Spullen weggooien
Ik ben net gaan samenwonen in een nieuw huis en er is enige discussie ontstaan omdat ik minstens 12 dozen boeken, ‘herinneringen’, foto-albums en ‘dingetjes’ heb meegenomen. We hebben daar eigenlijk geen ruimte voor. Ik ben dus nu met de botte bijl aan het ontspullen maar het gaat me wel aan het hart.
Hoe doen jullie dat? Het gaat dan bijvoorbeeld om tientallen kinderboeken nog uit mijn eigen jeugd (45 jaar oud), tientallen later gekochte boeken die je niet meer leest, schoolrapporten, zwemdiploma’s, knutselwerkjes, onderzetters van oma die je niet gebruikt, etc etc. Oh en 8 curverboxen met speelgoed voor eventueel nog te komen kleinkinderen.
Een deel bewaar ik natuurlijk wel, ‘mooie’ boeken, boeken die ik ooit nog wil herlezen, Playmobil, foto-albums.
buufie schreef op 05-08-2026 om 06:57:
de zolder staat vaak vol met dingen die je wilt bewaren maar nooit meer naar omkijkt. Dan kan het net zo goed weg.
Helemaal mee eens.
ToetieToover schreef op 05-08-2026 om 07:32:
Mijn huis heeft geen zolder en ik woon er al 25 jaar in, dat betekent dat ik nooit de kans heb gehad om spullen te bewaren. Ik heb de regel: nieuw erin, oud eruit - verkopen of naar de kringloopwinkel brengen. Ik ben ook klant bij de kringloop. Dat helpt enorm. Ik zie daar spullen staan die ik zelf had, tig jaar geleden. Telkens als ik iets wil kopen, zie ik voor me hoe dat item straks op de schappen van de kringloopwinkel staat. Dat houdt mij behoorlijk tegen om iets nieuws te kopen. En het helpt, want bijvoorbeeld kinderspeelgoed voor kleinkinderen kun je makkelijk kopen als het nodig is. Misschien houden ze meer van knutselen dan van LEGO of playmobil, of heb je rolschaatsen nodig; je weet het niet. Ik bewaar ook geen spullen omdat ze ooit heel duur waren. Want opbergruimte in huis is vele malen duurder. Extra vierkante meters kun je apart huren, zo’n opbergbox, maar als je uitrekent wat dat kost, moeten de spullen erin wel heel veel waard zijn of onvervangbaar. Emotionele spullen heb ik niet, of heel weinig. Ik heb van overleden mensen één item en vooral veel herinneringen.
Ik doe dat juist wel. Zo heb ik bijvoorbeeld geen auto meer, maar wel een fietsendrager. Als ik dan eens een auto huur, hoef ik geen dure fietsendrager weer te kopen. Hmmm, ik bedenk dat ik ook nog kleine spulletjes hiervoor bewaard heb: een cd bewaarhoesje, een sigaretten verloopstekker, een raamtrekker. Sorry To, misschien ben ik toch niet behulpzaam.
ToetieToover schreef op 05-08-2026 om 07:38:
[..]
Oja, dat kleinkind speelgoed. Ik bewaar niets dat te maken heeft met mijn ‘toekomstige’ of ‘gewenste’ zelf. Ik blijk niet te willen touwtjespringen en hoef dat springtouw niet om mij daaraan te herinneren. Ik bewaar niets voor mijn toekomstige oma-schap. Want ik word misschien geen oma en zo wel, dan heb ik een klein(er) huis en daardoor geld genoeg uitgespaard om de ‘hippe’/passende speelspullen aan te schaffen.
Heel verstandig. Mijn ervaring als oma sinds 7 jaar is dat het meeste speelgoed van vroeger niet meer gebruikt wordt omdat er leukere dingen zijn nu. Met uitzondering van Lego en Barbie (en ook Barbie maar zeer beperkt want sommige dingen zijn echt ouderwets geworden).
Auwereel schreef op 05-08-2026 om 11:02:
[..]
Zou dat erachter zitten dat mijn man er ook moeilijk afstand van doet?
