Huiskamer Huiskamer

Huiskamer

Waar werd je vandaag verdrietig van?

Omdat ik verdrietiger ben dan ik passend vind bij het ergenissen-topic, een nieuw topic. Als iemand met een verdrietje zit dat geen eigen topic verdient, maar te verdrietig is voor het ergenissen-topic, huil hier uit.


Heel kinderachtig misschien maar toch even van mij afschrijven, van een collega waarvan ik dacht een vriendin te zijn maar nu met een andere bepaalde collega appt en daar word ik verdrietig en ook jaloers van, dan ben je 40 en dan doet dat alsnog pijn.

Muurbloem1985 schreef op 28-01-2026 om 19:46:

Heel kinderachtig misschien maar toch even van mij afschrijven, van een collega waarvan ik dacht een vriendin te zijn maar nu met een andere bepaalde collega appt en daar word ik verdrietig en ook jaloers van, dan ben je 40 en dan doet dat alsnog pijn.

Misschien begrijp ik het verkeerd, maar je bent toch niet ineens geen vriendinnen meer als er met een ander wordt geappt? 

BlairW schreef op 28-01-2026 om 20:02:

[..]

Misschien begrijp ik het verkeerd, maar je bent toch niet ineens geen vriendinnen meer als er met een ander wordt geappt?

Zo denk ik er wel over, maar ik vraag mij af of het een vriendin is geweest, een beetje vaag misschien ik snap zelf ook niet waarom ik zo jaloers ben, misschien wel omdat zij nu een best hechte band vormen en ik het gevoel heb er buiten te vallen.

Hopelijk kan je toch wat ontspannen tijdens je vakantie Dolfje.

Muurbloem1985 schreef op 28-01-2026 om 20:10:

[..]

Zo denk ik er wel over, maar ik vraag mij af of het een vriendin is geweest, een beetje vaag misschien ik snap zelf ook niet waarom ik zo jaloers ben, misschien wel omdat zij nu een best hechte band vormen en ik het gevoel heb er buiten te vallen.

Maar iemand waar je bevriend mee bent, mag dus geen andere vrienden hebben?? Dat klinkt heel beklemmend voor de ander… Voor mij zou dat geen vriendschap zijn dan, als ik niet ook gewoon met andere mensen mag appen en uit eten of wat leuks doen. Je kan een vriendin toch niet verplichten alleen maar met jou om te gaan?

Dolfje, ik hoop dat je de komende tijd alle stress achter kunt laten. 

Dankjewel allemaal.

Koettie schreef op 27-01-2026 om 19:07:

[..]

Ja, ging echt met een naar gevoel naar huis. Dat heb ik niet zo snel maar dit raak me wel vandaag. Morgen vrij, donderdag met goede moed kijken of ik kan vinden waar ze uithangt en of er nog een ingang is.

Heb haar niet gezien en ze had gister een alternatieve slaapplek maar daar is ze niet geen gegaan. Blijkbaar liep er ergens nog een overleg over haar met meedere partijen, heb maar even gevraagd of ze weer wat willen gaan plannen. 

Auwereel

Auwereel

30-01-2026 om 18:41 Topicstarter

Niet superverdietig, maar wel een beetje sneu. Dochter en haar vriend zijn op vakantie met goede vrienden, een trektocht maken voordat ze gaan emigreren, een soort afscheidsvakantie voor die vrienden. Worden ze allebei, dochter en vriend, ziek op de eerste trekdag. Gelukkig zitten ze in een hotel, maar leuk is anders.

verdrietig is niet echt het juiste woord in deze situatie, maar wel confronterend: de familie van mijn stiefmoeder begint steeds kleiner te worden. Afgelopen jaren waren er al een paar sterfgevallen, nu weer iemand. Ik heb niet zoveel met haar familie maar dan ga je toch weer beseffen dat het leven ineens een andere wending krijgt.

Dat hebben we bij onze vader gezien, nunis het daar (enigszins) onder controle, nu begint de ellende weer bij familie van zijn vrouw.. 

Broodjebrie schreef op 30-01-2026 om 19:15:

verdrietig is niet echt het juiste woord in deze situatie, maar wel confronterend: de familie van mijn stiefmoeder begint steeds kleiner te worden. Afgelopen jaren waren er al een paar sterfgevallen, nu weer iemand. Ik heb niet zoveel met haar familie maar dan ga je toch weer beseffen dat het leven ineens een andere wending krijgt.

Dat hebben we bij onze vader gezien, nunis het daar (enigszins) onder controle, nu begint de ellende weer bij familie van zijn vrouw..

Het is heftig om meerdere sterfgevallen in een aantal jaar te hebben, verdrietig of niet het hakt erin.

Yumi schreef op 30-01-2026 om 19:18:

[..]

Het is heftig om meerdere sterfgevallen in een aantal jaar te hebben, verdrietig of niet het hakt erin.

Ja, vind het echt sneu voor mijn stiefmoeder. 

Ik wilde dit bij irritatie zetten maar dekt het niet helemaal. 

Mn middelste zus zit in therapie omdat ze al een paar jaar vastloopt in relaties en vertrouwen/afhankelijkheid. Jongste zus gaat weer in verslavingszorg want gaat niet goed en worstelt ook veel. Had het net met mn middelste zusje over haar therapie en het is allemaal cooping van vroeger en nu zit ik daarover na te denken en weet niet zo goed of ik nou verdrietig of boos ben want ik heb ook issues. Hoewel ik denk dat ik ze redelijk onder controle heb maar alsnog.

Zoveel misgegaan vroeger en weet niet, klikte net hoe echt onveilig we eigenlijk opgegroeid zijn en hoeveel schade dat gedaan heeft. Zodanig dat 2 (en als ik mezelf meereken 2,5) hele leuke volwassen mensen soort van gehandicapt zijn qua hechting, relaties en cooping doordat twee mongolen niet konden opvoeden. Vind echt niets zo erg als dat mn zussen het zo moeilijk hebben.

Koettie schreef op 30-01-2026 om 22:20:

Ik wilde dit bij irritatie zetten maar dekt het niet helemaal.

Mn middelste zus zit in therapie omdat ze al een paar jaar vastloopt in relaties en vertrouwen/afhankelijkheid. Jongste zus gaat weer in verslavingszorg want gaat niet goed en worstelt ook veel. Had het net met mn middelste zusje over haar therapie en het is allemaal cooping van vroeger en nu zit ik daarover na te denken en weet niet zo goed of ik nou verdrietig of boos ben want ik heb ook issues. Hoewel ik denk dat ik ze redelijk onder controle heb maar alsnog.

Zoveel misgegaan vroeger en weet niet, klikte net hoe echt onveilig we eigenlijk opgegroeid zijn en hoeveel schade dat gedaan heeft. Zodanig dat 2 (en als ik mezelf meereken 2,5) hele leuke volwassen mensen soort van gehandicapt zijn qua hechting, relaties en cooping doordat twee mongolen niet konden opvoeden. Vind echt niets zo erg als dat mn zussen het zo moeilijk hebben.

Oh wat klinkt dit herkenbaar zeg.. niet qua verslavingen (gelukkig) maar wel psychische problemen, angsten, eetstoornis.

Onze jeugd was ook allesbehalve fijn, inmiddels gaat het goed met m'n zus en mij, maar vroeger.. hou op schei uit. 

Ik ben verdrietig dat ik genegeerd word door mijn "vriendinnen" op Facebook en what's-app. 
Reageer regelmatig op dingen die ze erop zetten, maar geen reactie terug..
Dan ken je elkaar al meer dan 40 jaar en word er gewoon geen reactie gegeven... 🥹

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.