Wanneer is het genoeg?
Hi allemaal.
Mijn kat is inmiddels 19 jaar en al langere tijd dementerend. Dat uit zich vooral in veel en hard miauwen. Verder heeft ze artrose, is ze doof en heeft ze geen tanden meer. Met dit alles leek ze prima te kunnen leven.
Sinds kort wil ze haar brokken niet meer eten, maar nat voer eet ze nog graag. De dierenarts kon hier geen verklaring voor geven, behalve dat het kauwen wellicht pijn doet door haar artrose. Verder ging het eigenlijk best oké, tot een paar dagen geleden. Ze is van de een op de andere dag blind geworden. Hierdoor loopt ze tegen alles en nog wat aan, kan ze haar kattenbak niet meer vinden en plast ze dus op de grond (waarna ze er ook nog doorheen loopt). Het is moeilijk om aan te zien. De dierenarts heeft naar haar gekeken, haar bloeddruk gemeten en bloed- en urineonderzoek gedaan. Dit alles was goed, maar wel heeft ze bevestigd dat ze inderdaad blind is. Waarschijnlijk heeft ze een TIA gehad, denkt de dierenarts.
Ze is de liefste kat die ik ooit gehad heb, maar haar zo zien (onder de urine, ronddwalend door huis, miauwen, de weg kwijt) doet me pijn. En nu heerst bij mij de vraag, wanneer is het genoeg? Ik snap dat dit heel persoonlijk is en ik heb het met de dierenarts besproken, maar ik ben benieuwd: wanneer zou het voor jullie genoeg zijn? De dierenarts geeft aan dat een blinde kat prima kan leven, maar het is alles bij elkaar wat het lastig maakt. Dementie, artrose, doof en nu ook blind. Is dit nog een waardig leven voor haar?
Hoe kijken jullie hiernaar?..
In dit geval ben je nooit te vroeg met laten inslapen, je kan wel te laat zijn.
Een dier heeft geen perceptie van tijd, het heeft niet de wens om nog 1 zomer mee te maken. Niet de wens om 20 te worden. Ze leven van dag tot dag en hebben het liefst dat elke dag een fijne dag is, op het moment dat ze zoveel lichamelijke problemen krijgen hebben ze maar zelden een fijne dag. Als we het vergelijken met mensen vinden we bij senioren hun ziekelijke oude dag vaak niet menswaardig meer maar is door wetgeving euthanasie niet meer toegestaan, hoe mooi is het dan dat je je kat dat wel kan geven. Hoe verdrietig ook, liefde is loslaten en dit is het laatste beetje liefde wat je nog kan geven aan je diertje.
Liefde is ook loslaten!
Ik wens je sterkte, kies nu voor de kat en niet voor jezelf.
Nee, als een roofdier zoals een kat zich niet meer kan weren tegen vijanden trekt hij zich terug om hopelijk gauw te sterven. Andere dieren ruiken dat en vallen hem aan en helpen hem zo uit zijn lijden.
Alleen in een mensenhuis duurt dat allemaal langer dus het is wreder.
Dank allemaal voor jullie reacties en inzichten, hoe confronterend ook. Ook jij bedankt @Biebel. Wat een waardevol boekje en wat fijn dat je daar anderen ook mee hebt kunnen helpen.
Ik heb inmiddels overleg gehad met de dierenarts. Omdat ze ook een hoge bloeddruk schijnt te hebben (wat ook een oorzaak kan zijn voor stress en zelfs blindheid) was haar advies om als laatste optie nog te proberen haar bloeddruk te verlagen met medicatie, om te zien of ze hierdoor beter in haar vel gaat zitten. We hebben afgesproken dit een week te proberen en dan weer contact te hebben. Als er na die week geen verbetering is, is volgens haar euthanasie inderdaad de meest logische vervolgstap.
Na mijn vorige afspraak met de dierenarts heb ik op haar advies de ruimte waarin ze verblijft, verkleint, zodat ze alles makkelijker kan vinden. Ze zit nu dus in een aparte kamer die ik catproof heb gemaakt. Maar ook hier heb ik moeite mee, omdat ze afgezonderd is en ik haar veel beter gun dan dit.
