Klacht tegen juf
Ik wil een klacht indienen tegen de juf van mijn jongste zoon van 5. Ze had al problemen met hem in de klas van bij de start, ze wilde hem er gewoon niet bij. Hij is doorverwezen naar een observatiegroep om te kijken wat hij nodig heeft maar de juf heeft die groep allemaal negatieve dingen over mij als moeder verteld. Dus nu kunnen we geen goede start maken en dat is echt haar schuld. Ook ze moet niet als juf allemaal oordelen over mij als moeder uitspreken en die niet met mij bespreken maar wel aan de nieuwe groep doorgeven, Dat is gewoon echt fout van haar. Daarom wil ik klacht indienen want dat is echt heel fout en zo zorgt ze er ook oor dat ik en mijn zoon niet een nieuwe start kunnen maken. Kunnen jullie me helpen hoe ik dat ken adoen Ik wil echt serieucs genomene worden dat die juf gewoon niet meer kan werken ofzo want ze maakt echt grote fouten
Ysenda schreef op 18-07-2026 om 08:18:
[..]
[..]
Op een voetbalveld is dit direct rood en een schorsing voor een aantal wedstrijden wegens doorgaan op een tegenstander die al op de grond ligt.
Compleet het tegenovergestelde van ern hand uitsteken om iemand overeind te helpen.
@Linn, je wordt vaker op je vrij botte en niet helpende manier van reageren gewezen. Zelf zou ik het niet prettig vinden dat men mij als bot en niet helpend ziet en mijn manier van reageren overdenken proberen aan te passen. Hoe zie jij dit?
Je reactie is off topic en een herhaling van zetten.
yette schreef op 16-04-2026 om 08:14:
Wat een vreemde discussie ontstond hier.
Dit is een forum. Geen therapie waarbij we als professionals op één specifieke manier op Karen dienen te reageren. We zijn doodnormale mensen en komen ieder met onze eigen ervaringen, adviezen, kritiek en/of knuffels. Allemaal prima, zolang de intentie maar is dat je wil helpen. Vervolgens is het niet aan ons onderling maar aan Karen zelf om te bepalen aan welke reacties ze iets heeft.
Niets aan toe te voegen.
linn19 schreef op 19-07-2026 om 23:59:
[..]
Je reactie is off topic en een herhaling van zetten.
[..]
Niets aan toe te voegen.
Dan is het duidelijk. Ik zal je botte reacties dan negeren.
Want zoals gezegd, vaak zijn ze van het niveau: bij voetbal zijn ze meestal direct rood.
Wel bijzonder om een bericht van maanden geleden te quoten, om je verhaal kracht bij te zetten.
Zo en dat was een ban van 24 uur voor mij. Nu is een ban niet zo het probleem maar wel de reden die opgegeven werd. " op de man".
Mijn communicatie stijl is " op de man af" ( daar hebben jullie vast wel eens van gehoord) wat betekend, direct en zonder omwegen.
Achter " op de man af" reageren zitten geen negatieve of bewuste ideeen om een ander pijn te doen.
Bij " op de man" zoals het voetbalvoorbeeld geframed wel.
Als mijn intenties op deze manier worden geframed en in twijfel worden getrokken rest mij niets anders dan dit draadje en andere draadjes van Karen te verlaten omdat de aandacht naar Karen moet gaan en niet elke keer naar mij als ik reageer.
De reden dat ik een oude quote als laatste heb gedaan is om te onderschrijven dat we hier geen van allen professional hulpverleners zijn en we allemaal maar wat doen hier in de hoop dat er iets blijft hangen bij TO. Niemand is meer of minder.
Ik ga ervan uit dat de intenties richting Karen van alle schrijvers zuiver zijn en we allemaal begaan zijn met Karen en haar kinderen. Ik laat het verder aan jullie zodat er geen ruis meer op de lijn komt in de draadjes van Karen.
Serieus een ban ?
Wat flauw .
Je mag hier op dit forum niet te duidelijk zijn .Wordt inderdaad niet altijd gewaardeerd.
Maar iedereen lief en aardig maakt het ook saai . En dat is het hier af en toe wel vind ik .
