Ontspullen, jouw leukste/beste succes of juist mislukkingsverhalen
Ik flirt al een hele tijd met ontspullen. Met sommige dingen gaat het redelijk goed, maar over het algemeen is het om mij heen een chaos. Ik heb een tegenstrijdige persoonlijkheid die volgens mij toch best vaak voorkomt: ik maak rommel maar raak er ook overprikkeld van. Mijn partner maakt ook rommel, maar die ziet het niet. Ik volg graag Instagramaccounts die daarover gaan maar ben ook benieuwd naar jullie verhalen. Of het nu een fantastische tip is, een succesverhaal of juist dat je er al jaren mee bezig bent maar nog steeds 15 verschillende mascara's bezit, alles mag.
En als iemand een concrete tip heeft: de meeste rommel die ik zelf nog heb komt voort uit schuldgevoel. Want ik heb iets gekregen van iemand of ik voel me schuldig als het bij het afval moet. Ik ben al wel veel beter geworden in filteren bij de deur en heb zelden meer een miskoop. Maar cadeautjes of spullen die iemand anders ook niet meer echt wil/kan gebruiken, daar heb ik moeite mee.
En vraag twee: hoe neem je beslissingen over spullen waarvan je niet weet hoe je ze weg doet. Wat doen jullie bv. met oude oorbellen? Hydrofieldoeken? Kapotte spijkerbroeken?
Ik ben vrees ik slecht in ontspullen. Ik heb dozen vol met garen, voor een volgende project. (Wanneer, over 2 jaar?!?). Ik bewaar mijn broeken die me nu te groot zijn, ik kan best jojo-en. Etcetera, etcetera.
Het enige waar ik wel goed in ben, is zero waste inkopen. Dus schoonmaak spullen, shampoo, deo en nog veel meer in papieren verpakking of glazen pot.
Mislukking:
Te rigoureus zaken weggedaan die ik later toch nodig had en dus opnieuw moest kopen. En ik realiseerde me ook dat ik aan het ontspullen was zonder dat ik zelf gemotiveerd was. Ik werd onbewust beïnvloed door partijen die willen dat wij ontspullen zodat we weer meer kunnen/willen kopen, kopen, kopen.
Successen:
Mijn huis heel grondig opgeruimd door alles goed te categoriseren en daarna bij elkaar te leggen. Als ik iets nodig heb wat ik al heb, heb ik het zo gevonden.
Ik probeer zo min mogelijk spullen te kopen.
Door deze twee dingen ben ik indirect aan het ontspullen want ik maak op/gebruik wat ik al heb ik i.p.v. alles 1 op 1 te vervangen
Rigoreus de knop omzetten en weg ermee. Dat was het enige wat bij mij hielp. Als je goed kijkt weet je best wat er allemaal weg kan.
En dan ruimte voor ruimte. Van de kruipruimte onder het huis (die we ook als opslag gebruikten) t/m de zolder. En als je alles gehad hebt nog een 2e kritische ronde.
Ik heb alles op mp gezet en/of weggegeven. Wat stuk was weggegooid.
En ik ben echt rigoreus te werk gegaan 1,5 jaar geleden en heb nog niets gemist en nergens spijt van gehad wat is weg gedaan.
Successen
-van alles 1 maar dan een echt goed exemplaar. Dus 1 echt scherp schilmesje ipv 6 botte
- dingen op 1 plek
Dus niet de batterijen in de keukenla én in de voorraadkast én in het halletje enz. Zo voorkom je dat je steeds bijkoopt
- idem vwb hobby's. Heb ik het langer dan 2 jaar niet gedaan, weg ermee. Dan inspireert het me niet
- kleding. Hierbij werkt de does it spark joy heel goed. Ik draag nu alles wat in de kast hangt.
- boekenkast, alles moet in de kast passen. Komt er iets bij, moet er iets uit
- begin met iets simpels zoals bv kerstspullen, dan komt daarna vanzelf andere feest spullen enz
- elke week gaat hier een zak weg. Er staat een soort mandje onder de trap. Ben ik kaarsjes of prullaria zat, het komt in het mandje.
En waarom werkt dit zo goed? Omdat het heerlijk is dat alles wat je in huis hebt, daar ook echt gewild is. Én de vreugde om weer eens wat nieuws te kopen.
Dus die mandje vol ongebruikte wolletjes weg ermee en toen weer paar nieuwe frisse kleurtjes aangeschaft. Heerlijk!
Spullen moeten vreugde brengen,geen schuldgevoel, lamlendigheid of andere negatieve energie.
