Algemeen Ouderschap Algemeen Ouderschap

Algemeen Ouderschap

Lees ook op
MRI

MRI

13-05-2026 om 11:25

Gevaar voor onze dochters? (en zonen)


Kimdekim schreef op 10-06-2026 om 16:26:

[..]

Ik merkte toevallig afgelopen Sinterklaas hoe geaccepteerd of normaal die dingen soms voelen. Mijn dochter vertelde over onze Sinterklaasavond dat het zo gezellig was. Zij was naar de stad waar mijn zoon op kamers woont gegaan en daar hadden ze samen cadeaus gekocht voor mijn man en mij. Mijn schoonmoeder complimenteerde mijn man dat we er altijd zoiets gezelligs van maken. Hij nam die complimenten graag in ontvangst. Mind you die man heeft nog nooit 1 sinterklaascadeau of verjaardagscadeau gekocht. Nog nooit iets georganiseerd voor een verjaardag of pakjesavond. Ik doe dat altijd. Hij weet niet eens wat er gekocht is en alle cadeaus zijn voor hem net zo'n verrassing als voor de rest. De enige die altijd precies weet wat ze krijgt ben ik ( behalve dus afgelopen jaar omdat de kinderen geshopt hadden). Ineens bedacht ik me hoe raar dat eigenlijk was. Toen ik mijn dochter vroeg bleek dat ik zij alle cadeautjes had uitgezocht en dat mijn zoon ook zoiets gezegd had van dat weet ik allemaal niet. Best slecht eigenlijk.

Dat herken ik totaal niet. Mijn man was juist (wel samen met zijn zussen) heel actief in het regelen van Sinterklaas in onze familie. Vond hij ook heel leuk om te doen. Hij was zelfs standaard Zwarte Piet op de school van mijn dochter (dat was wel tig jaar geleden). 

Duckie73 schreef op 10-06-2026 om 18:20:

[..]

Dat herken ik totaal niet. Mijn man was juist (wel samen met zijn zussen) heel actief in het regelen van Sinterklaas in onze familie. Vond hij ook heel leuk om te doen. Hij was zelfs standaard Zwarte Piet op de school van mijn dochter (dat was wel tig jaar geleden).


Ik heb helemaal niet het idee dat mijn man zijn steentje niet bijdraagt, maar ik vind het zelf nogal opvallend dat het me dit jaar pas opviel dat dit soort dingen gewoon niet door hem geregeld worden ( mijn kinderen zijn beide volwassen). Hij vraagt er ook niet naar. Niet of hij kan helpen, maar ook niet of het geregeld wordt. Hij"verwacht" gewoon dat hij kan aanschuiven en dat het magisch geregeld is. Ik heb er altijd best wel wat werk aan maar ik heb me ook nooit gerealiseerd dat dit niet samen gedragen wordt.

Zo herkenbaar! Wij hadden zaterdag een feestje. Toen dacht ik nog hoe makkelijk het voor man is, hij hoeft nergens aan te denken. Staat al weken op de kalender (en dan nog vragen hoe laat het is 🥴), cadeau heb ik geregeld. 
Poos geleden vroeg ik hem toen we naar een verjaardag gingen: Heb jij een cadeautje? Complete error 😄 Eigenlijk om te huilen....

Maheiden schreef op 10-06-2026 om 21:44:

Zo herkenbaar! Wij hadden zaterdag een feestje. Toen dacht ik nog hoe makkelijk het voor man is, hij hoeft nergens aan te denken. Staat al weken op de kalender (en dan nog vragen hoe laat het is 🥴), cadeau heb ik geregeld.
Poos geleden vroeg ik hem toen we naar een verjaardag gingen: Heb jij een cadeautje? Complete error 😄 Eigenlijk om te huilen....

Maar waarom laat je het dan toe? Waarom zeg jij niet dat hij maar iets moet regelen? Of nog beter je zegt niks en kijkt wat er gebeurt. Wij doen het altijd zo dat hij cadeaus koopt voor zijn familie en ik voor mijn eigen.

Voor zijn eigen familie doet hij zelf idd. Maar mijn familie/vrienden zijn er meer inclusief eigen gezin. Je hebt helemaal gelijk hoor! Ik laat het nu ook toe. Dit is er met al die jaren ingeslopen. Sommige dingen besef je nu pas echt. En dan is het kiezen of ik de moeite wil doen om het te doorbreken. Dit is niet iets heel groots maar ik ga het een volgende keer doen. Alleen al uit principe. Ik vermoed dat hij dan van alles aan mij gaat vragen dus dat ik toch het denkwerk moet doen. Ik laat het weten 😊

Bij mijn ouderlijk gezin was ook echt de verwachting dat de vrouwen/meisjes de cadeaus ed regelden. Het was niet dat daar een gesprek aan gewijd werd oid, het wás gewoon zo. Zoals gras groen is, zeg maar. Dus toen ik samen met broer een cadeau voor moederdag zou halen en hij op het laatste moment met vrienden afsprak kreeg ik te horen dat ik niet zo moeilijk moest doen en dat ik toch ook 'gewoon zelf' kon gaan. Toen ik op buitenland stage was voor een aantal maanden en op 23 december terugvloog zou broer de kerstcadeaus halen. Dat had ie niet gedaan. Volgens mijn moeder was dat geen probleem; de 24e waren de winkels ook open en dan kon ik dan gewoon gaan. Inmiddels 20 jaar verder laat mijn moeder blij zien wat ze gekregen heeft "kijk wat ik van Tom en Sanne heb, ben benieuwd waar Sanne dat gehaald heeft". Het zit er gewoon helemaal in gebakken. 

