Nichtje van vriend agressief naar onze zoon

Hoi allemaal

Ik zit ergens mee en ben benieuwd hoe anderen hiermee omgaan.

Ik heb dit topic op een ander forum geopend maar weg moeten halen omdat ik zelfs bedreigingen naar me toe geslingerd kreeg omdat ik een mening heb die een volwassene niet hoor te hebben.. 🫣 mocht dit topic je boos maken , scroll a.u.b. door want het enige waar ik iets aan heb is aan advies.

Mijn zoontje is 16 maanden en het nichtje van mijn vriend bijna 3 jaar. In het verleden zijn er meerdere situaties geweest waarbij zij hem heeft geslagen, geduwd of gebeten. Een keer sloeg ze hem meerder malen met een houten blok op zijn hoofd en laatst kreeg hij een bal tegen zijn hoofd. Gelukkig liep dat goed af, maar het zorgt er wel voor dat ik altijd als een havik erop zit te kijken ben als zij erbij is. Wat ik lastig vind, is dat dit gedrag niet alleen richting mijn zoontje voorkomt. Ook volwassenen (haar stiefvader en ikzelf zelfs) zijn weleens gebeten, geslagen of aan hun haren getrokken waarbij ze in beide gevallen niet los liet. Ik weet eerlijk gezegd niet waar dat gedrag vandaan komt, maar ik merk wel dat het mij erg boos maakt in situaties waarin mijn kind samen is met het nichtje. 

Daarnaast speelt mee dat mijn schoonzus en ik niet de beste band hebben. We houden het altijd netjes en normaal naar elkaar toe, maar we liggen elkaar niet echt. Daardoor vind ik het soms lastig om te bepalen wat nu een “goede” zorg is en wat misschien beïnvloed wordt door de discussies tussen ons. 

Mijn vriend ziet veel situaties niet omdat hij vaak met familie staat te praten. Daardoor voelt het soms alsof ik degene ben die constant moet opletten. Ik merk dat ik daardoor op familiebijeenkomsten vaak gespannen ben en moeilijk kan ontspannen. Ook speelt hij leuk met zijn nichtje en dat moet kunnen natuurlijk maar vaak nadat ze weer op ons zoontje in heeft zitten slaan. En dat maakt me ook best wel boos met de tijd heen natuurlijk. 

Ik ben benieuwd hoe andere ouders hiermee omgaan. Hoe bewaak je de veiligheid van je eigen kind zonder continu op scherp te staan? En hoe zorg je dat je partner daarin ook zijn verantwoordelijkheid neemt? En ik vind haar eerlijk gezegd niet een heel leuk kind op z’n zachts gezegd.

Ik hoor graag ervaringen of tips van mensen die iets vergelijkbaars hebben meegemaakt.