En dan heb ik het niet over dit draadje.
Maar weer on topic .
linn19 schreef op 21-07-2026 om 17:57:
Zo en dat was een ban van 24 uur voor mij. Nu is een ban niet zo het probleem maar wel de reden die opgegeven werd. " op de man".
Mijn communicatie stijl is " op de man af" ( daar hebben jullie vast wel eens van gehoord) wat betekend, direct en zonder omwegen.
Achter " op de man af" reageren zitten geen negatieve of bewuste ideeen om een ander pijn te doen.
Bij " op de man" zoals het voetbalvoorbeeld geframed wel.
Als mijn intenties op deze manier worden geframed en in twijfel worden getrokken rest mij niets anders dan dit draadje en andere draadjes van Karen te verlaten omdat de aandacht naar Karen moet gaan en niet elke keer naar mij als ik reageer.
De reden dat ik een oude quote als laatste heb gedaan is om te onderschrijven dat we hier geen van allen professional hulpverleners zijn en we allemaal maar wat doen hier in de hoop dat er iets blijft hangen bij TO. Niemand is meer of minder.
Ik ga ervan uit dat de intenties richting Karen van alle schrijvers zuiver zijn en we allemaal begaan zijn met Karen en haar kinderen. Ik laat het verder aan jullie zodat er geen ruis meer op de lijn komt in de draadjes van Karen.
Vreemd, vooral omdat er hier overal ( bv alleen al in seksualiteit) dingen worden gezegd die een ban verdienen, maar na melding niet krijgen. Seksisme, vloeken, grof taalgebruik.
Ik houd van eerlijk, direct, niet te verwarren met ontactisch. Het altijd meebewegen en gesprekstechnische complimentjes werken gewoon vaak niet en zijn ook een beetje vernederend.
Blij voor TS dat je weer even relatievrij bent, focussen op wat er speelt is het belangrijkste. Denk maar zo dat ze voldoende kennis hebben en dat jouw stem gehoord wordt. Soms is wat ouders het beste vinden niet altijd wat het beste is. Je mag best kritisch zijn natuurlijk.
Het is toch echt de toon die de muziek maakt. Ook met een ietwat zorgvuldigere manier van communiceren, kun je je boodschap duidelijk en direct communiceren. Vaak bereik je daar ook veel meer mee.
On topic; Karen, hoe gaat het nu met je?
Het gaat nog steeds echt niet goed met mij. Ik weet dat ik de juiste keuze heb gemaakt , ik wil geen relatie met meer met iemand die gebruikt, stiekem is en agressief doet. Maar ik voel me zo verraden en ook hopeloos. Sommige reacties hier zeggen ook dat ik beter geen relatie kan hebben maar dan snappen ze niet hoe slecht ik er tegen kan om me zo alleen te voelen. Vooral als de jongens op bed liggen dan is het heel zwaar. De psychiater wil me niet helpen met slaapmedicatie maar wil me ook niet door verwijzen naar iemand die wel wil helpen. Het kan hem niks schelen.
Met de jongste gaat het wel iets beter. Vandaag en gisteren is het wel gelukt om hem naar de behandelgroep te brengen en hij heeft het er ook goed gedaan. Vorige week wilde hij echt niet omdat de oudste ook vakantie heeft en hij wilde ook thuis blijven dan. Ik vond de medewerker van de groep die ik vorige week aan de lijn had om het uit te leggen ook helemaal niet begripvol reageren, zij ging gelijk dreigen dat dit zijn behandeling in het gedrang brengt en dat er dan weer een gesprek moest komen. Maar dat is uitgeklaard, ze bedoelden het niet om te dreigen maar om te helpen. Ik denk dat ik dat vorige week niet goed gehoord heb omdat ik zoveel stress heb, maar ook wel omdat die medewerker bot was. Maar ik denk wel dat de groep eigenlijk goed voor hem is. Het is deze week nog wel een strijd in de ochtend om hem zover te krijgen maar als ik hem ga halen is hij rustiger en vrolijk en hij gaat ook beter slapen dan vorige week.
