Vriendinnetjes groep 3
Even van me afschrijven… Mijn dochter is 6 jaar en heeft al sinds groep 1 echt twee beste vriendinnetjes. Een driehoeksvriendschap die tot nu toe altijd prima ging. Ik ben me er bewust van dat dit vaak niet werkt. Soms spelen ze met z’n 3en en soms variërend per tweetal. De laatste paar weken zit mijn dochter niet lekker in haar vel. Ze zegt steeds dat ze het idee heeft dat haar vriendinnen elkaar liever vinden, dat ze soms niet met ze mee mag doen met buitenspelen op school. Ze ligt er echt wakker van ‘s avonds, is teneergeslagen en huilt sneller. Het zijn ook de laatste weken voor de zomervakantie dus misschien weegt alles zwaarder, maar oh mijn hart breekt als ze dat zegt. Haar ene vriendinnetje is echt een natuurlijke leider, wat een klas ook nodig heeft, en mijn dochter is meer een volgzaam type. Ze zoekt ook bevestiging bij haar; haar twee vriendinnetjes hebben al eens naast elkaar gezeten in de klas (door de juf ingedeeld) en mijn dochter vraagt dan; lijkt het je leuk om ook eens naast mij te zitten of zit je liever naast *vriendinnetje 2*. Waar *vriendinnetje 1* dan weer op reageert: ik wil liever naast *nr2* zitten want ik vind haar leuk. Oh die afwijzing steeds vind ik hartverscheurend om te horen en het zit mijn lieve meisje ook hoog. Er zitten in totaal 8 meisjes in de klas, waarvan ze een clubje van 5 hebben die met elkaar spelen. Dat gaat ook prima, en die andere zijn ook vriendinnetjes, maar toch zijn die 2 haar ‘beste vriendinnen’ in haar ogen en wil ze zo graag dat ze haar ook lief en leuk vinden. Daar komt ook bij dat die andere vriendinnetjes 50 meter bij elkaar vandaan wonen en dus constant naar elkaar toe fietsen omdat dat natuurlijk super makkelijk en dichtbij is. Zucht, ik vind het moeilijk 💔 Iemand ervaringen, tips? Ik probeer te luisteren, er voor haar te zijn. Ik kan het niet voor haar oplossen..
Ik snap je emoties, ik herken het ook als moeder, maar probeer er toch afstand van te bewaren. Verlies je niet in het verhaal van die vriendschap. Je kunt het niet voor haar oplossen. Ze zijn aan het leren hoe met elkaar om te gaan. Echte empathie hebben ze nog niet ontwikkeld, maar wel nieuwsgierigheid in hoe vriendschappen werken, en welke macht ze kunnen uitoefenen in relaties. Dat is niet doelbewust wreed, maar sociaal-emotioneel leren. Jouw dochter moet leren dat ze niet voor iedereen de liefste en de leukste kan zijn. Je kunt haar het beste helpen door een positief rolmodel te zijn, en zelf open en vriendelijk te zijn naar andere mensen toe. Ze is ook nog jong genoeg dat je haar kan ondersteunen bij afspraakjes, stimuleer dat ze met verschillende kinderen blijft afspreken, nodig kinderen uit om in het weekend wat leuks te gaan doen bij jou thuis, spreek af met de ouders erbij voor een borrel. Bouw een veilig netwerk om haar heen zodat ze om kan gaan met de spanningen en afwijzingen die geheid gaan komen.
Klinkt in mijn oren dat die 2 vriendinnetjes liever met elkaar omgaan dan met jouw dochter. Dat mag ook. Je wil vast niet dat je dochter het derde wiel aan de wagen wordt en dat ze zowat moet smeken bij die 2 voor bevestiging. Ik zou je dochter leren niet zo gefocust te zijn op 1 of 2 personen. Daarnaast waarom kan ze niet met de jongens spelen? Of nog beter, leer je dochter dat alleen zijn net zo leuk kan zijn.
Daarnaast moet jij het ook niet zo zwaar maken. Als je thuis meehuilt met je dochter denkt je dochter ook dat dit een ramp van Bijbelse porporties is. Sta er gewoon wat luchtiger in. Misschien tilt jouw dochter er dan ook niet zo zwaar aan.
Duckie73 schreef op 11-06-2026 om 06:21:
Klinkt in mijn oren dat die 2 vriendinnetjes liever met elkaar omgaan dan met jouw dochter. Dat mag ook. Je wil vast niet dat je dochter het derde wiel aan de wagen wordt en dat ze zowat moet smeken bij die 2 voor bevestiging. Ik zou je dochter leren niet zo gefocust te zijn op 1 of 2 personen. Daarnaast waarom kan ze niet met de jongens spelen? Of nog beter, leer je dochter dat alleen zijn net zo leuk kan zijn.
Daarnaast moet jij het ook niet zo zwaar maken. Als je thuis meehuilt met je dochter denkt je dochter ook dat dit een ramp van Bijbelse porporties is. Sta er gewoon wat luchtiger in. Misschien tilt jouw dochter er dan ook niet zo zwaar aan.
