Is dit allemaal binnen de perken
hallo,
Ik ben nieuw hier maar heb een vraag.
Wij hebben een puberdochter van bijna 14.
Vroeg lichamelijk gaan veranderen en mentaal is ze rond haar 11,5 lichtelijk gaan veranderen.
Vanaf 13 jaar ging ze naar de middelbare school en werd ze in die week voor het eerst ongesteld . Sinds die week is ze ook heel erg pittig geworden.
Tegen ons afzetten en de eerste 2 maanden was ze vooral heel boos. Veel op haar kamer en kwam alleen voor eten en drinken beneden. En ook dan kwam er geen normaal woord uit. Hierna zijn wij iets meer op de verbindende manier gaan handelen en is ze wat milder geworden.
Alsnog blijft ze ontzettend veel grenzen opzoeken in huis. Eigen mening geven en veel discussies voeren.
Ze doet erg weinig aan school maar daar gaan we niet meer aan trekken want ook hierin veel strijd. We benoemen alleen nog dat ze haar schoolwerk niet moet vergeten en als ze hulp nodig heeft kan ze bij ons komen.
Soms heeft ze goede momenten en komt ze even beneden zitten. Zoekt ze op haar manier verbinding door het over ons huisdier te hebben.
Alleen wilt ze tegenwoordig ons avondeten niet meer eten. Ze vind veel vies.
Ze eet vooral wat ze lekker vind. En als het haar dus niet zint eet ze niet en pakt ze later brood of wat anders. Dit sta ik toe omdat ik niet wil dat ze een eet stoornis gaat ontwikkelen want ontbijten doet ze ook beperkt.
Ze eet en snoept genoeg dus een eetstoornis is nu (nog) niet aan de orde.
Maar ik vraag me af of andere ouders van pubers dit herkennen. En komt het weer meer “lusten” weer terug. Strijd er over voeren werkt averechts en eet ze helemaal niet meer mee.
Hoop ook zo dat we snel door die puberteit heen zijn want het vreet energie als een malle!
Alvast bedankt voor het lezen!
Flamingo23 schreef op 08-06-2026 om 07:24:
niet luisteren als in kamer opruimen, schoolwerk, niet willen avond eten als het pasta,groente of iets te gezonds is, hygiëne standaarden zoals douchen of tandenpoetsen. En de andere regels allemaal ter discussie stellen en vooral zuigen tot het gaatje!
Persoonlijke hygiëne zou ik laten varen. Dan gaat ze maar stinkend naar school, haar klasgenootjes zullen daar uiteindelijk vanzelf wat van zeggen en dan gaat ze met die groepsdruk zelf wel onder de douche. Haar kamer is haar verantwoordelijkheid. Als ze in een zwijnenstal wil leven gaat ze dat maar lekker doen. En als ze niet wil eten neemt ze maar een boterham. Persoonlijk zou ik mijn handen ervan afhouden. Het enige waar ik mij zorgen over zou maken zijn de slechte cijfers.
Flamingo23 schreef op 08-06-2026 om 07:24:
niet luisteren als in kamer opruimen, schoolwerk, niet willen avond eten als het pasta,groente of iets te gezonds is, hygiëne standaarden zoals douchen of tandenpoetsen. En de andere regels allemaal ter discussie stellen en vooral zuigen tot het gaatje!
Discussie over regels is wel een ding bij brugklassers/pubers. Ze willen zelf dingen gaan bepalen, zelf de regie hebben over hun eigen leven.
In die periode zijn wij van de strikte regels overgegaan naar afspraken. Sommige regels zijn niet onderhandelbaar. Wie als laatste het huis verlaat sluit de deuren af is er daar 1 van. Andere "regels" zijn natuurlijk goed aan te passen als ze voor de puber knellen.