Ik heb mezelf voorgenomen om het inderdaad een week te geven. Als het dan inderdaad plots veel beter gaat, wil ik ook dat ze weer gewoon normaal door het huis kan bewegen, eventueel met kleine aanpassingen. Als het niet beter gaat, realiseer ik me wat ik hierna moet gaan doen. Het is moeilijk, maar inderdaad, houden van is ook loslaten. 
Ik denk dat ik het zelf al eerder had beëindigd. Ik vind een demente kat echt zo zielig... maar dat heb ik ook met mensen. En doof én blind. Nee, dat is geen katwaardig bestaan.
Voor mij is de grens als een dier niet meer zichzelf kan zijn.
SuzyQFive schreef op 03-04-2026 om 07:29:
Ik denk dat ik het zelf al eerder had beëindigd. Ik vind een demente kat echt zo zielig... maar dat heb ik ook met mensen. En doof én blind. Nee, dat is geen katwaardig bestaan.
Voor mij is de grens als een dier niet meer zichzelf kan zijn.
Bedankt voor je reactie, maar ben ik niet met je eens. Ze leek met ‘alleen’ de dementie nog prima te kunnen leven. Voor mijn gevoel was ze nog echt zichzelf in de dingen die er voor haar toe deden: ze genoot van de aandacht, kwam veel knuffelen, lag graag in de zon in de tuin en at en dronk nog goed. Dat zijn voor mij juist signalen dat ze nog kwaliteit van leven had.
Natuurlijk is het een moeilijke afweging en voor iedereen anders, maar voor mij voelde het niet alsof ze al “op” was.
Notremaelle schreef op 03-04-2026 om 17:23:
[..]
Bedankt voor je reactie, maar ben ik niet met je eens. Ze leek met ‘alleen’ de dementie nog prima te kunnen leven. Voor mijn gevoel was ze nog echt zichzelf in de dingen die er voor haar toe deden: ze genoot van de aandacht, kwam veel knuffelen, lag graag in de zon in de tuin en at en dronk nog goed. Dat zijn voor mij juist signalen dat ze nog kwaliteit van leven had.
Natuurlijk is het een moeilijke afweging en voor iedereen anders, maar voor mij voelde het niet alsof ze al “op” was.
Ik vind het geen waardig leven voor een kat op deze leeftijd. Stel je voor dat jij dement bent, daarna doof wordt en later blind. Dementie kan al heel angstig zijn voor een kat, met doofheid en nu opeens blind zou het genoeg moeten zijn. Katten zijn meesters in het verbijten van pijn. En jij ziet de kat iedere dag dus de enorme achteruitgang valt dan ook minder op.
Anderhalf jaar geleden onze kat van 18 in laten slapen die "alleen maar" schildklierproblemen had en ernstige artrose, en dat was eigenlijk al te laat.
Gebruikersnaaminvullen schreef op 03-04-2026 om 17:55:
[..]
Ik vind het geen waardig leven voor een kat op deze leeftijd. Stel je voor dat jij dement bent, daarna doof wordt en later blind. Dementie kan al heel angstig zijn voor een kat, met doofheid en nu opeens blind zou het genoeg moeten zijn. Katten zijn meesters in het verbijten van pijn. En jij ziet de kat iedere dag dus de enorme achteruitgang valt dan ook minder op.
Anderhalf jaar geleden onze kat van 18 in laten slapen die "alleen maar" schildklierproblemen had en ernstige artrose, en dat was eigenlijk al te laat.
Ik begreep uit de reactie van SuzyQfive dat zij het al had beëindigd op het moment dat de dementie werd gediagnosticeerd, maar wellicht lees ik dat verkeerd. De combinatie dement, doof én blind vind ik inderdaad heel erg zielig.
Notremaelle schreef op 03-04-2026 om 18:12:
[..]
Ik begreep uit de reactie van SuzyQfive dat zij het al had beëindigd op het moment dat de dementie werd gediagnosticeerd, maar wellicht lees ik dat verkeerd. De combinatie dement, doof én blind vind ik inderdaad heel erg zielig.
En artrose toch? Het klinkt misschien wat hard, maar je zou hem moeten laten gaan. Ik weet hoe moeilijk dat is, maar echt, ga niet nog meer proberen zoals met die hoge bloeddruk. Het beestje is letterlijk "op".