Ervaringen langer kleuteren vanwege sociaal emotionele redenen
Ik lees al een tijdje mee op dit forum en er zijn echt zaken die veel heftiger zijn dan waar ik mee zit. Maar toch zou ik graag input of ervaringen willen horen van jullie over het volgende onderwerp.
De juffen van mijn zoontje (5 jaar oud, herfst leerling van oktober) vinden dat mijn zoontje groep 2 nog een keer zou moeten doen omdat hij op een aantal punten “jong gedrag” vertoond. Cognitief zou hij het aankunnen, maar sociaal emotioneel niet. Het voornaamste probleem is dat hij niet makkelijk aan verplichte werkjes te zetten is (je moet de discussie met hem aangaan). Wij herkennen dit thuis en wij hebben onze manieren om hem wel te laten doen wat hij moet doen. Beslissing is nog niet definitief gemaakt, maar de winstwaarschuwing is al wel afgegeven.
Nou is dit koppigheid een probleem dat al op de crèche speelde. Ze vonden hem gezellig en sociaal. Maar hij luisterde regelmatig niet en als hij iets niet wilde doen, dan deed hij het gewoon niet. Dan kreeg je hem niet aan de praat. Thuis merkten we dat hij veel dingen gelijk kan, maar dat hij het dan heel moeilijk vindt als hij het niet gelijk kan. En het dan blijft vermijden.
We zitten nu halverwege groep 2 en die koppigheid is er dus nog steeds. De twee groepen 3 van volgend schooljaar zullen door bezuinigingen heel groot zijn (31 kinderen). Allebei de juffen van die groepen zijn erg streng. Dan gaat mijn zoontje, als hij blijft zoals hij nu is, ook in eerste instantie in het verzet. Er is door die grootte ook geen ruimte voor onderhandelingen, je moet gewoon. Ik heb ook een dochter van 9 die in groep 6 zit en best leuk meedoet op school. Zoontje haalde veel cognitieve mijlpalen eerder dan zijn zus en je merkt dat hij dingen sneller oppakt. Maar ik zie wel dat zij schoolser was met 5,5.
Alleen vraag ik me af, omdat dit probleem al langer speelt en zijn koppigheid verder gaat mijns inziens dan een erg lange versie van de peuterpuberteit, of langer kleuteren dan de heilige graal is? Groep 3 zal dan over 1,5 jaar niet zo heel grote verandering zijn, ervan uitgaande dat hij volgend jaar een cognitief wat uitdagender programma krijgt. Dan kom je er mee weg als je weinig doet. Maar verschuif je het probleem dan niet naar groep 4? De juffen zien het als een kwestie van langer rijpen. Maar is dat het wel? Is het niet een karakter probleem dat op een andere manier getackeld kan worden?
Heeft iemand een soortgelijk geval meegemaakt met hun kind? En merkte je dat langer kleuteren hielp?
Temet schreef op 02-03-2026 om 19:32:
Ik blijf het toch merkwaardig vinden dat "sociaal-emotioneel er nog niet aan toe" alleen maar een criterium is bij de overgang van 2 naar 3. Ze laten nooit iemand groep 6 overdoen wegens jong gedrag.
Ik heb hier niet voor doorgeleerd ofzo, dus misschien slaat het wel nergens op hoor wat ik zeg. Maar heb je in groep 6 niet min of meer wel bewezen dat je groep 3 t/m 5 met/ondanks je gedrag bent doorgekomen, afgezien van je cognitieve capaciteiten. Ik ken nog wel wat kinderen uit mijn jeugd die groep 8 moesten overdoen, ondanks een goed rapport, omdat de hoofdonderwijzer vond dat ze sociaal emotioneel nog niet toe waren aan de middelbare school.
Ber7808 schreef op 07-03-2026 om 10:28:
[..]
De kinderfysio gaf eind december aan dat hij qua fijne motoriek op niveau zat. Hij doet in de Bobo wel graag die werkjes dat je cijfers en letters moet overtrekken. Mijn dochter kon op die leeftijd wel veel beter schrijven en kon veel beter tekenen. Tussen hen zie ik wel een groot verschil.
Als een deskundige zegt dat hij op niveau is zou de school bij mij met een heel goed plan van aanpak moeten komen om hem langer te laten kleuteren.
