Huiskamer Huiskamer

Huiskamer

Uit wat voor nest kom jij?

Naar aanleiding van een totaal ongerelateerd topic op Viva dacht ik hieraan: ik ben eigenlijk wel benieuwd uit wat voor 'nest' jullie komen. Als in, groeide je op in een grote villa met veel geld? Op een flat? In een kamp? In de grote stad of juist ergens achteraf? Waren Goede Manieren heel belangrijk bij jou thuis of was alles ok? Waren jullie erg op jezelf of was het zoete inval? Etc. Etc. Etc. Gewoon, wat je kwijt wilt over hoe jij bent opgegroeid. 


Fiorah

Fiorah

03-02-2022 om 22:34 Topicstarter

TO begint. Ik kom uit een geëmancipeerd gezin waarin beide ouders werkten en daarnaast 'iets voor de maatschappij' deden, dus verschillende soorten vrijwilligerswerk. Het werd als belangrijk gezien goed voor jezelf te zorgen en, omdat we het goed hadden, ook wat voor een ander te doen. We hadden een bovengemiddeld inkomen en genoten daarvan met lekker eten en sportclubs enzo, maar leefden niet bijzonder uitbundig ofzo. Beide ouders waren sociaal en zagen geregeld vrienden, ikzelf ook. Mijn omgeving was wel wat 'eendimensionaal': veel vergelijkbare buren, klasgenoten, vrienden.

beetje Teun van der Keuken in een járen 80 nieuwbouwwijk in een half stad/half plattelandsomgeving. Groot gezin, beetje artistiekerig, sportief, socialistisch. VARA vpro, autoloos, streberig. 

Ik kom uit een klassieke arbeiderswoning. Vier kamers, woonkamer, keuken en twee slaapkamers. Een kolenkachel, enkel glas en een wc op de koer. 
Veel boeken, muziek en films in huis.
Vader voltijds werkend en stevig aan de drank, moeder psychiatrische patiënt. 
Geen auto, alles met de fiets en altijd katten. 

Het was een huishouden waarin mijn moeder altijd met een kopje thee klaar zat als we van school kwamen. Een traditioneel gezin. Achteraf was dat fijn, maar als puber wilde ik ook weleens alleen thuis zijn. Qua geld hadden we het niet erg ruim, maar daar heb ik als kind weinig van gemerkt. We woonden op het platteland in een ons-kent-ons dorp. We konden nooit wat uitvreten zonder dat mijn ouders het hoorden. Goede manieren waren wel belangrijk, vooral in normen en waarden. Vloeken was thuis een no-go. Alcohol drinken was vanaf ongeveer 16 jaar geen probleem, maar we moesten het niet wagen om dronken thuis te komen. 

Ik kom uit een warm nest met niet veel geld. Nieuwe kleding kregen we als de kinderbijslag er was. Zelfs toen mijn ouders meer geld hadden door een erfenis bleven ze sober leven. Mijn moeder was het type van als we gingen winkelen geen koffie gaan drinken want thuis is veel goedkoper. 
Ik ben zelf het tegenovergestelde. Juist alle dingen die ik in mijn jeugd gemist heb bebh ik gaan doen zoals op vakantie gaan. Mijn ouders konden niet anders maar ik ben blij dat mijn man en ik onze zoon een beter en leuker leven heb kunnen geven.

Mijn ouders hadden helemaal niks toen ze trouwden en waren onderhuurders in een verschrikkelijk slecht geïsoleerd huis. Ik ben in dat huis geboren en was vaak ziek als baby, mijn ouders hebben toen via via een ander huis kunnen huren. Van daaruit hebben ze keihard gewerkt (vader 60+ uur en moeder 40 uur) om ervoor te zorgen dat ze uiteindelijk hun droomhuis konden kopen en het mij en mijn broer niks te kort kwam. Mijn vader zag ik niet veel, maar door onze botsende karakters was dat alleen maar goed. Mijn moeder was hierdoor een soort alleenstaande moeder die ook nog fulltime werkte, maar aan liefde kwamen we door haar niks tekort. Ze had een fijne leidinggevende en kon er altijd voor ons zijn. Nu ik volwassen ben nog steeds. Mijn vader ook, maar die heeft het idee dat hij alleen met geld kan helpen en dat liefde overgewaardeerd is. Studie stond altijd op nummer 1 bij hem en andere dingen mochten alleen als je studievoortgang goed was. Mijn vader was de slechte agent en mijn moeder de goede en dat is nog steeds zo. Naarmate ik ouder word waardeer ik mijn vader steeds meer en groeien we steeds meer naar elkaar toe. Dat is weleens anders geweest en dat was ook de reden dat ik de deur uit ging. 

Grappig om te lezen, gevoelsmatig kom ik uit het meest standaard gezin mogelijk maar hij staat er nog niet tussen
Gezin met 2 kinderen, rijtjeshuis, vader ambtenaar en moeder thuis gebleven tot ik een jaar of 6/7 was en toen ook gaan werken. Mijn ouders waren verstandig en zuinig, geld was denk ik geen probleem maar het rolde ook weer niet. 1 keer per jaar op vakantie, altijd naar Frankrijk. We aten altijd een 'vast menu'. Op maandag A, op dinsdag B etc. 
Mijn ouders zijn geen sociale dieren, weinig mensen over de vloer en zelf ook niet erg ondernemend. Ik vraag me achteraf wel af of ik ook zo ben omdat ik naar dat voorbeeld leef omdat ik gewoon dezelfde persoonlijkheid heb. Ik ga er wel meer op uit, maar ik kan goed op weinig sociaal contact. Verder ziet mijn leven er wel heel anders uit.

leuk topic trouwens!