Afspraken maak je samen met je puber. Als jij wilt dat ze 1 keer per week haar bed verschoont ga je met haar zitten en bepaalt MET haar (met haar rooster erbij) welke dag het meest geschikt is voor die taak. Iedere dag douchen hoeft niet echt als ze geen 12 km fietst naar school. Je kunt afspreken dat ze doucht na de sporttraining en op dagen dat ze gym heeft gehad met daarbij de "eis" dat ze moet zorgen dat jullie haar niet ruiken.
Als zij na de training nog in de kantine wil blijven hangen op de club dan ga je onderhandelen over wanneer ze thuis moet zijn. Zij zal zeggen dat iedereen tot 21.30 mag blijven maar dat is echt niet zo. In het begin zei ik dat mijn kinderen 20 minuten na de training thuis moesten zijn en na onderhandeling kwamen we dan uit op 45 minuten. Konden ze 35 minuten kletsen met het team en dan 10 minuten fietsen en lagen ze toch op een tijd in bed die ik nog redelijk vind voor een doordeweekse dag.
Duckie73 schreef op 08-06-2026 om 07:50:
[..]
Persoonlijke hygiëne zou ik laten varen. Dan gaat ze maar stinkend naar school, haar klasgenootjes zullen daar uiteindelijk vanzelf wat van zeggen en dan gaat ze met die groepsdruk zelf wel onder de douche. Haar kamer is haar verantwoordelijkheid. Als ze in een zwijnenstal wil leven gaat ze dat maar lekker doen. En als ze niet wil eten neemt ze maar een boterham. Persoonlijk zou ik mijn handen ervan afhouden. Het enige waar ik mij zorgen over zou maken zijn de slechte cijfers.
En ik zou dat juist niet doen. Je wil niet dat ze gepest worden toch? Ik weet nog van mij eigen kinderen dat ze juist gelimiteerd moesten worden in het douchen. Ze wilden het liefst elke ochtend en elke avond met die leeftijd . Ik vraag me af of er niks anders aan de hand is.
Kimdekim schreef op 08-06-2026 om 08:04:
[..]
En ik zou dat juist niet doen. Je wil niet dat ze gepest worden toch? Ik weet nog van mij eigen kinderen dat ze juist gelimiteerd moesten worden in het douchen. Ze wilden het liefst elke ochtend en elke avond met die leeftijd . Ik vraag me af of er niks anders aan de hand is.
Denk niet dat ze gepest wordt, maar er zullen wel opmerkingen gemaakt over worden. Maar dat is toch goed? Als jij een week niet doucht zullen je collega´s er toch ook wat over zeggen.
Duckie73 schreef op 08-06-2026 om 07:50:
[..]
Persoonlijke hygiëne zou ik laten varen. Dan gaat ze maar stinkend naar school, haar klasgenootjes zullen daar uiteindelijk vanzelf wat van zeggen en dan gaat ze met die groepsdruk zelf wel onder de douche. Haar kamer is haar verantwoordelijkheid. Als ze in een zwijnenstal wil leven gaat ze dat maar lekker doen. En als ze niet wil eten neemt ze maar een boterham. Persoonlijk zou ik mijn handen ervan afhouden. Het enige waar ik mij zorgen over zou maken zijn de slechte cijfers.
Idd. Heeft hier ook allemaal gespeeld. Douchen dan vooral bij oudste. Eerst maakte ik er een strijd van. Maar dat helpt niet. Pick your battles. Op school zei iemand op een gegeven moment : ik vind dat je stinkt. Prompt werd er flink meer gedoucht. Kamer : jouw puinzooi. Een keer in de paar maanden bood ik aan te helpen. Gingen we door de hele kamer heen , zochten alles uit. Maar ik zei er niks meer van. Wel zette ik de maand was gewoon op haar bed neer. Dat deed ik eerst in de kasten ook. Maar ik zei gewoon: tsja ik kan er niet mer goed bijkomen dus doe het zelf maar. Was werd niet gewassen als het niet in de wasmand zat. En mijn eten niet goed.? Dan maar honger. Wel vroeg ik dan : wat wil jij dan graag eten? Dan maken we dat een keer samen. Leer je gelijk van komen. En bij een grote mond zei ik gewoon: ik doe ook niet zo tegen jou , dus ik wil niet dat je zo tegen mij doet. Ga maar afkoelen op je kamer en als je weer normaal kunt doen ben je beneden weer welkom.