De oudste is deze week ook rustiger. Ik denk misschien omdat de jongste minder boos is. En ook wel misschien omdat ik deze week iets minder stress heb want geen gedoe meer met de behandelgroep vd jongste. Ik vind het ook goed dat hij een coach heeft hoor. Hij wilde dat zelf ook en hij is best gevoelig dus ik vind het goed dat hij iemand heeft die hem steunt en dat hij met zijn emoties leert omgaan. Ik weet ook dat het normaal is dat kinderen soms opstandig zijn. Maar soms maak ik me zorgen omdat hij niet een opstandige bui heeft maar echt de hele dag of zelfs meerdere dagen na elkaar boos doet. Hij wil dan niet tegen me praten en zegt dat hij alleen met zijn vader wil praten. En ook dat het mijn schuld is dat die weg is. Ik weet dat zijn vader dat tegen hem heeft gezegd dus het is niet zijn mening maar hij neemt die wel over soms en daar maak ik me veel zorgen over.
Over die logeer plek ga ik nog verder nadenken. Ik wil niet dat ze samen gaan want ik hoef geen weekend alleen met mezelf. Ik heb nu zoveel spanning dat ik beter niet alleen kan zijn zo lang zonder afleiding van werk of de jongens. Maar als de jongens dat leuk vinden om een keer te logeren kunnen ze misschien wel om de beurt gaan. Ik vind het wel een goed idee om het wijkteam te vragen of we daar een keer kunnen gaan kijken. Ook die tips over leuke en niet leuke geheimen vind ik heel goed. Dat ga ik zeker met de jongens bespreken.
karenm2 schreef op 22-07-2026 om 00:05:
Het gaat nog steeds echt niet goed met mij. Ik weet dat ik de juiste keuze heb gemaakt , ik wil geen relatie met meer met iemand die gebruikt, stiekem is en agressief doet. Maar ik voel me zo verraden en ook hopeloos. Sommige reacties hier zeggen ook dat ik beter geen relatie kan hebben maar dan snappen ze niet hoe slecht ik er tegen kan om me zo alleen te voelen. Vooral als de jongens op bed liggen dan is het heel zwaar. De psychiater wil me niet helpen met slaapmedicatie maar wil me ook niet door verwijzen naar iemand die wel wil helpen. Het kan hem niks schelen.
Met de jongste gaat het wel iets beter. Vandaag en gisteren is het wel gelukt om hem naar de behandelgroep te brengen en hij heeft het er ook goed gedaan. Vorige week wilde hij echt niet omdat de oudste ook vakantie heeft en hij wilde ook thuis blijven dan. Ik vond de medewerker van de groep die ik vorige week aan de lijn had om het uit te leggen ook helemaal niet begripvol reageren, zij ging gelijk dreigen dat dit zijn behandeling in het gedrang brengt en dat er dan weer een gesprek moest komen. Maar dat is uitgeklaard, ze bedoelden het niet om te dreigen maar om te helpen. Ik denk dat ik dat vorige week niet goed gehoord heb omdat ik zoveel stress heb, maar ook wel omdat die medewerker bot was. Maar ik denk wel dat de groep eigenlijk goed voor hem is. Het is deze week nog wel een strijd in de ochtend om hem zover te krijgen maar als ik hem ga halen is hij rustiger en vrolijk en hij gaat ook beter slapen dan vorige week.
De oudste is deze week ook rustiger. Ik denk misschien omdat de jongste minder boos is. En ook wel misschien omdat ik deze week iets minder stress heb want geen gedoe meer met de behandelgroep vd jongste. Ik vind het ook goed dat hij een coach heeft hoor. Hij wilde dat zelf ook en hij is best gevoelig dus ik vind het goed dat hij iemand heeft die hem steunt en dat hij met zijn emoties leert omgaan. Ik weet ook dat het normaal is dat kinderen soms opstandig zijn. Maar soms maak ik me zorgen omdat hij niet een opstandige bui heeft maar echt de hele dag of zelfs meerdere dagen na elkaar boos doet. Hij wil dan niet tegen me praten en zegt dat hij alleen met zijn vader wil praten. En ook dat het mijn schuld is dat die weg is. Ik weet dat zijn vader dat tegen hem heeft gezegd dus het is niet zijn mening maar hij neemt die wel over soms en daar maak ik me veel zorgen over.
