Relatie dochter
Mijn lieve dochter 16 heeft nu 15 maand een relatie met een jongen van 18. Ik merk dat ze erg afhankelijk van hem is geworden de laatste tijd. Ze heeft een burn out op dit moment. Slaapt veel. Drukte is haar teveel school is haar teveel. Ze doet aan automotulatie. Gelukkig is dimence ingeschakeld. Ik merk dat hij vaak afspraken afzegd. Dingen verteld die hij heeft gedaan voordat ze een relatie hadden. Iedereen weet er vanaf behalve mijn dochter. Nu komt hij heeft al jaren een goede vriendin nu blijkt dat hij heeft geslapen naast haar vorige week. Hij wilde de volgende dag langskomen bij mijn dochter maar hij had zich verslapen bij haar dus kwam hij niet. Dus dochter overstuur en begint zich te snijden. Wij waren hier niet bij kwam er een uurtje later achter. Tegen vriendinnen is ze wel open wat hij doet dat ze niet leuk vind en tegden ons zegt ze dat haar relatie perfect is dat hij die dagen extra moest werken toevallig kwam ik er achter dat het anders zat. Ik heb moeite met het feit dat ze liegt tegen ons ze mag ons altijd alles vertellen dat weet ze. Ik vind het lastig om haar te vertellen dat ze beter verdient omdat ze in de burn out. Ik wil dat ze weer gelukkig word. Sorry voor mijn lange verhaal
Engeltje schreef op 19-01-2026 om 18:37:
[..]
En dan? Moet TO het namens haar dochter uitmaken? Of die jongen verbieden met haar dochter om te gaan??
Ja, dochter is nog maar een puber en emotioneel niet stabiel genoeg voor dit soort dingen. Als ouder moet je je kind hier juist voor beschermen. TO's dochter is de uitzondering niet de regel.
FruitMoeder schreef op 20-01-2026 om 09:29:
[..]
Ja, dochter is nog maar een puber en emotioneel niet stabiel genoeg voor dit soort dingen. Als ouder moet je je kind hier juist voor beschermen. TO's dochter is de uitzondering niet de regel.
Dit kan je niet serieus menen, hoop ik. En zo wel: als je dit bij je eigen kinderen doet moet je niet raar opkijken als ze het contact met jou verbreken, ipv met die relatie.
Ik weet werkelijk waar niet wat ik lees.
Engeltje schreef op 20-01-2026 om 10:25:
[..]
Dit kan je niet serieus menen, hoop ik. En zo wel: als je dit bij je eigen kinderen doet moet je niet raar opkijken als ze het contact met jou verbreken, ipv met die relatie.
Ik weet werkelijk waar niet wat ik lees.
Ze snijdt zichzelf als haar vriendje niet komt! Dat is niet het gedrag van een emotionele stabiele puber.
FruitMoeder schreef op 20-01-2026 om 09:29:
[..]
Ja, dochter is nog maar een puber en emotioneel niet stabiel genoeg voor dit soort dingen. Als ouder moet je je kind hier juist voor beschermen. TO's dochter is de uitzondering niet de regel.
Ooit zat ik ook in die situatie en heeft mijn moeder goed duidelijk gemaakt dat ik diepongelukkig was en zij zich afvroeg of mijn relatie zo leuk was. Na mijn negatieve antwoorden heeft ze mij naar mijn vriend gebracht en durfde ik het uit te maken.
Helaas kwam na 3 weken mijn ex door de garagedeur naar binnen en eiste weer verkering. Als ik iets zou zeggen tegen wie dan ook zou hij zich van kant maken.
Door die dreiging heb ik mezelf maanden moed ingesproken en toneel gespeeld totdat ik eindelijk iemand in vertrouwen durfde te nemen.
FruitMoeder schreef op 20-01-2026 om 10:33:
[..]
Ze snijdt zichzelf als haar vriendje niet komt! Dat is niet het gedrag van een emotionele stabiele puber.
En dus besluit jij als moeder dat je dochter geen relatie mag hebben, of je bepaalt met wie? In welke eeuw/welk land denk jij dat je leeft?
