Ontmoeting met mijn dochter.
Beste,
Ik heb een vraag, ik heb een dochter in de leeftijd van 12 jaar, helaas heeft de moeder mij altijd op afstand gehouden (al in de zwangerschap)
Ik heb dan ook geen erkenning aangevochten omdat ik geen aantoonbaar
“ famillie life” had.
Ik heb meermaals getracht om info, dan wel in contact te komen met mijn dochter via haar moeder,dit wordt tegen gehouden.
(hier is geen goede reden voor).
Ik krijg het bericht terug, we vertellen het als we vinden dat zij de leeftijd heeft.
ik vind dit nogal lastig aangezien dit kan zijn wanneer ze getrouwd is of ect ect..
Liefst wil ik zelf de mogelijkheid krijgen om een band met haar op te bouwen.
Ik zie het dan ook niet zitten om te wachten totdat ze zelf komt, maar heb het idee om haar zelf op te zoeken en te benaderen.
nou ben ik wel is benieuwd naar jullie mening?
Hebben jullie evt ervaring en/of tips voor zo een eerste ontmoeting?
groeten…
Izza schreef op 15-01-2026 om 14:07:
Juist nu ze ouder aan het worden is kan to zaken met haar afspreken ipv continu in conflict komen met zijn ex. En als dat meisje niets van hem wil weten mag dat toch ook. Dan moet hij wachten tot ze wel weer wat wil. Maar dan is dat haar beslissing. En dan is ze wel op de hoogte.
Ik blijf me verbazen over jouw posten. Deze man is een TOTALE vreemde voor dit meisje. Dan ga je toch niet adviseren dat TO zaken met dit meisje kan afspreken buiten die moeder om?
Jij laat een onbekende overbuurman toch ook niet zomaar iets af laten spreken met jouw kind?
De eerste stap is begeleiding voor zowel TO als dit meisje ( en liefst moeder erbij) maar die stap schijn jij ook over te willen slaan??
tsjor schreef op 15-01-2026 om 12:43:
[..]
Ach.... dus nou is hij helemaal verantwoordelijk voor eventuele zwangerschappen en zij volmaakt onschuldig. Onbevlekt ontvangen.
Er zijn meerdere manieren voor vrouwen om een ongewenste zwangerschap te voorkomen, zowel natuurlijke (van geen seks tot temperatuur bijhouden) als kunstmatige, zoals een vrouwencondoom, spiraaltje of morning-after-pil. Vrouwen hebben de mogelijkheid om uit te zoeken welke vorm het beste bij hen past.
Condoomgebruik is 1 van de makkelijkste en minst ingrijpende, maar dat is net wat minder lekker voor de man dus beginnen mannen vaak te steigeren.
Dit was overigens een reactie op het constante de schuld geven aan vrouwen. Niet omdraaien dus.
Feit blijft dat als mannen condooms gebruiken, de meeste ongeplande zwangerschappen worden voorkomen. Als vrouwen toch allemaal zo stom/dom/onbetrouwbaar zijn, zou ik dus inderdaad zelf de touwtjes zo in handen houden door dus een condoom te gebruiken of, zoals jij ook al aangeeft, geen seks ermee te hebben.
Valeria schreef op 15-01-2026 om 13:47:
[..]
Vooralsnog IS zij de enige ouder, want hij heeft niet willen erkennen.
Klopt. En terecht dat hij dat toen niet heeft doorgezet gezien het gedrag van moeder door hem zo buiten te sluiten. Alsof het kind uitsluitend van haar is en zij alles mag bepalen in haar uppie. Als hij dat wel had doorgezet had hij gezag gekregen, moeten betalen maar het kind ook nooit gezien. Als moeders geen omgang willen gebeurd het in de praktijk vaak niet. Voorbeelden genoeg van meegemaakt in de praktijk. Alimentatie is geen kijkgeld, dat klopt. Maar ik lees veel reacties hierover en daar is wat voor te zeggen. Maar hoe moeder handelt vindt iedereen blijkbaar normaal terwijl het ook niet in het belang van het kind is.