Maar dat gold voor veel dingen. Kookte ik dan had ik fijn geholpen en dat mocht ook best wel eens. Kookte broer dan kon ie misschien wel kok worden en werd er over vertelt tegen de visite.
Trok broer zijn bed af de ochtend dat ouders terug kwamen van vakantie dan was moeder boos op mij dat de wasmand vol zat met zijn beddengoed. 
Enz enz

Mijn moeder is 80+ en ik 50+, even voor de beeldvorming. Toch staat ze open voor opmerkingen over dit soort vanzelfsprekende dingen. Ik vergeet nooit meer dat ze mijn man (inmiddels ex) complimenteerde omdat die een luier kon verschonen. De eerstvolgende keer was het mijn beurt en ik zei “mam, mam!! Kijk eens wat goed!! Ik kan een luier verschonen!” Ze kon er om lachen en realiseerde zich meteen dat ze andere verwachtingen had van mij, omdat ik vrouw ben. Maar hey, ik heb ook moeten leren hoe zo’n luier omgaat. Hebben ze ons allebei in het ziekenhuis moeten leren, met babies op de NICU met overal slangetjes enzo. 

Kimdekim schreef op 10-06-2026 om 16:26:

[..]

Ik merkte toevallig afgelopen Sinterklaas hoe geaccepteerd of normaal die dingen soms voelen. Mijn dochter vertelde over onze Sinterklaasavond dat het zo gezellig was. Zij was naar de stad waar mijn zoon op kamers woont gegaan en daar hadden ze samen cadeaus gekocht voor mijn man en mij. Mijn schoonmoeder complimenteerde mijn man dat we er altijd zoiets gezelligs van maken. Hij nam die complimenten graag in ontvangst. Mind you die man heeft nog nooit 1 sinterklaascadeau of verjaardagscadeau gekocht. Nog nooit iets georganiseerd voor een verjaardag of pakjesavond. Ik doe dat altijd. Hij weet niet eens wat er gekocht is en alle cadeaus zijn voor hem net zo'n verrassing als voor de rest. De enige die altijd precies weet wat ze krijgt ben ik ( behalve dus afgelopen jaar omdat de kinderen geshopt hadden). Ineens bedacht ik me hoe raar dat eigenlijk was. Toen ik mijn dochter vroeg bleek dat ik zij alle cadeautjes had uitgezocht en dat mijn zoon ook zoiets gezegd had van dat weet ik allemaal niet. Best slecht eigenlijk.

Daar zou ik ter plekke een opmerking over maken, tegen schoonmoeder én man. En dat kan heel luchtig hoor, met een zekere ondertoon. Zijn ze nou helemaal .......

Maar is de verwachting ook niet dat de mannen vaker een fulltime baan hebben en de vrouwen parttime? ( In ieder geval werkt de man vaak meer dan de vrouw)Dus dat vrouwen meer tijd hebben om dingen als een cadeau te regelen?

Als mijn band lek is zeg ik" mijn band is lek" en dan is hij de volgende dag weer gemaakt.
Zo ook met veel andere klusjes, dat ik dan wat vaker een cadeautje koop, het zij zo.

Als je maar niet zo n lui exemplaar op de bank hebt zitten die verwacht dat jij alles doet dan vind ik t oke ( en dat luie exemplaar kan zowel een man als een vrouw zijn)

Het is omgekeerd. Vrouwen werken gemiddeld vaker part-time omdat ze meer prioriteit geven aan zorgtaken. Vervolgens is het feit dat ze part-time werken dan weer een reden om ongeveer alles wat te maken heeft met kinderen en/of huishouden als taak van de vrouw te beschouwen, want 'zij heeft immers meer tijd'. 

Temet schreef op 11-06-2026 om 10:46:

Het is omgekeerd. Vrouwen werken gemiddeld vaker part-time omdat ze meer prioriteit geven aan zorgtaken. Vervolgens is het feit dat ze part-time werken dan weer een reden om ongeveer alles wat te maken heeft met kinderen en/of huishouden als taak van de vrouw te beschouwen, want 'zij heeft immers meer tijd'.

Dat was in mijn relatie niet zo .

Man stond smorgens vroeg ( voor schooltijd)bij t zwembad,voor de zwemles. Bij alle kinderen. verschoonde net zo vaak de luiers en pakt de stofzuiger vaker dan ik, ik kook wat vaker ,maar dat vind ik ook leuk, hij kookt lekkerder.

Bij ons waren de taken prima verdeeld en man werkte voltijds ik parttime.en ik zie die verdeling bij onze kinderen ook zo.

