Blijft maar stiekem doen , ondanks gesprek , beloftes etc

Dat is ook wel het leuke aan een kind van 5. Die kun je nog geen grote verantwoordelijkheid geven maar het hoeft ook helemaal niet. Een  kind van 5 hoeft helemaal niet zelf een snoeppot te beheren dus zorg gewoon dat dat ook niet hoeft. En gevaarlijke dingen (vitamines) natuurlijk al helemaal veilig opbergen. 
Een kind van 5 heeft nog een hele hoop te leren maar pas op want nu leert ze echt de verkeerde dingen door de strijd erom. 

Elvirap schreef op 17-05-2026 om 13:48:

[..]

Bedoelde psycholoog … en ik beloon haar ook zeker en zeg de goede dingen uiteraard . Ze is mijn alles

Dan nog, er is helemaal geen psycholoog voor nodig voor dit gedrag. Dus nogmaals hoe kan het dat jij haar gedrag niet kan zien als voor een 5 jarige? Zij is niet het probleem maar hoe jij het aanpakt wel. 

Mijn kind heeft rond die leeftijd ook veel dingen gedaan en gejokt er over. Hij leek ook wat stiekemig, ik maakte me er toen ook soms zorgen over.

Inmiddels 9 jaar en het eerlijkste kind wat je maar kan bedenken met een enorm rechtvaardigheidsgevoel.

mijn andere kind heeft rond dezelfde leeftijd ook meerdere keren met een chocolade mond gezegd dat ze echt geen koekje op had. Ik kon er wel om lachen nu en had er vertrouwen in dat het weer over zou gaan.. en dat ging het! 

Voor mij voelt het ook als een fase in de ontwikkeling, ze merken dat het kan en kunnen al wat langer en bewuster hun verhaal aanpassen maar overzien het geheel ook nog niet helemaal.

Ik vind het heel vreemd dat je het erg vindt dat je "je kind niet kunt vertrouwen".
Dat snapt een kind op die leeftijd nog niet. Je kunt afspraken maken wat je wilt maar ze blijft ze schenden. Alles wat niet mag is namelijk heel interessant en wil ze toch proberen. 
Het is handig als je een omgeving gaat creëren waarin ze zich aan de afspraken moet houden. Je zorgt er simpelweg voor dat het potje met vitamines buiten haar bereik staat. Ook met een keukenstoel bij het aanrecht schuiven en daar op klimmen moet ze er nog steeds niet bij kunnen. 
Zelf ben ik vertikaal uitgedaagd dus in die tijd kon ik er dan zelf ook niet bij,  pech voor mij!  Alles voor de veiligheid van de kinderen.  Hier was en is wel wat sterkers in huis dan vitaminepillen dus ik moest zorgen dat ze daar echt niet bij konden. 
De sleutel van de achterdeur, de snoeppot,  de pillen, kinderen konden er niet bij als ik dat niet wilde. 

Edit:

Wat overigens niet wil zeggen dat je geen afspraken en regels meer met haar bespreekt. Dat blijf je doen maar jij schept een omgeving waarin ze zich aan de regels en afspraken kan/moet houden. Waarna er dus meer dan voldoende situaties ontstaan waarbij je haar complimenten kunt geven dat ze zich zo goed aan de afspraken houdt en dat ze al echt groot wordt.  Dat werkt beter dan straffen voor stoute acties en verkeerd gedrag. 

Door deze vraag icm met je vragen over de baby vraag ik me een beetje af of je niet beter een keer een goed boek kan lezen/ een Youtubekanaal kan bekijken over opvoeding/ontwikkeling van kinderen, je introduceert vaak dingen als afwijkend of een probleem terwijl die bij de normale ontwikkeling van een kind horen. Dit zeg ik zonder oordeel verder overigens, maar een beetje theoriekennis kan echt helpen om zekerder te worden.

ach vijfjarige zijn net als puppy's, regels gelden als jij in de kamer bent. De een heeft wat meer beheersing of juist ontdekdrift. 
Ik zou starten met haar geen dingen laten beloven die ze niet waar kan maken en daarnaast zorgen dat de gelegenheid minder is.

Saartjepoes schreef op 17-05-2026 om 17:09:

ach vijfjarige zijn net als puppy's, regels gelden als jij in de kamer bent. De een heeft wat meer beheersing of juist ontdekdrift.
Ik zou starten met haar geen dingen laten beloven die ze niet waar kan maken en daarnaast zorgen dat de gelegenheid minder is.

Nou… Puppy’s zijn ook nog wel eens leuk. Kleuters zijn in feite gewoon schattig uitziende gewetenloze terroristjes. Peuters die stout zijn, weten niet beter, maar bij kleuters ontwikkelt hun inventiviteit sneller dan hun geweten en het besef van oorzaak en gevolg.

Je moet dus zorgen dat ze niet zoveel kwaad kunnen doen en ondertussen inprenten wat gewenst gedrag is. Bedenk dat het geen achterbaks probleemkind is, maar dat dit gewoon bij de leeftijd hoort.

duizel schreef op 17-05-2026 om 15:32:

doet ze dit alleen met snoep en alleen thuis?
Of ook op school/ bij vriendjes/ opa en oma enz? Neemt ze dan ook iets mee omdat ze het gewoon heel mooi vindt?

Dat is normaal gedrag op deze leeftijd. Natuurlijk moet je ze dan helpen om het weer terug te geven en blijven vertellen dat het niet de bedoeling is maar het is een stukje impulsbeheersing wat nog niet helemaal ontwikkeld is.

Niet met vriendjes afspreken vind ik vreemd.

Wat ik als ouder zou doen als het alleen om het snoepen ging:
- zorgen dat snoep uit het zicht en buiten bereik staat (is voor mijzelf ook beter, mijn impulsen zijn ook niet altijd onder controle).
- zorgen dat duidelijk is wanneer ze eten en snoep krijgt. Wie weet is het wel honger.. dus op schooldagen: ontbijt om 7.45, fruit op school, lunch op school, na school een koekje of snoepje en evt nog een cracker of fruit (soms hebben ze echt honger na schooltijd). Bij ons rond 4 uur een schaaltje rauwkost, evt nog wat fruit of nootjes/ rozijntjes, soms een toastje. Ook afhankelijk van het tijdstip van het avondeten (wat wat schommelt is ivm hobby's kinderen en werk ouders).
- avondeten en dan niks meer.

Als dat duidelijk is kun je er ook op wijzen. Natuurlijk kunnen we hier ook van afwijken maar dat leggen we uit. 'Het is lekker warm, vandaag kiezen we voor een ijsje'

Dit! 

En als er iets gedeeld wordt pak je alleen wat er gedeeld gaat worden. Niet laten zien dat de voorraad soort van onuitputtelijk lijkt. 

Ik pakte altijd zoveel koekjes op een bordje toen ze die leeftijd hadden. Kinderen wisten niet beter. 

Een kind van 5 kan helemaal niet beloven om iets nooit meer te doen.  Die belofte is niks waard want en kind van 5 heeft nog nauwelijks inpulscontrole. De hersenen zijn daar nog niet voldoende voor ontwikkeld.  Ik vind het schadelijk dat je zelfs opa erover met haar in gesprek laat gaan. Zo voelt het alsof ze iets heel ergs heeft gedaan terwijl het in principe jullie fout is dat ze bij de snoepjes kan.  Zorg er gewoon voor dat ze die snoepjes niet kan pakken.