Engeltje schreef op 20-01-2026 om 13:09:
[..]
En dus besluit jij als moeder dat je dochter geen relatie mag hebben, of je bepaalt met wie? In welke eeuw/welk land denk jij dat je leeft?
Ja. Dit is ontzettend ongezond. Ik snap niet dat dit nog een discussie is.
Fleurette schreef op 20-01-2026 om 11:33:
[..]
Ooit zat ik ook in die situatie en heeft mijn moeder goed duidelijk gemaakt dat ik diepongelukkig was en zij zich afvroeg of mijn relatie zo leuk was. Na mijn negatieve antwoorden heeft ze mij naar mijn vriend gebracht en durfde ik het uit te maken.
Helaas kwam na 3 weken mijn ex door de garagedeur naar binnen en eiste weer verkering. Als ik iets zou zeggen tegen wie dan ook zou hij zich van kant maken.
Door die dreiging heb ik mezelf maanden moed ingesproken en toneel gespeeld totdat ik eindelijk iemand in vertrouwen durfde te nemen.
Ik vind dat ouders daar een rem op moeten zetten anders krijg je dit. Sommige pubers kunnen niet voor zichzelf zulke beslissingen maken.
Engeltje schreef op 20-01-2026 om 13:09:
[..]
En dus besluit jij als moeder dat je dochter geen relatie mag hebben, of je bepaalt met wie? In welke eeuw/welk land denk jij dat je leeft?
De dochter van to heeft ernstige psychische klachten! Ze staat onder behandeling en kan niet normaal functioneren. Haar "vriendje" is er intussen klaar mee en heeft alweer een ander. Omdat dochter continu een beroep op hem blijft doen en hem psychisch onder druk zet blijft hij haar aan het lijntje houden. Geen gewoon meisje en geen normaal gezonde relatie. Dan zou ik dus een gesprek voeren (met vader erbij) en alles op tafel gooien. Ook naar hem zou ik duidelijk zijn. Dochter moet zich op haar herstel richten. En ook voor hem is zo'n relatie schadelijk. Een 18 jarige is geen hulpverlener en zou deze manipulatie van dochter niet over zich heen moeten krijgen.
Izza schreef op 20-01-2026 om 18:51:
[..]
De dochter van to heeft ernstige psychische klachten! Ze staat onder behandeling en kan niet normaal functioneren. Haar "vriendje" is er intussen klaar mee en heeft alweer een ander. Omdat dochter continu een beroep op hem blijft doen en hem psychisch onder druk zet blijft hij haar aan het lijntje houden. Geen gewoon meisje en geen normaal gezonde relatie. Dan zou ik dus een gesprek voeren (met vader erbij) en alles op tafel gooien. Ook naar hem zou ik duidelijk zijn. Dochter moet zich op haar herstel richten. En ook voor hem is zo'n relatie schadelijk. Een 18 jarige is geen hulpverlener en zou deze manipulatie van dochter niet over zich heen moeten krijgen.
Een gesprek lijkt me heel goed, maar je kunt als ouders niet voor een 16-jarige bepalen (dus zonder overleg of gesprek) of en met wie ze een relatie heeft.
Hoe schadelijk de relatie voor de 18-jarige is hangt er helemaal van af. Mijn kind heeft er geen schade door ondervonden, omdat wij de verantwoordelijkheid hebben overgenomen, in samenspraak met de ouders van het vriendje. Die waren erg blij met ons als vangnet, omdat de relatie met de eigen ouders toen ook niet optimaal was. Wel heeft kind er veel van geleerd. Ook over zichzelf.
We willen allemaal dat onze kinderen gelukkig zijn maar wat een zware opdracht is dat eigenlijk om aan een kind te geven.
Elk mens heeft ook recht op een portie ongeluk af en toe, en daarbij dan een troostende arm om zich heen te krijgen ipv te horen wat hij of zij anders moet doen of dat iemand het als een witte tornado wel even komt oplossen.
