Gezondheid en welzijn Gezondheid en welzijn

Gezondheid en welzijn

Praten over poep(en)

Een kennis van me heeft serieuze problemen met haar darmen en stoelgang.  Eens in de zoveel tijd begint ze daar weer over.

Ik krijg dan allerlei details te horen over haar stoelgang, het hele verhaal, letterlijk in kleuren en geuren. 

Ze heeft serieuze problemen hiermee. Maar ik vind het zo gênant om aan te horen. 

Wat ik me afvraag is of ik me hier meer voor open moet stellen. Naar uitgebreide en gedetaileerde verhalen over ándere aandoeningen zou ik zonder problemen luisteren én er vragen over stellen. En omdat het nu over ontlasting gaat, zou ik dat niet kunnen? Is dat stom, of logisch?

Mogelijk logisch: een raar buitje bij mijn mondhoek zou ik een kennis wel laten zien. Hetzelfde bultje bij mijn vagina niet.

Wat vinden jullie; moet ik niet mutsen en natuurlijk naar m'n kennis luisteren over zoiets normaals én belangrijk als poepen?
Of is mijn weerstand begrijpelijk: over sommige dingen praat je niet, die zijn onsmakelijk en houd je voor je?


oh nee hoor, dit zou ik ook niet hoeven weten. En dat zou ik ook zeggen. "Mien heel vervelend maar hier kun je het beter met je dokter over hebben" 

Poepiescheetje schreef op 27-08-2021 om 06:33:

oh nee hoor, dit zou ik ook niet hoeven weten. En dat zou ik ook zeggen. "Mien heel vervelend maar hier kun je het beter met je dokter over hebben"

Zegt iemand die Poepiescheetje heet 🤣


OT, ik zou daar geen moeite mee hebben, eerlijk gezegd. Of iemand nu moeite heeft met zijn stoelgang of een ander probleem heeft, maakt mij niet uit.

Ik zou er geen moeite mee hebben. Zolang ik niet aan het eten ben tenminste, maar dat geldt ook voor verhalen met bloed, operaties enzo.
We poepen allemaal, ik snap sowieso niet waarom we daar zo raar over doen. 

Als "wij" het geen probleem vinden, vind jij het dan ineens ook ok, en wil je ineens wel gezellig over je vriendin haar problemen praten?

Of ben je gewoon benieuwd hoe anderen hier in staan.?

Ik vind het nog wel een verschil of het gaat om een klein of kortdurend probleem of juist om iets serieus of langdurigs. Bij kleine dingen op wat intiemer gebied denk ik bij kennissen en collega’s e.d. inderdaad: dat hoef ik niet te weten. Maar als er echt iets aan de hand is, dan is het fijn als je je verhaal kwijt kan en steun kan krijgen. Alles voor jezelf (en de dokter) houden kan dan heel eenzaam maken. Wel begrijpelijk, je ongemak, maar in dat laatste geval zou ik me eroverheen zetten. Daarbij kun je wat mij betreft wel een beetje bijsturen in hoeveel geuren-en-kleuren details je wil horen, net als je dat bij een operatieverslag misschien ook zou doen. 

O jammer, ik dacht leuk een topic om over poep te praten 

Maar nee, ik ben daar dus heel makkelijk in. Ik snap ook oprecht niet wat je er genant aan vind?

ik zou er niet zoveel moeite mee hebben. Maar dat maakt eigenlijk niet uit toch? Als jij het ongemakkelijk en ongepast vindt mag je voor jezelf gewoon een grens aangeven 

Patatje15 schreef op 27-08-2021 om 08:14:

O jammer, ik dacht leuk een topic om over poep te praten

Maar nee, ik ben daar dus heel makkelijk in. Ik snap ook oprecht niet wat je er genant aan vind?

Ik weet niet zeker hoe ik je woord 'oprecht' moet opvatten? Ik ga ervanuit dat het duidelijk is dat het gewoon één van die cultureel/maatschappelijk bepaalde onderwerpen is waarover mensen niet graag praten? Natuurlijk verandert dat met de tijden, maar om te zeggen dat je het 'niet snapt' klinkt voor mij een beetje arrogant, alsof de rest van de wereld niet zo preuts moet zijn. 

Overigens zou ik het wel vervelend vinden als mensen het zó onbespreekbaar vinden dat ze ook niet naar de huisarts zouden durven met problemen op dit gebied, maar daar hebben we dan tegenwoordig internet voor, om je voor te bereiden en te zien dat het niet raar is om er met zorgverleners over te praten. 

gr Angela

Misschien helpt het om iets te horen van iemand met de ziekte van Crohn.

Vanuit opvoeding niet gewend om veel over poep te praten. Er wordt toch vaak een beetje lacherig over gedaan. En dan blijk je een chronische darmontsteking te hebben. Dan leer je veel lessen over het functioneren van je lijf. Moet je gaan kijken hoe je waar en wanneer heen kunt. Je sociale leven wordt er door beïnvloedt, want wat als. Je dagje uit, winkelen, naar vrienden, uit eten of wat dan ook moet gedeeltelijk voorbereid worden. Zelfs iets simpels als boodschappen doen. Waar ga ik heen, hebben ze een toilet, heb ik iets bij me voor als het misgaat. Het alternatief is namelijk thuisblijven. Veel darmpatiënten blijven ook inderdaad liever thuis en gaan niet meer zoveel naar buiten gezien de ellende die je kan meemaken. Zeker in Nederland, omdat de hoeveelheid openbare toiletten laag ligt.