Mijn man weigert zijn racefiets weg te doen.....het is inmiddels anderhalf jaar geleden dat hij erop is weg geweest 🙄
kenfan schreef op 05-08-2026 om 11:00:
Hier zijn de hobbels het mooie, duurzame speelgoed (denk grote houten blokken, Schleich dieren en ridders , duplotreinbanen waar oneindig veel mee gebouwd is door de kinderen en ik zelf. Teveel mooie herinneringen aan schoolvakanties dat de huiskamer een grote speelplek was met bouwsels, En ondertussen hadden daar al lichtingen kleuters plezier aan kunnen hebben terwijl het hier staat te wachten op kleinkinderen die misschien nooit komen of toch geplakt aan hun tablet gaan zitten.
En de kampeerspullen. Voor autovakanties en fietsvakanties Gaan we dat ooit nog doen, nu we de laatste jaren met zijn tweeen verder en luxuezer op vakantie zijn geweest. Maar het voelt weer definitief bejaard/ 1 been in het graf om daar afstand van te doen.
Dit vind ik een mooie overweging. Geef andere kinderen de kans om ermee te spelen ondertussen.
Ik ben best netjes maar toch merk ik dat gedurende de tien jaar dat ik hier woon er weer spullen bijgekomen zijn. Ik heb deze zomer benut voor een grondige actie.
de garage ziet er best netjes uit.
De bergzolder moet nog maar dat is maar een klein hok. Streven is daar alleen de kerstspullen, carnavalsspullen en dingen als ventilatoren, kacheltje, winterdekbedden te bewaren. Achterin staan nog spullen die ik er 10 jaar geleden heb neergezet dus daar kan vast 80% van weg. Dat biedt ruimte voor opbergboxen, voor elk van ons één, met herinneringen. Die boxen hebben we ook deze vakantie gevuld en de rest weggedaan. De grootste winst zit m in een kamer die vrijkwam doordat dochter het huis uit is gegaan. Ik heb er een werkkamer alias hobbykamer van gemaakt met 1 kast voor alle spullen die ik dus ook heb uitgezocht en geordend. Ik ben graag creatief bezig met van alles dus ik heb ook best wat spullen.
Door deze opruimactie is de hele zolder waar ik slaap leeg op bed, kaptafel en ladekast na. Voorheen stonden er ladekasten tegen de schuine wanden vol spullen maar achter die kasten ook nog dozen. Bv van mijn overleden ouders waar ik nooit naar keek maar eerder ook nog niet weg kon doen. Nu heb ik er 1 doosje van gemaakt met dingetjes die echt waarde voor me hebben.
Ik had een busje vol spullen voor de kringloop en een beetje voor de stort.
Qua boeken heb ik er 10 gehouden.
Kampeerspullen weggegeven want wij gaan echt niet meer kamperen.
Bv strandlakens heb ik er twee.
Ik heb deze grondige actie ook een beetje gedaan omdat ik mijn kinderen niet met heel veel werk wil opzadelen mocht me iets overkomen.
mijn huis en hoofd zijn heerlijk leeg.
Ik gooi heel makkelijk spullen weg want ik hou van een opgeruimd huis. Mijn man was wel van het spullen bewaren. Na zijn dood heb ik heel de zolder opgeruimd en heel veel weg gedaan. Boeken daar heb ik niet zo veel mee en de boeken die ik had heb ik ook weg gedaan. Ik lees een boek toch niet 2 keer. Kookboeken heb ik wel bewaard. Knutselwerkjes en rapporten van mijn zoon hoefden van mijn zoon ook niet bewaard te blijven. Ik heb zelfs lang geleden mijn kappersdiploma en certificaten weg gegooid want die had ik toch niet meer nodig. Toen wij hier pas woonden gooide ik de krant weg zodra mijn man naar zijn werk was. Toen was hij boos maar ik had gezien dat hij in de krant had gelezen. Bleek dat hij bij het ontbijt alleen de koppen las en na het avondeten las hij de krant uitgebreid.
Hier staat ook nog een volle boekenkast en een antiek bureau van dochter die samen met vriend klein woont. Zodra ze groter gaat wonen krijgt zij de keus meenemen of weg doen. Ik hoop dat dat geen jaren meer gaat duren.
Herfstappeltaart schreef op 05-08-2026 om 11:05:
[..]
Heel verstandig. Mijn ervaring als oma sinds 7 jaar is dat het meeste speelgoed van vroeger niet meer gebruikt wordt omdat er leukere dingen zijn nu. Met uitzondering van Lego en Barbie (en ook Barbie maar zeer beperkt want sommige dingen zijn echt ouderwets geworden).