Dat is nou eenmaal het leven. Dingen zitten soms tegen, zijn soms teleurstellend, gaan soms niet zoals je wilde en soms is iets gewoon stom of pech of niet leuk. En dat hoort erbij.
En dus hoort het er helaas als ouder ook bij dat je soms op je handen moet zitten en op je tong moet bijten omdat je niet alles kan en mag oplossen en rechttrekken. Maar luisteren zonder oordeel mag natuurlijk altijd.
Engeltje schreef op 21-01-2026 om 13:20:
[..]
Een gesprek lijkt me heel goed, maar je kunt als ouders niet voor een 16-jarige bepalen (dus zonder overleg of gesprek) of en met wie ze een relatie heeft.
Hoe schadelijk de relatie voor de 18-jarige is hangt er helemaal van af. Mijn kind heeft er geen schade door ondervonden, omdat wij de verantwoordelijkheid hebben overgenomen, in samenspraak met de ouders van het vriendje. Die waren erg blij met ons als vangnet, omdat de relatie met de eigen ouders toen ook niet optimaal was. Wel heeft kind er veel van geleerd. Ook over zichzelf.
Natuurlijk ga je in overleg met je kind. Maar deze situatie is heel anders dan die van jou destijds. To kan het prima aan met haar dochter en professionele hulp. Ik lees nergens dat de schoonouders hier een rol moeten of willen spelen. Sterker nog hun zoon lijkt niet bepaald meer op de dochter van to te wachten. Hij staat onder druk door al haar ellende en het snijden (wat zeer zware problematiek is). En heeft wellicht al een ander. Hij verzwijgt van alles en zegt afspraken af. Geen goede invloed op dochter. Bij zo'n jong en kwetsbaar meisje moet je als ouders wel ingrijpen. En niet door verbieden maar een open gesprek. Dat dochter niet gelukkig is, toneel speelt en dat dit nu ongezond is. En dat ze beter haar aandacht op herstel kan richten. Uiteindelijk is to verantwoordelijk en zal die jongen (en zijn ouders) uit hun leven verdwijnen.
Izza schreef op 21-01-2026 om 19:48:
[..]
Natuurlijk ga je in overleg met je kind. Maar deze situatie is heel anders dan die van jou destijds. To kan het prima aan met haar dochter en professionele hulp. Ik lees nergens dat de schoonouders hier een rol moeten of willen spelen. Sterker nog hun zoon lijkt niet bepaald meer op de dochter van to te wachten. Hij staat onder druk door al haar ellende en het snijden (wat zeer zware problematiek is). En heeft wellicht al een ander. Hij verzwijgt van alles en zegt afspraken af. Geen goede invloed op dochter. Bij zo'n jong en kwetsbaar meisje moet je als ouders wel ingrijpen. En niet door verbieden maar een open gesprek. Dat dochter niet gelukkig is, toneel speelt en dat dit nu ongezond is. En dat ze beter haar aandacht op herstel kan richten. Uiteindelijk is to verantwoordelijk en zal die jongen (en zijn ouders) uit hun leven verdwijnen.
Het zou voor die jongen ook wel een opluchting kunnen zijn als de verantwoordelijkheid voor het welzijn van de dochter van TO van zijn nek wordt genomen. Hij kan dat niet aan (logisch) en als hij daardoor vervelend gedrag gaat vertonen heeft de dochter daar ook weer heel veel last van. Ik krijg ook een beetje de indruk dat hij misschien die verkering lang niet zo serieus neemt als de dochter van TO. Hij wil waarschijnlijk geen gedoe en hoopt dat het zachtjes uitsuddert.
Hoe dan ook, wat je ook van hem vindt, hij laat zich niet door ons of TO dwingen tot een geweldige steun en toeverlaat voor de dochter. Maar ik zou ook niet weten wat de uitwerking op dochter is als hij het wel uitmaakt, of als zij gedwongen wordt om het uit te maken. Lastige situatie (ok, dit is een ¨no shit sherlock¨ opmerking, maar goed).
Izza schreef op 21-01-2026 om 19:48:
[..]
