Say Yes to the Dress of niet?
Een vraag voor iedereen die ooit is getrouwd of nog trouwplannen heeft, wat voor trouwkleding ging/gaat je smaak naar uit?
Mijn dochter is gisteren naar een bruidsboetiek geweest om te passen en ze voelde zich helemaal tof, en ze straalde in het wit, een lange jurk met sleep en kant. Ook al was ik er niet "live" bij, dat stralen was duidelijk te zien op de filmpjes.
Zelf heb ik voor ons trouwen destijds door een vriendin een rode cocktailjurk plus jasje van felrode wilde zijde laten maken, en manlief had zijn kleding bij een kleermaker laten maken: van dezelfde felrode stof een overhemd onder een schitterend (letterlijk!) zilvergrijs pak. We waren een opvallende verschijning, maar ik heb dus nooit een klassieke trouwjurk aangehad, ook niet om te passen.
Dus ik ben benieuwd, waar ging/gaat jullie voorkeur naar uit, een say-yes-to-the-dress klassiek wit, lange sleep, veel kant, en bruidegom in 't zwart, of gewoon een feestelijke jurk en pak, of juist in spijkerbroek en t-shirt.
Of ben je ook wel eens als moeder-van-de-bruid met je dochter naar een bruidswinkel geweest?
Ik ben benieuwd!
Zakdoek schreef op 21-10-2026 om 11:17:
Ik ben mijn hele leven al gek op trouwjurken geweest en heb ze als kind/tiener vaak gepast van tantes, vriendinnen van mijn moeder, mensen die wisten dat ik dat leuk vond.
I stand corrected. Ik heb wel ooit een trouwjurk aangehad, die van mijn moeder. Ik lijk (of leek, ze is overleden) erg op mijn moeder, ook qua figuur. De jurk zat als gegoten.
Zakdoek schreef op 21-10-2026 om 11:17:
Ik ben mijn hele leven al gek op trouwjurken geweest en heb ze als kind/tiener vaak gepast van tantes, vriendinnen van mijn moeder, mensen die wisten dat ik dat leuk vond.
Voor het uitzoeken van mijn trouwjurk, 30 jaar geleden, wilde ik dus graag de tijd nemen en lekker veel winkels af.
Helaas was het in de eerste winkel, bij de tweede jurk al raak: dat was 'm!
Een jurk van ruwe zijde zonder kant en tierlantijnen (hoe leuk ik dat óók vind!). Een boothals, klein beetje pofmouwen, strak lijfje, wijdere rok tot net boven de enkels en tule eronder zodat ie een beetje af stond, wat wijder viel.
Ik ben met mijn man en een vriendin geweest.
Ik heb een witte jurk gepast die uiteindelijk in het rood voor mij gemaakt is. In de winkel was vrijwel geen keus in gekleurde jurken, maar veel witte jurken konden ook in een kleur gemaakt worden.
Ik vond het wel heel spannend dat ik aan de hand van een lapje stof van 10x10cm de kleur bepaald heb maar hij is heel mooi geworden.
Het atelier waar ik mijn jurk heb laten maken had heel veel rollen zijde in allerlei kleuren. De kleuren die ik mooi vond werden over mij gedrapeerd zodat ik degene die het mooist stond kon kiezen.
Zakdoek schreef op 21-10-2026 om 11:17:
Ik ben mijn hele leven al gek op trouwjurken geweest en heb ze als kind/tiener vaak gepast van tantes, vriendinnen van mijn moeder, mensen die wisten dat ik dat leuk vond.
Voor het uitzoeken van mijn trouwjurk, 30 jaar geleden, wilde ik dus graag de tijd nemen en lekker veel winkels af.
Helaas was het in de eerste winkel, bij de tweede jurk al raak: dat was 'm!
Een jurk van ruwe zijde zonder kant en tierlantijnen (hoe leuk ik dat óók vind!). Een boothals, klein beetje pofmouwen, strak lijfje, wijdere rok tot net boven de enkels en tule eronder zodat ie een beetje af stond, wat wijder viel.
