12 jarige dochter weigert ergens anders te slapen
Mijn 12 jarige dochter zit vol in de puberteit maar wil nooit ergens anders slapen.
Ze heeft toen ze kleiner was wel eens bij Opa en Oma geslapen natuurlijk maar dat wil ze nu ook niet meer. Kamp of als wij een dagje/nachtje weg willen dan gaat ze helemaal los en kunnen wij haar ophalen (bij kamp). Als 1 van ons bij haar is dan is het alleen goed. Zijn er mensen met dezelfde ervaring? Hoe pakken jullie dit aan en misschien zelfs: hoe heb je het op kunnen lossen?
Er staat in de OP onder andere: 'Als wij een dagje weg willen gaat ze helemaal los.'
Ik ga er vanuit dat dochter in groep 8 of in de brugklas zit. Dan vind ik dit belemmerend voor het kind zelf en ook voor ouders. Het is ook gedrag dat veel verder gaat dan iemand die niet vanwege TTO 3 dagen naar Engeland o.i.d. wil. Dit gaat dus niet over wel of geen heimwee hebben volgens mij.
Ik zou dit als ouder ook ingewikkeld vinden. Ik heb twee kinderen waar iets mee aan de hand is, maar de (weinige) momenten dat man en ik een dagje op stap wilden, konden we allebei de kinderen prima een dagje onder de hoede van een oppas of opa en oma brengen.
Het zou mij nogal aanvliegen als ouder om eerlijk te zijn.
Lizzyliz schreef op 10-06-2026 om 17:01:
[..]
Dan heb je dus duidelijk geen ervaring met kinderen met heimwee.
TO schrijft dat het alleen goed is met een ouder in de buurt, dus het is geen heimwee.
DeOnbekende schreef op 10-06-2026 om 20:23:
[..]
TO schrijft dat het alleen goed is met een ouder in de buurt, dus het is geen heimwee.
Je hebt meerdere soorten heimwee; " katten heimwee" = niet zonder je eigen vertrouwde plek kunnen. Bij deze vorm slaap je dus liever in je eigen huis. Of " hondjes heimwee"; dan kun je niet zonder een bepaald persoon elders slapen. Kan best zijn dat dochter van to dit heeft.
Thy schreef op 10-06-2026 om 18:54:
Er staat in de OP onder andere: 'Als wij een dagje weg willen gaat ze helemaal los.'
Ik ga er vanuit dat dochter in groep 8 of in de brugklas zit. Dan vind ik dit belemmerend voor het kind zelf en ook voor ouders. Het is ook gedrag dat veel verder gaat dan iemand die niet vanwege TTO 3 dagen naar Engeland o.i.d. wil. Dit gaat dus niet over wel of geen heimwee hebben volgens mij.
Ik zou dit als ouder ook ingewikkeld vinden. Ik heb twee kinderen waar iets mee aan de hand is, maar de (weinige) momenten dat man en ik een dagje op stap wilden, konden we allebei de kinderen prima een dagje onder de hoede van een oppas of opa en oma brengen.
Het zou mij nogal aanvliegen als ouder om eerlijk te zijn.
Ik lees het als: dagje met overnachting.
Beiden tegelijk ergens kunnen overnachten zonder kind vind ik geen recht. Als je geluk hebt, kan het. Maar zo niet, helaas, dan komt het later wel weer.
Fiorah schreef op 10-06-2026 om 21:52:
[..]
Ik lees het als: dagje met overnachting.
Beiden tegelijk ergens kunnen overnachten zonder kind vind ik geen recht. Als je geluk hebt, kan het. Maar zo niet, helaas, dan komt het later wel weer.
Als je als ouder wel eens weg wilt en je 12-jarige kind raakt dan boos/verdrietig/in totale paniek (ik weet niet precies wat dochter laat zien), dan mag je best onderzoeken of je samen stappen kunt gaan zetten om te kijken hoe dat anders of beter kan. Je hoeft niet vanuit een soort martelaarschap meteen maar de handdoek in de ring te gooien omdat je er je er als ouder 'geen recht' op hebt.
