De directie en de rest……..
Een flauwe verwijzing naar Ernst Bobbie en de rest…. Maar goed het gaat over het volgende.
De cultuur in bedrijven is verschillend, zo ook hoe de directie/management tegenover/met het personeel staat.
Voorbeeld laatst hoorde ik van een collega, dat bij een bedrijf de directie een andere betere koffiemachine had dan het personeel.
Nu valt dit nog redelijk mee.
Ook heb ik wel eens gehoord dat er een bedrijf is waar de directie een eigen kantine heeft. Hoe wil je ver van je eigen personeel komen te staan. (Vind ik)
Kortom ken of heb je ook verhalen/situatie meegemaakt over hoe de directiecultuur in jouw/een bedrijf is.
Hoe het op mijn werk zit met kantoor personeel weet ik niet. Op de werkvloer zijn we wel allemaal hetzelfde. Ik werk in een fabriek. Dus mijn afdelings chef is hetzelfde als de rest.
Hier ook geen verschillen behalve salaris en werktijden. Zij verdienen meer, maar maken ook beduidend meer uren.
Verder zijn er geen aparte parkeerplaatsen voor hen, eten ze in dezelfde kantine, maken ze gebruik van dezelfde koffieautomaten en toiletten en delen zij ook een kamer (ze zijn toch overwegend in overleg of buiten de deur).
Ambtenaar, dus net wat anders. Ik dacht altijd dat bij ons de mensen hoger in de boom alleen een beter salaris en de betere parkeerplekken kregen, maar nu ik zelf wat hoger zit, zie ik toch meer verschillen: luxere lunches, veel minder verantwoording afleggen over je uren/uitgaven en in mijn eentje heb ik een kantoor waar normaal gesproken vier man in zit.
Pas nog een raar moment. We hadden een kerstmarkt gehad, waar we met muntjes dingen mochten uitzoeken bij lokale ondernemers. Echt leuk opgezet, heel gezellig. En toen praatte ik achteraf met een paar collega's en kwamen we erachter dat 'mijn laag' veel meer munten had gekregen dan zij. Dat vond ik zo verschrikkelijk stom! Je gaat toch niet mensen die al een stuk meer verdienen ook nog eens een groter kerstcadeau geven? Ik heb er een mailtje over gestuurd naar de organisatie, die extra muntjes mogen ze houden volgend jaar.
Bij ons (IT consultancy) heb je alleen een vaste werkplek als je volledig op kantoor van de werkgever werkt. Dat is alleen hr, administratie, secretariaat en dergelijke. De directieleden zijn vaak op pad en werken ook wel eens thuis. Die kiezen dus gewoon een flexplek als ze op kantoor werken. En drinken dezelfde koffie, kopen dezelfde broodjes en gebruiken hetzelfde toilet.
Toch kan ik wel een verschil bedenken. Wanneer alle vergaderruimtes bezet zijn, zal een directielid toch eerder voorrang krijgen. Maar dat is eigenlijk ook omdat die vaker met externen / over belangrijke dingen vergadert. Ons interne overleg kan desnoods wel staand bij de koffieautomaat.
MMcGonagall schreef op 18-01-2025 om 20:25:
[..]
Dit is inderdaad Nederlandse cultuur maar gelijkertijd zijn er ongeschreven regels over het omgaan met de directie, die voor bijv buitenlanders moeilijk te doorgronden zijn. De directeur zit op dezelfde flexplek en haalt wel eens koffie voor collega’s, maar toch moet je hem net even anders behandelen dan Truus van de boekhouding, zelfs als Truus afdelingshoofd is.
Ik zou niet weten waarom ik Truus anders zou behandelen als de directie. Ik ga met iedereen hetzelfde om en ik verwacht dat andersom ook. Nu moet ik zeggen dat ik al heel wat incompetentie managers/directeuren heb meegemaakt. Ze zijn dan manager geworden omdat ze goed waren in hun werk (maar niet in managen) of omdat ze de juiste kantoorvriendjes hadden. Ik zou niet weten waarom zij extra privileges zouden moeten krijgen of waarom ik anders met ze zou moeten omgaan.
Ik werk nu bij een klein bedrijf waar de directie ook de eigenaar is. Ze hebben een parkeerplek dichterbij kantoor, dat is alles. En dat past goed bij me.
MiniJCW schreef op 19-01-2025 om 08:34:
[..]
Ik zou niet weten waarom ik Truus anders zou behandelen als de directie. Ik ga met iedereen hetzelfde om en ik verwacht dat andersom ook. Nu moet ik zeggen dat ik al heel wat incompetentie managers/directeuren heb meegemaakt. Ze zijn dan manager geworden omdat ze goed waren in hun werk (maar niet in managen) of omdat ze de juiste kantoorvriendjes hadden. Ik zou niet weten waarom zij extra privileges zouden moeten krijgen of waarom ik anders met ze zou moeten omgaan.