Kimdekim schreef op 08-06-2026 om 08:04:
[..]
En ik zou dat juist niet doen. Je wil niet dat ze gepest worden toch? Ik weet nog van mij eigen kinderen dat ze juist gelimiteerd moesten worden in het douchen. Ze wilden het liefst elke ochtend en elke avond met die leeftijd . Ik vraag me af of er niks anders aan de hand is.
Nee hoor. Bij mij wilden ze ook niet. En er werd wat van gezegd op school ja. Zeker na een lange schooldag met heet weer en fietsen naar het sportveld ofzo. Het werkte perfect. Daarna was de strijd gelijk over.
En wat bakblik zegt idd. Van eisen naar afspraken maken. ( wel met grenzen uiteraard!! ) Anders gaat de kont steeds meer tegen de krib en ga je nog zware jaren krijgen.
Kamer vind ik toch wel eigen verantwoordelijkheid. Dus wil ze in een pan leven dan is dat haar beslissing, maar dat geldt niet voor de badkamer bijvoorbeeld wat een gedeeld vertrek is.
Schoolwerk. Ik zou wel zeggen dat het niet slim is als ze een achterstand oploopt wat heel makkelijk kan gebeuren. Dat kost later allemaal extra tijd en veel wilskracht om dat als studie erbij te doen. Als je een universitaire opleiding hebt heb je al moeite om een goede baan te vinden om later dus het leven te leiden dat je wil, maar met een niet-afgeronde havo? Maar ik zou wel geïnteresseerd zijn in welke plannen ze dan wél heeft. Niet om die uit haar hoofd te praten maar om wat realisme ernaast te leggen. Want, ze heeft immers later altijd een inkomen nodig. Want klaplopers willen we hier niet. Het is werken of leren en geen andere mogelijkheden.
Niet willen eten. Daar herken ik mezelf in. Ik hield niet van wat ik kreeg en kreeg het niet naar binnen. Maar, er waren wel dingen die ik lekker vond. Macaroni, bruine bonen, erwtensoep, bami, patat. Kan je ook best iets gezonds van maken. Bovendien was het voedsel thuis nogal hoog calorisch en ik was een calorieënbewuste puber/tiener. Was onbespreekbaar.
Douchen en tandenpoetsen: brrr. Het was zo koud. En tandpasta zo vies. En was je nauwelijks schoon dan moest het wéér. Dit eindigde vanzelf toen ik de jongens boeiend ging vinden.
Ikzelf stelde niets ter discussie maar traineerde. Niet uit opstand maar omdat ik ongemotiveerd was. Wat me had kunnen motiveren, denk ik nu, is: aandacht vragen voor het eigen gevoel (Lisa, ik ben moe. je zou een schat zijn als je even dit of dat zou willen doen, dat zou me ontzettend helpen)
Ik vind het helaas allemaal herkenbaar maar dan nog een stukje erger.
Zoon van 14 pubert sinds een half jaar en ik vind het echt een enorme impact op het gezinsleven hebben.
School is echt een groot drama met spijbelen, al 30x te laat gekomen dit jaar en al bijna 20x de les uit gestuurd te zijn.
Er is al een interne maatregel geweest maar ik zie hem komend jaar wel weg gestuurd worden want het gedrag verbeterd niet.
Ook is onze zoon helaas extreem gevoelig voor sociaal gezichtsverlies en houdt dit veel van het verkeerde gedrag in stand.
