Puberteit Puberteit

Puberteit

Lees ook op

verlies

Hai, 
ik ben caroline ik ben 13 jaar oud en ik moet wat kwijt. 
Ik ben een tweeling alleen is mijn tweeling zusje of broertje al in de buik overleden bij 8 weken. ik heb hem of haar dus nooit gekent. toch voelt het alsof ik wat mis in mijn leven en alsof ik niet compleet ben. ik vind het lastog om hierover te praten en niemand om mij heen weet dat ik dit bij me draag. ik zou graag advies willen, het liefst iemand die ook zoiet sheeft meegemaakt, waar ik contact mee zou kunnen opnemen. 
Liefs Caroline

Het spijt me dit te lezen en ik wens je veel sterkte.

Misschien kun je op internet praatgroepen vinden of boeken hierover? 

Neem eerst eens contact op met de praktijkondersteuner bij je huisarts.

https://www.bol.com/nl/nl/p/alleen-geboren/9300000183388381/


https://www.bol.com/nl/nl/p/de-verloren-tweelinghelft/9200000016170618/?cid=1770757979774-3767627806354&bltgh=613b87ff-c028-4fe3-8a08-94aa62de40ac.recommended-products.product-tile-9200000016170618.ProductTitle

Hoi Caroline (als het je echte naam is zou ik dat even aanpassen). 
Dit gevoel komt heel vaak voor bij vanishing twins. Je bent daar dus zeker niet alleen in. 
Ik vraag mij alleen af of dit het juiste forum is om daar meer over te weten te komen. Misschien kan je op Reddit meer mensen vinden die je gevoel herkennen. 

Ik zou een 13jarige nou niet naar Reddit sturen hoor.

Hai Carolien, ja, dit komt vaker voor en is ergens ook heel logisch. Jullie zijn samen ontstaan, alleen jij bent levend ter wereld gekomen. Ik denk eigenlijk dat je ouders dit wel zullen snappen als je dat vertelt. Durf je dat? Of anders een mentor op school of een oom/tante ? Ik denk dat het goed is om een volwassene in vertrouwen te nemen en dit te bespreken. Het is namelijk een hele normale vraag. 
Niet op allerlei vage websites gaan zoeken hoor. Je zou ook kunnen kijken of je een boek in de (school)bieb kunt vinden hierover.

Of misschien de Kindertelefoon (die allang niet alleen telefoon is maar waar je ook online kunt praten

bij mijn kleuter op school is hier recent aandacht aan besteed. 
Iets met een verhaal over 2 oesters aan de wand waarbij 1 oester verdween. (Afgestemd op kleuters dus.) Vraag eens in je lokale bibliotheek of er een boek is over dit onderwerp.

Misschien hebben ze ook wel de boeken die Poezenmeisje aanbeveelt. Anders kan je die misschien op je verlanglijstje zetten voor je verjaardag?

Redelijk grote kans wel, dat je moeder er graag met je over zou praten. Wel voorzichtig proberen, want sommige mensen laten zoiets liever in het verleden. Dus aangeven dat jij je tweeling mist, en er graag over wilt praten. Op een moment dat je moeder verder rust aan haar hoofd heeft.

Jeetje wat een verdriet. Ik vind de kindertelefoon een hele goede tip. Daar kun je ook gewoon chatten, dat is misschien makkelijker als bellen.  https://www.kindertelefoon.nl/

Weet je waarom je het niet met je ouders durft te bespreken? Wil je ze geen verdriet doen of is er een andere reden. Ikzelf zou het heel verdrietig vinden als mijn dochter met dit gevoel zou zitten  maar ik zou er wel voor haar willen zijn. Ik zou het nog verdrietiger vinden als ze er niet met mee over durft te praten. Maar ik weet natuurlijk niet hoe het bij jouw ouders zit en waarom je het niet vertelt. 

