Leven met pijn, kletsend het jaar door.
Een (redelijk) vast groepje forummers, dat pijn heeft door verschillende oorzaken, praat hier al enige tijd met elkaar over het wel en wee van het leven met pijn. Maar ook over andere dingen: wat we zoal doen, ons gezin en werk.
Iedereen is welkom om mee te praten. Sleutelwoorden zijn "niets moet" en "respect voor elkaar".
Nieuwe regel: Ga geen sorry zeggen voor je bericht, ga niet zeggen dat je klaagt. Klagen doen we geen van allen, wel even lekker van ons afschrijven.
Toevoeging verwijderd door moderator ivm in strijd met huisregels.
Super verwoord, Tijgeroog!
Tijgeroog , ik zal het meenemen voor de keuring bij uwv tzt. Dank je. Ik heb nu ook verteld hoe mijn dagen zijn maar kreeg de indruk dat ik niet helemaal geloofd werd. Daar zal ik wel achter komen als ik het rapport krijg.
Maar houd er rekening mee dat heel veel mensen overdrijven, of in ieder geval over de directe dagen vertellen. Dus als jij exact vertelt hoe het gemiddeld gaat, verwacht hij dat daar ook wat overdrijving bij zit. Hij kent jou niet, dus weet niet dat hij dat anders doet dan veel andere mensen!
Dus wat z'n strategie zal zijn (omdat ie niet anders kan) is:
- naar je verhaal luisteren en dan de situatie wat minder zwaar inschatten dan je vertelt
- maar je kijken, je observeren. Hoe beweeg je, hoe praat je, hoe houd je het gesprek vol. Hoe reageer je op prikkels, op onverwachte wendingen in het gesprek.
Als jij niet overdrijft en heel erg over je grenzen gaat om het gesprek netjes vol te houden en niets te laten merken dan kan hij de situatie niet goed inschatten. Bovendien komt, als jij zorgt dat je fit en uitgerust bij de afspraak komt, je verhaal en wat hij aan je ziet niet meer elkaar overeen. Dan zal dat hen er juist in sterken dat je overdrijft, wat je ook dacht te merken tijdens het gesprek.
(En misschien kun je dan zelfs zeggen dat hij z'n werk niet goed kan doen, omdat jij 'm "voor de gek houdt", en dat terwijl hij wel tijd voor je vrijgemaakt heeft 😉 (waar hij overigens erg goed voor betaald wordt))
Fysio zit er weer op voor vandaag. Nu ff kijken hoe de rest van mijn dag loopt. Ik ben sinds gisteren aan het proberen of korter lopen ( maar dan meer keer per dag ) beter gaat. Kan dat uiteraard niet zo 1 2 3 zeggen , maar had gisteren wel de knappe prestatie van 3200 meter over de dag verdeeld en daar was ik best trots op. Verder probeer ik of er op een of andere manier meer uit mijn handen kan komen maar mijn energie wil daarin nog niet echt meedoen helaas. Dasr baal ik dan weer van.
Vanavond weer aardig wat pijn. Hele dag gewacht op telefoon van arbo en die belden pas half 4. Ze willen dat ik een onderzoek bij een arbeidsdeskundige krijg om te kijken of ik in spoor 1 verder of in spoor 2 verder ga. Ik weet wat het betekent maar kan beide niet. Als ik echt moet , ga ik liever terug naar mijn oude werk eerlijk gezegd. Daar werd ik tenminste blij van. Heb er niks aan als ik straks tegen heug en meug achter een kassa of lopende band moeg zitten. Niet dat dat wat wordt met mijn hersenletsel maar bij wijze van spreken.
Oh duh... 
mist. Daar krijg ik altijd veel pijn van.