Peuter weent de hele tijd op school
Hoi allemaal,
Wij wonen in Belgie en hier beginnen kindjes op 2.5 met de instapklas in de kleuterschool. Mijn zoontje is nooit naar de opvang geweest, en is 1 september gestart. De dagen zijn een hel. Hij weent non-stop en als we het thuis over school hebben, begint hij ook al te wenen. De wendaagjes (waar ik of mijn man bijwaren) vond hij geweldig, dus het is niet de juf of de andere kindjes, het is echt helemaal de verlatingsangst en het idee dat we hem achterlaten.
Het is een supertof steinerschooltje, dus de klasjes zijn huiselijk en rustig en iets kleiner zelfs dan in een gewone school. Dus daaraan ligt het zeker niet.
Ik weet dat 2 weken nog niet zo lang is, maar het doet zoveel verdriet om hem zo te zien. Hij is anders zo'n vrolijk kindje. Hebben er andere mensen dit ook ervaren met de opvang/schoolstart op deze leeftijd en wanneer kan ik verbetering verwachten?
Ecnerolf schreef op 11-09-2026 om 12:17:
[..]
Hij is nu zelfs begonnen met maar een paar uurtjes op aanraden van de juf. Ik weet niet of hij op die manier snel zal wennen, maar ik begrijp ook dat een kind een hele dag/halve dag in pure paniek laten wenen geen optie is.
Ik denk wel dat hij het kot op stelten zet en dit niet fijn is voor de andere kindjes.
Een Knuffel meenemen mag niet van de juf. Ze zegt dat andere kindjes dan jaloers worden/afnemen en dat hij het misschien kwijtraakt
Dat is best wel streng. Hier mocht de eerste paar weken een knuffel mee. Als iets oudere kinderen een knuffel meenamen, ging die op de kast naast de deur. En kreeg het kind het einde van de dag weer terug. Maar dan is die knuffel er in ieder geval bij binnenkomst nog eventjes bij.
Ecnerolf schreef op 11-09-2026 om 12:37:
En hoelang denken jullie dat deze traantjes duren? Iemand ervaring mee? Ik weet niet hoelang ik het zelf nog volhou zo
Bij de kinderopvang tot een kwartier nadat je weg bent. Dan neemt de leidster kind even op schoot om te troosten, en meestal begint een kind na enige tijd te merken dat de rest lekker aan het spelen is, en wil ook meedoen. Maar wel iedere dag opnieuw in het begin.
Damoontje schreef op 11-09-2026 om 17:03:
Ik weet niet of een kind van 2,5 al helemaal dat stappenplan snapt en dat het bedoeld is om te leren over machtsverhoudingen.
Ik kan me inderdaad voorstellen dat ze liever geen knuffels hebben dan allemaal gedoe er over.
Kind hoeft het niet te snappen om het te laten werken. Het werkt mogelijk zelfs beter als kind niet doorheeft dat hij gemanipuleerd wordt.
Zeespiegel schreef op 12-09-2026 om 05:55:
[..]
Kind hoeft het niet te snappen om het te laten werken. Het werkt mogelijk zelfs beter als kind niet doorheeft dat hij gemanipuleerd wordt.
Thanks.
Ik weet niet in hoeverre deze opvang in België verplicht is. Sommige kinderen kunnen nog heerlijk thuis spelen met 2,5. Ik las dat het sociale leven al best gevuld is, misschien heeft het kind nu meer baat bij lekker thuis zijn, ipv naar de opvang gebracht/gehaald worden.
Hier was het in mijn jeugd dus niet verplicht en was groep 1 er ook wel op ingericht dat kinderen nog moesten wennen.
Damoontje schreef op 12-09-2026 om 07:21:
[..]
Thanks.
Ik weet niet in hoeverre deze opvang in België verplicht is. Sommige kinderen kunnen nog heerlijk thuis spelen met 2,5. Ik las dat het sociale leven al best gevuld is, misschien heeft het kind nu meer baat bij lekker thuis zijn, ipv naar de opvang gebracht/gehaald worden.