Het gaat dus bij je horen. De mensen om je heen gaan merken, dat er iets is. Ze merken, dat je soms niet meer meegaat of meedoet. En dan ga je er toch over praten. Sommigen zijn geïnteresseerd in waar je allemaal mee te maken krijgt en dan vertel ik dat gewoon. Anderen vinden het vies. Wat eigenlijk raar is, want we doen het allemaal. Alleen niet iedereen moet regelmatig naar een wc rennen of heeft ongelukjes. En soms is het gewoon lekker om ongegeneerd over poepen te praten.

Angela1967 schreef op 27-08-2021 om 08:40:

[..]

Ik weet niet zeker hoe ik je woord 'oprecht' moet opvatten? Ik ga ervanuit dat het duidelijk is dat het gewoon één van die cultureel/maatschappelijk bepaalde onderwerpen is waarover mensen niet graag praten? Natuurlijk verandert dat met de tijden, maar om te zeggen dat je het 'niet snapt' klinkt voor mij een beetje arrogant, alsof de rest van de wereld niet zo preuts moet zijn.

Overigens zou ik het wel vervelend vinden als mensen het zó onbespreekbaar vinden dat ze ook niet naar de huisarts zouden durven met problemen op dit gebied, maar daar hebben we dan tegenwoordig internet voor, om je voor te bereiden en te zien dat het niet raar is om er met zorgverleners over te praten.

gr Angela

Ik bedoel het zoals de definitie van het woord is. Ja ik ben me er bewust van hoe we maatschappelijk opgevoed worden en toch snap ik niet wat je er genant aan kan vinden. Kan toch, hoe je daar arrogantie in ziet snap ik ook weer niet. Als je het 2 seconde rationaliseert weet je toch dat iedereen poept, elke dag weer. 

Ik heb een baby, in wasbare luiers notabene, een hond en een kat, oja en ik poep zelf, en soms als man niet goed veegt met de wc-borstel of papier vind ik ook nog bewijs dat hij poept. Dus ja, het is gewoon een dagelijks ding en 100% bespreekbaar. Dat zullen anderen dan weer oprecht niet snappen, maar veel dingen zijn zo ongemakkelijk als je ze zelf maakt. 

Sophia_!

Sophia_!

27-08-2021 om 10:02

Op zich is voor mij alles bespreekbaar, maar alle details en in geuren en kleuren zou van mij nou ook weer niet hoeven. 

Sinds mijn bevalling heb ik schijt na 10+ hechtingen waaronder in perineum was ik heel erg trots dat ik op dag 4 al lekker gepoept heb. En de kraamzorg en mijn zusje mochten alles daarover weten, haha. 

Maar even serieus als iemand een chronische aandoening heeft is het gewoon een belangrijk onderwerp voor haar... snap wel dat ze erover wil praten. Moet ze anders zo'n groot ding maar in haar eentje dragen?

vanpuffelen schreef op 27-08-2021 om 08:41:

Misschien helpt het om iets te horen van iemand met de ziekte van Crohn.

Vanuit opvoeding niet gewend om veel over poep te praten. Er wordt toch vaak een beetje lacherig over gedaan. En dan blijk je een chronische darmontsteking te hebben. Dan leer je veel lessen over het functioneren van je lijf. Moet je gaan kijken hoe je waar en wanneer heen kunt. Je sociale leven wordt er door beïnvloedt, want wat als. Je dagje uit, winkelen, naar vrienden, uit eten of wat dan ook moet gedeeltelijk voorbereid worden. Zelfs iets simpels als boodschappen doen. Waar ga ik heen, hebben ze een toilet, heb ik iets bij me voor als het misgaat. Het alternatief is namelijk thuisblijven. Veel darmpatiënten blijven ook inderdaad liever thuis en gaan niet meer zoveel naar buiten gezien de ellende die je kan meemaken. Zeker in Nederland, omdat de hoeveelheid openbare toiletten laag ligt.

Het gaat dus bij je horen. De mensen om je heen gaan merken, dat er iets is. Ze merken, dat je soms niet meer meegaat of meedoet. En dan ga je er toch over praten. Sommigen zijn geïnteresseerd in waar je allemaal mee te maken krijgt en dan vertel ik dat gewoon. Anderen vinden het vies. Wat eigenlijk raar is, want we doen het allemaal. Alleen niet iedereen moet regelmatig naar een wc rennen of heeft ongelukjes. En soms is het gewoon lekker om ongegeneerd over poepen te praten.

Herkenbaar. Ik heb zelf prikkelbare darm syndroom overgehouden na een ernstige voedselvergiftiging. Lang niet zo ernstig als jij het beschrijft maar het heeft soms wel invloed op mijn leven. Ik ga dat dan niet in geuren en kleuren vertellen maar soms is het bijvoorbeeld de reden waarom ik te laat op een afspraak ben, dan vertel ik het wel.

Rondstruiner schreef op 27-08-2021 om 07:18:

Ik zou er geen moeite mee hebben. Zolang ik niet aan het eten ben tenminste, maar dat geldt ook voor verhalen met bloed, operaties enzo.
We poepen allemaal, ik snap sowieso niet waarom we daar zo raar over doen.

Dit.

Ik vind heel veel ook afhangen van de woordkeus en de hoeveelheid details. Maar het is ingewikkeld om mensen aan te spreken op "ik vind het ontzettend rot voor je als je zo plotseling aandrang of pijn krijgt en dat dat je sociaal belemmert en daar mag je ook alles over vertellen. Maar hoe het dan precies ruikt of er uitziet hoef ik niet te weten".
Althans, ik vind dat moeilijk om te zeggen

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.