Zonder plan gaat hij niet ineens beter tekenen en schrijven, dat moet gericht geoefend worden.
Verschil tussen jongens en meisjes is er altijd. Waar mijn dochter heel erg op het spoor zat van proberen kun je leren en dus eindeloos oefende met dingen onder de knie krijgen was zijn niet aan het oefenen te krijgen die parkeerde alles om het dan maanden later weer eens te proberen met al dan niet beter resultaat. Hij heeft tot zijn 2e verjaardag nauwelijks gepraat, meer dan papa, mama, ja en nee kwam er niet uit. Het consternatiebureau was zeer bezorgd en hintte op een doorverwijzing naar toen hij eindelijk ging praten kwamen er meteen hele zinnen uit zijn mond. Zo ook met een puzzel van 16 stukjes. Hij ging het na 1 keer niet nog eens proberen en maanden later legde hij hem binnen 5 minuten goed in elkaar.
Bakblik schreef op 07-03-2026 om 11:17:
[..]
Als een deskundige zegt dat hij op niveau is zou de school bij mij met een heel goed plan van aanpak moeten komen om hem langer te laten kleuteren.
Zonder plan gaat hij niet ineens beter tekenen en schrijven, dat moet gericht geoefend worden.
Verschil tussen jongens en meisjes is er altijd. Waar mijn dochter heel erg op het spoor zat van proberen kun je leren en dus eindeloos oefende met dingen onder de knie krijgen was zijn niet aan het oefenen te krijgen die parkeerde alles om het dan maanden later weer eens te proberen met al dan niet beter resultaat. Hij heeft tot zijn 2e verjaardag nauwelijks gepraat, meer dan papa, mama, ja en nee kwam er niet uit. Het consternatiebureau was zeer bezorgd en hintte op een doorverwijzing naar toen hij eindelijk ging praten kwamen er meteen hele zinnen uit zijn mond. Zo ook met een puzzel van 16 stukjes. Hij ging het na 1 keer niet nog eens proberen en maanden later legde hij hem binnen 5 minuten goed in elkaar.
Nou dit laatste verschil zie ik dus ook heel erg tussen mijn kinderen. Mijn dochter was al peuter heel erg van het puzzelen. Dat ging niet vaak in een keer goed.Zij oefende dan tot het lukte. Mijn zoontje deed het dan in een keer goed, om vervolgens maar weer met zijn autootjes te gaan spelen.
Ber7808 schreef op 07-03-2026 om 11:36:
[..]
Nou dit laatste verschil zie ik dus ook heel erg tussen mijn kinderen. Mijn dochter was al peuter heel erg van het puzzelen. Dat ging niet vaak in een keer goed.Zij oefende dan tot het lukte. Mijn zoontje deed het dan in een keer goed, om vervolgens maar weer met zijn autootjes te gaan spelen.
Is ook gewoon verschil in karakter, niet perse door verschil in gender. Mijn oudste is een meisje, die kon vroeg praten en had eeuwig geduld om dingen te leren. Bleef proberen als iets niet lukte. Jongste is ook een meisje. Zegt nu, met bijna 14 maanden, geen woord (is niet zorgelijk, maar oudste had al een uitgebreid vocabulair op deze leeftijd). En jongste heeft geen geduld. Vormenstoof kon oudste zich lang mee bezig houden en dan heel blij zijn als iets paste. Jongste probeert het vierkantje in het ronde gat. Lukt niet. Legt blokje opzij en gaat verder met haar auto's. Het lijken net mensen die kinderen, allemaal anders.
Temet schreef op 02-03-2026 om 19:32:
Ik blijf het toch merkwaardig vinden dat "sociaal-emotioneel er nog niet aan toe" alleen maar een criterium is bij de overgang van 2 naar 3. Ze laten nooit iemand groep 6 overdoen wegens jong gedrag.
Soms wel hoor. Bij Gingerboy in de klas is dat 2x gedaan bij klasgenootjes; een in groep 5 en de ander in groep 6. Maar je hoort het inderdaad veel minder.
Bakblik schreef op 07-03-2026 om 11:17:
[..]
