Als zorgen je langzaam uitput
Ik heb het topic over mantelzorgers gelezen. Daar ging het vooral over (schoon)ouders, werk en gezinnen. Ik ben zelf ook mantelzorger, maar in een wat andere situatie, daarom dit aparte bericht.
Mijn man en ik zijn 25 jaar samen. Hij is al sinds zijn jeugd ernstig ziek. Hij is nog vrij zelfstandig: hij doet boodschappen, kookt en regelt zijn administratie. Ik doe het huishouden, zorg voor onze hond en help waar nodig met zijn medische zorg, zoals injecties, infusen en afspraken bij artsen.
De praktische zorg valt op zich mee, maar mentaal vind ik het steeds zwaarder. Zijn gezondheid is heel complex: hij kan vandaag slecht zijn, morgen weer iets beter, of ineens ernstig achteruitgaan. Elke dag is onzeker. Zijn energie is heel laag en we kunnen nog maar weinig samen doen. Dat doet me verdriet en kost me veel.
Tijdens de feestdagen kreeg ik gordelroos, wat erg pijnlijk en vermoeiend was. Toen merkte ik hoe moeilijk het is om ook mijn eigen grenzen en klachten ruimte te geven. Natuurlijk gaat het bij hem veel erger, maar soms heb ik ook even behoefte om aan mezelf te mogen denken.
Ik hou ontzettend veel van hem, maar soms voelt het gewoon te zwaar. Ik zou graag mijn verhaal eens kwijt kunnen, zonder iemand te belasten of hem tekort te doen. Soms verlang ik gewoon naar rust in mijn hoofd.
Dank jullie wel voor het lezen.🌸
Dank jullie wel voor alle lieve en meelevende reacties, dat doet me echt goed. 🌻
Ik heb een agenda voor 2026 gekocht, eigenlijk met maar één bedoeling: wat structuur in mijn dagen brengen. Maar misschien nog belangrijker: er ook fijne, ontspannende momenten in plannen. Vandaag is het 16-01-2026 en die agenda is nog… helemaal leeg. Ik voel simpelweg de energie niet om iets op te schrijven. Of is het misschien de angst dat, zodra ik iets moois plan, ik het ook écht moet doen? Het is allemaal zo ontzettend vermoeiend.
@groentetuin: de praktische zorg valt mee, mijn man is nog zelfstandig. Het zijn vooral de psychische zorgen die zwaar wegen: de angst, dag en nacht. Het gevoel niet meer veel of niet meer ver weg te kunnen, terwijl ik nog zó graag dingen mét hem had willen doen. In principe kan ik gerust eens een paar dagen weg — zijn familie woont vlakbij — maar zelfs daarvoor ontbreekt me de energie.
Ik kijk dan ook erg uit naar de lente. Gewoon met mijn snuit in de zon, op een bankje zitten… daar kan ik intens van genieten. ☀️
Vandaag staat er toch iets moois op de planning: we gaan onze kleinzoon bezoeken. Hij is één jaar oud en heeft nog geen idee hoe heilzaam hij is voor oma en opa 
Schrijf dit bezoek aan kleinzoon op in je agenda! Dan is-t-ie in elk geval niet meer leeg, die agenda. En zet er een hartje bij.
Heb ooit eens gelezen dat je met een agenda later kan terugkijken met wat hebben we allemaal gedaan.
En als je er dan zonnetje bij tekent, weet je dat het een leuke ervaring was. Goede dagen. Eventueel een wolkje erbij voor minder goede dagen. Soort dagboek. Veel plezier, en blijf schrijven.
Klinkt heel herkenbaar. Het kan echt heel eng zijn om weer tijd voor jezelf te nemen als je dat al lang niet hebt gedaan. Begin klein de agenda hoeft niet in 1 keer vol. En het hoeven geen grote dingen te zijn. Zet er bijvoorbeeld in dat je morgen met je man een kop koffie buiten drinkt, gewoon uit een thermosbeker.
kijk niet te ver vooruit, begin met een week. En plan daar die kleine dingen in, in potlood en als je ze gedaan hebt met pen. En die hartjes en wolkjes werken echt.
Ik hoop dat je inmiddels even samen in de zon/sneeuw hebt kunnen zitten.
Een hartjes momentje kan noteren in je agenda.
En het kan dus ook met terugwerkende kracht. Mijn agenda was vandaag leeg, niks bijzonders een lege dag. En heel onverwacht stond opeens een sibling op de stoep voor een kop koffie!
En dat was hartstikke gezellig.
Ik heb dus nu opgeschreven: koffie met sibling + tijdstip. En uiteraard een hartje erbij gezet in mijn agenda.
De laatste dagen ben ik zo moe dat het nog niet gelukt is om naar de sneeuw en de zon te gaan. Gelukkig was er hier af en toe ook zon, en zijn mijn man en ik toch even een wandeling in het zonnetje gaan maken.
Verder ben ik inderdaad begonnen met een positiviteitsdagboek. Soms gaat het om heel kleine dingen: ik ben opgestaan, koffie gedronken met mijn schoonzusje 😊 De hartjes heb ik er nog niet bij gezet, maar het begin is gemaakt.❤️
En voor morgen staat er ook iets leuks op de planning: mijn man en ik kennen elkaar 25 jaar en dat gaan we vieren door samen uit eten te gaan. Een gezellig restaurantje in het bos. Ons hondje kan daar ook nog lekker spelen 🐶🌿
@KoekieJup wat leuk!