Onze dochter (14) doet haar eigen zin en loopt weg

Leen13 schreef op 30-12-2014 om 13:55:

huize Alexandra

https://www.youtube.com/watch?v=xyeVKi0ZYuA

Een meisje dat het gelukt is om documentairemaakster te worden en die terugkijkt en ziet hoe het leven gaat met de andere meisjes uit die tijd die het niet lukt om hun leven goed op de rails te krijgen.

Mijn broer werd gevraagd als "netwerkgezin" voor een jongedame die anders naar Alexandra zou moeten gaan. 

Hij kwam bij mij om advies omdat ik destijds in die sector werkte. 

Ik heb hem gezegd dat niemand naar Alexandra ging voor zweetvoeten en hij rekening moest houden met zijn eigen dochter van 14. Eigen dochter ging absoluut voor, dus geen netwerkplaatsing.

HR07 schreef op 10-07-2026 om 10:22:

[..]

Ja, dat geloof ik ook wel maar erg lastig met 14 jaar. Hij blowed echt elke dag en ik ben bang dat hij komend schooljaar écht gaat uitvallen. We hebben maandag gesprek met het preventieteam maar daar zal zoon zelf niet aan willen meewerken, net zo min als een afspraak bij de huisarts.

Raadgeven blijven we doen, net zo goed als verbindende gebaren maken en ziekmelden op school heb ik altijd geweigerd. Gaat bij hem ook vooral om het gedrag er omheen. Continu eruit gestuurd worden, altijd te laat, weigeren om te leren etc.

En thuis wilt hij eigenlijk niet meer meedraaien met het gezin. Eet niet meer mee 's avonds maar schooiert wat bij elkaar via vrienden etc. Zakgeld krijgt hij al niet meer maar komt toch altijd stoned thuis. Kent van alle dorpen in de omstreek iedereen die wiet rookt en lift daar ook veel op mee en vindt altijd wel iemand die hem mee laat doen.

Vindt zijn leeftijd ook het lastigste hierin; met 18 kan je hem bij wijze van spreken de deur uitzetten maar nu niet.

Blowen is hier gelukkig niet aan de orde, maar al wel 3 jaar niet naar school. Doorstroomcoach is aan het werk gezet, maar ja: ik ben 18 dus ik hoef niets meer. Nee dus. Geen startkwalificiatie = geen bijstand tot je 27e. Hulp wordt hier ook stelselmatig afgewezen, want 'niet nodig' (en als je 18 (en ouder) bent heb je het voor het zeggen)
Meedraaien met het gezin is hier ook niet aan de orde, daar heb ik mij bij neergelegd. Het eten staat op tafel en het restant gaat in de koelkast. Jij gaat niet koken/bakken/weet ik veel: je eet het restje maar op of brood. (we hebben nu dus ook geen diepvriespizza's meer op voorraad voor de nood....die werden snachts opgebakken).Zakgeld is ook stopgezet hier als pressiemiddel (je zoekt maar een baantje, bent al 3 jaar thuis dus tijd zat. Nog geen baantje hoor, kom voor minimumloon m'n bed niet uit)
Met 18 de deur uitzetten, was het maar zo'n feestje. Onderhoudsplicht tot 21 en daarna is, voor ons, de enige oplossing: verhuizen. En kind dan niet meeverhuizen, keihard maar de enige manier. Dus we tellen af naar 21e verjaardag en dan zorgen we zo snel mogelijk voor een andere woning

CreaBea schreef op 11-07-2026 om 09:33:

[..]

Blowen is hier gelukkig niet aan de orde, maar al wel 3 jaar niet naar school. Doorstroomcoach is aan het werk gezet, maar ja: ik ben 18 dus ik hoef niets meer. Nee dus. Geen startkwalificiatie = geen bijstand tot je 27e. Hulp wordt hier ook stelselmatig afgewezen, want 'niet nodig' (en als je 18 (en ouder) bent heb je het voor het zeggen)
Meedraaien met het gezin is hier ook niet aan de orde, daar heb ik mij bij neergelegd. Het eten staat op tafel en het restant gaat in de koelkast. Jij gaat niet koken/bakken/weet ik veel: je eet het restje maar op of brood. (we hebben nu dus ook geen diepvriespizza's meer op voorraad voor de nood....die werden snachts opgebakken).Zakgeld is ook stopgezet hier als pressiemiddel (je zoekt maar een baantje, bent al 3 jaar thuis dus tijd zat. Nog geen baantje hoor, kom voor minimumloon m'n bed niet uit)
Met 18 de deur uitzetten, was het maar zo'n feestje. Onderhoudsplicht tot 21 en daarna is, voor ons, de enige oplossing: verhuizen. En kind dan niet meeverhuizen, keihard maar de enige manier. Dus we tellen af naar 21e verjaardag en dan zorgen we zo snel mogelijk voor een andere woning

