Iemand ervaring met drugsgebruik - vooral heroine?
Ik ben benieuwd naar ervaringen/meningen van anderen rondom verslaving en grenzen stellen.
Een kennis van mijn partner (midden 30) gebruikt al jaren middelen, op en af. Momenteel weer opioïden/heroïne. Hij slaapt deels buiten/instabiel, maar is nu ongeveer een maand bezig met methadon en heeft wel enig contact met hulpverlening. Hij gebruikt daarnaast nog steeds bij. Heeft ook in de gevangenis gezeten maar dat is al jaren geleden
Mijn partner heeft een praktische hobby/werkplaats waar deze man soms echt goed werk doet. Hij is technisch handig en kan bepaalde klussen professioneel uitvoeren, maar hij is ook chaotisch, komt niet als we hem niet ophalen, komt soms suf/high aanzetten en alles kost veel geregel.
Wij proberen een beetje steun te bieden:
- lifts naar methadon/hulpverlening
- eten
- af en toe werk
- normale sociale uitnodigingen
- naloxon in huis/auto etc
Maar ik merk dat ik steeds worstel met:
- wanneer help je echt?
- wanneer word je onderdeel van de chaos?
- wanneer is betaald werk structuur/zingeving?
- wanneer financier je indirect gebruik?
Zijn ouders zitten er ook ingewikkeld in. Ze regelen veel praktische zaken voor hem, maar praten er weinig over. Iedereen lijkt vooral bezig de situatie “werkbaar” te houden. Hebben hem wel zes weken geleden uit huis gezet - de reden waarom wij sinds kort meer praktisch ermee bezig zijn.
Mensen met ervaring hiermee? Wat hielp wel/niet? Hoe bewaak je grenzen zonder iemand volledig te laten vallen?
Dit is geen krantenartikel of zo maar gebruik mijn alternatieve nickname en niet teveel detail - zijn privacy is belangrijk.
Methadon is helemaal geen heroïne in pure vorm, je krijgt amper een kick ervan, ook niet met roken. Is vrij zeldzaam dat mensen dat doen en als ze het doen is het meer placebo effect.
ToetieToover schreef op 25-05-2026 om 14:56:
Ik weet niet wat je bedoelt met praktisch ermee bezig zijn? Ik zou met de ouders afstemmen en de hulpverlening inschakelen. Alleen al de juiste hulpverleners vinden is een enorme taak. Verder zou ik niet gaan. Die grens is mijn grens. Als zijn ouders hem uit huis hebben gezet, dan zegt dat iets over grenzen die bereikt zijn.
Ouders hebben ons om hulp gevraagd maar weten zelf nog niet goed waar hun grenzen liggen. Wij hebben onze grenzen vrij duidelijk van te voren samen besproken (man en ik). Praktische vorm, af en toe een lift naar methadon, af en toe een lift naar werk, af en toe blijven eten. Ik vind de methadon zo belangrijk dat ik daar wel een keertje extra voor wil rijden maar hij moet dat idd wel zelf gaan doen.
Nick90 schreef op 25-05-2026 om 15:45:
You better run!! En berg kostbaarheden goed op of nog beter blijf er gewoon van weg. Heroine is echt het eindstation.
Ik ben vanuit mijn werk wel bekend er mee maar niet op een hulpverleners manier. Er valt bij ons erg weinig te halen.
Koettie schreef op 25-05-2026 om 16:00:
Methadon kan goed stabiliseren, met de goede dosering. Als de transmitters 'vol' zitten heeft bijgebruik weinig zin. Dat wordt dat vaak opgebouwd dus kan dat dat nog niet ideaal is. En qua steun, hard op gedrag, zacht op de persoon werkt in veel situaties. Ik zou niet elke keer ophalen als hij iets kan verdienen, graag of niet. En zo niet, ook goed maar dan ook geen inkomen. Volgende keer weer welkom. Of niet, bespreek met man de grenzen en hou je daaraan.
We hebben idd redelijk strikte grenzen samen gesteld en praten ook regelmatig omdat even bij te stellen en te checken dat we ons er aan houden.
Heel eerlijk gezegd wist ik dat dus niet van methadon - heb net wel Dopesick gelezen maar die duidelijke uitleg kwam daar in in voor. Bedankt.
kerst schreef op 25-05-2026 om 16:00:
Het lijkt mij dat als hij al vier weken aan de methadon is, het niet de bedoeling is dat hij er nog drugs bij gebruikt.