Boeren ondernemersfamilie. 
Vader werkte veel, moeder was thuis.
We kregen alles wat ons hartje begeerde, maar daar moest wel voor gewerkt worden. 
Work hard play hard.
Altijd aanloop, rumoerigheid, gezelligheid. Zo is het nog steeds als we met z'n allen samen komen bij mijn ouderlijk huis, alleen is er nog meer gezellige reuring door alle kleinkinderen die erbij zijn gekomen. 

Ik ben van halverwege de jaren 70. Mijn ouders waren behouden mensen, beetje conservatief en traditioneel. Mijn vader werkte, mijn moeder stopte met haar kantoorbaan toen ze zwanger werd en heeft daarna nooit meer gewerkt. Het waren allebei nogal binnenvetters, konden niet goed met emoties omgaan. Katholiek, dus elke week naar de kerk en bidden voor en na het eten. 
 Arbeidersklasse en weinig inkomen, daarom hadden wij  geen auto en geen tv. Mijn moeder bleef nogal hangen in de tijd met haar manier van kleden en haar ideeën over wat ik wel en niet zou moeten doen. Ze vond ook dat kinderen gewoon moesten luisteren en doen wat hun ouders zeiden. 
Ze zijn beide overleden voordat ik 20 was, ik heb 10 jaar alleen met mijn moeder gewoond. In mijn puberteit was ze ziek, dat was een best moeilijke combinatie. 

Patatje15 schreef op 04-02-2022 om 08:54:

Grappig om te lezen, gevoelsmatig kom ik uit het meest standaard gezin mogelijk maar hij staat er nog niet tussen
Gezin met 2 kinderen, rijtjeshuis, vader ambtenaar en moeder thuis gebleven tot ik een jaar of 6/7 was en toen ook gaan werken. Mijn ouders waren verstandig en zuinig, geld was denk ik geen probleem maar het rolde ook weer niet. 1 keer per jaar op vakantie, altijd naar Frankrijk. 

Dit eerste deel herken ik. Verder werd er weinig over emoties gesproken, was gezelligheid heel belangrijk, iedereen was welkom. En hadden mijn ouders veel voor ons over. 

Mijn ouders hebben toen ik klein was nooit gewerkt. Ze gingen scheiden toen ik een jaar of 3 was al zijn ze daarvoor ook al eens uit elkaar geweest en heb ik  als baby/ peuter met mijn moeder een tijdje in een commune in Duitsland gewoond. Toen weer terug samen kwam er en zusje bij maar na een jaar of zo dus weer uit elkaar dit keer voorgoed.
Mijn moeder kreeg een nieuwe man en die was ook al net zo werkschuw als mijn echte vader.
Ben dus opgegroeid in de bijstand. Heel af en toe als de kinderbijslag er was kregen we nieuwe kleren van de c&a of v&d en verder kwam alles uit de zak van Max. Onze inrichting was ook een ratjetoe.
Onze vakanties waren gewoon thuis met een enkele keer ergens overnachten in een stacaravan van buren of zo. 
Met mijn vader zijn we wel 2 keer naar het buitenland geweest , logeren bij bekenden en via via.
Mijn zus en ik zijn tot mijn 13e ongeveer elke 2 weken het weekend bij mijn vader geweest en toen was ik het zat want hij ging elke keer op stap en dan zaten we daar alleen.
Mijn moeder en stiefvader zijn uit elkaar gegaan toen ik een jaar of 15 was. Ik kreeg verkering en ben toen ik 18 was gaan samenwonen.
Als puber mocht ik wel vrij veel, ging ook al op stap en alcohol drinken toen ik 14 was. 
Ik heb geen echt slechte jeugd gehad maar had achteraf gezien toch wel graag een hoop dingen anders gehad. Vooral de steun van mijn ouders wat betreft school etc. Ik deed maar wat, er was toch geen controle en ben dus na de Havo en 1 jaar Pabo gestopt en gaan werken. 

Gescheiden ouders. Mijn moeder heeft altijd fulltime gewerkt, maar ik kan me niet anders herinneren dan dat het bij ons thuis na de scheiding altijd gezellig was. We hadden het niet breed, want de (vecht)scheiding met mijn psychisch zieke vader heeft mijn moeder bakken en bakken vol met geld gekost, en dat heeft haar echt nog 20 jaar achtervolgd. Maar ik kan me niet herinneren dat ik daar als kind of tiener ooit echt last van heb gehad. Ik zat op een vrij kakkineus gymnasium, en ik merkte echt wel dat mijn klasgenoten over het algemeen in grotere huizen woonden en luxer en vaker op vakantie gingen. Maar bij ons thuis was altijd iedereen welkom, en mijn vrienden kwamen er altijd graag. 

Ik heb heel veel ellende meegemaakt met mijn vader, maar het is mijn moeder gelukt om me alsnog een ontzettend mooie jeugd te geven.  Ik snap nu ik zelf volwassen ben ook niet hoe ze het voor elkaar gekregen heeft altijd. Ze werkte echt veel, maar ik heb nooit het gevoel gehad dat ik tijd of aandacht tekort kwam. Als ze thuis was, was ze er voor ons. Nog steeds trouwens, ook al is ze inmiddels met welverdiend pensioen.

O ja, de vakanties: we gingen elk jaar een week op vakantie. Altijd in Nederland of in België, nooit verder weg. En dan met z'n vijven in een kleine auto (formaat Opel Corsa) inc bagage, beddengoed en vaak ook nog etenswaren en wat speelgoed. Het paste ook nog altijd, al zaten we soms wel wat opgevouwen  

Vakantie bestond uit 2 weken logeren bij familie in het buitenland. En dagtochten in eigen land. Kamperen deden we nooit, daar waren het niet de mensen voor. Ik vind dat best jammer achteraf.

Reageer op dit bericht

Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.