Wat rot zeg.  Volgens mij kan je trouwens best voorwaarden stellen ook al ben je onderhoudsplichtig. Je hoeft en kind ouder dan 18 namelijk niet te huisvesten en compleet te onderhouden. 

Kimdekim schreef op 11-07-2026 om 11:31:

[..]

Wat rot zeg. Volgens mij kan je trouwens best voorwaarden stellen ook al ben je onderhoudsplichtig. Je hoeft en kind ouder dan 18 namelijk niet te huisvesten en compleet te onderhouden.

Klopt, ik kan woonruimte huren voor haar huisvesting maar dan ben ik daar wel voor verantwoordelijk.... Compleet onderhouden niet nee, dat klopt. Huisvesting, eten/drinken, kleding, scholing en een 'bepaalde mate van leven' (als in vrij te besteden bedrag zeg maar)

Wat een absurde situatie creabea. Je voldoet aan de onderhoudsplicht als je haar op haar kamer laat leven en een bordje eten in de koelkast zet. Dat zijn toch de basisvoorzieningen. Oh ja, mocht ze een studie gaan doen dan kun je daar ook verantwoordelijk voor worden gesteld. Ik geloof niet dat je aan meer eisen moet voldoen. Als je dochter vindt van wel kan ze naar de rechter stappen om haar telefoon (bijvoorbeeld) betaald te krijgen. Vanaf 18 jaar komen daar de ziektekosten bij. Ik heb overigens nog nooit
gehoord of gelezen dat ouders van een 18-21 jarige aansprakelijk worden gesteld voor eventuele schulden bij de ziektekostenverzekering. Volgens de letter van de wet zou dat wel kunnen denk ik. 

Wat mij opvalt is dat het in de Nederlandse regels gaat om bedragen, maar bijvoorbeeld niet over een toevoeging als 'voor zover ouders dat financieel kunnen bijdragen', zoals ik dat in Belgische regels wel las. Het bedrag wordt berekend volgens de regels van DUO en die zijn fors:

Artikel 7. Normbedragen studiefinanciering

Met ingang van 1 januari 2026 luiden de bedragen, genoemd in de overzichten 1, 2 en
3 van artikel 3.18 van de WSF 2000, als volgt:

Beroepsonderwijs:

thuiswonend: € 657,49

Uitwonend: € 928,58

Hoger onderwijs:

thuiswonend: € 936,46

Uitwonend: € 1.130,77

Geen idee waarom een 19-jarige thuiswonende HBO-er per maand bijna 200 euro meer zou kosten dan iemand uit het beroepsonderwijs. Het collegegeld voor een HBO is 100 euro per maand hoger (ongeveer) maar dat bedrag zit in de basislening voor HBO-ers. MBO-ers hebben ook boeken etc. nodig en vaak ook nog vakgebonden werkmaterialen. Hoger bedrag voor HBO-ers zal wel in de kleding zitten. Of in de kapper.

Het kleine verschil tussen thuiswonend en uitwonend laat zien dat de wetgever geen kaas gegeten heeft van kamerhuren.

Dan ziet DUO dat er een financieringsmogelijkheid is door studietoelage (basisbeurs en basislening) en dan wordt het bedrag aangevuld door een aanvullende beurs of veronderstelde ouderbijdrage.

Voor MBO betekent dat: thuiswonend 316,58; uitwonend 344,90.

Voor HBO is dat altijd 491,08. 

Ik heb mijn bijdrage altijd in natura gedaan: onderdak en eten en drinken. Kinderen hadden een bijbaantje of leenden. Als ik het als geld op tafel had moeten leggen zou ik voor mijn drie kinderen (2xMBO en 1xHBO) meer dan 1100 euro moeten betalen.

