Zoon van 16 heel klein
Hoi allemaal,
Mijn zoon van 16 is 1.63 cm en hij heeft hier ontzettend veel moeite mee. Hij is altijd al klein geweest voor zijn leeftijd. Alles is onderzocht en hij is gewoon kerngezond, gelukkig maar, echter zijn verwachte eindlengte zal maar 1.64 cm zijn. Hij is niet laat of vroeg in de puberteit gekomen, dus het is in principe gewoon ‘pech’. Al zijn vrienden zijn veel langer dus hij wordt er ook dagelijks mee geconfronteerd. Het heeft invloed op zijn zelfbeeld en hij is af en toe echt wanhopig. Ik probeer hem uit te leggen dat niet alles om lengte draait en dat hij er gewoon mag zijn, maar daar wil hij niks van weten. Ook merk ik aan mezelf dat ik mijn beeld moet bijstellen. Het klinkt heel egoistisch, maar ik ben soms jaloers op vriendinnen waarvan de zoon groter is en hun moeder bijvoorbeeld gekscherend optillen etc. Ik voel me vervolgens schuldig want hij is mijn alles en ik hou onvoorwaardelijk van hem. Ik ben op zoek naar een beetje herkenning of geruststelling. Ik zou hem zo graag willen vertellen dat er echt nog wel een paar cm bijkomt, maar dat is absoluut geen zekerheid. Hoe kan ik hiermee omgaan en zijn er meer moeders met kleine zoons?
Het postuur van je zoon wordt (al of straks) breder en gespierder, en zijn gezicht zal mannelijker worden. Dat zal hem zijn mannelijkheid qua uiterlijk (gaan) geven. Zijn stem zal denk ik al wel lager zijn geworden of wordt dat straks nog.
In Nederland zijn we groot, maar kijk eens naar de meer Mediterrane landen bijvoorbeeld, daar zijn de mannen kleiner dan hier.
madee schreef op 05-07-2026 om 15:00:
Het postuur van je zoon wordt (al of straks) breder en gespierder, en zijn gezicht zal mannelijker worden. Dat zal hem zijn mannelijkheid qua uiterlijk (gaan) geven. Zijn stem zal denk ik al wel lager zijn geworden of wordt dat straks nog.
In Nederland zijn we groot, maar kijk eens naar de meer Mediterrane landen bijvoorbeeld, daar zijn de mannen kleiner dan hier.
Ik begrijp wat je bedoelt en dat je 'zoon' een hart onder de riem wil steken. Er zijn ook stammen waar de mannen echte dwergen zijn. Maar daar heeft die jongen niks aan, hij leeft hier en loopt hier tussen andere gasten die 20 cm groter zijn dan hij. En dat maakt hem verdrietig.
Poezenmeisje schreef op 05-07-2026 om 14:36:
Ik herinner me nu dat het consternatiebureau in onze eerdere woonplaats er wel een dingetje van maakte en over groeihormonen begon.
Dit gaf ik na de verhuizing
aan bij het volgende bureau, waar de arts meteen riep: "Wat? Hoezo groeihormonen? De mama is klein, hoe lang is de papa? Jij hebt Indisch bloed, toch?"
De Belanda genen bleken sterker dan de Indo genen.
😆
Ik hoop dat je consultatiebureau bedoelt!
Ik vind klein juist wel leuk. Sommigen gaan dat dan later overcompenseren door juist overal haantje de voorste te zijn.
Ik zou het kind in ieder geval niet te weinig eiwit geven en niet veganistisch voeden. Dat kan altijd nog later. Voor alle zekerheid.
letterkoekje schreef op 05-07-2026 om 15:23:
[..]
Ik begrijp wat je bedoelt en dat je 'zoon' een hart onder de riem wil steken. Er zijn ook stammen waar de mannen echte dwergen zijn. Maar daar heeft die jongen niks aan, hij leeft hier en loopt hier tussen andere gasten die 20 cm groter zijn dan hij. En dat maakt hem verdrietig.
[..]
Ik hoop dat je consultatiebureau bedoelt!
Ja dat bureau dat vaak nodeloos consternatie veroorzaakt met hun consultaties! Normale bijnaam. Ook wel het CB genoemd. Of de denigrerend "het bureautje".
(Ze doen ook wel degelijk nuttige dingen soms hoor.)
letterkoekje schreef op 05-07-2026 om 10:23:
Weinig goede raad te geven. Enkel een stevige knuffel, in eerste instantie voor je zoon. Ik begrijp hem wel, de jeugd wordt altijd maar groter en dan is het niet leuk als je daar met kop en schouders onder blijft. Ook de ongepaste reacties die hij kan krijgen van mensen die niet beseffen hoe diep zo'n opmerking kan gaan. En natuurlijk, als je kind lijdt, dan lijdt je als moeder dubbel zo hard mee.
