Waar heb jij je vandaag aan geërgerd? - deel 2
lientje69 schreef op 09-02-2026 om 09:48:
Ik erger me eraan dat ik zo emotioneel ben steeds. Om niks janken.
Jeetje, noem 't maar niks waar jij allemaal doorheen moet en gaat! 
De bezorger van mijn pakje. Pakt komt tussen 9:45 en 10:45. Niet dus, ik had de boodschappen al binnen kunnen hebben of ik had kunnen stofzuigen. Moet om 12:00 bij de tandarts zijn. Loopt mijn hele dag weer anders dan ik zou willen door dat stomme pakje.
Chiquita schreef op 09-02-2026 om 10:12:
[..]
Jeetje, noem 't maar niks waar jij allemaal doorheen moet en gaat!
Lief, dank je 
Maar even een voorbeeld waarvan ik denk : wat een onzin hierom te janken: vanmorgen was ik bij de ergo.. Toen vertelde ik dat ik 2 weken terug iets doms had qua hoofd. Ik had links en rechts omgedraaid in een appje. Moest 1e gang links dan aan rechterhand zijn. Maar hoewel ik het echt dacht goed getypt te hebben , had ik het dus precies andersom gestuurd en stond man dus bij de nierdialyse ipv bij de psycholoog. Ik geloofde hem eerst niet eens toen hij het vertelde. Blijkbaar gaat het dan toch niet helemaal lekker in mijn hoofd. Toen vraagt ze : hoe voel je je daar dan bij. Ik: boos. Heel boos. Zó dom van mezelf. Nou zegt ze , als dat gevoel maar niet blijft hangen. Ja dat doet het dus wel. Ik ben nog steeds na 2 weken boos op mezelf en vind het zó dom van me! Ik moest milder worden naar mezelf zei ze ( dit hoor ik van veel kanten )
Ik vertel dit thuis aan man. Dat ik dus nog zo boos op mezelf ben en het zo dom vind. En barst in tranen uit. Dat soort dingen dus. Onnodig, slaat nergens op en totáál niet in verhouding. Afijn. De psycholoog heeft nog wat werk met me te verrichten. 
Dolfje schreef op 09-02-2026 om 09:45:
[..]
Dat is meer dan een ergernis denk ik. Zag dat het vreselijk weer was daar.
Inderdaad. We zijn zelfs geëvacueerd omdat een deel van de weg naar beneden (we hadden een huis op een berg), onbegaanbaar en gevaarlijk was. Gelukkig was het andere huis prachtig maar een zonvakantie is het niet geworden.
ik sta al 10 minuten op dochter te wachten. Schiet op!
lientje69 schreef op 09-02-2026 om 11:11:
[..]
Lief, dank je
Maar even een voorbeeld waarvan ik denk : wat een onzin hierom te janken: vanmorgen was ik bij de ergo.. Toen vertelde ik dat ik 2 weken terug iets doms had qua hoofd. Ik had links en rechts omgedraaid in een appje. Moest 1e gang links dan aan rechterhand zijn. Maar hoewel ik het echt dacht goed getypt te hebben , had ik het dus precies andersom gestuurd en stond man dus bij de nierdialyse ipv bij de psycholoog. Ik geloofde hem eerst niet eens toen hij het vertelde. Blijkbaar gaat het dan toch niet helemaal lekker in mijn hoofd. Toen vraagt ze : hoe voel je je daar dan bij. Ik: boos. Heel boos. Zó dom van mezelf. Nou zegt ze , als dat gevoel maar niet blijft hangen. Ja dat doet het dus wel. Ik ben nog steeds na 2 weken boos op mezelf en vind het zó dom van me! Ik moest milder worden naar mezelf zei ze ( dit hoor ik van veel kanten )
Ik vertel dit thuis aan man. Dat ik dus nog zo boos op mezelf ben en het zo dom vind. En barst in tranen uit. Dat soort dingen dus. Onnodig, slaat nergens op en totáál niet in verhouding. Afijn. De psycholoog heeft nog wat werk met me te verrichten.
Ik heb recent het boek infarct van Viggo Wijs gelezen. Hij noemt ook dat hij vaak moet huilen. Je wordt toch weer iedere geconfronteerd met ziek zijn of met iets moeten opgeven. Of gewoon met dat je weinig energie hebt en daardoor sneller emotioneel bent (ikzelf heb weinig geslapen afgelopen week wegens een spokende peuter, en ik moest dit weekend ook huilen omdat het brood op was).
Hij noemt ook dat herstel van je hersenen veel energie kost, dus dat je extra veel paaseitjes mag 
ik gun je veel energie en veel blije momenten.
Ik probeer een aantal keukenbenodigdheden te bestellen, maar iedere keer als ik verder wil gaan krijg ik de foutmelding dat ik het winkelwagentje moet bekijken. Daar zit ik in! En via die weg probeer ik een bestelling te plaatsen. Zucht. Morgen nog maar eens proberen.
Geërgerd aan het feit dat ik de souplesse mis om mijn enkel dicht genoeg bij mijn ogen te brengen om te kunnen zien HOE mijn veter in de knoop zit.
Er zit iets scherps in mijn schoen ter hoogte van mijn tenen. Daar kan ik met mijn vingers niet bij en ik kan mijn schoen niet uit. Moet wachten tot er iemand thuis is en ik heb al berichten van de huisgenoten dat 2 van de 3 later zijn dan normaal. 😭
Buren links zijn op vakantie, buren rechts zijn ook nog aan het werk.