Hier was het in mijn jeugd dus niet verplicht en was groep 1 er ook wel op ingericht dat kinderen nog moesten wennen.
Wettelijk hoeft het niet tot kind naar de laatste kleuterklas (jullie groep 2) gaat. Alleen is er na 2.5 jaar gewoon geen KDV of opvang meer te vinden. En is de stap op je 5de naar voltijdse school toch echt nog énormer en moet het dan wel ineens lukken.
Zowat elke kleuter gaat hier dus toch echt wel tegen zijn 3de naar school. Eventueel alleen de ochtenden.
Ze bekijken momenteel in BE ook de wetgeving overigens of ze al kunnen verplichten vanaf 3 omdat de kinderen die "achter blijven" (thuis blijven tot hun 5de) vaak kinderen met taalproblemen zijn. Die detecteer je liever op hun 3 à 4 dan op hun 5 als ze het jaar erop naar de lagere school moeten en moeten leren lezen.
Stimpie schreef op 11-09-2026 om 22:54:
[..]
Waarom zou dit niet passen? En waarom zou een 'gewone' school dan wellicht beter passen? Of stel je Jenaplan of Dalton voor?
Hij kan nu straks in ieder geval wel zijn naam dansen!
Nou, wellicht gaat het er op een andere school heel anders aan toe? Mag een peuter van 2,5 wel een knuffel mee?
Vrije scholen kunnen vrij star zijn in hoe het hoort. En dat past echt niet bij ieder kind.
Nogal off-topic, maar wat moet ik me voorstellen bij "je naam dansen"?
Athan schreef op 12-09-2026 om 18:03:
Nogal off-topic, maar wat moet ik me voorstellen bij "je naam dansen"?
Niks, net al bij peuterballet, dans als een 🐘, dans als een 🦋, dans als Noa, of als Kees.
Hahaha okay!
wild-flower schreef op 11-09-2026 om 15:52:
Ik wil je niet ontmoedigen, maar onze jongste dochter huilde constant met 2,5 jaar op de peuterspeelzaal.
Vanaf gehaald en weer geprobeerd 8 maanden later om te laten wennen voor groep 1, zelfde verhaal.
Groep 1 heeft ze ook elke keer gehuild, maar nu alleen bij het afscheid nemen.
Speciaal voor haar hing er in de klas een 'huilkaart' en elke keer als ze niet huilde bij afscheid nemen mocht ze daar van de juf een mooie sticker op plakken.
Het mocht niet baten
Het heeft wel bijna het hele jaar geduurd. Ik gluurde af en toe ongezien de klas in (ik was bibliotheek ouder en zat in de ouderraad) en zag dat het inderdaad alleen het afscheid was. Verder deed ze vrolijk mee en ze had vriendinnetjes.
Onze oudste had trouwens nergens last van.
Wel fijn om te horen dat het enkel bij het afscheid nemen was toen ze een beetje ouder werd. Dat zou al een pak schelen. Nu weent hij continu aan 1 stuk, weinig mogelijkheden om te wennen denk ik dan, als hij het geen kans geeft
Zeespiegel schreef op 12-09-2026 om 05:50:
[..]
Bij de kinderopvang tot een kwartier nadat je weg bent. Dan neemt de leidster kind even op schoot om te troosten, en meestal begint een kind na enige tijd te merken dat de rest lekker aan het spelen is, en wil ook meedoen. Maar wel iedere dag opnieuw in het begin.
Nu weent hij dus non-stop. Zelfs op de schoot is hij ontroostbaar blijkbaar.
felija schreef op 11-09-2026 om 17:35:
Ik weet nog van mijn zusje dat ze iedere keer huilde toen ze als vierjarige op de kleuterschool begon. We waren net verhuisd, er was een kersvers broertje en ze ging voor het eerst naar school.
Dat alles bij elkaar leidde ertoe dat ze in de klas huilde, zodra de juf het lokaal uitliep.
Zelf vertelde ze later hoe ze ermee is opgehouden. Ze wilde net weer beginnen met huilen toen ze zag de dat juf het lokaal uitliep en ineens bedacht ze: "Waarom doe ik dat eigenlijk?"