Mijn neef had het tegendeel, werd altijd maar groter en stak met kop en schouders boven iedereen uit. Heeft toen injecties gekregen om de groei af te remmen. Ik ben er niet helemaal voorstander van en het is bij hem heel goed afgelopen. Misschien is er voor je zoon een tegenovergestelde behandeling mogelijk om de groei nog wat te stimuleren. Maar zelfs dan zal hij nooit mogen hopen op 1,75m.
Ik wens jullie het beste en zou zeggen dat niet alles in het leven om lengte draait. Maar ik heb makkelijk spreken met mijn 1,73m als vrouw.
Groeihormonen krijg je niet zomaar. Een specialist moet daar zelfs toestemming voor krijgen van een commissie (dit is in NL). Bij mijn dochter gaf de specialist aan dat ze blij zijn met 1,50m (dat is voor een meisje). Bij mijn dochter is wel iets onderliggends gevonden, maar pas nadat behandeling gestart was.
Zelf ben ik ook niet lang en moest bij uitgaan ook altijd ID laten zien (toen was ik dus wel al 21+).
rionyriony schreef op 05-07-2026 om 16:12:
Ik zou het kind in ieder geval niet te weinig eiwit geven en niet veganistisch voeden. Dat kan altijd nog later. Voor alle zekerheid.
Regelmatig een schop onder de kont geven schijnt ook te helpen. 😄
madee schreef op 05-07-2026 om 15:00:
Het postuur van je zoon wordt (al of straks) breder en gespierder, en zijn gezicht zal mannelijker worden. Dat zal hem zijn mannelijkheid qua uiterlijk (gaan) geven. Zijn stem zal denk ik al wel lager zijn geworden of wordt dat straks nog.
In Nederland zijn we groot, maar kijk eens naar de meer Mediterrane landen bijvoorbeeld, daar zijn de mannen kleiner dan hier.
Mijn man zag genoeg leuke kleding in Spanje, maar het is niet berekend op een man van 1.83 meter met kledingmaat 52.
Zo groot is dat toch niet?
Jongens groeien nog tot hun 18e, sommigen zelfs tot hun 20e. Misschien sprokkelt hij er nog een paar centimeter bij. Internet leert mij dat zuivel, vis, eieren en vlees zorgen voor lengtegroei, net als voldoende slaap. Dus als je het zou willen beïnvloeden, dan zou je dat nog kunnen proberen aan voedsel. Geeft geen garanties natuurlijk, maar dan heb je als moeder in ieder geval het gevoel dat je iets doet. En anders is het wat het is, maar ik begrijp heel goed dat hij graag wat langer zou willen zijn.
Ik snap dat je zoon het helemaal niet leuk vindt.
Er is echter geen andere optie dan het te accepteren. Dat zal niet gemakkelijk gaan.
16 is wel jong voor een jongen om uitgegroeid te zijn, dus wellicht komen er nog wat centimeters bij.
Poezenmeisje schreef op 05-07-2026 om 16:48:
[..]
Regelmatig een schop onder de kont geven schijnt ook te helpen. 😄
Toch kan ik me herinneren dat een naar Nederland geadopteerd kind haar familie ging opzoeken in het land van herkomst en toen zag je dat zij boven alle familieleden uit torende en ze was ook veel gespierder.
rionyriony schreef op 05-07-2026 om 17:00:
[..]
Goed eten en gezonde lucht helpen daarbij.
Wij Nederlanders zijn gewoon heel groot. In het buitenland is zijn lengte heel gemiddeld. Dus ik zou zeggen, op naar een camping in Spanje of Portugal dan kan hij ervaren dat zijn lengte wel meevalt.
Verder helpt het voor zijn eigen gevoel en voor hoe hij door anderen wordt gezien als hij er volwassener uit ziet. Lengte speelt hierbij maar een kleine rol. Breedte, kapsel en kleding zou hem kunnen helpen. Dus misschien kan hij naar de sportschool om wat breder te worden en kan hij kjjken naar kleding en een kapsel die hem wat volwassener doen lijken.
Geen advies of raad, maar gewoon een hart onder de riem.
Hier ook een kleine jongen 15 jaar 145cm ook onderzoek laten doen. Bloed resultaten was niks geks te zien/alles was goed. Volgens kinderarts moet het goed komen. Moeten over paar maandjes weer terug komen. Ik en zijn vader zijn vrij aan de kleine kant dat wel
Ik begrijp het wel. Klein zijn is als jongen of man absoluut niet fijn. Het wordt door velen niet als mannelijk gezien en beperkt je kans bij het andere geslacht. Daarnaast ziet de buitenwereld je heel lang nog als een kind terwijl je in werkelijkheid meer volwassen bent.
Laatst hier gelezen dat het ook spontaan goed kan komen.
https://www.viafora.nl/forum/6-puberteit/kleine-lengte-zoon?page=3#50