Ik weet het niet meer
het gaat super slecht met mijn 15 jarige dochter.
Heeft een zeer laag zelfbeeld, vind zichzelf te dik, waardoor ze veel momenten heeft dat ze weinig/niet eet.
Heeft depressieve gevoelens, ziet “schaduwen” in huis, waardoor ze het eng vind alleen te zijn, te gaan slapen, snachts te gaan plassen. Wat er in resulteert dat ze vaak om 2 uur nog wakker is omdat ze afleiding zoekt beeldscherm.
Paniekaanvalle, stress van school, zelfverminking..
Ze ziet het leven niet meer zitten.
ze staat op de wachtlijst voor hulp, maar dit gaat zo traag. De jeugdgids die we eindelijk hebben ziet de spoed er wel van in en school, nadat ze vorige week op schoolreis in Tsjechie naar het ziekenhuis is geweest omdat het niet goed ging, ziet nu eindelijk de spoed er ook wel van in.
Maar ja, ondertussen hebben we nog steeds geen hulp en zitten wij als ouders met ons handen in het haar.Geen idee hoe we momenteel ons meisje kunnen helpen.
Wie heeft er tips, ervaringen, wil met mij mee praten? Ik heb zo de behoefte om mijn ei kwijt te kunnen.
Oh Ciska, wat fijn dat ze weer thuis is en dat de afsluitende gesprekken goed waren. Ik hoop dat de rouwrollercoaster van nu en toekomst er eentje gaat zijn waarin jullie veel ups gegund is. Dat het leven, nu jullie de grootste prijs betaald hebben, een beetje lief voor jullie zal zijn.
Weet dat jullie kind een blijvende impact op mij heeft gemaakt. Haar leven en haar verhaal heeft mij bewust gemaakt van de struggles die sommige kinderen hebben en de niet aflatende strijd die de familie áchter dat kind voert en ik voer discussies over zelfdoding en euthanasie met meer stelligheid dan ooit. Goed mogen sterven is een onaantastbaar recht wat mij betreft.
Dikke knuffel voor jou, Ciska. ❤️
Is zo'n kussen met afbeelding van dochter iets voor jou? Dat kan heel fijn zijn om te hebben, dan kun je dochters foto tastbaar knuffelen.
En er zijn van die geluidsboxjes waar je zelf het geluid van op kunt nemen. Misschien fijn om zoiets te hebben zodat je haar stem kunt horen?
Ik kan me niet eens voorstellen wat je man en jij moeten doormaken.
Knuffel 
Wat fijn om iets van je te lezen, Ciska.
Een stille omhelzing voor jou, Ciska. Wat jullie als ouders hebben doorgemaakt en met hoeveel liefde jullie tot het laatste moment voor haar hebben geknokt, is echt bewonderenswaardig. Ik hoop dat de herinnering aan haar jullie op termijn wat licht en warmte kan brengen, en dat het leven een beetje lief voor jullie gezin zal zijn.
Wat fijn Ciska, dat jullie dochter weer veilig thuis is. Ook fijn dat jullie het goed hebben kunnen afsluiten met de mensen van de zorgboerderij.
Net als bij Desideria heeft het verhaal van jullie gezin me diep geraakt en een blijvende impact op me gemaakt. Jullie liefde voor elkaar spatte voor mij van het scherm af. En juist dit in liefde loslaten moet het moeilijkste zijn wat een ouder voor zijn of haar kind kan doen. Respect...