Zittend eten
hallo allemaal,
Vroeger kreeg ik te horen dat in de tijd dat mijn grootouders jong waren, kinderen nog aan tafel moesten staan, omdat er niet zoveel stoelen waren.
In mijn tijd was het idee dat rustig overeind zittend tafelen goed is voor de spijsvertering.
Tegenwoordig blijkt in het algemeen veel zitten heel ongezond te zijn.
Mijn kleuter heeft ook veel moeite met lang aan tafel moeten zitten. Waarbij ik me afvraag of dat niet ook een reden is dat kinderen vroeger geen eigen stoel kregen.
Hoe denken jullie over het zitten tijdens het eten, voor kinderen?
rionyriony schreef op 11-01-2026 om 17:38:
Laat die arme stumperds zitten. Rustig genietmomentje en dan kan je op ooghoogte met elkaar praten.
Vroeger moesten de kantoorbedienden wel vaak staande schrijven. Ik weet niet of de stoelen toen uitverkocht waren anders kan ik niet veel redenen bedenken. Ik denk dat dat vóór de tijd van Dickens was want ik ken dat niet van mijn ouders of grootouders.
Tegenwoordig hebben vele kantoren weer sta-bureaus hoor, of zit- sta-bureaus staand werken afwisselen met zittend werken is heel goed. Maar dat is totaal iets anders als even je bord leeg eten.
Het vele zitten is iets van onze moderne maatschappij. Als ik kijk naar zeer niet-moderne maatschappijen, primitieve volkeren, dan zie ik ze juist wel zitten tijdens het eten.
Kortom, wat mij betreft: kinderen gewoon laten zitten eten. Als je vindt dat ze te veel of lang zitten, laat ze dan (meer) buiten spelen.
Miepjecody schreef op 11-01-2026 om 16:58:
[..]
Huh? Waarom is het raar om koffie te drinken met volwassen kinderen???
Is op zich niet raar hoor, ik las alleen dat het altijd zo gaat. 'Wie thuis is komt naar beneden.', las ik als dat er nooit koffie of thee mee naar boven gaat en ook dat het niet afzonderlijk van elkaar gebeurt.
Bij ons was dat echt een uitzondering dat we met het hele gezin koffie dronken toen ze eenmaal volwassen waren. Maar misschien zijn wij wel raar. Kan ook.
Decembermamma schreef op 11-01-2026 om 18:58:
[..]
Tegenwoordig hebben vele kantoren weer sta-bureaus hoor, of zit- sta-bureaus staand werken afwisselen met zittend werken is heel goed. Maar dat is totaal iets anders als even je bord leeg eten.
Wij hebben dat niet, maar sinds de laptop zet ik die wel eens een uurtje op de kast om staand te werken. Vind ik inderdaad ook fijn.
Als die korsten het probleem zijn zou ik een (tweedehands) broodbakmachine kopen en zelf brood bakken. Geen harde korsten meer!
On topic. Zittend eten en even een rustmoment in de dag maar niet te lang max 15 minuten. Kinderen blijven zitten totdat iedereen klaar is. Ze zijn zelf in controle over hoeveel ze eten maar ze moeten van alles iets nemen. Dingen die ze echt niet lekker vinden koken we niet/hoeven ze niet te nemen.
Beweeglijke kinderen die hier komen eten mogen van mij bewegen op hun stoel en soms ook even op stoel van stoel af maar ze mogen niet bij de tafel vandaan.
alhambra schreef op 11-01-2026 om 21:45:
Als die korsten het probleem zijn zou ik een (tweedehands) broodbakmachine kopen. Geen harde korsten meer!
Oh? Bij mij zijn de korsten, zeker de onderkant, juist erg stevig? Hier is iedereen dol op korst, dus geen probleem hoor. Maar om nou te zeggen datje met n bbm geen harde korsten meer hebt.
Tot zover mijn OT reactie...
Misschien dat brood zacht blijft als je op brioche-stand bakt?
Met een beetje geluk wipt zoon één keer per week een paar uurtjes langs.
Was brengen/halen, netflixen en thee drinken.
Ik ben ook ouderwets.
Zittend eten, aan tafel, zonder tv of andere afleiding. Eten is bij ons echt een rustmomentje, tijd om bij te praten en de dag even door te nemen met elkaar.
Maar met hele jongen kinderen zal dat vaak anders zijn 
Maar dan nog steeds: zittend aan tafel eten wat mij betreft.
Wij eten aan tafel. Voordat ik kinderen had had ik daar idealistische ideeen bij. Mijn oudste blijkt geen zitvlees te hebben. Die wiebelt, zit ineens ondersteboven, glijdt van de stoel onder tafel, gaat staan enz. Ze moet wel aan tafel blijven, maar neigt bij grote onrust al snel tot roepen dat ze geen honger meer heeft. Jongste wil mijn eten, ook als dat niet kan/mag. En gaat schreeuwen, handje uitstrekken, eigen eten op de grond smijten.
Ja, wij hebben heerlijke rustmomentjes voor het gezin. Maar niet als we eten, hahaha.
Mijn peuter eet samen met mij aan tafel, in de kinderstoel, op een grote stoel met verhoger of bij mij op schoot. Ik vind goed eten belangrijk en naar mijn idee gaat dat het beste als je rustig zit en er de tijd voor kunt nemen. Soms duurt het lang, soms is ze met vijf minuutjes klaar met eten. Dat is prima, ik dwing niet tot meer eten maar ze weet inmiddels wel dat ze als ze honger heeft aan tafel moet komen. De zeldzame keren dat ik haar even iets in haar handje heb gestopt terwijl ik bezig was werd het een enorme zooi in huis en daar pas ik voor.
Ons kind is inmiddels een puber van 15, maar een half uur achter elkaar zitten aan tafel is nog nooit gelukt. Een kwartiertje is het hoogst haalbare. Aangezien ze heel langzaam eet, staat ze minstens drie keer per maaltijd naast haar stoel te bewegen. En na een paar minuten vragen we dan of ze weer komt zitten. In een restaurant of als er visite is lukt het vaak wel. Maar ach, we vinden het ook niet echt belangrijk. Ze beweegt de hele dag door, vanaf het wakker worden tot het slapen gaan. We zijn het gewend.
Lizzyliz schreef op 12-01-2026 om 14:41:
Ons kind is inmiddels een puber van 15, maar een half uur achter elkaar zitten aan tafel is nog nooit gelukt. Een kwartiertje is het hoogst haalbare. Aangezien ze heel langzaam eet, staat ze minstens drie keer per maaltijd naast haar stoel te bewegen. En na een paar minuten vragen we dan of ze weer komt zitten. In een restaurant of als er visite is lukt het vaak wel. Maar ach, we vinden het ook niet echt belangrijk. Ze beweegt de hele dag door, vanaf het wakker worden tot het slapen gaan. We zijn het gewend.
Hoe deed ze dat dan op school?
Herfstappeltaart schreef op 12-01-2026 om 14:46:
[..]
Hoe deed ze dat dan op school?
Daar had ze een begeleidingsjuf waar ze iedere dag drie kwartier mocht dansen, bewegen, kletsen en springen. En ondertussen kon ze haar verhalen en vragen kwijt. Dit was vanaf groep 4 of 5.
Lizzyliz schreef op 12-01-2026 om 14:52:
[..]
Daar had ze een begeleidingsjuf waar ze iedere dag drie kwartier mocht dansen, bewegen, kletsen en springen. En ondertussen kon ze haar verhalen en vragen kwijt.
Aha, fijn dat dat mogelijk was.