Advies gevraagd voor broer
ik heb heel graag even advies. Het gaat over mijn broer en zijn dochter. Broer is gescheiden en dochter slaapt iedere week bij broer, ze is 15 jaar. Sinds een half jaar wilt ze niet meer bij hem komen. In eerste instantie dat hij te streng was geweest, maar daarna was het niet meer duidelijk. Een half jaar heeft hij alles geprobeerd en zegt ze heel vaak niet te komen en is een paar maanden toen niet geweest. Dan weer een gesprek en zou ze weer komen, weer niet. Nu heeft ze gezegd hij niet mag komen op haar adviesgesprek welke school ze gaat. Verder zegt ze helemaal niet wat er nu precies is. Broer zit er helemaal doorheen en wilt zo graag contact. Vraagt hele tijd aan mij wat te doen, want wil niet blijven trekken, het blijkt niet meer te lukken. Hij vraagt mij advies, maar ik weet het ook niet. Wat is in dit verhaal het beste om te doen? (Hij heeft amper contact met ex)
Eens met de anderen. Onderschat niet wat overwerkt trauma kapot kan maken. Heel naar allemaal maar hij is 14! Jaar verder. En zijn kind keert zich van hem af. Hoe moet dit voor de nieuwe partner zijn? Iemand die maar blijft hangen in een trauma. Ook al zou hij niets zeggen. Iedereen weet dat hij nog steeds met die scheiding zit. En zijn dochter merkt dat natuurlijk ook. Ik zeg niet dat therapie een wondermiddel is. Maar met echte inzet kan je ver komen. Bedenk dat hij straks nog verder weg gaat zakken vanwege zijn dochter. Dit helpt echt niemand.
Het niet kunnen verwerken van de scheiding werkt door in zijn reactie op het gedrag van dochter: dat voelt hij als 'weer een afwijzing, een scheuring die hij niet wil'. Daar reageert hij heftig op en niet altijd productief: tien manieren proberen en boos zijn op dochter dat het geen resultaat oplevert. In die boosheid en gevoel van onrechtvaardigheid neemt hij jullie mee, zus en ouders, en zijn nieuwe vriendin. Dat wordt dan een blok. Nieuwe vriendin gaat dochter hiervoor zelfs straffen.
Maar het probleem is niet de dochter, die is gewoon een puber die nu geen kind meer wil zijn, maar eigen beslissingen wil nemen over haar eigen leven. Het probleem is je broer die dat niet kan accepteren. Misschien dat iedereen daarom meer moet gaan nadenken over hoe krijgt hij het inzicht in wat zijn echte probleem is en hoe dat nu doorspeelt in zijn huidige situatie. In plaats van hem steunen in de gedachte dat dochter naar broer moet komen.