Is er op school iemand die je zou vertrouwen aan wie je het wil vertellen? Erover praten is heel spannend maar het helpt vaak wel!  Begin anders maar eens met chatten met de kindertelefoon. Zij kunnen heel goed luisteren en ook met je meedenken of je het aan iemand wil en kunt vertellen. 

Sterkte meid, dit komt echt heel veel voor en is helemaal niet raar!

Zeespiegel schreef op 11-02-2026 om 06:32:

bij mijn kleuter op school is hier recent aandacht aan besteed.
Iets met een verhaal over 2 oesters aan de wand waarbij 1 oester verdween. (Afgestemd op kleuters dus.) Vraag eens in je lokale bibliotheek of er een boek is over dit onderwerp.

Misschien hebben ze ook wel de boeken die Poezenmeisje aanbeveelt. Anders kan je die misschien op je verlanglijstje zetten voor je verjaardag?

Redelijk grote kans wel, dat je moeder er graag met je over zou praten. Wel voorzichtig proberen, want sommige mensen laten zoiets liever in het verleden. Dus aangeven dat jij je tweeling mist, en er graag over wilt praten. Op een moment dat je moeder verder rust aan haar hoofd heeft.

De topicstarter zou dit nooit geweten hebben als ouders/andere familie dit niet hadden verteld. Zo voorzichtig hoeft het voor mij dus allemaal niet, want toen het aan topicstarter verteld werd, ging men er ook niet voorzichtig mee om, om haar er niet mee te belasten. 

hoi Caroline,
Hoe weet je überhaupt dat je als tweeling bent begonnen in de zwangerschap? Wie heeft je dat verteld? Was die persoon ook heel verdrietig dat de andere baby het niet heeft gered en heb je dat verdriet misschien overgenomen? Dit is een oprechte vraag. 
(Mijn 2e zwangerschap is waarschijnlijk ook als tweeling begonnen, mijn dochter weet dat maar wij hebben daar beide geen verdriet of gemis gevoel bij)

Kampeerder schreef op 11-02-2026 om 06:57:

[..]

De topicstarter zou dit nooit geweten hebben als ouders/andere familie dit niet hadden verteld. Zo voorzichtig hoeft het voor mij dus allemaal niet, want toen het aan topicstarter verteld werd, ging men er ook niet voorzichtig mee om, om haar er niet mee te belasten.

Een gesprek over echte emoties wat anders dan een mededeling over dan feit.

ik lees elders dat je depressief bent en ook aan zelfbeschadiging doet .
Ik zou naar je ouders of naar iemand op school gaan .
Je hebt hulp nodig .

Ach, als je mijn dochter zou zijn zou ik willen dat je naar me toe kwam om erover te praten. 
Mijn dochter is ook een van tweeling die in  mijn buik is overleden. Wij praten daar gewoon over.
Ga naar je moeder, die vind dat vast fijn dat je daar over wil praten. 
💋

Boarn schreef op 11-02-2026 om 00:39:

Ik zou een 13jarige nou niet naar Reddit sturen hoor.

Hai Carolien, ja, dit komt vaker voor en is ergens ook heel logisch. Jullie zijn samen ontstaan, alleen jij bent levend ter wereld gekomen. Ik denk eigenlijk dat je ouders dit wel zullen snappen als je dat vertelt. Durf je dat? Of anders een mentor op school of een oom/tante ? Ik denk dat het goed is om een volwassene in vertrouwen te nemen en dit te bespreken. Het is namelijk een hele normale vraag.
Niet op allerlei vage websites gaan zoeken hoor. Je zou ook kunnen kijken of je een boek in de (school)bieb kunt vinden hierover.

Er zitten heel veel pubers op Reddit (werk in het VO). Mijn ervaring is dat er prima op gereageerd wordt wanneer de leeftijd erbij gezet wordt, zoals ze hier deed. Fok! Zou ik dan weer niet aanraden. 

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.