Over die logeer plek ga ik nog verder nadenken. Ik wil niet dat ze samen gaan want ik hoef geen weekend alleen met mezelf. Ik heb nu zoveel spanning dat ik beter niet alleen kan zijn zo lang zonder afleiding van werk of de jongens. Maar als de jongens dat leuk vinden om een keer te logeren kunnen ze misschien wel om de beurt gaan. Ik vind het wel een goed idee om het wijkteam te vragen of we daar een keer kunnen gaan kijken. Ook die tips over leuke en niet leuke geheimen vind ik heel goed. Dat ga ik zeker met de jongens bespreken.
Ik weet wat eenzaamheid is, hoe het is om in rotte situaties alleen te zijn.
Ik ben 12 jaar geleden alleen gaan wonen, kreeg janker, verloor mijn vader en zorg nu intern voor een dementerende moeder, zonder partner, zonder hulp, zonder escape van familie of vrienden.
Jouw leven is zo stressvol al zonder partner. Je keuze voor iemand die gebruikt, terwijl je zelf een alcohol probleem hebt, is gevaarlijk.
Het is niet zo dat ik je geen relatie gun, dat heb ik niet gezegd. Ik denk alleen dat je in deze tijd misschien niet de beste partnerkeuze maakt of dat je in een gezin van stress nog een stressfactor inbrengt.
De psychiater kan het niet schelen zeg je. Maar de beste man heeft zo zijn redenen om dat niet te doen. Dat kun je 'm wel vragen. Een paar redenen kunnen bijvoorbeeld zijn:
1. Je hebt een alcoholverslaving
2. Slaapmiddelen en alcohol gaan niet samen. Niet dat je nú drinkt, maar áls je dat zou doen.
3.je hebt jonge kinderen in huis. Je mag niet in coma liggen en ze niet horen. 4.dufheid overdag, waardoor je minder alert bent.
5. Slaapmiddelen zijn in principe voor korte duur.
6. Slaapmiddelen geven zo snel gewenning dat je steeds meer nodig zult hebben.
7. Gaan misschien niet goed samen met evt. andere medicatie die je zou kunnen gebruiken.
8. Risico op misbruik.
Kortom: om heel algemene, simpele redenen zijn slaapmiddelen niet voor iedereen de beste oplossing/het beste hulpmiddel. Vertrouw die psychiater maar, niet alles wat je wilt is voor jouw situatie het beste.
Ach Karen, iets achterlaten kan gewoon flink pijn doen, ook al is het niet goed voor je. Zoiets als alcohol, of deze relatie.
Ik snap heel goed dat je op zoek bent naar ‘iets’, of ‘ iemand’, om je eigen pijn minder te hoeven voelen. Maar het middel kan erger zijn dan de kwaal.
Het is dan ook verstandig van de psychiater om je geen slaapmedicatie te geven. Dat wil niet zeggen dat het hem niet interesseert, maar wel dat hij je problemen niet nog groter wil maken.
Ik hoop voor je dat je wat lieve mensen kunt ontmoeten, opdat je je wat minder alleen voelt.
Sterkte, je doet het echt goed!
en weer zet je mooie stappen.
Je leest hier wat, denkt er over na en stelt je mening bij.
Ik vroeg me af hoe het contact met de buurvrouw nu is. Drinken jullie wel eens een kop koffie samen omdat dat gezellig is?
Wat ook zou kunnen via de gemeente of de andere hulpverleners om jullie heen is het zoeken naar een maatje voor jou, klinkt heel raar maar mijn moeder heeft daar heel veel aan gehad toen ze nog zelfstandig woonde en vereenzaamde.
Ze drinken koffie samen, als het mooi weer was gingen ze fietsen, eigenlijk niks bijzonders maar mijn moeder kon wel haar verhaal kwijt zonder dat er gelijk behandeling of druk bij zat. En dat ging over in een echte vriendschap die nu nog duurt.
Ik lees ook mooie stappen 👍🏼