Millie, het monster en de strijd voor het leven!
Hi allen,
Hier schrijf ik verder over mijn perikelen rondom zeldzame wekedelenkanker, immunotherapie en mijn gezin. Het is de spin-off van '29 jaar, baby van 6 maanden, en kanker' op Viva. Sowieso hoog tijd voor een nieuw topic, want mijn monstertje is allang geen 6 maanden meer 
.
Ervaringsdeskundigen, lotgenoten, meeschrijvers en -lezers, wees welkom om hier met elkaar verder te praten!
Ppfff.. Goed te lezen! Naar omstandigheden dan hè. Nu weer bijkomen van alle emoties enz.
♥️♥️
Heel wat reacties teruggelezen. Man man man wat een spanning en zoals we inmiddels gewend zijn, een verrassende wending. Ik voel je opluchting vanaf het scherm Millie en merk dat ik zelf ook weer opgelucht ben. Het geeft een soort we kunnen weer een paar stationnetjes verder gevoel.
Is het niet dat je nu Monstertje weer met exrtra energie gaat/kan knuffelen wetende dat je lichaam nog 'even' door wil gaan?
Ps. Ben zoals vele hier ook bang om iets verkeerds of misplaatst te zeggen maar ik lees iedereen heel graag en ik denk dat jij Milie liever orginele teksten leest dan de zoveelste sterkte/succes/wat vervelend/rust goed uit en al die automatische vaak loze woorden.
Wat een achtbaan weer Millie. Van hoop naar vrees en alles daar tussen in...!
Ondanks dat ik niet vaak reageer, lees ik trouw hier mee en zit je ook vaak in mijn gedachtes.
Dat een klein gaatje zo zeer kan doen. Sterkte met de afwegingen.
Het blijft elke keer enorm spannend en mega rollercoaster voor je! Maar heel fijn dit relatieve goede nieuws voor jou. En 'gelukkig' viel het nieuws nog mee.
Ook heel fijn ook dat je been stabiel blijft.
Het blijft een zware pittige strijd, die je zo ongelooflijk goed doet 🌹
Ook met een kale plek op je hoofd blijf jij de moeite waard!
Wat een opluchting dat je brein niet aangetast is.
Goed dat de radiotherapeut je gaat helpen om een goede beslissing te nemen over het plekje. 🍀
ik voel zoveel opluchting bij dit bericht...
Wat heftig allemaal
Wat een ‘positieve’ uitslag Millie, hoe raar dit ook klinkt! Ook bij mij is mijn onderste haargrens definitief kaal ivm de vele bestralingen van mijn 2e nekwervel, maar dat is maar bijzaak, ik ben er immers nog!!
Dit gaat ook gelden voor jou, fijn deze uitslag!
Millie, wat een wending weer, en wat 'fijn' dat het plekje op je schedel geen hersentumor is. Kan het bestralen evt naast de nieuwe medicatie, of kan dat niet? Hoe is het met de pijn? Ik hoop dat die onder controle is.
Wat een spannende dagen zijn dit voor jullie. En wat leeft iedereen met je mee. Wel heel fijn dat het geen hersentumor is. 🙏 Heb je veel last van hoofdpijn?
Jeetje wat een ontwikkelingen toch weer! Fijn dat je been stabiel is gebleven én dat het niet in je hersens zit! Echt een opluchting dat snap ik hoor! Wel spannend wat er nu het beste is qua behandelen.
Maar voor nu toch even een hopelijk rustige koningsdag net de mannen morgen! 😘
Wat fijn dat het relatief goed nieuws was! (En wat heb je je ideeen over wat ‘goed nieuws’ is dan aangepast…).
Hoe voel je je na zo’n uitslag? Ik ben na de uitslag van een controle elke keer plotseling van het ene op het andere moment uitgeput. Kennelijk is het toch heel vermoeiend, dat afwachten.
Hoe reageert je Monster op zo’n situatie? Denk je dat hij er veel van mee krijgt?
Is er iets aan je hoofdpijn te doen? Want die komt dan waarschijnlijk vaker terug. Ik weet niet of standaard pijnstilling helpt als je een klein gaatje hebt? Maar misschien zit je so wie so wel aan een bepaalde dosis pijnmedicatie en vraag ik nu iets geks.