Ik snap wel dat TO vraagt naar tips, herkenning en adviezen. Wie weet komt er iets uit waardoor dochter en ouders hier samen in kunnen groeien. Of niet, maar dat merk je dan wel weer. En dán kun je altijd nog zeggen: voor nu lukt het gewoon even niet, wellicht gaat het later beter.
Maar hoe lang kan dit meisje wel alleen/zonder ouders zijn dan? Als het gaat om een dagje weg, speelt dit dan ook overdag? Op de middelbare school heb je geen BSO meer. Als er dan een studiedag is, of je bent vroeg uit of mag later beginnen of iets dergelijks, dan bestaat er geen opvang meer omdat scholen er vanuit gaan dat kinderen op die leeftijd in staat zijn om zich een dag(deel) alleen thuis te redden. Natuurlijk kun je dan alsnog opa en oma vragen, maar dat lijkt me ook niet wenselijk om dat voor elke uitgevallen les te vragen. En je kunt waarschijnlijk ook niet altijd thuis werken of vrij nemen.
Fiorah schreef op 10-06-2026 om 21:52:
[..]
Ik lees het als: dagje met overnachting.
Beiden tegelijk ergens kunnen overnachten zonder kind vind ik geen recht. Als je geluk hebt, kan het. Maar zo niet, helaas, dan komt het later wel weer.
Of niet natuurlijk. Want niet alles lost zich altijd maar automatisch op. Sterker nog het probleem kan zelfs groter worden omdat het nooit is aangepakt. En in de tussenliggende jaren heb je als ouders huisarrest? Bij een kleuter kan je dit nog zo aanpakken. Maar we hebben hier over een beginnende puber van 12. Daar ga je als ouder mee in gesprek. En het is ook geen kwestie van geluk hebben. Maar het beschikken over normale vaardigheden passend bij de leeftijd.
"Normaal" betekent voor iedereen wat anders. Niet iedereen beschikt op leeftijd x over de vaardigheden a, b en c. Zo werkt het niet bij levende wezens. Iedereen is anders.
Thy schreef op 10-06-2026 om 22:45:
[..]
Als je als ouder wel eens weg wilt en je 12-jarige kind raakt dan boos/verdrietig/in totale paniek (ik weet niet precies wat dochter laat zien), dan mag je best onderzoeken of je samen stappen kunt gaan zetten om te kijken hoe dat anders of beter kan. Je hoeft niet vanuit een soort martelaarschap meteen maar de handdoek in de ring te gooien omdat je er je er als ouder 'geen recht' op hebt.
Dat zeg ik toch helemaal niet? Wat een verdraaiing van mijn woorden.
Izza schreef op 11-06-2026 om 14:53:
[..]
Of niet natuurlijk. Want niet alles lost zich altijd maar automatisch op. Sterker nog het probleem kan zelfs groter worden omdat het nooit is aangepakt. En in de tussenliggende jaren heb je als ouders huisarrest? Bij een kleuter kan je dit nog zo aanpakken. Maar we hebben hier over een beginnende puber van 12. Daar ga je als ouder mee in gesprek. En het is ook geen kwestie van geluk hebben. Maar het beschikken over normale vaardigheden passend bij de leeftijd.
Ik ken volwassenen die gewoon NIET van huis kunnen, niet op vakantie kunnen, omdat ze zo'n heimwee krijgen. Heimwee is niet zozeer iets waar je je maar overheen kunt zetten, het voelt als ziekzijn, het is echt heel naar.
Mijn ouders gingen af en toe een weekje weg, en dan logeerde ik bij een vriendinnetje. Overdag ging dat redelijk, maar iedere avond lag ik snikkend van heimwee in bed. En dat ging niet over door vaker te logeren.