En hulp wilt hij uiteraard niet want "hij regelt het allemaal zelf wel".
Klinkt allemaal heel negatief maar zo voelt het nu ook en ik moet echt oppassen dat ik er zelf niet aan onderdoor ga.
Ik vind het allemaal wel binnen de perken. Leuk? Nee zeker niet! Normaal puber gedrag? Dat wel!
Wat betreft eten: vanaf mijn 12e moest ik een keer per week koken. Dat moest gezond zijn (met koolhydraten, eiwitten en een flinke portie groenten), maar ik mocht kiezen wat. Je kan haar een kookbeurt geven, afspraken maken over boodschappen (moest ik ook zelf doen, maar de winkel was dan ook dichtbij) en als ze wil, in het begin samen koken. Zo eet ze ten minste een keer per week iets wat ze lekker vindt.
Duckie73 schreef op 08-06-2026 om 08:29:
[..]
Denk niet dat ze gepest wordt, maar er zullen wel opmerkingen gemaakt over worden. Maar dat is toch goed? Als jij een week niet doucht zullen je collega´s er toch ook wat over zeggen.
Het is nog nooit gebeurd dat ik een week niet douche dus geen idee of mijn collega's er iets over zouden zeggen. Maar ik zou niet willen dat anderen tegen mij kinderen zeiden dat ze stinken. Dat zit ik echt ontzettend gênant vinden voor hun.
Meander schreef op 07-06-2026 om 21:02:
Bijzonder toch altijd om te lezen dat een grote mond erbij hoort. Boosheid, teleurstelling, alle gevoelens mogen er zijn. Maar bij een grote mond laat ik duidelijk weten dat ik daar niet van gediend ben. Ik kan niet verbieden wat ze zeggen, maar ik zeg wel dat ik een grote mond echt niet oke vind.
Nou dit. Ik had dat echt niet geaccepteerd van mijn dochters. Er viel overal over te praten maar een grote mond hoort daar niet bij. De maatschappij is later ook niet gediend van grote monden., Dat heeft niks te maken met assertief zijn.
Ik heb me ook altijd zo opgesteld bij onze zoon, het niet accepteren van een grote mond etc. Altijd een pittig ding geweest met een sterke eigen wil en ik heb hem altijd strak gehouden. Thuis ging het daardoor ook altijd een stuk beter dan op basisschool want daar waren zijn juffen soms gewoon te lief. En dan loopt mijn zoon daar meteen keihard overheen dus thuis hanteerde ik echt wel behoorlijk strakke grenzen waardoor dat best goed ging.
Alleen, ik merk nu dat dit niet meer werkt in de puberteit. Hoe strakker ik hem probeer te houden hoe heftiger zijn acties en reacties zijn. We hebben al hulp via school en daar praat hij ook wel vrijwillig mee maar het levert allemaal niets op. De dreiging om van school gestuurd te gaan worden begint best serieus te worden maar ook dat zorgt er niet voor dat zijn gedrag verbeterd. Het boeit hem gewoon allemaal niet. Hij wilt vrij zijn en doen en laten wat hij wilt. Zelf wordt mij geadviseerd om vooral de verbinding vast proberen te houden maar het is zo moeilijk om hem continu de verkeerde beslissingen te zien nemen en daar niets aan te kunnen doen. En ik vrees dat we nog wel een aantal jaren op deze manier voor de boeg hebben.....
Flamingo23 schreef op 08-06-2026 om 07:24:
niet luisteren als in kamer opruimen, schoolwerk, niet willen avond eten als het pasta,groente of iets te gezonds is, hygiëne standaarden zoals douchen of tandenpoetsen. En de andere regels allemaal ter discussie stellen en vooral zuigen tot het gaatje!
Het is haar kamer. Lekker laten gaan.
Ze gaat echt wel douchen als ze van haar klasgenoten hoort dat ze stinkt.
Op je bek gaan hoort ook bij de puberteit.