Natuurlijk ga je in overleg met je kind. Maar deze situatie is heel anders dan die van jou destijds. To kan het prima aan met haar dochter en professionele hulp. Ik lees nergens dat de schoonouders hier een rol moeten of willen spelen. Sterker nog hun zoon lijkt niet bepaald meer op de dochter van to te wachten. Hij staat onder druk door al haar ellende en het snijden (wat zeer zware problematiek is). En heeft wellicht al een ander. Hij verzwijgt van alles en zegt afspraken af. Geen goede invloed op dochter. Bij zo'n jong en kwetsbaar meisje moet je als ouders wel ingrijpen. En niet door verbieden maar een open gesprek. Dat dochter niet gelukkig is, toneel speelt en dat dit nu ongezond is. En dat ze beter haar aandacht op herstel kan richten. Uiteindelijk is to verantwoordelijk en zal die jongen (en zijn ouders) uit hun leven verdwijnen.
Wij zijn het eens hoor. Ik ageer alleen tegen FruitMoeder die het een goed idee vindt dat a. voor dochter te bepalen en dat b. ook voor dochter te regelen. Dat lijkt me nou net geen bijdrage leveren aan haar herstel, en ook niet aan de band tussen dochter en moeder/ouders. En die band is nu juist heel belangrijk lijkt me!
Engeltje schreef op 21-01-2026 om 20:32:
[..]
Wij zijn het eens hoor. Ik ageer alleen tegen FruitMoeder die het een goed idee vindt dat a. voor dochter te bepalen en dat b. ook voor dochter te regelen. Dat lijkt me nou net geen bijdrage leveren aan haar herstel, en ook niet aan de band tussen dochter en moeder/ouders. En die band is nu juist heel belangrijk lijkt me!
Je taak als ouder is niet om je kinds beste vriendin te zijn, maar om haar te beschermen. Het is overduidelijk dat TOs dochter dit zelf niet meer aankan. Op dat moment moet je inspringen als ouder. En als dat de keuzevrijheid van je kind beperkt, dan is dat maar zo. Je laat je kind toch ook niet flessen drank naar binnen werken. Naar mijn mening is deze relatie precies hetzelfde. Het is destructief
FruitMoeder schreef op 22-01-2026 om 10:55:
[..]
Je taak als ouder is niet om je kinds beste vriendin te zijn, maar om haar te beschermen. Het is overduidelijk dat TOs dochter dit zelf niet meer aankan. Op dat moment moet je inspringen als ouder. En als dat de keuzevrijheid van je kind beperkt, dan is dat maar zo. Je laat je kind toch ook niet flessen drank naar binnen werken. Naar mijn mening is deze relatie precies hetzelfde. Het is destructief
Nee, je ¨laat" je dochter niet flessen drank naar binnen werken. Maar als ze dat wel doet, achter je rug om, dan is er niet zoveel wat je daaraan kan doen. Het gaat hier niet om een kind van 7 dat je in een donkere kamer kan opsluiten he. Dochter is 16. Ik geloof ook niet dat moeder de andere dingen faciliteert die dochter zichzelf aandoet, jij wel?
En misschien is het jou zo overduidelijk dat dochter niet zelf over haar leven kan beslissen maar daar denkt die dochter misschien wel heel anders over. Dan neemt ze haar moeder het niet in dank af, als die gaat "inspringen".
En wat moet TO dan doen, in de plaats van haar dochter treden en tegen die jongen zeggen dat het uit is? Dat hij nooit meer wat mag laten horen? En is de dochter van To dan ineens vrolijk en opgelucht?
Als die jongen haar zou stalken, en zij wil hem niet, en na ingrijpen van moeder wordt het rustig, ja dan zou dat een goede ingreep kunnen zijn. Maar zo liggen de zaken helemaal niet.
En TO kan die jongen ook niet dwingen om ineens heel liefdevol, trouw, loyaal en zorgzaam naar haar dochter te gaan zijn. Dus zoveel kan ze helemaal niet, maar wel: er zijn voor haar dochter. Luisterend oor bieden, arm om de schouders, schouder om op uit te huilen, contact leggen met instanties als dochter daar behoefte aan heeft.