Als een deskundige zegt dat hij op niveau is zou de school bij mij met een heel goed plan van aanpak moeten komen om hem langer te laten kleuteren.
Zonder plan gaat hij niet ineens beter tekenen en schrijven, dat moet gericht geoefend worden.
Verschil tussen jongens en meisjes is er altijd. Waar mijn dochter heel erg op het spoor zat van proberen kun je leren en dus eindeloos oefende met dingen onder de knie krijgen was zijn niet aan het oefenen te krijgen die parkeerde alles om het dan maanden later weer eens te proberen met al dan niet beter resultaat. Hij heeft tot zijn 2e verjaardag nauwelijks gepraat, meer dan papa, mama, ja en nee kwam er niet uit. Het consternatiebureau was zeer bezorgd en hintte op een doorverwijzing naar toen hij eindelijk ging praten kwamen er meteen hele zinnen uit zijn mond. Zo ook met een puzzel van 16 stukjes. Hij ging het na 1 keer niet nog eens proberen en maanden later legde hij hem binnen 5 minuten goed in elkaar.
De juf wees dat argument een beetje in de wind, aangezien ze vond dat hij zijn naam nog niet netjes genoeg kon schrijven. Ik sta ook zelf helemaal niet negatief tegen kleuterverlengen an sich. Ik ken ook een herfstkindje dat volgens de school helemaal toe was aan groep 3, maar die sociaal emotioneel helemaal verzoop daar. Niet kon slapen, niet meer naar school wilde. Kindje heeft groep 3 overgedaan op een andere school, en daarna altijd in de plusklas gezeten (aan de intelligentie lag het niet). Dat scenario wil ik niet.
Alleen heb ik er wel een beetje moeite mee dat adviezen van experts worden genegeerd. En waar ik nog wel meer moeite mee heb is het volgende. Toen mijn dochter (ook van de herfst) aan het begin van groep 2 zat waren er ook wat twijfels. Ze kon erg emotioneel reageren als iets niet lukte. De juf heeft toen gesprekken met ons gevoerd, hoe wij dit thuis voorkwamen. Ook had mijn dochter wat moeite met tellen en de juf vroeg ook echt of ze dit thuis ook had, of dat dat door de spanning van de klas kwam.
Bij mijn zoon bleek eind groep 1 dat hij volgens de juf ook moeite had met synchroon tellen. Ik vond dit raar omdat ik hem dit thuis de hele tijd zag doen tot veel verder dan dat ze eind groep 1 moeten kunnen. En ik kende ook wel echt het verschil tussen synchroon en akoestisch tellen. En ik ben volgens mij ook wel echt nuchter (ik prijs niet elke scheet die mijn kinderen laten de hemel in m.i. ....)Maar goed, inmiddels is op het gebied van tellen/rekenen het beeld op school hetzelfde als thuis. Alleen op sommige andere punten dan weer niet. Om een lang verhaal kort te maken: als zo'n beslissing gemaakt wordt zal ik het toch wel fijn vinden als deze twee beelden hetzelfde zijn.
Meesje schreef op 07-03-2026 om 11:49:
[..]
Is ook gewoon verschil in karakter, niet perse door verschil in gender. Mijn oudste is een meisje, die kon vroeg praten en had eeuwig geduld om dingen te leren. Bleef proberen als iets niet lukte. Jongste is ook een meisje. Zegt nu, met bijna 14 maanden, geen woord (is niet zorgelijk, maar oudste had al een uitgebreid vocabulair op deze leeftijd). En jongste heeft geen geduld. Vormenstoof kon oudste zich lang mee bezig houden en dan heel blij zijn als iets paste. Jongste probeert het vierkantje in het ronde gat. Lukt niet. Legt blokje opzij en gaat verder met haar auto's. Het lijken net mensen die kinderen, allemaal anders.
😊
Ber7808 schreef op 07-03-2026 om 11:36:
[..]
Nou dit laatste verschil zie ik dus ook heel erg tussen mijn kinderen. Mijn dochter was al peuter heel erg van het puzzelen. Dat ging niet vaak in een keer goed.Zij oefende dan tot het lukte. Mijn zoontje deed het dan in een keer goed, om vervolgens maar weer met zijn autootjes te gaan spelen.