BeesAreCool schreef op 15-01-2026 om 15:03:
[..]
Condoomgebruik is 1 van de makkelijkste en minst ingrijpende, maar dat is net wat minder lekker voor de man dus beginnen mannen vaak te steigeren.
Dit was overigens een reactie op het constante de schuld geven aan vrouwen. Niet omdraaien dus.
Feit blijft dat als mannen condooms gebruiken, de meeste ongeplande zwangerschappen worden voorkomen. Als vrouwen toch allemaal zo stom/dom/onbetrouwbaar zijn, zou ik dus inderdaad zelf de touwtjes zo in handen houden door dus een condoom te gebruiken of, zoals jij ook al aangeeft, geen seks ermee te hebben.
Maar er staat toch nergens dat hij geen condoom gebruikt heeft. Misschien heeft hij dat wel gedaan en is er ongemerkt iets misgegaan. En veel vrouwen vinden sex met een condoom ook minder lekker hoor dus misschien was het wel haar idee het zonder te doen, wie zal het zeggen.
Garfield77 schreef op 15-01-2026 om 15:15:
[..]
Klopt. En terecht dat hij dat toen niet heeft doorgezet gezien het gedrag van moeder door hem zo buiten te sluiten. Alsof het kind uitsluitend van haar is en zij alles mag bepalen in haar uppie. Als hij dat wel had doorgezet had hij gezag gekregen, moeten betalen maar het kind ook nooit gezien.
Dat weten we niet, want dat is niet gebeurd.
Het is logisch dat hij dit zichzelf wijsmaakt om zijn initiële weigering goed te praten. Misschien dat hij het kind wél had mogen zien als hij gewoon erkend en betaald had.
Maar dat wilde hij niet, dus toen zei zij nee.
Ik vraag me wel af hoe oud ze waren. 18 is wel wat anders dan 30 natuurlijk, zowel voor de doordachtheid van de destijd genomen beslissingen als voor het eventueel inmiddels hebben van een eigen gezin.
Garfield77 schreef op 15-01-2026 om 13:30:
[..]
Klopt dat weten we niet. Maar zelfs al zou hij zich niet prettig gedragen hebben ( ik druk me even netjes uit) dan nog is het niet uitsluitend aan moeder om te bepalen dat hij het kind nooit mag zien. Het beoordelingsvermogen van de een is niet altijd de werkelijkheid, het is niet haar wil is wet. Als dat altijd maar zo eenzijdig besloten zou mogen worden door een ouder wordt het een aardig soepzooitje en ook niet in het belang van kinderen.
Nee daarom erken je je kind zodat je ook rechten hebt... maar to vond nogmaals de eerste jaren ook niet belangrijk van kind.
Valeria schreef op 15-01-2026 om 15:24:
[..]
Dat weten we niet, want dat is niet gebeurd.
Het is logisch dat hij dit zichzelf wijsmaakt om zijn initiële weigering goed te praten. Misschien dat hij het kind wél had mogen zien als hij gewoon erkend en betaald had.
Maar dat wilde hij niet, dus toen zei zij nee.
Ik vraag me wel af hoe oud ze waren. 18 is wel wat anders dan 30 natuurlijk, zowel voor de doordachtheid van de destijd genomen beslissingen als voor het eventueel inmiddels hebben van een eigen gezin.
Ook dat weet je niet: de eerste "nee" kan net zo goed van haar komen en dan ontstaat er een domino effect. Dat is het altijd zo met dit soort dingen: een verhaal heeft 2 kanten en wij kunnen daar moeilijk over oordelen want weten dat soort details helemaal niet. Beiden hebben niet in het belang van hun kind gehandeld. Want ook door het handelen van moeder kent het kind nu haar vader niet. Maar goed stel hij had erkent en betaald was er ook een kans geweest dat moeder niet meewerkt aan een omgangsregeling, dat gebeurd zo vaak. Rechten hebben zegt niet zoveel in de praktijk.
