Waar werd je vandaag blij van? - deel 2
Omdat we nog steeds elke dag blij worden van leuke en mooie dingen. Dus deel ze hier 
Blij met de bouwwerkers die als service mijn oude matras ook meenemen naar grof vuil.
Dat ik zojuist voor drie maaltijden gehaktballetjes heb gemaakt en gebakken. Hup, de vriezer in en ik kan ze zo pakken als ik ze nodig heb.
dat ik vandaag weer een nieuwe tattoo laat zetten. Ze is er nu mee bezig.
Ik heb net via vinted het boek Het pumpkin spice cafe gekocht voor €7,- inclusief verzenden. Ben zo benieuwd! Heb er al heel vaak mee in mijn handen gestaan bij de boekwinkel, maar toch weer niet gedaan. En nu bedacht ik me om eens op vinted te kijken en zag ik deze mooie prijs 🥰 die gaat lekker mee op de eerstvolgende vakantie!
Dat de antibiotica vannacht hard heeft gewerkt! Kan mijn duim weer meer buigen, en er is vannacht aardig wat pus uit één van de wondjes gekomen. Even schoongemaakt en een nieuwe pleister erop.
Hopelijk betekent het dat ik na het weekend weer naar vriend kan! 
SombraOnline schreef op 14-01-2026 om 08:51:
Dat de antibiotica vannacht hard heeft gewerkt! Kan mijn duim weer meer buigen, en er is vannacht aardig wat pus uit één van de wondjes gekomen. Even schoongemaakt en een nieuwe pleister erop.
Hopelijk betekent het dat ik na het weekend weer naar vriend kan!
Klinkt naar zeg, heb je een streptococ ofzo?
Ik werd blij van de schoonmaakster die omgevraagd de koelkast heeft schoongemaakt, dat was nodig maar ik kwam er steeds niet aan toe.
ik ben blij dat ik mijn vader heb kunnen knuffelen vanmorgen ♥️ ben niet heel lang gebleven want hij is snel vermoeid. Heb wat geholpen in huis en ben daarna weer gegaan.
Aan het eind van een fijne wandeling een boomkruiper gezien. 😃
Blij, dankbaar en opgelucht dat na maanden (jaren inmiddels eigenlijk) onzekerheid, ellende, gedoe en constant over onze grenzen heen moeten gaan, eindelijk een goede en duurzame oplossing is gevonden voor ons pleegkind met complexe problematiek. Ook heel dubbel en verdrietig, omdat we ons ervan bewust zijn dat we hem hiermee een extra trauma geven, we alleen maar kunnen hopen dat het hem uiteindelijk goed zal doen en het ook voor ons een heel pijnlijk afscheid betekent omdat hij (na bijna 6 jaar) niet meer fulltime bij ons zal wonen. Maar na heel veel tranen en twijfels de afgelopen weken nu vooral dankbaar en opgelucht dat hij de juiste zorg en aandacht zal krijgen tot zijn 18de, hij op een goede manier wordt voorbereid op de fase vanaf zijn 18de en zonodig ook daarna begeleid zal worden. En heel blij dat man en ik een actieve rol in zijn leven zullen blijven spelen als deeltijdpleegouders (zolang kind daar behoefte aan heeft). Dus blij, maar wel een beetje raar blij omdat we eigenlijk even verdrietig zijn als blij.