Ik ben met mijn man en een vriendin geweest.
Ik heb een witte jurk gepast die uiteindelijk in het rood voor mij gemaakt is. In de winkel was vrijwel geen keus in gekleurde jurken, maar veel witte jurken konden ook in een kleur gemaakt worden.
Ik vond het wel heel spannend dat ik aan de hand van een lapje stof van 10x10cm de kleur bepaald heb maar hij is heel mooi geworden.
Ook rood en wilde zijde!
Mijn dochter heeft wel eens mijn trouwjurk aangehad, begin middelbare school, met veel spelden. Het stond haar leuk, maar niet zo mooi als de sprookjesachtige bruidsjurken die ze nu heeft gepast.
Wat ik ook fijn vond, haar schoonmoeder en schoonzus (en tegen de "regels" haar aanstaande) waren bij het passen en de sfeer was zo fijn! Ook degene die haar hielp met jurken kiezen was erg vriendelijk en behulpzaam.
Auwereel schreef op 21-10-2026 om 12:51:
[..]
Ook rood en wilde zijde!
Nu begin ik te twijfelen: misschien had ik ruwe zijde? Of wilde?
Het was in ieder geval geen gladde stof
Ik ben getrouwd in een vintage zijden strapless japon van 200 euro die ik twee dagen vantevoren toevallig zag hangen in een tweedehands winkel bij mij op de hoek. Het oorspronkelijke idee was een cocktailjurkje van Karen Millen. Toen ik trouwde sneeuwde het behoorlijk, dus uiteindelijk 'trouwfoto's' gemaakt in de sneeuw met moonboots en een bontjas over de jurk. Ik hou erg van mooie kleren maar hecht niet veel waarde aan het klassieke idee van trouwkleding. Ik vond het erg leuk, maar mocht ik nog eens trouwen dan pak ik het misschien wel wat grootser aan, dit was tijdens Covid dus sowieso heel klein.
Ik ben zelf getrouwd in een naturel-kleurige jurk van een soort linnen-achtige stof. Ik had een rieten flaphoed met bruine en beige veren erop. Man had een pak van bruin ribfluweel, een overhemd van dezelfde stof als mijn jurk en een stropdas in beige- bruin en terracottatinten. Eind jaren zeventig 
Onze dochter is getrouwd in een jurk van gebroken wit met mooie kanten details. Ik ben mee geweest om hem uit te zoeken. Haar jurk was veel traditioneler dan die van mij....ouwe hippie hè hahaha.
Mijn jurk is intussen vermaakt naar galajurk....heb er een veren boa bijgekocht, en de rok smaller laten maken...
Zakdoek schreef op 21-10-2026 om 13:38:
[..]
Het was in ieder geval geen gladde stof
Maakt t uit, de mijne was dus ook niet glad.
Mijn moeder had ooit haar trouwjurk bewaard voor als mijn zus en ik zouden gaan trouwen. Het was best een mooie, maar mijn moeder was petiter dan wij (1,55 en 39 kilo op haar trouwdag), dus toen we 12 waren pasten we er al niet meer in 
Uiteindelijk ben ik getrouwd in een geleende jumpsuit en de tweede keer gewoon in een leuke jurk. Mijn zus had wel een mooie vintage bruidsjurk waarvoor we ook een passessie zijn gaan doen, met wijn en hapjes. Wat ik vooral opmerkelijk vond was dat je met speciaal ondergoed (corselet of zo) iemand met een stevig appeltjesfiguur in een zandloper maat 38 kunt omvormen.
Ik ben (alweer lang geleden) getrouwd in het wit, strakke moderne jurk met sluier en kleine sleep. Geweldige trouwdag gehad, met alles erop en eraan. Man in een mooi pak.
Eerlijk: ik vond het een van de mooiste dagen uit mijn leven, de trouwjurk uitzoeken.
