57 schreef op 18-06-2026 om 15:35:
[..]
Ze kunnen je troosten. Zeggen dat het kut is . Erkennen.
Doen ze dat niet ?
Soms. Maar mijn man kan er niet tegen em is dan gauw geneigd om weg te lopen. Dan moet ik er om vragen. En dan zegt hij wel : ik vind het rot om jou zo te zien. Maar meestal maakt hij zich uit de voeten of doet of hij het niet ziet 
. Dochter woont naast ons en als die toevallig langskomt zegt ze wel dat ze het rot voor me vind. Maar die zie ik nu ff wat minder, heeft zelf ook gezondheidsproblemen. Van bijvoorbeeld moeder krijg ik ( net als bij man overigens) vooral opmerkingen te horen als : maar je bent er nog, wees eens positief, kijk naar wat je nog wel kan enz. Word ik ook niet heel happy van.