'Misschien dat hij het kind wél had mogen zien als hij gewoon erkend en betaald had.' Als de moeder toestemming had gegeven voor erkenning was er geen probleem geweest met die erkenning, dan hoef je daar geen rechtszaak voor te voeren, alleen een formuliertje invullen. Of vind je dat hij zeker eerst zou moeten betalen? Koop je dan een kind? Of betaal je dan alsnog de moeder?
Bovendien was blijkbaar eerst niet zeker dat het zijn kind was. Daar zit dus nog een verhaal tussen.
Garfield77 schreef op 15-01-2026 om 15:55:
[..]
: een verhaal heeft 2 kanten en wij kunnen daar moeilijk over oordelen want weten dat soort details helemaal niet.
Ik citeer jou even:
En terecht dat hij dat toen niet heeft doorgezet gezien het gedrag van moeder door hem zo buiten te sluiten.
Terecht = oordelen 
Temet: 'Ik wilde alleen maar even tegengas geven aan het idee "als moeder geen omgang wil, komt er geen omgang". Zo simpel is het niet.'
Je hebt zeker gelijk als je bedoelt dat je er niet bij voorbaat al van uit moet gaan dat het zinloos is. Juridisch gezien zijn er wel degelijk mogelijkheden.
Garfield77 schreef op 15-01-2026 om 15:55:
[..]
Ook dat weet je niet: de eerste "nee" kan net zo goed van haar komen en dan ontstaat er een domino effect. Dat is het altijd zo met dit soort dingen: een verhaal heeft 2 kanten en wij kunnen daar moeilijk over oordelen want weten dat soort details helemaal niet. Beiden hebben niet in het belang van hun kind gehandeld. Want ook door het handelen van moeder kent het kind nu haar vader niet. Maar goed stel hij had erkent en betaald was er ook een kans geweest dat moeder niet meewerkt aan een omgangsregeling, dat gebeurd zo vaak. Rechten hebben zegt niet zoveel in de praktijk.
Dan wordt de moeder juridisch gedwongen en kan zelf het gezag van kind kwijtraken als ze een band tussen de andere ouder tegenhoud . Ook ik heb van dichtbij het gezien' het kan het een jaar duren voor je je kind eindelijk ziet ja zeker.. maar dan heb je wel 11 jaar nog die je nu gemist hebt. Maar nogmaals to vind de eerste jaren zelf ook niet belangrijk en dat is gewoon verwaarlozing.
tsjor schreef op 15-01-2026 om 16:10:
Temet: 'Ik wilde alleen maar even tegengas geven aan het idee "als moeder geen omgang wil, komt er geen omgang". Zo simpel is het niet.'
Je hebt zeker gelijk als je bedoelt dat je er niet bij voorbaat al van uit moet gaan dat het zinloos is. Juridisch gezien zijn er wel degelijk mogelijkheden.
Die zijn er alleen als je je kind erkend.
Temet schreef op 15-01-2026 om 09:59:
O ja, nog een toevoeging, niet alleen de juridische ouder is onderhoudsplichtig, maar ook de verwekker van een kind dat alleen een moeder heeft. Als TO dus een verzoek vervangende toestemming erkenning indient, waarmee hij stelt dat hij de verwekker is, en de uiteindelijke erkenning komt er niet omdat dochter geen toestemming geeft, dan kan hij evengoed nog wel alimentatieplichtig zijn als moeder een tegenverzoek tot alimentatie had ingediend en dat verzoek door de rechter is toegewezen.
Alimentatieverzoeken tegen verwekkers die geen juridische vader zijn komen vziw bijna niet meer voor, maar de mogelijkheid staat nog altijd in het burgerlijk wetboek (art. 1:394, voor de liefhebber)
Dit zou al een fraai begin zijn van een vernieuwing: in het artikel dat je aanhaalt gaat het over 'de verwekker van een kind dat alleen een moeder heeft'. Zo'n kind bestaat niet. Tot op dit moment bestaat er nog niet de mogelijkheid van zelfbevruchting.
Bovendien gaat het dan alleen maar over de verplichting tot voorzien in de kosten van onderhoud, niets over het recht op kunnen uitvoeren van de zorg voor het kind.