En toch...vrouwen zijn 15 uur meer gaan werken en mannen een half uur meer gaan zorgen. Dat staat dus niet in verhouding. Een half uur per week meer zorgen is een keer stofzuigen of een was draaien. 

Dit gaat vaak over voorbeelden die voorgeleefd zijn. Omdat het bij mensen thuis normaal was dat de vrouw altijd dingen regelde thuis, denken vrouwen/meisjes dat dat ook hun taak is en mannen/jongens dat het vanzelfsprekend is om dat aan hun partner over te laten.

Toch kun je wel bepaalde verantwoordelijkheden expliciet bij de man neerleggen. Bijvoorbeeld bij kinderen; jij regelt de ene sport (en dan inclusief aanmelden, betalen, kleding kopen, rijbeurten, afmelden, ruilen etc.) en ik regel de andere sport.
Cadeaus voor zijn familie en vrienden kan hij best zelf regelen. Dat je als vrouw je eigen verjaardagscadeau moet regelen omdat je man compleet niet bedenkt dat hij dat ook kan doen, zegt veel over hem. Ik zou het dan ook gewoon een keer niet doen, om zichtbaar te maken. 
Mijn man komt best wel eens thuis met iets voor dochter of mij waarvan hij dan denkt dat we dat leuk vinden. Ook voor zijn eigen familie en vrienden is het voor hem logisch om dat zelf te regelen. 

MamaE schreef op 11-06-2026 om 11:05:

En toch...vrouwen zijn 15 uur meer gaan werken en mannen een half uur meer gaan zorgen. Dat staat dus niet in verhouding. Een half uur per week meer zorgen is een keer stofzuigen of een was draaien.

Maar besteedden die vrouwen dan die 15 uur eerst aan het huishouden? Ik denk niet dat er dan 15 uur aan zorgtaken vrijkwamen waarvan maar een half uur werd opgepakt. Of dat die vrouwen 15 uur meer gingen werken en alsnog 14,5 uur extra kwijt waren aan andere taken.
Ik lees soms dat er mensen iedere dag de wc poetsen. Ik denk dat de frequentie van taken bij iemand die veel thuis is wat hoger kan liggen, maar dat het niet per se zo vaak hoeft. Als er van die 15 uur 3 uur huishouden waren, is dat alsnog best veel en de vraag of dat echt allemaal nodig was.
Daarmee blijft de verhouding natuurlijk meestal nog steeds scheef, maar een stuk minder spectaculair scheef.

Maar ik ben wel een minimalistisch huishoudster en koop ook geen verjaardagscadeaus, stuur geen kaartjes, en dat soort dingen. 

Valeria schreef op 11-06-2026 om 15:03:

[..]

Maar besteedden die vrouwen dan die 15 uur eerst aan het huishouden? Ik denk niet dat er dan 15 uur aan zorgtaken vrijkwamen waarvan maar een half uur werd opgepakt. Of dat die vrouwen 15 uur meer gingen werken en alsnog 14,5 uur extra kwijt waren aan andere taken.
Ik lees soms dat er mensen iedere dag de wc poetsen. Ik denk dat de frequentie van taken bij iemand die veel thuis is wat hoger kan liggen, maar dat het niet per se zo vaak hoeft. Als er van die 15 uur 3 uur huishouden waren, is dat alsnog best veel en de vraag of dat echt allemaal nodig was.
Daarmee blijft de verhouding natuurlijk meestal nog steeds scheef, maar een stuk minder spectaculair scheef.

Maar ik ben wel een minimalistisch huishoudster en koop ook geen verjaardagscadeaus, stuur geen kaartjes, en dat soort dingen.

Ja dat weet ik niet precies. Wij poetsen hier niet dagelijks de wc en hebben geen smetvrees. Mijn moeder werkte vroeger niet en later alleen de ochtenden. Die deed thuis veel, maar die had een hele planning van wat wanneer gedaan werd, ongeacht of het vies was. En die besteed rustig een hele middag aan één verdieping. Ja, het is daar schoner dan bij ons, maar we leven nog steeds.

Ik denk dat sommige mensen vooral heel veel taken en verantwoordelijkheden naar zich toe trekken omdat ze denken dat dat bij hun hoort of een ander het niet (net zo goed) kan. Never forget dat toen ik na mijn studie ging werken, mijn moeder me vroeg wie zij dan moest bellen als ik ziek was. Uhm...nou niemand, want volwassen mensen bellen zelf hun werkgever als ze ziek zijn. 

Joszy schreef op 09-06-2026 om 21:25:

de nrc vandaag podcast van vandaag gaat over hoe seksistische AI is. Doordat jongeren dat steeds meer gebruiken, heeft dat ook invloed op hun wereldbeeld. Ik heb met verbazing zitten luisteren, ze stelden als man en vrouw dezelfde vragen aan AI (ik heb 1 kind, hoeveel zou ik moeten werken? Wat zijn de kenmerken van een goede podcast presentator? Mijn relatie is goed maar ik krijg steeds meer behoefte aan seks met iemand anders) en de antwoorden zijn echt heel anders.

De LlM’s zoals bijvoorbeeld ChatGPT zijn hier ook helemaal niet voor bedoeld. 

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.