Dus creabea: je kunt nog bedenken dat je je dochter op kamers zet, dan zou jouw maximale bijdrage 344,90 per maand zijn, uitgaande van MBO. Maar als ze geen studie doet, of geen studielening aanvraagt, dan wordt het 928,58. Dat is overigens meer dan de bijstandsnorm voor een alleenstaande jongere van 18 jaar zonder ouderlijke bijdrage. 

Ik vraag me wel af Creabea of er vóór haar 18de verjaardag geen signalen waren dat het niet goed met haar ging? Dan had je in het hulpverleningscircuit kunnen komen en hadden jullie wellicht wat meer ondersteuning gehad dan wat ik nu lees. 

IMI-x2 schreef op 11-07-2026 om 19:45:

[..]

Achteraf kijk je de koe in de k*nt, daar heeft Creabea nu toch niks meer aan?

Was ook wat bij op kwam . Wat Tsjor zich afvraagt.

Ze was 15 he toen het begon . Nu 18  De meesten willen gewoon zijn zoals hun leeftijd genoten . Hoe haar moeder nu over haar praat roept wel vragen op .

Roos57 schreef op 11-07-2026 om 20:37:

[..]

Was ook wat bij op kwam . Wat Tsjor zich afvraagt.

Ze was 15 he toen het begon . Nu 18 De meesten willen gewoon zijn zoals hun leeftijd genoten . Hoe haar moeder nu over haar praat roept wel vragen op .

Ik hoor machteloosheid.  Uit ervaring weet ik dat ouders van zorgenkinderen met dit gedrag al heel lang voor hun gevoel aan een dood paard trekken voordat ze de handdoek in de ring gooien.  

IMI-x2 schreef op 11-07-2026 om 19:45:

[..]

Achteraf kijk je de koe in de k*nt, daar heeft Creabea nu toch niks meer aan?

Ik kan de vraag ook anders stellen: is er een hulpverleningscircuit waar je op terug kunt vallen, omdat je daar eerder mee te maken hebt gehad? 

Hier werd bij kind jonger dan 18 door gemeente herhaaldelijk gezegd: "Als zij niks wil, kunnen wij niks". In gemeente vader is wel wat forser doorgepakt maar evengoed stapte ze zelf weer uit en toen we na haar 18e in een lastige situatie contact zochten met de consulent, kregen we te horen: wij kunnen niks meer doen, ze moet zichzelf melden bij het Wmo-loket. Als ouder ben je op dat moment helemaal geen gesprekspartner meer.
Als ik jullie vragen lees, hoop ik echt dat mensen positievere ervaringen hebben met jeugdzorg dan ik. 

tsjor schreef op 11-07-2026 om 18:08:

Ik vraag me wel af Creabea of er vóór haar 18de verjaardag geen signalen waren dat het niet goed met haar ging? Dan had je in het hulpverleningscircuit kunnen komen en hadden jullie wellicht wat meer ondersteuning gehad dan wat ik nu lees.

O ja zeker, de hulpverleningsinstanties liepen de deur plat vanaf groep 3 lagere school. Maar die kregen haar niet 'mee'. Ze zat erbij omdat het moest maar deed er niets mee.
Wij wel, wij hebben alles wat binnen ons kunnen lag aangepakt, maar helaas: het heeft niets mogen baten

tsjor schreef op 11-07-2026 om 18:07:

Wat een absurde situatie creabea. Je voldoet aan de onderhoudsplicht als je haar op haar kamer laat leven en een bordje eten in de koelkast zet. Dat zijn toch de basisvoorzieningen. Oh ja, mocht ze een studie gaan doen dan kun je daar ook verantwoordelijk voor worden gesteld. Ik geloof niet dat je aan meer eisen moet voldoen. Als je dochter vindt van wel kan ze naar de rechter stappen om haar telefoon (bijvoorbeeld) betaald te krijgen. Vanaf 18 jaar komen daar de ziektekosten bij. Ik heb overigens nog nooit
gehoord of gelezen dat ouders van een 18-21 jarige aansprakelijk worden gesteld voor eventuele schulden bij de ziektekostenverzekering. Volgens de letter van de wet zou dat wel kunnen denk ik.