Mvtj schreef op 08-02-2026 om 20:10:
Ik ben vrees ik slecht in ontspullen. Ik heb dozen vol met garen, voor een volgende project. (Wanneer, over 2 jaar?!?).
Haha, ik ben nu met wol aan het breien, die ik 30 jaar geleden bij de Hema heb gekocht. In de tijd van de legendarische Hemabreiboeken. Die boeken kocht ik en dan wachtte ik tot de wol voor half geld in de uitverkoop ging en dan struinde ik alle Hema's van Amsterdam af om de hoeveelheid voor mijn favoriete patroon bij elkaar te sprokkelen. Dat maar van toen heb ik niet meer, dus wordt het maar een Noorse trui, met inbrei patronen. Van restanten.
Die Hemaboeken heb ik ooit weggedaan, en daar heb ik toch een beetje spijt van.
Ik probeer nu wel spullen die ik niet meer gebruik om MP te slijten. Vaste, reeele prijs, geen eindeloos geonderhandel. En de kinderen die nu eigen woonruimte hebben probeer ik zo ver te krijgen dat ze hun zooi meenemen. Die vinden dat we ruim genoeg wonen,en zien ons als gratis opslagplaats 
Ooit ergens gelezen van iemand die een centimeter had opgehangen en bij iedere zak/doos die de deur uitging daar een 1 cm van afknipte. Dat maakt zo'n ontspulactie wel zichtbaar.
kenfan schreef op 08-02-2026 om 22:12:
Ooit ergens gelezen van iemand die een centimeter had opgehangen en bij iedere zak/doos die de deur uitging daar een 1 cm van afknipte. Dat maakt zo'n ontspulactie wel zichtbaar.
Was dat niet ooit een actie van Teunie (Eenvoudig Leven)?
Zou je met tien kinderen meer of minder te ontspullen hebben? Je schuift kleding wel gemakkelijker door. 😄
Ik moet weer natriumpercarbonaat bij haar bestellen, ik ben aan mijn laatste zak begonnen.
Wonderspul, zelfs de verkleuringen door craquelé in een antieke schaal zijn grotendeels weggetrokken. Ook een dekbedovertrek dat niet schoon wilde worden heb ik hiermee gered.
ToetieToover schreef op 08-02-2026 om 16:31:
Dat de kast te klein is. Dat is zelden waar. Die kast is niet te klein. Er zitten teveel spullen in.
Deze vind ik heel treffend.
kenfan schreef op 08-02-2026 om 22:11:
[..]
Haha, ik ben nu met wol aan het breien, die ik 30 jaar geleden bij de Hema heb gekocht. In de tijd van de legendarische Hemabreiboeken. Die boeken kocht ik en dan wachtte ik tot de wol voor half geld in de uitverkoop ging en dan struinde ik alle Hema's van Amsterdam af om de hoeveelheid voor mijn favoriete patroon bij elkaar te sprokkelen. Dat maar van toen heb ik niet meer, dus wordt het maar een Noorse trui, met inbrei patronen. Van restanten.
Die Hemaboeken heb ik ooit weggedaan, en daar heb ik toch een beetje spijt van.
Ik probeer nu wel spullen die ik niet meer gebruik om MP te slijten. Vaste, reeele prijs, geen eindeloos geonderhandel. En de kinderen die nu eigen woonruimte hebben probeer ik zo ver te krijgen dat ze hun zooi meenemen. Die vinden dat we ruim genoeg wonen,en zien ons als gratis opslagplaats
Herkenbaar! Dochter heeft nu toestemming gegeven het één en ander weg te doen. Ik heb in het verleden wel eens flink ruzie met haar gehad toen ik iets weg had gedaan van (wat ik dacht) oud kinderspeelgoed dat helemaal onder het stof vandaan kwam uit het klompenhok en daar al minstens twee jaar had gelegen. Maar het bleek een item voor Cosplay te zijn dat absoluut niet weg had gemogen. Had het in haar kast gelegen, had ik het niet weggedaan, maar als je al een paar jaar het huis uit bent en er ligt iets in algemene ruimte dan vind ik dat ik gerechtigd ben het weg te gooien.
Zoon woont nog erg krap en is (ook, net als z'n ouders) niet erg goed in dingen wegdoen, in zijn oude kamer ligt nog het nodige. Dat je bepaalde dingen wil bewaren, snap ik, maar je judopak van toen je een jaar of 8 was ook?
Poezenmeisje schreef op 08-02-2026 om 22:30:
[..]
Was dat niet ooit een actie van Teunie (Eenvoudig Leven)?