Het ging over door ouder te worden. Bij mij was rond mn 14e over. Bij anderen dus gewoon NIET, ook al zijn ze volwassen.
Daar kun je wel een oordeel op plakken en vinden dat het onzin is, maar dat helpt echt niet.
Fiorah schreef op 11-06-2026 om 15:28:
[..]
Dat zeg ik toch helemaal niet? Wat een verdraaiing van mijn woorden.
Ik verdraai je woorden niet, dit is hoe ik het interpreteer.
Ik zie ook geen meedenken, tip, ervaring o.i.d. in je post. Alleen dat het geen recht is en dat je als je geen geluk hebt dan maar moet denken: nouja, het komt wel weer.
Thy schreef op 11-06-2026 om 17:01:
[..]
Ik verdraai je woorden niet, dit is hoe ik het interpreteer.
Ik zie ook geen meedenken, tip, ervaring o.i.d. in je post. Alleen dat het geen recht is en dat je als je geen geluk hebt dan maar moet denken: nouja, het komt wel weer.
Ik zal de volgende keer quoten.
Sommige mensen zeggen: je moet toch een nachtje weg kunnen.
En daarop reageerde ik. Want ik vind niet dat dat moet kunnen. Als je geluk hebt, gaat het vanzelf (als je ook mensen in je omgeving hebt waar je kind terecht kan). Of het is iets dat zich kan ontwikkelen. En in sommige gevallen hebben mensen extreme heimwee en vinden ze het altijd afschuwelijk. Natuurlijk kan je eraan werken met je kind, dat zou ik ook doen. En het kan vast beter worden. Maar dat is geen gegeven.
Ik heb overigens al eerder inhoudelijk gereageerd in dit topic.
Fiorah schreef op 11-06-2026 om 17:50:
[..]
Ik zal de volgende keer quoten.
Sommige mensen zeggen: je moet toch een nachtje weg kunnen.
En daarop reageerde ik. Want ik vind niet dat dat moet kunnen. Als je geluk hebt, gaat het vanzelf (als je ook mensen in je omgeving hebt waar je kind terecht kan). Of het is iets dat zich kan ontwikkelen. En in sommige gevallen hebben mensen extreme heimwee en vinden ze het altijd afschuwelijk. Natuurlijk kan je eraan werken met je kind, dat zou ik ook doen. En het kan vast beter worden. Maar dat is geen gegeven.
Ik heb overigens al eerder inhoudelijk gereageerd in dit topic.
Dan denk ik dat we toch aardig op één lijn zitten. Dank voor de toelichting.
Thy schreef op 11-06-2026 om 18:20:
[..]
Dan denk ik dat we toch aardig op één lijn zitten. Dank voor de toelichting.
Ja, als je mijn reactie los leest, klinkt het inderdaad zoals jij zegt 
.
Iedereen bedankt voor de reacties en toch ook wel fijn dat er meerdere soorten reacties zijn.
Het gaat er ons niet om dat ze op kamp MOET maar het is een ervaring die we haar gunnen. Wij zijn inmiddels wel gewend dat we niet zomaar weg kunnen blijven in de nacht. Er is nog een zus die een paar jaar ouder is maar tot op heden is dat voor haar niet genoeg. Avondje weg ( cabaret ofzo dus niet tot 00:00 uur ) en thuiskomen dan is ze heel soms in slaap gevallen maar meestal ligt ze wakker tot wij er zijn.
Nu gaat ze volgend jaar naar de vervolgschool en is van de basisschool af en je raad het al, kamp in het eerste jaar, redelijk aan het begin. Ze kijkt daar ook zo tegen op.
Aankomende kamp is dichtbij, denk 20 minuten dus ophalen is geen probleem. Kamp op vervolgschool is iets verder maar dat is ook geen probleem. Gun het mijn dochter gewoon om net als andere kinderen te slapen op kamp en/of andere momenten zonder ouders. Zodra er 1 van de ouders bij is is er ook geen probleem.
Marcel