Ze speelt ook wel met jongens hoor, en ook met andere vriendinnetjes. En er zijn ook genoeg dagen dat ze niet speelt en ze kan zichzelf goed vermaken. Maar ik merk vanuit haar dat ze toch constant benoemt wat ze bij die andere twee ziet. Ze spelen ook wel samen na schooltijd met mijn dochter, en ze wordt ook wel gevraagd, maar ze signaleert ook dat die andere twee toch net iets meer / op een andere manier naar elkaar toe trekken. Gistermiddag zat ze lekker zelf te spelen thuis, en zo ineens uit het niets zegt ze: ‘ik denk dat X en X elkaar liever vinden dan mij.’ Daar zit ze dan toch mee in haar hoofd. Vandaag gaat ze ook met een ander vriendinnetje spelen, allemaal prima. Binnenkort gaan we ook schoolreisje, en dan zegt ze gisteravond in bed ‘ik hoop wel dat ik bij X & X in het groepje zit.’ Ik probeer te luisteren naar haar verhaal, haar gevoel te benoemen, maar er ook niet in te blijven hangen inderdaad.
Eigenlijk heb ik geen echt advies geloof ik, maar ik vind het deels wel herkenbaar, maar in mijn ervaring lost het zich meestal wel op en gaat het in fases wie het meest met elkaar speelt en groepjes van 3 gaan de ene keer heel goed en de andere keer werkt het voor geen meter. Hier nu trouwens een groepje van 4 waar mijn dochter door de juf juist helaas steeds uitgehaald wordt voor een 5e meisje dat zelf geen vriendinnetjes in de klas heeft zodat het 2 a 3 verdeeld wordt met het schoolreisje etc. Mijn dochter vond dat eerst oke maar nu eigenlijk niet meer zo, maar ondanks dat we aangegeven hebben dat dochter ook liever eens een andere indeling zou willen, blijft het blijkbaar zo. Tja...
Feline89 schreef op 11-06-2026 om 06:45:
[..]
Ze speelt ook wel met jongens hoor, en ook met andere vriendinnetjes. En er zijn ook genoeg dagen dat ze niet speelt en ze kan zichzelf goed vermaken. Maar ik merk vanuit haar dat ze toch constant benoemt wat ze bij die andere twee ziet. Ze spelen ook wel samen na schooltijd met mijn dochter, en ze wordt ook wel gevraagd, maar ze signaleert ook dat die andere twee toch net iets meer / op een andere manier naar elkaar toe trekken. Gistermiddag zat ze lekker zelf te spelen thuis, en zo ineens uit het niets zegt ze: ‘ik denk dat X en X elkaar liever vinden dan mij.’ Daar zit ze dan toch mee in haar hoofd. Vandaag gaat ze ook met een ander vriendinnetje spelen, allemaal prima. Binnenkort gaan we ook schoolreisje, en dan zegt ze gisteravond in bed ‘ik hoop wel dat ik bij X & X in het groepje zit.’ Ik probeer te luisteren naar haar verhaal, haar gevoel te benoemen, maar er ook niet in te blijven hangen inderdaad.
Dus er is eigenlijk niks aan de hand. Ze heeft genoeg contacten. Wat is er zo speciaal aan die 2 meiden? En als ze zoiets zegt kan jij gewoon zeggen: ''Ja, misschien is dat ook wel zo''. Je dochter is dus een beetje verdrietig omdat ze niet op de eerste plaatst staat bij die 2. Dat valt te overzien.
Je luistert en je bent er voor haar . Top
Erkenning van verdriet.
Happyapple schreef op 11-06-2026 om 07:08:
Eigenlijk heb ik geen echt advies geloof ik, maar ik vind het deels wel herkenbaar, maar in mijn ervaring lost het zich meestal wel op en gaat het in fases wie het meest met elkaar speelt en groepjes van 3 gaan de ene keer heel goed en de andere keer werkt het voor geen meter. Hier nu trouwens een groepje van 4 waar mijn dochter door de juf juist helaas steeds uitgehaald wordt voor een 5e meisje dat zelf geen vriendinnetjes in de klas heeft zodat het 2 a 3 verdeeld wordt met het schoolreisje etc. Mijn dochter vond dat eerst oke maar nu eigenlijk niet meer zo, maar ondanks dat we aangegeven hebben dat dochter ook liever eens een andere indeling zou willen, blijft het blijkbaar zo. Tja...
Is er iets mis met het meisje? Dat is ook wel sneu dat ze niet bij het groepje hoort. Maar waarom wordt jouw dochter dan steeds gekozen? Is ze niet mondig genoeg? En wat als je dochter ''nee'' zegt. Wat dan? Misschien kan je dat oefenen met je dochter.
Roos57 schreef op 11-06-2026 om 07:13:
Je luistert en je bent er voor haar . Top
Erkenning van verdriet.
Ik denk dat de dochter van TO niet echt verdrietig is, maar lichtelijk teleurgesteld. Ik denk dat TO zelf er meer moeite meeheeft dat haar dochter niet wordt gekozen. Het meisje heeft zat vrienden en vriendinnetjes. Alleen bij die 2 gaat het niet goed.