Zou je met tien kinderen meer of minder te ontspullen hebben? Je schuift kleding wel gemakkelijker door. 😄
Ja inderdaad Teunie, had die ook niet een kledingwisseldriedaagse elk seizoen, dat was een heel project. Ik heb drie zonen, maar vaak was het na 2 jongens zo afgedragen dat ik voor de jongste toch weer iets nieuws moest kopen, wilde hij er niet al te sloeberig bijlopen. Maar goed, mijn kinderen hadden ook geen Zondagse kleren, zoals wschl de hare (en ik zelf vroeger)
Net een verzendlabel voor een muzikaal afstudeerkado aangemaakt. En hoewel dat al jaren stof staat te happen, gaat het me toch aan het hart....
https://eenvoudigleven.blogspot.com/2018/10/zakken-dozen-en-een-zere-keel.html?m=1
...
Direct ´s morgens, op de eerste dag van de herfstvakantie, zijn Maria en ik aan ons 100-zakken-en-dozen project verder gegaan. De boekenkast op de meidenkamer was aan de beurt. We hebben daar een kast met twee keer twee deuren en die kast stond overvol. Bovendien was de ruimte bovenop de kast óók helemaal volgestouwd met boeken. Echt dom dat ik vergeten ben een foto te maken!
Plank na plank hebben we uitgezocht. Heeeeeeel veel boeken mochten naar de Kringloop, een klein deel ging op Marktplaats, een klein deel gaat naar een goed doel, en dan waren er nog wat boeken van Wim, Trijnie en Dirk. Die wonen niet meer thuis en die boeken gaan dus naar daar waar ze nu thuishoren.
Het was een hele operatie. We zijn supertrots, dat er weer 4 centimeter van het meetlint afgeknipt kon worden!!
Auwereel schreef op 08-02-2026 om 22:38:
[..]
Herkenbaar! Dochter heeft nu toestemming gegeven het één en ander weg te doen. Ik heb in het verleden wel eens flink ruzie met haar gehad toen ik iets weg had gedaan van (wat ik dacht) oud kinderspeelgoed dat helemaal onder het stof vandaan kwam uit het klompenhok en daar al minstens twee jaar had gelegen. Maar het bleek een item voor Cosplay te zijn dat absoluut niet weg had gemogen. Had het in haar kast gelegen, had ik het niet weggedaan, maar als je al een paar jaar het huis uit bent en er ligt iets in algemene ruimte dan vind ik dat ik gerechtigd ben het weg te gooien.
Zoon woont nog erg krap en is (ook, net als z'n ouders) niet erg goed in dingen wegdoen, in zijn oude kamer ligt nog het nodige. Dat je bepaalde dingen wil bewaren, snap ik, maar je judopak van toen je een jaar of 8 was ook?
Ik ben van plan foto's op de gezinsapp te gaan zetten, en dan is het meenemen of weg. Twee van de kinderen wonen krap, maar de andere twee hebben het geluk in deze tijd woonruimte met meerdere kamers te hebben bemachtigd.
Ik wil ook een groot deel van het servies wegdoen. In het verleden heb ik wel grote kerstdiners gegeven voor 20 + man, maar dat vind ik wel mooi geweest
Die pannen die ik naar de Kringloop heb gebracht laatst, daar ben ik lekker vanaf! Ik ben nog steeds blij dat ik nu de pannen niet meer in het keukenkastje hoef te proppen maar gewoon eein zetten zonder dat er iets klem komt te zitten.
Zoon geeft niets om servies, dus toen hij de deur uitging liet ik hem shoppen op zolder. Nee, van die set neem je niet drie borden mee. De héle set meenemen.
Bestek heb ik ooit van de Gero fabriekswinkel gekocht, 12 persoons. De helft ligt in de keukenla, de andere helft bleef in de doos. Dat heeft hij ook meegekregen. Alleen de theelepels zijn alle 12 in gebruik (in potten e.d.) dus heb ik nog een paar bijgekocht voor hem.
Ik heb keukenbestek en eetbestek. Ik ben nog steeds blij met mijn Keltum Prinses bestek die we meer dan 30 jaar geleden kochten. 600 gulden destijds, een kapitaal. Het wordt elke dag gebruikt.
Wat er nu nog op zolder staat mag naar de weggeefwinkel die bijna nooit open is op de momenten dat ik erheen kan.
De pannenset die we hebben meegenomen bij een huisleegruiming blijkt niet op inductie te kunnen. We wilden hem aan zoon geven, maar die heeft een inductieplaat. Die pannenset mag splinternieuw dus ook naar de weggeefwinkel.