Heb er hele mooie herinneringen aan, vond het fantástisch om jurken te passen. Ben in meerdere zaken geweest, heb er dus verschillende aan gehad, allemaal even mooi en lastig kiezen. Maar uiteindelijk weet je het: dit is em!
Het was geweldig dat mijn beide ouders er bij waren toen ik dé jurk vond: ik kreeg de jurk van hen cadeau dus vond het heel belangrijk dat zij em ook mooi vonden. Toevallig was mijn vader die dag ook mee, de andere keren niet.
Kan er nog emotioneel van worden als ik eraan denk. Heel dankbaar dat zij er bij waren, zowel bij het passen als de dag zelf (ze leven niet meer, da’s duidelijk).
En ik wéét dat mijn moeder er ook erg van genoten heeft om met mij mee te gaan, tis zó bijzonder om je dochter in een trouwjurk te zien. Dankbaar dat ik haar die ervaring kon meegeven.
TumTum schreef op 21-10-2026 om 19:19:
Ik ben (alweer lang geleden) getrouwd in het wit, strakke moderne jurk met sluier en kleine sleep. Geweldige trouwdag gehad, met alles erop en eraan. Man in een mooi pak.
Eerlijk: ik vond het een van de mooiste dagen uit mijn leven, de trouwjurk uitzoeken.
Heb er hele mooie herinneringen aan, vond het fantástisch om jurken te passen. Ben in meerdere zaken geweest, heb er dus verschillende aan gehad, allemaal even mooi en lastig kiezen. Maar uiteindelijk weet je het: dit is em!
Het was geweldig dat mijn beide ouders er bij waren toen ik dé jurk vond: ik kreeg de jurk van hen cadeau dus vond het heel belangrijk dat zij em ook mooi vonden. Toevallig was mijn vader die dag ook mee, de andere keren niet.
Kan er nog emotioneel van worden als ik eraan denk. Heel dankbaar dat zij er bij waren, zowel bij het passen als de dag zelf (ze leven niet meer, da’s duidelijk).
En ik wéét dat mijn moeder er ook erg van genoten heeft om met mij mee te gaan, tis zó bijzonder om je dochter in een trouwjurk te zien. Dankbaar dat ik haar die ervaring kon meegeven.
Dat heb ik mijn moeder ontzegd, en da's naar goed ook, de jurk die ik zo schitterend vond, vond ze niet geweldig. Veel te bloot! En dat terwijl ik er een jasje over aan had.
De jurk die ik bij mijn dochter het mooiste vond staan, vond ik het mooiste omdat mijn dochter zo straalde toen ze 'm aan had. Die vond dochter ook het mooiste. Dus het probleem met "moeders" heeft mijn dochter tot nu toe niet.
Ik had een prachtige trouwjurk gekocht met een patroon van strass steentjes. Door omstandigheden hebben we onze bruiloft moeten uitstellen en toen.... Was ik 20 weken zwanger. Dus uiteindelijk getrouwd in een wit positie jurkje.
Ik wist één ding zeker: Geen trouwjurk.
Ik vind witte kleding maar niets en met mijn figuur (grote maat, 1m55) sta ik totaal niet met jurken.
Ik had dus een feestelijke blauwe tuniek aan en alsnog een witte broek ... Waarbij ik het gelukkigste werd van de tuniek.
Mijn moeder was mee om te kiezen. En ook gewoon omdat ik geen rijbewijs heb en de boetiek met OV onbereikbaar was 
.
Achteraf mij wel afgevraagd "had ik toch niet één keertje zo'n luxejurk moeten passen?". Gewoon voor het gevoel dan, niet om te kopen.
Man is trouwens ook geen kostuum-man. Die liep in zwarte jeans, wit niet te stijf hemd en crème blazer rond. Waarbij die blazer niet lang aan geweest is . (En hij dat ding ergens uit de kast viste want hij draagt dat enkel bij sollicitaties.)