Voor zover ik dat uit je verhaal kan halen, geeft het de indruk dat je het makkelijker voor hem maakt zo daarmee door te gaan.Het geld wat hij verdient geeft hij weer uit aan drugs
Zoals ik het begrijp van Reddit bijvoorbeeld is het vrij normaal dat iemand nog vrij lang begebruikt / ook vanuit gewoonte.
We proberen te letten op chaos en functioneren, niet zozeer op gebruik want anders ben ik bang dat we in een politie rol verzinken.
Koettie schreef op 25-05-2026 om 16:00:
[..]
Er is al hulpverlening, anders geen methadon. Aan hem om de hulp aan te pakken of niet.
Hulpverlening is idd vrij makkelijk. Er is een organisatie in de stad waar je vijf dagen per weekterecht kan, privé opgenomen worden is op dit moment geen optie.
Mijn man werkte 20 jaar lang met junkie^s:1 Ding heb ik geleerd: heel zielig allemaal, maar vertrouwen kan je ze niet.
MMcGonagall schreef op 25-05-2026 om 16:47:
Ik heb zo’n familielid. Hij zit momenteel een straf uit van 30 jaar, maar in de jaren daarvoor is er veel energie in gestoken door een groot netwerk dat hem niet liet vallen.
Ik vind niet dat je je handen van zo iemand moet afhouden, maar ik zou ze niet meer in mijn huis laten en zeker niet de indruk wekken dat bij mij iets te halen valt.
Fijn dat je dit deelt. Hij heeft in de jaren in de workshop nog nooit wat gejat. Bij ons thuis is weinig te halen maar alles is wel weg gelegd idd.
Duckie73 schreef op 25-05-2026 om 16:54:
Een oprechte vraag TO, maar heb jij zoveel vrije tijd? Het gaat veel tijd en moeite kosten om hem op het juiste spoor te krijgen. Dat je dat voor je kind wil doen, dat snap ik. Maar toch niet voor een vage kennis van je man? Ik zou eigenlijk zo'n persoon niet in mijn huis willen hebben. Als hij wanhopig is voor een fix steelt die alles wat los en vast zit.
Geen kinderen, wisseldiensten, dus samen hebben we wel wat tijd.
Koettie schreef op 25-05-2026 om 17:14:
[..]
Nog een toevoeging, ervaring want werk in de verslavingszorg en ook privé, mijn zusje heeft een verslaving. Het is echt lastig en mijn grootste tip, blijf zo eerlijk mogelijk. Nu even niet, het is teveel is echt prima om te zeggen, al is het soms moeilijk. Hulp aanbieden is prima maar hij moet het zelf aanpakken en dat gaat soms niet in een keer.
Ja dat proberen we idd te blijven. Eerlijk zeggen als iets niet past en niet andere dingen er voor opgeven bijvoorbeeld. Hij is ook vrij eerlijk over wat hij uitvoert.
rionyriony schreef op 25-05-2026 om 17:18:
Het besluit om jezelf uit de verslavingscarousel te slingeren neem je zelf. Niets kan dat besluit en het volhouden bespoedigen. Geen afwijzing, geen liefde of vriendschap, geen medelijden. Helemaal niets. Soms wordt het "doen alsof je niets merkt" op prijs gesteld. Dat hangt van de persoon af.
Ik denk dat omstaanden wel support kunnen verlenen als de juiste keuzes worden gemaakt. Dat idee van eerst moeten zinken voor je gaat zwemmen is er wel maar af en toe een boei gooien mag denk ik wel.
Ik wil wel even zeggen dat ik het wel super vind dat jullie dit doen.
Wel blijven afgrenzen idd, het kan heel goed zijn dat het ‘nooit genoeg is’ en wat bodemloos. Probeer geen enkele verwachting t.a.v. hem te hebben en probeer het (iig steeds na een tijdje) ook steeds wat ‘recht te trekken’. Ik bedoel daarmee dat je goed in de smiezen blijft houden dat jij/jullie er óók iets aan hebben. (Al is het maar genieten van zijn zinvolle bijdrage in de werkplaats) Dat maakt het veel beter te handelen op langere termijn denk ik voor beide partijen, als het wat meer wederkerig is. Als je teveel in een zorgrol terecht komt/ blijft hangen gaat het je wellicht uitputten.
Tip, bij de meeste verslavingsinstellingen kan je ook terecht voor steun en tips voor vrienden en familie.