En toen was het van de ene op de andere dag over. Dat is alleen wel lastig te bedenken als je nog maar een peuter bent.
Spelen er toevallig dergelijke life events thuis bij jullie? Tegelijkertijd?
Hij heeft ook een kersvers broertje en het is veel gaande dus. Maar ik denk niet dat dat ermee te maken heeft. Hij is tot hij net geen jaar was ook naar de creche gegaan en toen weende hij ook heel veel. We zijn toen gestopt omdat we dachten dat het geen match was. Zelfs bij onze ouders was het wennen in het begin. Ik denk het wel dat de verlatingsangst gewoon een grote rol speelt
De juf nam contact op en vroeg of het misschien beter is een paar weekjes te pauzeren en in november opnieuw te proberen. Ze denkt dat hij misschien emotioneel nog niet helemaal klaar is voor school.
Ikzelf weet het niet goed. Het is niet dat hij terug kan keren naar een peuterspeelzaal zoals in NL of een creche. Hij zou dan terug bij ons zijn en met ons uitstappen doen zoals de speeltuin enzovoort. Ik weet gewoon niet of dit hem veel extra uitdaging oplevert.
Alsook kan ik moeilijk geloven dat 6 weken pauze zo'n verschil gaan maken, maar zij zegt dat dit toch al veel kan doen in emotionele ontwikkeling van een peuter.
Yumi schreef op 12-09-2026 om 00:01:
[..]
Mijn dochter was 3 toen ze naar de peuterspeelzaal ging en heeft dik 3 maanden gehuild. Ze kregen het niet voor elkaar om haar af te leiden en belden steeds om haar op te halen. Ik vond het vreselijk om haar zo achter te laten, maar het zou vanzelf stoppen.... niet, dus ik kreeg het advies, na een tijd nog maar eens proberen.
Op de basisschool mocht ze "oefenen" eerste paar keer 'n uur en daarna halve dagen, toen huilde ze ook maandenlang als ik wegging, maar de tijd dat ze huilde werd steeds korter.
Lastig Ecnerolf, de eerste 2 jaar zijn niet verplicht, als het mogelijk is dan zou ik het over een tijd weer eens proberen.
Heel goed advies. Dankjewel voor deze uitleg. Maar als ik het zo hoor, maakte 3 of 4 jaar bij jouw kindje niet heel veel verschil? Want ook in de basisschool was het maanden verdriet. Weende ze alleen als je wegging, of bleef het de gehele lesduur?
Want uitstellen om hetzelfde mee te maken binnen een jaar, met een klas die al veel meer gewoon is en er al een jaar op heeft zitten, lijkt me ook moeilijk
Ecnerolf schreef op 12-09-2026 om 23:14:
De juf nam contact op en vroeg of het misschien beter is een paar weekjes te pauzeren en in november opnieuw te proberen. Ze denkt dat hij misschien emotioneel nog niet helemaal klaar is voor school.
Ikzelf weet het niet goed. Het is niet dat hij terug kan keren naar een peuterspeelzaal zoals in NL of een creche. Hij zou dan terug bij ons zijn en met ons uitstappen doen zoals de speeltuin enzovoort. Ik weet gewoon niet of dit hem veel extra uitdaging oplevert.
Alsook kan ik moeilijk geloven dat 6 weken pauze zo'n verschil gaan maken, maar zij zegt dat dit toch al veel kan doen in emotionele ontwikkeling van een peuter.
Ook in NL zijn er kinderen waarbij het niet (meteen) lukt op de peuterspeelzaal en/of de basisschool. Niks mis mee om ermee te stoppen en een andere keuze te maken, en het na een tijd opnieuw te proberen. Extra uitdaging, knutselen, voorlezen, tellen, fietsen, stoepkrijt, ideeën genoeg die je kunt doen. Wat mogelijk ook helpt, is je kind op een andere school plaatsen na een pauze.
Maar daar moet je wel tijd voor kunnen maken, als dat niet lukt qua werk, dan is er misschien familie die kan oppassen?