Ik werk nu bij een klein bedrijf waar de directie ook de eigenaar is. Ze hebben een parkeerplek dichterbij kantoor, dat is alles. En dat past goed bij me.
misschien werk jij net bij dat ene kantoor waar dat niet zo werkt, maar bij de meeste organisaties is er echt wel een verschil. Alleen dat is te subtiel voor veel mensen om bewust op te merken.
bij een collega die gaapt kan iemand zeggen “zo, zeker weer doorgezakt gisteren?” Bij de directeur die gaapt zeggen mensen “slecht geslapen vannacht?”
Als je een dag geen zin hebt zeg je tegen een collega wat makkelijker “nou het gaat met frisse tegenzin vandaag, het moet echt wel uit mijn tenen komen”. Tegen de directeur zeg je dat net iets minder snel.
Maar goed, misschien is dat bij jou allemaal niet zo maar ik geloof het niet zo snel als mensen zeggen dat er werkelijk geen enkel onderscheid is.
Ik ben zelf directielid, maar heb ook de vorige directie meegemaakt. Ik geloof dat er bij ons, behalve salaris, niet veel verschil is. Ik heb ook het idee dat de meeste collega's tegen mij eerlijk zijn. Maar tegelijkertijd ga ik er van uit dat ze niet meer (zoals in de periode toen ik nog geen directielid was) alles zeggen.
Verder zijn de werkomstandigheden net zo slecht als bij de rest van het team. We hadden een wat betere printer, maar die heb ik om laten ruilen met die van de dienst die meer moet printen.
bij mijn vorige baan was er een overname geweest. Directie was blij en wilde dit vieren stond in een mail. Ze kwamen allemaal op kantoor, een van de directeuren had champagne en hapjes besteld en verkondigde dit op de werkvloer.
Hij zei er alleen niet bij dat het alleen voor de directie was… Ze gingen in de vergaderzaal zitten en we hebben ze niet weer gezien die dag.
Ginevra schreef op 19-01-2025 om 10:12:
[..]
misschien werk jij net bij dat ene kantoor waar dat niet zo werkt, maar bij de meeste organisaties is er echt wel een verschil. Alleen dat is te subtiel voor veel mensen om bewust op te merken.
bij een collega die gaapt kan iemand zeggen “zo, zeker weer doorgezakt gisteren?” Bij de directeur die gaapt zeggen mensen “slecht geslapen vannacht?”Als je een dag geen zin hebt zeg je tegen een collega wat makkelijker “nou het gaat met frisse tegenzin vandaag, het moet echt wel uit mijn tenen komen”. Tegen de directeur zeg je dat net iets minder snel.
Maar goed, misschien is dat bij jou allemaal niet zo maar ik geloof het niet zo snel als mensen zeggen dat er werkelijk geen enkel onderscheid is.
Ik heb wel bij organisaties gewerkt waar mensen een onderscheid maakten, ik deed dat alleen niet. Ik heb gewerkt als directiesecretaresse, dus voor mij was de directeur gewoon een collega. Ik heb overschrijdend gedrag gezien van een directeur en daar zeg ik net zo makkelijk wat van als tegen de jongen van de postkamer (en dit was 20+ jaar geleden, dus lang voor #metoo). Opmerkingen als "zo, zeker doorgezakt gisteren" maak ik meer op basis van hoe goed ik die collega ken (en of hij/zij zo'n grapje kan waarderen), dan op basis van functie.
Malm schreef op 19-01-2025 om 10:41:
bij mijn vorige baan was er een overname geweest. Directie was blij en wilde dit vieren stond in een mail. Ze kwamen allemaal op kantoor, een van de directeuren had champagne en hapjes besteld en verkondigde dit op de werkvloer.
Hij zei er alleen niet bij dat het alleen voor de directie was… Ze gingen in de vergaderzaal zitten en we hebben ze niet weer gezien die dag.
Wat slecht dit, dan mis je toch een sociale antenne.
MissDalhousie schreef op 19-01-2025 om 08:03:
Ambtenaar, dus net wat anders. Ik dacht altijd dat bij ons de mensen hoger in de boom alleen een beter salaris en de betere parkeerplekken kregen, maar nu ik zelf wat hoger zit, zie ik toch meer verschillen: luxere lunches, veel minder verantwoording afleggen over je uren/uitgaven en in mijn eentje heb ik een kantoor waar normaal gesproken vier man in zit.
Pas nog een raar moment. We hadden een kerstmarkt gehad, waar we met muntjes dingen mochten uitzoeken bij lokale ondernemers. Echt leuk opgezet, heel gezellig. En toen praatte ik achteraf met een paar collega's en kwamen we erachter dat 'mijn laag' veel meer munten had gekregen dan zij. Dat vond ik zo verschrikkelijk stom! Je gaat toch niet mensen die al een stuk meer verdienen ook nog eens een groter kerstcadeau geven? Ik heb er een mailtje over gestuurd naar de organisatie, die extra muntjes mogen ze houden volgend jaar.
Bijzonder hoe ze dat in gedachte nemen, vaak vind er ook overleg plaats, en daarin dan zeggen om je zelf meer munten toe te eigenen.