Een bevriend stel heeft nog jonge kinderen, en die mannetjes gaan toch nog net zo los als ik de duplotrein en de blokken van zolder haal als onze eigen kinderen destijds.
Ik heb echt een voorraad waar een Vrije School kleuterjuf van zou likkebaarden. Genoeg spul om een kinderdagverblijf mee te beginnen. Vier kinderen, met dezelfde speelgoedkeuren en een mooie speelgoedwinkel. Tijdloos spul. Weinig losse dingen die je even naar de kringloop brengt. Ik zou het op MP moeten zetten met goede foto's. MP vind ik vaak ook weer zo'n gedoe.
kenfan schreef op 05-08-2026 om 11:34:
[..]
Een bevriend stel heeft nog jonge kinderen, en die mannetjes gaan toch nog net zo los als ik de duplotrein en de blokken van zolder haal als onze eigen kinderen destijds.
Ik heb echt een voorraad waar een Vrije School kleuterjuf van zou likkebaarden. Genoeg spul om een kinderdagverblijf mee te beginnen. Vier kinderen, met dezelfde speelgoedkeuren en een mooie speelgoedwinkel. Tijdloos spul. Weinig losse dingen die je even naar de kringloop brengt. Ik zou het op MP moeten zetten met goede foto's. MP vind ik vaak ook weer zo'n gedoe.
Ja Lego (ook Duplo dus) en gewone blokken zijn het bewaren waard.
Ik vind 12 dozen helemaal niet zoveel. Je zou door je boeken heen kunnen gaan maar ik heb zelf nog steeds spijt dat ik ooit ook te veel boeken heb weggedaan. Verder zou ik wel zorgen dat het in heldere kratten zit, dat je precies weet wat daar in zit.
En ja, dat is samenwonen, ik weet nog wel van toen mijn partner bij mij introk, dat ik ook schrok van de hoeveelheid spullen die hij meebracht. Ik had wel net zoveel spullen, maar die waren allemaal keurig verwerkt in het huis en voor hem moest ik plaatsmaken.
Veel mensen lachen erom, maar ik vond hiervoor de opruimmethode van Marie Kondo echt fantastisch werken. Het originele boek.
Wij bewaren niet zo veel. Denk dat we 2 dozen hebben aan jeugdspullen. Ik heb mijn trouwjurk niet eens meer.
Mijn moeder daarentegen heeft nog studieboeken uit 1980 bewaard🙈 en nog veel meer. Die hebben een zolder vol staan en zijn nu wel iets aan het opruimen maar niet veel.
Due-scimmie schreef op 05-08-2026 om 14:38:
Wij bewaren niet zo veel. Denk dat we 2 dozen hebben aan jeugdspullen. Ik heb mijn trouwjurk niet eens meer.
Mijn moeder daarentegen heeft nog studieboeken uit 1980 bewaard🙈 en nog veel meer. Die hebben een zolder vol staan en zijn nu wel iets aan het opruimen maar niet veel.
Wij willen onze kinderen dat juist niet aandoen. Man is 70 en ik word 69 dit jaar en nu kunnen we nog goed nadenken over wat we wel en niet willen bewaren. Bij elk voorwerp stel ik me de vraag "als je morgen moet verhuizen, neem je dit dan nog mee? " . Als het antwoord nee is, gaat het weg. Ik wil niet dat als het ooit zover komt (kan ook plotseling zijn door ziekte ofzo) de kinderen dan al onze zooi moeten uitzoeken.
Herfstappeltaart schreef op 05-08-2026 om 14:46:
[..]
Wij willen onze kinderen dat juist niet aandoen. Man is 70 en ik word 69 dit jaar en nu kunnen we nog goed nadenken over wat we wel en niet willen bewaren. Bij elk voorwerp stel ik me de vraag "als je morgen moet verhuizen, neem je dit dan nog mee? " . Als het antwoord nee is, gaat het weg. Ik wil niet dat als het ooit zover komt (kan ook plotseling zijn door ziekte ofzo) de kinderen dan al onze zooi moeten uitzoeken.
Mijn moeder en stiefvader zitten ook rond die leeftijd. En mijn opa was ook zo'n verzamelaar dus daar hadden ze al veel op te ruimen.
Mijn broers en ik beginnen er regelmatig over 
want wij zijn alledrie geen verzamelaars in dat opzicht.