Moeten we niet deze constructies gaan herzien op basis van gelijkwaardigheid van mannen en vrouwen, ook als het gaat om de zorg voor kinderen? Dus gelijke rechten en plichten?
Zou je al bij de aangifte van de geboorte van een kind verplicht moeten zijn om op te geven wie de vader is; en als daar door de vader twijfel over is, dat de moeder dan de dna-test moet betalen? Dan zijn er altijd de nare kwesties, maar ik kan me voorstellen dat je dat moet kunnen aangeven, maar dat er dan ook politie-onderzoek kan volgen, zodat verkrachting of incest echt niet meer zomaar onbestraft door kan gaan.
Zou je bij de aangifte dan niet al meteen een verklaring moeten laten ondertekenen door beide biologische ouders, dat zij bereid zijn de zorg voor onderhoud en opvoeding van het kind naar vermogen te dragen, zowel financieel als in zorgtaken. En dan aansluitend toevoegen hoe zij het verdelen van zorgtaken vastgelegd hebben (getrouwd, geregistreerd partnerschap, of al meteen een ouderschapsplan als beiden niets meer met elkaar te maken willen hebben).
De aangifte van een geboorte wordt dan wel een wat langere procedure, en soms ook ingewikkeld, maar nu is het wachten tot de ellende begint en dan sta je al mijlenver verwijderd van een zinnige regeling.
Valeria schreef op 15-01-2026 om 16:08:
[..]
Ik citeer jou even:
En terecht dat hij dat toen niet heeft doorgezet gezien het gedrag van moeder door hem zo buiten te sluiten.
Terecht = oordelen
Op een forum kennen we niet het hele verhaal en moeten we het doen met de details die genoemd worden. En daar mag je dan een mening over hebben. Of het verhaal klopt weet je natuurlijk niet. In topics geplaatst door vrouwen wordt 9 van de 10 keer het verhaal van de vrouw voor zoete koek aangenomen als waarheid maar als een man iets plaatst dan "zal het vast wel anders in elkaar zitten" volgend velen, best bijzonder. Terwijl wij dit in beide gevallen niet zeker kunnen weten natuurlijk.
Als het verhaal klopt wat To schreef in de openingspost dat moeder al tijdens de zwangerschap hem op afstand heeft gehouden. Dan vind ik het zeker terecht dat hij zo gehandeld heeft maar dat is geen oordeel maar een persoonlijke mening gebaseerd op "als het zo gegaan is". Die mening heb ik door de vele voorbeelden die ik in de praktijk heb meegemaakt, met jarenlange rechtszaken tot gevolg. Blijkbaar hebben sommige vrouwen het idee dat ze meer te bepalen hebben dan de vader met alle gevolgen voor het kind vandien.
Anoniemvoornu schreef op 15-01-2026 om 16:20:
[..]
Dan wordt de moeder juridisch gedwongen en kan zelf het gezag van kind kwijtraken als ze een band tussen de andere ouder tegenhoud . Ook ik heb van dichtbij het gezien' het kan het een jaar duren voor je je kind eindelijk ziet ja zeker.. maar dan heb je wel 11 jaar nog die je nu gemist hebt. Maar nogmaals to vind de eerste jaren zelf ook niet belangrijk en dat is gewoon verwaarlozing.
kan een jaar duren, ja als je als vader geluk hebt. Ik heb voorbeelden gezien dat er na 10 jaar nog geen omgangsregeling was en moeders het maar bleven saboteren, waar ook geen sanctie tegenover stond als zij zich niet aan de afspraken hielden. Het klinkt heel makkelijk dat erkennen maar ook dat kan erg tegengewerkt worden en al jaren duren en dan daarna nog de omgangsregeling... Heel fijn dat te horen dat jij andere ervaringen hebt, en ook goed om te benoemen: want die zijn er immers ook! Maar ik kan me best voorstellen dat een jarenlang conflict ook niet iedereen ziet zitten en dan een andere weg kiest door niet te erkennen.