Het siert je wel, het is (kan) ook verleidelijk zijn om had gewoon te laten.Het minder fijne gevoel hierbij snap ik wel. Dat zou ik zelf vermoedelijk ook hebben wanneer ik meer munten zou krijgen op basis van functietitel.
ik werk in een voedselverwerkend bedrijf, in een ksntoorfunctie. Op onze locatie zijn er 10 kantoor- en/of MT-mensen, en zijn 80 collega's in productie/logistiek. We gebruiken hetzelfde koffieapparaat in dezelfde kantine, maar er zijn helaas/natuurlijk wel verschillen. Ik mag binnen bepaalde grenzen zelf m'n werktijden bepalen, van de mensen in de productie wordt verwacht dat ze er zijn als hun ploeg begint.
Als er een paar pakjes van ons product over zijn (vaak bij de kwaliteitsafdeling), of als we wat krijgen van een andere vestiging, wordt dat aan de mensen op kantoor mee gegeven. (Als er grote hoeveelheden over zijn/ van een andere vestiging zijn worden er dozen in de kantine gezet)
De relatiegeschenken rond kerst worden trouwens onder alle collega's verloot op de nieuwjaarsborrel.
MidasWolf schreef op 19-01-2025 om 11:07:
[..]
Wat slecht dit, dan mis je toch een sociale antenne.
Bij m'n vorige baan was dat dramatisch.
Op een dag belangrijke bijeenkomst van onze afdeling met de manager. Mooi verhaal over structuurwijzigingen, toekomst, duurzaamheid etc. En na 20 minuten jubelen "ohja, maar jullie afdeling is dan boventallig, dus je krijgt straks een brief van HR". (Dat hadden we al aan zien komen, anders zou het hoofd HR er niet bij zitten) Om daarna door te gaan op dat het niet erg was, want de toekomst van het bedrijf blablabla.
Fast forward naar een maand later. Mijn 1-na-laatste dag, de gedwongen laatste dag van m'n collega's komt ook in zicht. Dezelfde manager. Neef van de CEO/eigenaar. Kwam trakteren op bonbons, het was z'n laatste dag want hij wilde een hoger salaris, daar had hij vanwege z'n "bloed" recht op (met een heel verhaal over vroeger, z'n moeder en z'n oom en uitkijken over de weilanden waar het bedrijf zou komen) maar dat hogere salaris kreeg hij niet, dus nu nam hij ontslag om de druk op te voeren. Hij was heel zielig dat het allemaal zo liep.
En dat terwijl onze hele afdeling dus gedwongen ontslagen was....
Tijgeroog schreef op 19-01-2025 om 11:33:
[..]
Bij m'n vorige baan was dat dramatisch.
Op een dag belangrijke bijeenkomst van onze afdeling met de manager. Mooi verhaal over structuurwijzigingen, toekomst, duurzaamheid etc. En na 20 minuten jubelen "ohja, maar jullie afdeling is dan boventallig, dus je krijgt straks een brief van HR". (Dat hadden we al aan zien komen, anders zou het hoofd HR er niet bij zitten) Om daarna door te gaan op dat het niet erg was, want de toekomst van het bedrijf blablabla.
Fast forward naar een maand later. Mijn 1-na-laatste dag, de gedwongen laatste dag van m'n collega's komt ook in zicht. Dezelfde manager. Neef van de CEO/eigenaar. Kwam trakteren op bonbons, het was z'n laatste dag want hij wilde een hoger salaris, daar had hij vanwege z'n "bloed" recht op (met een heel verhaal over vroeger, z'n moeder en z'n oom en uitkijken over de weilanden waar het bedrijf zou komen) maar dat hogere salaris kreeg hij niet, dus nu nam hij ontslag om de druk op te voeren. Hij was heel zielig dat het allemaal zo liep.
En dat terwijl onze hele afdeling dus gedwongen ontslagen was....
Daar zakt je broek toch echt van af….. Ik bedenk dan altijd maar dat zo iemand nooit gelukkig kan zijn, als je zo in het leven staat.
Ik werkte ooit voor een middelgroot Nederlands mediabedrijf. De directeur parkeerde met zijn Ferrari voor de deur. De rest van het personeel werd vriendelijk verzocht met het ov te reizen.
De directeur zetelde in een ruim kantoor (het personeel was aangewezen op - te weinig - flexplekken), verbleef doordeweeks in chique hotels (dan hoefde hij niet helemaal naar huis te rijden - in zijn Ferrari) en had er geen probleem mee de bedrijfscreditcard te gebruiken om zichzelf te fêteren. Op de werkvloer moest personeel voor het openen van een nieuw pak printerpapier ongeveer in zesvoud toestemming vragen.
Diezelfde directeur noemde in een van de vele schreeuw- en scheldtantrums het personeel ''minder dan schijt''.
Ik heb er een jaar of wat gewerkt. De job zelf was inhoudelijk best heel interessant, maar als werkgever was het een verschrikkelijk bedrijf.