Wat mij opvalt is dat het in de Nederlandse regels gaat om bedragen, maar bijvoorbeeld niet over een toevoeging als 'voor zover ouders dat financieel kunnen bijdragen', zoals ik dat in Belgische regels wel las. Het bedrag wordt berekend volgens de regels van DUO en die zijn fors:

Artikel 7. Normbedragen studiefinanciering

Met ingang van 1 januari 2026 luiden de bedragen, genoemd in de overzichten 1, 2 en
3 van artikel 3.18 van de WSF 2000, als volgt:

Beroepsonderwijs:

thuiswonend: € 657,49

Uitwonend: € 928,58

Hoger onderwijs:

thuiswonend: € 936,46

Uitwonend: € 1.130,77

Geen idee waarom een 19-jarige thuiswonende HBO-er per maand bijna 200 euro meer zou kosten dan iemand uit het beroepsonderwijs. Het collegegeld voor een HBO is 100 euro per maand hoger (ongeveer) maar dat bedrag zit in de basislening voor HBO-ers. MBO-ers hebben ook boeken etc. nodig en vaak ook nog vakgebonden werkmaterialen. Hoger bedrag voor HBO-ers zal wel in de kleding zitten. Of in de kapper.

Het kleine verschil tussen thuiswonend en uitwonend laat zien dat de wetgever geen kaas gegeten heeft van kamerhuren.

Dan ziet DUO dat er een financieringsmogelijkheid is door studietoelage (basisbeurs en basislening) en dan wordt het bedrag aangevuld door een aanvullende beurs of veronderstelde ouderbijdrage.

Voor MBO betekent dat: thuiswonend 316,58; uitwonend 344,90.

Voor HBO is dat altijd 491,08.

Ik heb mijn bijdrage altijd in natura gedaan: onderdak en eten en drinken. Kinderen hadden een bijbaantje of leenden. Als ik het als geld op tafel had moeten leggen zou ik voor mijn drie kinderen (2xMBO en 1xHBO) meer dan 1100 euro moeten betalen.

Dus creabea: je kunt nog bedenken dat je je dochter op kamers zet, dan zou jouw maximale bijdrage 344,90 per maand zijn, uitgaande van MBO. Maar als ze geen studie doet, of geen studielening aanvraagt, dan wordt het 928,58. Dat is overigens meer dan de bijstandsnorm voor een alleenstaande jongere van 18 jaar zonder ouderlijke bijdrage.

Voor gemaakte schulden kunnen wij niet aansprakelijk gesteld worden, maar of dat over ziektekostenverzekering ook zo is....dan zouden we dat rechtstreeks naar de verzekering over moeten maken. De kosten die ze maakt die niet gedekt worden door deze verzekering .. daar ben ik niet zeker van.

Tsja, 928,58 kan ik maandelijks niet missen helaas (geen studie, geen startkwalificitie = geen bijstandsuitkering). 

tsjor schreef op 12-07-2026 om 08:18:

[..]

Ik kan de vraag ook anders stellen: is er een hulpverleningscircuit waar je op terug kunt vallen, omdat je daar eerder mee te maken hebt gehad?

Nee helaas, alles viel onder Jeugdwet toen. Wel kunnen we proberen via huisarts ondersteuning te krijgen (psycholoog oid) maar ondertussen zijn wij ook hulpverleningsmoe als ik eerlijk ben. En ik weet niet of er nog iets is wat we in de afgelopen 15 jaren nog niet gehoord, gezien, gelezen en gedaan hebben.