Dit ook zo ongeveer bij mijn tweede oudsten. Alleen dan andersom. Dochter van snel op, zoon probeerde nog wat anders totdat het lukte.
En toen kwam nummer drie. Die ramde net zo lang op de stukjes tot ze wel pasten desnoods door ze af te breken. Ging dat echt niet dan kreeg de puzzel vliegles, stortte kind zich krijsend ter aarde en zette ik de puzzel even buiten zicht van kind.
Temet schreef op 02-03-2026 om 19:32:
Ik blijf het toch merkwaardig vinden dat "sociaal-emotioneel er nog niet aan toe" alleen maar een criterium is bij de overgang van 2 naar 3. Ze laten nooit iemand groep 6 overdoen wegens jong gedrag.
In groep 5 wel hoor! Daar blijven nog weleens kinderen zitten en soms in groep 7 ook wel gewoon omdat ze zien dat ze echt nog niet toe zijn aan de volgende stap.
Decembermamma schreef op 07-03-2026 om 17:28:
[..]
In groep 5 wel hoor! Daar blijven nog weleens kinderen zitten en soms in groep 7 ook wel gewoon omdat ze zien dat ze echt nog niet toe zijn aan de volgende stap.
Maar is dat dan omdat er bijvoorbeeld meer zelfstandigheid wordt verwacht in de volgende groep, die de docent zo'n kind nog niet ziet doen? Bij mijn kinderen op school doen ze dat niet. Alleen om cognitieve redenen. En dan willen ze eigenlijk liever een kind een eigen leerlijn geven, maar sommige ouders vinden dat niet zo'n fijn idee waardoor er voor een doublure wordt gekozen. Misschien dat er daarom zo kritisch naar de kleuters wordt gekeken.
Gewist.
Ber7808 schreef op 07-03-2026 om 17:47:
[..]
Maar is dat dan omdat er bijvoorbeeld meer zelfstandigheid wordt verwacht in de volgende groep, die de docent zo'n kind nog niet ziet doen? Bij mijn kinderen op school doen ze dat niet. Alleen om cognitieve redenen. En dan willen ze eigenlijk liever een kind een eigen leerlijn geven, maar sommige ouders vinden dat niet zo'n fijn idee waardoor er voor een doublure wordt gekozen. Misschien dat er daarom zo kritisch naar de kleuters wordt gekeken.
Ja dat is ook een sociaal emotioneel ding he.
Decembermamma schreef op 07-03-2026 om 18:10:
[..]
Ja dat is ook een sociaal emotioneel ding he.
Jazeker!
Ber7808 schreef op 07-03-2026 om 11:02:
[..]
Ik heb hier niet voor doorgeleerd ofzo, dus misschien slaat het wel nergens op hoor wat ik zeg. Maar heb je in groep 6 niet min of meer wel bewezen dat je groep 3 t/m 5 met/ondanks je gedrag bent doorgekomen, afgezien van je cognitieve capaciteiten. Ik ken nog wel wat kinderen uit mijn jeugd die groep 8 moesten overdoen, ondanks een goed rapport, omdat de hoofdonderwijzer vond dat ze sociaal emotioneel nog niet toe waren aan de middelbare school.
Een van mijn kinderen was dus zo: een novemberkind dat met 5 jaar naar groep 3 ging en daar cognitief gezien mijlenver voor lag, maar nooit enige zelfstandigheid heeft ontwikkeld/het nut inzag van werk maken, en in groep 8 echt nog een klein jongetje was. Die is helaas wel naar de middelbare gegaan, want voor een tussenjaar/brugjaar was hij cognitief veel te goed, maar zijn juf in groep 8 had het wel een goed idee gevonden. Destijds was er hier in de omgeving geen brugjaar voor kinderen met een ruim vwo advies, anders was dat zeker een goed idee geweest.
Op de middelbare ging hij ook over zonder huiswerk te maken maar op een gegeven moment werd het toch te moeilijk om dingen als Frans te volgen als je de woordjes helemaal nooit hebt geleerd... Pas nadat hij na een paar jaar daar is blijven zitten en eindelijk wat begon te puberen kreeg hij aansluiting. Maar toen was hij al bijna 16. Ach ja, en corona kwam er ook nog tussen rond die leeftijd.