Duckie73 schreef op 11-06-2026 om 07:17:
[..]
Ik denk dat de dochter van TO niet echt verdrietig is, maar lichtelijk teleurgesteld. Ik denk dat TO zelf er meer moeite meeheeft dat haar dochter niet wordt gekozen. Het meisje heeft zat vrienden en vriendinnetjes. Alleen bij die 2 gaat het niet goed.
Het gaat erom dat ik merk dat mijn dochter zich buitengesloten voelt door haar twee ‘beste vriendinnen’, zoals die meiden elkaar al 3 jaar noemen. Dat ik merk dat ze zich daar inderdaad verdrietig en teleurgesteld door voelt. Ja ze speelt wel eens met jongens, maar die noemt ze niet haar ‘vrienden’. Ja ze speelt met twee andere meisjes/vriendinnetjes, maar het drietal noemt elkaar de afgelopen drie jaar ‘beste vriendinnen’ en ze voelt nu gewoon een soort teleurstelling/ afwijzing doordat twee van de drie meer naar elkaar toetrekken de laatste tijd. Het gaat er voor mij niet om dat ze niet gekozen wordt, maar dat ik verdriet/teleurstelling bij mijn dochter zie, en ik gewoon benieuwd ben of mensen dit herkennen en hoe ze daar mee omgaan. Ik ben ook maar gewoon een moeder die alles voor het eerst moet uitvogelen, en soms is het dan fijn even van je af te schrijven 🙂
Duckie73 schreef op 11-06-2026 om 07:17:
[..]
Ik denk dat de dochter van TO niet echt verdrietig is, maar lichtelijk teleurgesteld. Ik denk dat TO zelf er meer moeite meeheeft dat haar dochter niet wordt gekozen. Het meisje heeft zat vrienden en vriendinnetjes. Alleen bij die 2 gaat het niet goed.
Ik denk dat jij niet zoveel moet invullen
Blijf lekker van je afschrijven TO . Kinderen kunnen hard tegen elkaar zijn en verdrietig zijn .
Hoe jij daar mee omgaat is een leerproces 😜
In principe is het een probleem op school, dus ik zou het daar ook laten liggen. Het ligt aan de wijze waarop groepjes worden ingedeeld en weer veranderd. Juf zal dat moeten merken en oplossen, of laten liggen en dan merken dat er een probleem ontstaat. Je kunt de sociale omgeving niet veranderen, wel je kind laten ontdekken hoe ze ermee om kan gaan.
Duckie73 schreef op 11-06-2026 om 07:14:
[..]
Is er iets mis met het meisje? Dat is ook wel sneu dat ze niet bij het groepje hoort. Maar waarom wordt jouw dochter dan steeds gekozen? Is ze niet mondig genoeg? En wat als je dochter ''nee'' zegt. Wat dan? Misschien kan je dat oefenen met je dochter.
Ik wil niet zeggen dat er perse iets mis met haar is, maar ze is ook niet helemaal de gemiddelde 7 jarige, denk ik. En mijn dochter wordt dus al vanaf de kleuterklas aan dat meisje gekoppeld door de leerkrachten (want toen speelde mijn dochter er wel vrijwillig mee) en ze hebben dus ook al een jaar zonder die andere meiden in een losse klas gezeten. Mijn dochter is vrij sociaal en heeft de vriendschappen met die andere meisjes toen ook wel gewoon weten te onderhouden, maar ik was juist blij dat ze nu wel weer bij ze in de klas zat en ik had dan zelf liever gehad dat ze dan bijv ook een keer 2 vd 4 apart zouden zetten met schoolreisje en dan mijn dochter met dat ene meisje en 1 vriendinnetje in het andere groepje, maar ik gok dat ze denken dat dat ene meisje dan helemaal alleen staat ofzo. Er mag op school volgens mij ook geen 'nee' gezegd worden tegen de groepsindelingen door de leerkrachten
Waarschijnlijk is dat dan ook zo. Dat die twee meisjes beste vriendinnen zijn. Dat kan en mag. En dat zou ik dan ook zo benoemen naar je dochter. Dat dat niet betekent dat ze haar niet leuk vinden.
Maar dat weet je al. Het doet gewoon een beetje zeer aan jouw moederhart.😃 Goed om alvast een beetje te oefenen met hoe hiermee om te gaan. Het echte meidenvenijn moet nog komen.
yasmijn27 schreef op 11-06-2026 om 08:21:
Waarschijnlijk is dat dan ook zo. Dat die twee meisjes beste vriendinnen zijn. Dat kan en mag. En dat zou ik dan ook zo benoemen naar je dochter. Dat dat niet betekent dat ze haar niet leuk vinden.
Maar dat weet je al. Het doet gewoon een beetje zeer aan jouw moederhart.😃 Goed om alvast een beetje te oefenen met hoe hiermee om te gaan. Het echte meidenvenijn moet nog komen.
Ik vind dit ook niet onder pesten vallen. Dochter van TO heeft gewoon andere verwachtingen van die meiden. En je kan die meiden niet dwingen om met haar om te gaan. Dan krijg je een situatie die @Happyapple beschrijft.