Een goede vriendin van mij heeft een zoon die vanaf zijn puberteit tegendraads werd. Spijbelen, alleen maar gamen, drinken en zijn moeder uitkafferen. Uiteindelijk was hij drank- en gameverslaafd, ging niet meer naar school en het leven thuis was bijna niet te verdragen voor zijn gescheiden moeder en zijn zusjes. Vader was allang afgehaakt. Moeder bleef maar verbinding zoeken met haar zoon, ondanks alle narigheid.
Ik had altijd een goede band met de jongen, vanaf zijn geboorte. Maar natuurlijk kreeg ik ook geen vat op hem. Ik bleef wel naar zijn verjaardag gaan met een cadeautje, meestal was ik de enige nog. Eerlijk gezegd deed ik dat voor mijn vriendin. Op zijn 18e verjaardag zat ik even alleen met hem in de tuin, zijn moeder was binnen iets aan het doen. Hij zat lekker negatief te doen over alles, maar hij was nu tenminste 18, dus niemand kon hem meer wat maken. En toen flapte ik eruit: "Weet je, uiteindelijk interesseert het niemand ene biet hoe jij terecht komt en wat je met je leven doet. Behalve je moeder, die blijft haar best voor je doen. Tot zij het op een dag in de toekomst ook opgeeft, omdat ze ook voor je zusjes moet zorgen. En dan draait de wereld gewoon door, maar heb jij geen opleiding, geen baan, maar wel een verslaving en een slechte band met je familie. Je zogenaamde vrienden zijn dood of zitten in de bak. Als dat is hoe jij je leven voor je ziet, prima. Jammer van al je capaciteiten, maar het is jouw leven. Als het niet is wat jij voor jezelf wilt, dan is het nog niet te laat."
Twee weken later heeft hij zich aangemeld bij een verslavingskliniek. Inmiddels zijn we 10 jaar verder, is hij docent op een school voor moeilijk opvoedbare kinderen, woont hij samen en is hij weer dat superleuke kind (maar nu volwassen dan) van voor zijn puberteit. Hij vertelde me dat er zoveel mensen waren geweest die met hem bezig waren - en waar hij zich tegen kon afzetten - dat hij zich nooit had gerealiseerd dat hij op een dag in zijn eentje ergens zou zitten en dat helemaal niemand zich meer met hem zou bemoeien. Opgegeven, uitgekotst. Hij is nog wel in therapie voor de afwijzing van zijn vader, die de hele ellende waarschijnlijk heeft getriggerd.  
Ik wil niet zeggen dat dit bij alle jongeren werkt, zeker niet. Deze jongen had het even nodig dat iemand van buitenaf, die niet heel nauw betrokken was, hem liet inzien hoe het leven er over een paar jaar voor hem zou uitzien. 

CreaBea schreef op 12-07-2026 om 09:44:

[..]

Voor gemaakte schulden kunnen wij niet aansprakelijk gesteld worden, maar of dat over ziektekostenverzekering ook zo is....dan zouden we dat rechtstreeks naar de verzekering over moeten maken. De kosten die ze maakt die niet gedekt worden door deze verzekering .. daar ben ik niet zeker van.

Tsja, 928,58 kan ik maandelijks niet missen helaas (geen studie, geen startkwalificitie = geen bijstandsuitkering).

https://open.overheid.nl/overheid/openbaarmakingen/api/v0/attachment/0d9b1304-6b7b-4025-bbf7-ca017d7b770a

De bijstandsuitkering voor een jongere van 18 jaar is ook veel lager: €345,99. Ik vraag me af waarom je dochter dat niet zou krijgen, want er zijn geen voorwaarden aan verbonden zoals de startkwalificatie. Maar ik kan me voorstellen dat je je dochter dat liever zelf wil laten uitzoeken. 

Is er ooit een diagnose gesteld? Had ze dan een wajong-uitkering moeten krijgen? 

Wat een mooi verhaal Dymo 

🥺

Inderdaad een mooi verhaal Dymo!
Ik hoop dat mijn zoon ook nog eens zo iemand mag tegen komen. 🍀

Dymo schreef op 12-07-2026 om 12:20:

Een goede vriendin van mij heeft een zoon die vanaf zijn puberteit tegendraads werd. Spijbelen, alleen maar gamen, drinken en zijn moeder uitkafferen. Uiteindelijk was hij drank- en gameverslaafd, ging niet meer naar school en het leven thuis was bijna niet te verdragen voor zijn gescheiden moeder en zijn zusjes. Vader was allang afgehaakt. Moeder bleef maar verbinding zoeken met haar zoon, ondanks alle narigheid.
Ik had altijd een goede band met de jongen, vanaf zijn geboorte. Maar natuurlijk kreeg ik ook geen vat op hem. Ik bleef wel naar zijn verjaardag gaan met een cadeautje, meestal was ik de enige nog. Eerlijk gezegd deed ik dat voor mijn vriendin. Op zijn 18e verjaardag zat ik even alleen met hem in de tuin, zijn moeder was binnen iets aan het doen. Hij zat lekker negatief te doen over alles, maar hij was nu tenminste 18, dus niemand kon hem meer wat maken. En toen flapte ik eruit: "Weet je, uiteindelijk interesseert het niemand ene biet hoe jij terecht komt en wat je met je leven doet. Behalve je moeder, die blijft haar best voor je doen. Tot zij het op een dag in de toekomst ook opgeeft, omdat ze ook voor je zusjes moet zorgen. En dan draait de wereld gewoon door, maar heb jij geen opleiding, geen baan, maar wel een verslaving en een slechte band met je familie. Je zogenaamde vrienden zijn dood of zitten in de bak. Als dat is hoe jij je leven voor je ziet, prima. Jammer van al je capaciteiten, maar het is jouw leven. Als het niet is wat jij voor jezelf wilt, dan is het nog niet te laat."
Twee weken later heeft hij zich aangemeld bij een verslavingskliniek. Inmiddels zijn we 10 jaar verder, is hij docent op een school voor moeilijk opvoedbare kinderen, woont hij samen en is hij weer dat superleuke kind (maar nu volwassen dan) van voor zijn puberteit. Hij vertelde me dat er zoveel mensen waren geweest die met hem bezig waren - en waar hij zich tegen kon afzetten - dat hij zich nooit had gerealiseerd dat hij op een dag in zijn eentje ergens zou zitten en dat helemaal niemand zich meer met hem zou bemoeien. Opgegeven, uitgekotst. Hij is nog wel in therapie voor de afwijzing van zijn vader, die de hele ellende waarschijnlijk heeft getriggerd.
Ik wil niet zeggen dat dit bij alle jongeren werkt, zeker niet. Deze jongen had het even nodig dat iemand van buitenaf, die niet heel nauw betrokken was, hem liet inzien hoe het leven er over een paar jaar voor hem zou uitzien.

Geweldig! Ik hoop dat ons ook zo iets gebeurd.
Maar zoals ik haar nu ken en meemaak zou ze ja knikken en vooral nee doen.

Heel m'n verhaal weg...zucht....

Volgens de gemeente geen recht op bijstand voor jongeren tot 27 zonder startkwalificatie die wel een opleiding kunnen volgen (met studiefinanciering) of kunnen werken (en dus loon ontvangen). En dat kunnen is er, maar het willen/doen dus niet.

Er is een diagnose ja (anders ook geen hulp onder de jeugdwet natuurlijk) maar die is niet 'zwaar' genoeg om voor wajong in aanmerking te komen.

CreaBea schreef op 13-07-2026 om 09:05:

[..]

Geweldig! Ik hoop dat ons ook zo iets gebeurd.
Maar zoals ik haar nu ken en meemaak zou ze ja knikken en vooral nee doen.

Zo zou onze zoon nu ook reageren hoor. Blowed zich suf en we hebben vandaag een gesprek met het preventieteam. Hij zou daar eerst bij zitten en kwam me om middernacht vertellen het toch niet te doen. Hij ziet het probleem niet, " heeft geen vragen en heeft vooral vakantie dus geen zin hierin."  En inderdaad, we ervaren ook al maanden dat dwingen gewoonweg geen zin meer heeft....

Soms vraag ik me oprecht af hoe ver ze moeten zakken om over te gaan tot actie. Hij is pas 14; het idee dat ik zo nog jaren door moet stemt me echt wanhopig en moedeloos...

CreaBea schreef op 13-07-2026 om 09:14:

Heel m'n verhaal weg...zucht....

Volgens de gemeente geen recht op bijstand voor jongeren tot 27 zonder startkwalificatie die wel een opleiding kunnen volgen (met studiefinanciering) of kunnen werken (en dus loon ontvangen). En dat kunnen is er, maar het willen/doen dus niet.

Er is een diagnose ja (anders ook geen hulp onder de jeugdwet natuurlijk) maar die is niet 'zwaar' genoeg om voor wajong in aanmerking te komen.

Vaag. Volgens informatie van het juridisch loket klopt het wat je zegt. In hun omschrijving: geen recht op uitkering als je recht hebt op studiefinanciering of onderwijs kunt (!) volgen dat door de overheid betaalt wordt, zoals vavo of bbl. Dat zou trouwens gelden tot 27 jaar. 

Verder komen vooral gemeentelijke regelingen op internet aan de orde. Kern daarvan is: geen uitkering omdat ouders verplicht zijn in levensonderhoud te voorzien. 

Geen wajong, geen werk, geen school, geen hulp. Ik begrijp hoe je tot je drastische plan komt creabea.