Steun bieden in rouwperiode
De moeder van er vriendin is recent overleden. Ik wil haar graag steun bieden, maar heb zelf geen ervaring met een te vroeg overlijden zo dichtbij.
ik heb laten weten dat ik voor haar huisdier kan zorgen als dat helpt, of boodschappen halen. Maar ze lijkt de dagdagelijkse praktische zaken zelf op te kunnen pakken.
dus een vraag aan de mensen die dit wel hebben meegemaakt: waar had je behoefte aan? Wat heeft geholpen? En zijn er ook dingen die je beter niet kunt doen?
wat mij hielp.
In het begin, een wandeling, zelfgebakken koekjes en een luisterend oor. (En dan niet altijd over mijn moeder maar ook over random andere dingen).
Later juist wel die dagelijkse dingen, want die werden toen ik vol in de rouw zat meer "gedoe".
Ik vind dit best een moeilijk onderwerp omdat dit voor mij om mensen gaat van wie ik nog steeds heel veel hou. Ik heb gemerkt dat mensen die heel dicht bij je staan het ook niet weten hoe ze er mee om moeten gaan. Mijn man was overleden en ik had zo veel verdriet en ik was een stortvloed van tranen. Mijn zwager zei dan telkens van kom op, jij bent een sterke vrouw en jij kunt dit aan. Dat was goed bedoeld maar ik durfde daarna mijn emoties niet meer te laten zien en dat is niet goed voor het verwerkingsproces. Daarna kreeg ik complimenten dat ik het allemaal zo goed deed. Huilen deed ik daarna maar in mijn eentje vaak in bed. Ik was niet sterk en voelde me een wrak. Ik heb toen een soort masker opgezet dat ik sterk ben en het allemaal wel aan kon. Zover ben ik nu wel want het is al 10 jaar geleden. Mijn advies aan jou is van laat haar huilen en ga mee met haar verdriet. Je hoeft niet altijd sterk te zijn en je zwakte tonen is ook eigenlijk iets van sterk zijn want dat durven veel mensen niet.